^* autor korespondencyjny: rotem@boredomlab.org

Spis Tresci:
Streszczenie
1. Wprowadzenie
 1.1 Pełna dawka psychedelików
 1.2 Obecne badanie
2. Metody
 2.1 Wstępnie zarejestrowane hipotezy
  Wrażliwość zdrowia psychicznego, mądrości i osobowości
  Kreatywność
  Znaczenie korzyści
   Całkowite dawki i częstotliwość dawkowania
   Historia stosowania substancji
 2.2 Odstępstwa od wstępnej rejestracji
 2.3 Uczestnicy
 2.4 Projekt i kwestionariusze
  2.4.1 Mikrodawkowana substancja
  2.4.2 Wrażliwość zdrowia psychicznego
  2.4.3 Mądrość
  2.4.4 Osobowość
  2.4.5 Kreatywność
  2.4.6 Znaczenie korzyści
  2.4.7 Częstotliwość mikrodawkowania
  2.4.8 Historia stosowania substancji
  2.4.9 Nastrój
3. Wyniki
 3.1 Wstępnie zarejestrowane hipotezy i zaplanowana analiza uzupełniająca
  3.1.1 Wrażliwość zdrowia psychicznego, mądrości i osobowości
   Wrażliwość zdrowia psychicznego
   Mądrość
   Emocjonalność negatywna
   Otwartość umysłu
  3.1.2 Kreatywność
  3.1.3 Znaczenie korzyści
 3.2 Analiza eksploracyjna
4. Omówienie
5. Ograniczenia i przyszłe kierunki
6. Konkluzja
Odnośniki

Streszczenie

Mikrodawkowanie psychedelików - regularne spożywanie małych ilości substancji psychedelicznych, takich jak LSD lub psilocybina - to rosnący trend w popkulturze. Ostatnie badania nad psychoterapią psychedeliczną w pełnych dawkach ujawniają obiecujące korzyści dla dobrego samopoczucia psychicznego, szczególnie w przypadku depresji i lęku przed końcem życia. Chociaż terapie z pełnymi dawkami obejmują właściwości zniekształcające percepcję, mikrodawkowanie może zapewnić uzupełniające korzyści kliniczne przy użyciu niehalucynogennych dawek o niższym ryzyku. Jednak żadne badanie eksperymentalne nie oceniało mikrodawkowania psychedelików; to wstępnie zarejestrowane badanie jest pierwszym badającym mikrodawkowanie psychedelików i zdrowie psychiczne. Zrekrutowani z forów internetowych, obecni i byli mikrodawkujący uzyskali niższe wyniki w zakresie dysfunkcyjnych postaw i negatywnej emocjonalności, oraz wyższe w zakresie mądrości, otwartości umysłu i kreatywności w porównaniu z osobami kontrolnymi niemikrodawkującymi. Wnioski te dostarczają obiecujących, wstępnych dowodów, które uzasadniają kontrolowane badania eksperymentalne w celu bezpośredniego przetestowania bezpieczeństwa i skuteczności klinicznej. Ponieważ mikrodawki są łatwiejsze do podawania niż pełne dawki, ten nowy paradygmat ma ekscytujący potencjał w kształtowaniu przyszłych badań psychedelicznych.

1. Wprowadzenie

Mikrodawkowanie psychedelików - praktyka regularnego przyjmowania bardzo małych dawek substancji psychedelicznych, takich jak dietyloamid kwasu lizergowego (LSD) lub psilocybina ("magiczne" grzyby) - jest rozwijającą się praktyką pomimo braku badań naukowych potwierdzających jej efekty. Jedno internetowe forum mikrodawkowania (/r/microdosing subreddit, Reddit Inc, San Francisco, Kalifornia, USA) ma prawie 40.000 subskrybentów i podwoiło swą liczbę w ciągu ostatniego roku (Rycina 1). Popularne media opisują spożywanie psychedelików w dawkach znacznie niższych niż typowe dawki terapeutyczne (Fadiman, 2011; Leonard, 2015; Solon, 2016; Waldman, 2017), a artykuły i anegdoty twierdzą, że korzyści obejmują poprawę nastroju, koncentracji i kreatywności, a także zmniejszenie objawów depresji i niepokoju. Chociaż zmniejszona depresja i niepokój są zgodne z badaniami nad pełnymi dawkami psychedelików (Carhart-Harris et al., 2017; Griffiths et al., 2016), mikrodawkowanie może oferować te korzyści bez żadnych zniekształceń percepcyjnych i zmniejszać potrzebę kosztownego nadzoru klinicznego, typowego dla pełnodawkowej psychoterapii psychedelicznej. Niemniej jednak, zarówno LSD, jak i psilocybina są substancjami kontrolowanymi w większości krajów, więc członkowie społeczeństwa zachęceni rzekomymi korzyściami mikrodawkowania narażają się na ryzyko wynikające z działalności przestępczej. Na przykład w USA, LSD i psilocybina są substancjami kontrolowanymi z wykazu I, co oznacza, że nie mają akceptowanego zastosowania terapeutycznego. Takie ryzyko jest zaostrzone brakiem nawet minimalnych dowodów naukowych, które zwykle towarzyszą stosowaniu klinicznemu, takich jak dane dotyczące bezpieczeństwa, skuteczności, typowych skutków ubocznych, przeciwwskazań oraz odpowiedniej dawki i schematu dawkowania.

Jest mało prawdopodobne, aby standardy normatywne dotyczące mikrodawkowania pojawiły się bez wstępnego opisu obecnych praktyk mikrodawkowania i powiązanych wyników. Dlatego pomierzyliśmy praktyki samodzielnie raportowane oraz funkcje psychologiczne uczestników w istniejących społecznościach mikrodawkowania i porównaliśmy je z uczestnikami kontrolnymi bez doświadczenia w mikrodawkowaniu. Projekt ten umożliwia ustrukturyzowany opis powszechnych praktyk stosowanych w mikrodawkowaniu, na podstawie którego można budować przyszłe badania kliniczne.

Rycina 1. Wzrost liczby subskrybentów internetowego forum mikrodawkowania, Reddit.com/r/microdosing. W październiku 2018 roku, liczba subskrybentów osiągnęła prawie 40.000, podwajając się w ciągu niecałego roku.

1.1 Pełna dawka psychedelików

Zainteresowanie mikrodawkowaniem opiera się prawdopodobnie na badaniach łączących korzyści kliniczne z pełnodawkowym stosowaniem psychedelików. Do 1975 roku, ponad tysiąc badań wiązało stosowanie substancji psychedelicznych z dobroczynnymi wpływami na zdrowie psychiczne i rozwój osobisty (Greenspoon & Bakalar, 1979). Nowsze badania wskazują na skuteczność w leczeniu szeregu schorzeń, w tym zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (Moreno et al., 2006), uzależnienia od alkoholu (Bogenschutz et al., 2015), uzależnienia od tytoniu (Johnson et al., 2014), depresji (Carhart-Harris et al., 2017; Osório et al., 2015) oraz lęku przed końcem życia (Griffiths et al., 2016; Ross et al., 2016).

Choć badania nad psychedelikami dostarczają dowodów na terapeutyczne działanie pełnych dawek, takie doświadczenia są często dość intensywne, a zatem wiążą się ze znacznym ryzykiem dla uczestnika. W powszechnym języku potocznym występuje termin "bad trip" i faktycznie, jedna z uczestniczek badania opisała doświadczenie pełnej dawki jako "najgorsze doświadczenie jej życia" (Griffiths et al., 2011). W internetowym badaniu najgorszych "bad tripów", 39% uczestników oceniło swoje doświadczenie z psychedelikami jako jedno z pięciu najbardziej wymagających doświadczeń w swoim życiu (Carbonaro et al., 2016). Jednocześnie Carbonaro et al. (2016) stwierdzili również, że pomimo trudnych doświadczeń, 84% uczestników sprawozdało korzyści z tego przeżycia. Chociaż badania nad LSD i psilocybiną sugerują niskie ryzyko nadużywania lub szkodliwych efektów (Amsterdam et al., 2011; Halpern i Pope, 1999; Johnson et al., 2018), niewielki odsetek użytkowników jest narażony na ryzyko rozwoju trwałych efektów percepcyjnych (Przewlekłe Halucynogenne Zaburzenie Percepcji; Martinotti et al., 2018) lub ryzyko hospitalizacji z powodu ostrej intoksykacji, szczególnie w przypadku zmieszania z alkoholem (Hardaway et al., 2016). Chociaż badania na dużej grupie populacyjnej sugerują, że psychedeliki nie są zwykle związane ze szkodliwymi skutkami dla zdrowia psychicznego (Krebs i Johansen, 2013), mikrodawkowanie może obejść ten problem, ponieważ anegdotyczne raporty sugerują liczne pozytywne wyniki bez ryzyka związanego z ostrą, pełnodawkową intoksykacją (Fadiman, 2011).

1.2 Obecne badanie

W niniejszym badaniu opisujemy profil psychologiczny rosnącej społeczności mikrodawkującej, dokonując porównań z populacją niemikrodawkujących. Porównaliśmy grupy osób określających siebie jako mikrodawkujących (obecnych i byłych mikrodawkujących) z grupą kontrolną (bez doświadczenia w mikrodawkowaniu) pod kątem różnych zmiennych dotyczących zdrowia psychicznego i osobowości. Obejmują one postawy dysfunkcyjne (de Graaf et al., 2009), mądrość (Glück et al., 2013), negatywną emocjonalność i otwartość umysłu (Soto i John, 2016) oraz kreatywność (Silvia, 2011). To badanie jest częścią większego projektu, który również raportuje dane demograficzne i historię psychiatryczną użytkowników mikrodawkujących (Rosenbaum et al., 2018). W przygotowaniu jest również jakościowy raport badający subiektywne korzyści i minusy mikrodawkowania (Anderson et al., 2018). Obecnie zajmujemy się wstępnie zarejestrowanymi hipotezami dotyczącymi wyników związanych z doświadczeniem mikrodawkowania na weryfikowalnych skalach.

2. Metody

2.1 Wstępnie zarejestrowane hipotezy

Przed zebraniem danych, badanie to zostało wstępnie zarejestrowane w Open Science Framework (OSF; https://osf.io/ke49d/). Definiujemy "Mikrodawkujących" jako uczestników z doświadczeniem w mikrodawkowaniu, niezależnie czy aktualnym, czy wcześniejszym. Wstępnie zarejestrowaliśmy następujące hipotezy:

Wrażliwość zdrowia psychicznego, mądrości i osobowości

Chociaż mechanizmy napędzające kliniczną skuteczność substancji psychedelicznych są niejasne, prawdopodobnie zaangażowanych jest kilka konstruktów psychologicznych. Należą do nich praktyczne wskaźniki rozkwitu, takie jak wolność od dysfunkcyjnych przekonań o sobie, innych ludziach i świecie; mądrość; i cechy osobowości, zwłaszcza neurotyzm i otwartość na doświadczenia.

Uważa się, że substancje psychedeliczne mają głęboki wpływ na rozumienie siebie i świata, co prowadzi do lepszego wglądu i rozwoju osobistego (Domínguez-Clavé et al., 2016; Dos Santos et al., 2016; Kometer et al., 2015; Strassman, 2016). W związku z tym postawiliśmy hipotezę, że mikrodawkujący będą mieć niższe postawy dysfunkcyjne i większą mądrość niż osoby niemikrodawkujące. Ponadto, powszechnie zgłaszanymi online skutkami mikrodawkowania jest poprawa nastroju i zmniejszone obawy o zdrowie psychiczne (/r/microdosing subreddit, Reddit Inc, San Francisco, CA, USA). Z tego powodu, postawiliśmy hipotezę, że mikrodawkujący będą mieć niższą emocjonalność negatywną (depresję, niepokój i zmienność emocjonalną) niż niemikrodawkujący. Wreszcie uczestnicy, którzy doświadczyli pojedynczej, pełnej dawki psilocybiny, przejawiali znaczny i utrzymujący się wzrost otwartości (MacLean et al., 2011); przewidzieliśmy zatem, że mikrodawkujący również będą wykazywać się większą otwartością.

H1a: Mikrodawkujący będą mieć niższe wyniki w zakresie postawy dysfunkcyjnej niż niemikrodawkujący.
H1b: Mikrodawkujący będą mieć wyższe wyniki w zakresie mądrości niż niemikrodawkujący.
H1c: Mikrodawkujący będą mieć niższe wyniki w zakresie negatywnej emocjonalności niż niemikrodawkujący.
H1d: Mikrodawkujący będą mieć wyższe wyniki w zakresie otwartości umysłu niż niemikrodawkujący.

Kreatywność

Teoria Broadena i Builda (Fredrickson, 2004) proponuje powiązanie między pozytywnymi emocjami a rozluźnionymi ograniczeniami poznawczymi, ponieważ lepsze samopoczucie może rekrutować zasoby osobiste w generowaniu kreatywnych sposobów radzenia sobie z wyzwaniami. Zwiększona kreatywność jest jednym z powszechnie sprawozdawanych wyników mikrodawkowania w raportach medialnych (Solon, 2016) i online (/r/microdosing subreddit, Reddit Inc, San Francisco, CA, USA) i jest często raportowana jako korzyść z pełnodawkowych psychedelików (Fadiman, 2011).

H2: Mikrodawkujący będą mieć wyższe wyniki w zakresie kreatywności niż niemikrodawkujący

Znaczenie korzyści

Uczestników poproszono by ocenili, jak ważne dla nich były jakościowe korzyści mikrodawkowania. Użyliśmy tej subiektywnej miary "znaczenia korzyści" jako ogólnego wyniku pozytywnej oceny mikrodawkowania przez uczestników. Na podstawie anegdotycznych raportów online przewidzieliśmy, że krzywa odpowiedzi na dawkę całkowitą będzie taka, że mikrodawkujący ocenią znaczenie korzyści jako szybko rosnące do plateau. Jeśli chodzi o harmonogram dawkowania, James Fadiman (2011) zaproponował harmonogram dawkowania, w którym mikrodawkujący spożywają substancję jednego dnia, następnie powstrzymują się przez dwa dni, a następnie znowu dawka; postawiliśmy hipotezę, że ten harmonogram wykaże optymalną zgłaszaną ważność korzyści w porównaniu z naprzemiennymi częstotliwościami dawkowania, być może z powodu tolerancji substancji (częstsze) lub ograniczonej skuteczności (rzadsze).

Całkowite dawki i częstotliwość dawkowania

H3a: Logarytmiczna zależność będzie występować między całkowitymi mikrodawkami z całego życia a średnim, sprawozdanym znaczeniem korzyści. Konkretnie, minimalnych korzyści oczekuje się przy minimalnych dawkach całkowitych, następnie wzrastania, i stabilizowania się na plateau.
H3b: Kwadratowa zależność będzie występować między częstotliwością mikrodawkowania a średnim, sprawozdanym znaczeniem korzyści. Konkretnie, maksymalnych korzyści oczekuje się, gdy uczestnicy sprawozdają częstotliwość mikrodawkowania w odstępie ~3 dni między mikrodawkami, przy zmniejszonych korzyściach dla krótszych i dłuższych częstotliwości.

Częstsze i intensywniejsze pozytywne doświadczenia z substancją motywują do jej przyszłego stosowania (de Wit i Phillips, 2012). W związku z tym, osoby mikrodawkujące o dłuższej historii stosowania pełnych dawek psychedelików, mogą być szczególnie zmotywowane do wypróbowania mikrodawkowania i mogą wyżej oceniać korzyści mikrodawkowania. To pozytywne nastawienie może wykraczać poza psychedeliki, ponieważ ogólnie rzecz biorąc, stosowanie substancji wiąże się z większą otwartością na doświadczenia (Gunnarsson et al., 2008; Terracciano et al., 2008; Trull i Sher, 1994), co może obejmować otwartość na próbowanie nowych interwencji farmakologicznych, takich jak mikrodawkowanie.

Historia stosowania substancji

H4a: Mikrodawkujący zgłaszający co najmniej jedno użycie w życiu klasycznego psychedeliku (LSD, grzybów psilocybinowych, DMT, ayahuaski, meskaliny) w pełnej dawce zgłoszą wyższe średnie znaczenie korzyści niż mikrodawkujący, którzy nie przyjęli pełnej dawki.
H4b: Mikrodawkujący zgłaszający większą różnorodność rekreacyjnego stosowania substancji ("Wskaźnik doświadczenia użytkownika wielodragowego", patrz poniżej) zgłoszą wyższe średnie znaczenie korzyści niż mikrodawkujący z mniejszym doświadczeniem rekreacyjnym.

2.2 Odstępstwa od wstępnej rejestracji

Błąd przepływu sondażu [survey-flow error] spowodował niezamierzone zebranie danych na temat częstotliwości i znaczenia dawek (H3 i H4) od uczestników bez doświadczenia w mikrodawkowaniu; dane te zostały odrzucone.

2.3 Uczestnicy

Uczestnicy zostali wyrekrutowani metodą kuli śnieżnej za pośrednictwem mediów społecznościowych (np. Facebook, Twitter) i za pośrednictwem postów na forum internetowym "reddit" (Reddit Inc, San Francisco, CA, USA): linki były zamieszczane pod nazwą użytkownika /u/oredna na następujących subredditach: Microdosing, Nootropics, Psychonaut, RationalPsychonaut, Tryptonaut, Drugs, LSD, shrooms, DMT, researchchemicals i SampleSize. Do tego badania wyrekrutowano zarówno uczestników z doświadczeniem, jak i bez doświadczenia w mikrodawkowaniu psychedelików. Udział był dobrowolny, a uczestnicy nie byli wynagradzani. Sondaż był prowadzony w języku angielskim i dostępny na całym świecie.

Uczestnicy opuszczali ankietę internetową na różnych etapach jej wypełniania; dlatego różne analizy obejmują różną liczbę uczestników. Podczas gdy 1390 respondentów rozpoczęło ankietę, 475 opuściło ją przed udzieleniem odpowiedzi, 3 poprosiło o usunięcie swoich odpowiedzi, a 3 odpowiedzi usunięto za nieszczere odpowiedzi, tj. "trolling". Łącznie 909 uczestników wprowadziło wystarczająco dużo danych, aby uwzględnić je w analizach, posortowanych na dwie kategorie: tych z doświadczeniem w mikrodawkowaniu (Mikrodawkujący: n = 594, 65%) i tych bez takiego doświadczenia (Niemikrodawkujący: n = 315, 35%); pełnodawkowe doświadczenie z psychedelikami nie było brane pod uwagę przy określaniu statusu mikrodawkowania. Spośród tych uczestników, 29% aktualnie mikrodawkowało (obecnie mikrodawkujący), 37% mikrodawkowało w przeszłości, ale od tego czasu przestało (byli mikrodawkujący), 30% było zainteresowanych mikrodawkowaniem, ale nie miało wcześniejszego doświadczenia, a 4% nie miało wcześniejszego doświadczenia i zgłosiło, że nie było zainteresowanych mikrodawkowaniem. Uczestnicy z 29 krajów odpowiedzieli na ankietę (mediana wieku = 26, 82% mężczyzn, 70% białych). Po bardziej kompleksowe zestawienie, zobacz pełny raport epidemiologiczny (Rosenbaum et al., 2018).

2.4 Projekt i kwestionariusze

Po uzyskaniu świadomej zgody, uczestnicy wypełniali internetowe kwestionariusze komputerowe (https://osf.io/jmcrh/), w tym pytania dotyczące nawyków mikrodawkowania (substancja, częstotliwość, dawkowanie), stosowanej substancji i historii zdrowia psychicznego, zmiennych osobowości dyspozycyjnej (Postawy Dysfunkcyjne, Mądrość, Negatywna Emocjonalność, Otwartość Umysłu) oraz zadanie kreatywne. Pytania wyświetlano zgodnie z doświadczeniem w mikrodawkowaniu, tj. osobom, które zgłosiły, że nigdy nie mikrodawkowały, nie wyświetlano pytań związanych z historią mikrodawkowania (należy zwrócić uwagę na błąd przepływu sondażu, 1.4.1 powyżej). Dla ujednolicenia, wszystkie skale oceniano przy użyciu ciągłej skali suwakowej 0-100 z nominalnymi deskryptorami dla 0 ("Zdecydowanie się nie zgadzam") i 100 ("Zdecydowanie się zgadzam") (Matejka et al., 2016). Mówiąc krótko, sprawozdane tu metody koncentrują się na zmiennych analizowanych w tej pracy; pełna lista wszystkich pytań jest dostępna na stronie rejestracji wstępnej OSF.

2.4.1 Mikrodawkowana substancja

Większość uczestników zgłosiła stosowanie LSD (65%) i/lub Psilocybiny (28%) do mikrodawkowania; 16% zgłosiło stosowanie innej substancji. Aby uzyskać bardziej kompleksowe zestawienie, zobacz pełny raport epidemiologiczny (Rosenbaum et al., 2018).

2.4.2 Wrażliwość zdrowia psychicznego

DAS-A-17 to skrócona wersja Skali Postawy Dysfunkcyjnej, 40-pozycjowej skali samooceny zaprojektowanej w celu pomiaru obecności i intensywności przekonań dysfunkcyjnych (de Graaf et al., 2009). Uczestnicy oceniają stwierdzenia odnośnie przekonań (np. "Jeśli zawiodę w pracy, to jestem nieudacznikiem jako osoba.") na 7-punktowej skali Likerta, a całkowity wynik jest sumą 17 pozycji (zakres: 17-119), przy czym wyższe wyniki wskazują na postawy bardziej dysfunkcyjne (Weissman i Beck, 1978). DAS-A-17 obejmuje całkowity wynik i dwie podskale: "perfekcjonizm/ocena wydajności" (11 pozycji) i "zależność" (6 pozycji). Niezawodność wyniku całkowitego była doskonała (α = 0,91) i dobra dla podskal (perf: α = 0,87, dep: α = 0,85).

Indeks Zdrowia Psychicznego zaburzeń psychicznych obliczono jako prostą binarność 0/1, na podstawie pytania "Czy kiedykolwiek lekarz lub pracownik służby zdrowia (np. psychiatra, psycholog) zdiagnozował u Ciebie którąkolwiek z poniższych diagnoz", po którym następowała lista diagnoz DSM-V. Potwierdzenie jakiejkolwiek diagnozy było kodowane jako "1", w przeciwnym razie "Żadna z powyższych" kodowano jako "0". Kompleksowe ustalenia będą dostępne w raporcie epidemiologicznym (Rosenbaum et al., 2018).

2.4.3 Mądrość

Krótka Skala Przesiewowa Mądrości (BWSS - Brief Wisdom Screening Scale, (Glück et al., 2013) została opracowana poprzez wybranie 20 pozycji, które były najbardziej skorelowane ze wspólnym czynnikiem "samooceny mądrości" w trzech wiodących miarach samooceny mądrości. Niezawodność była dobra (α = 0,86).

2.4.4 Osobowość

Inwentarz Wielka Piątka 2 (BFI2 - Big Five Inventory 2, Soto i John, 2016) to zaktualizowana, pięcioczynnikowa miara osobowości wykorzystująca powszechnie uznawany model pięcioczynnikowy: Ekstrawersję, Ugodowość, Sumienność, Negatywną Emocjonalność (dawniej "Neurotyczność") i Otwartość Umysłu (dawniej Otwartość na Doświadczenie). Nasze hipotezy skupiały się na dwóch z tych podskal: Negatywnej Emocjonalności i Otwartości Umysłu, zatem mierzono tylko te czynniki. Niezawodność była dobra (Negatywna Emocjonalność α = 0,91, Otwartość Umysłu α = 0,79).

2.4.5 Kreatywność

Zadanie Zastosowań Nietypowych to zadanie, w którym uczestnicy wymyślają kreatywne zastosowania dla zwykłych przedmiotów (UUT - Unusual Uses Task; (Silvia, 2011)). Instrukcje UUT podkreślały znaczenie oryginalnych odpowiedzi, brzmiąc: "Proszę spróbować pomyśleć o najbardziej nietypowych, kreatywnych i niezwykłych zastosowaniach, jakie możesz sobie wyobrazić" (Harrington, 1975). Uczestników proszono o podanie jak największej liczby odpowiedzi dla każdego z dwóch elementów (cegła, nóż), przydzielając jedną minutę na każdy. Podczas analizy, odpowiedzi podzielono na listy alfabetyczne, aby uniknąć stronniczości uczestników. Odpowiedzi zostały ocenione przez trzech niezależnych asystentów badawczych przy użyciu trzech wymiarów: nietypowy, sprytny i odległy (Silvia et al., 2008). Wyniki wymiarowe dla różnych obiektów były średnimi, aby uzyskać trzy wyniki wymiarowe. Współczynnik korelacji wewnątrzklasowej był umiarkowany dla każdego wymiaru (Nietypowy: 68,25, Odległy: 57,25, Sprytny: 59,75) i umiarkowany dla każdego obiektu (cegła = 0,61, nóż = 0,64).

2.4.6 Znaczenie korzyści

Uczestnicy ocenili jakościowe korzyści mikrodawkowania pod względem osobistego, subiektywnego znaczenia dla trzech samodzielnie generowanych korzyści. Średnia tych wyników została następnie wykorzystana jako ogólny indeks subiektywnej oceny mikrodawkowania przez uczestników, przeanalizowany w H3/4 w tym badaniu. Taksonomia, która organizuje korzyści wytworzone przez uczestników, została wygenerowana przy użyciu analizy Grounded Theory i zostanie przedstawiona w niezależnym raporcie (Anderson et al., 2018).

2.4.7 Częstotliwość mikrodawkowania

Mikrodawkujący podali całkowitą liczbę mikrodawek przyjętych w ciągu życia (od 0 do 100). Podali również harmonogram dawkowania, tj. liczbę dni między każdą mikrodawką (od dawkowania codziennie do dawkowania raz na dwa miesiące).

2.4.8 Historia stosowania substancji

Aby przetestować H4 dotyczące historii stosowania substancji, uczestnicy sprawozdawali swoje doświadczenia z pełnymi dawkami psychedelików i z innymi substancjami. Opracowaliśmy nowy indeks: "Wielodragowy Indeks Doświadczenia Użytkownika" ("Polydrug User Experience Index"). Ten nowy wskaźnik został obliczony jako suma doświadczeń rekreacyjnych w 13 klasach substancji (np. alkohol, konopie indyjskie, MDMA, stymulanty, opiaty, dysocjanty itp.) uwzględniając aktualność doświadczenia. Każda klasa substancji została oceniona zgodnie z następującą metryką: (a) użyto w ostatnim miesiącu: +4 punkty; (b) użyto w ostatnim roku: +2 punkty; (c) użyto kiedykolwiek: +1 punkt; (d) nigdy nie użyto: +0 punktów; (e) Wolę nie odpowiadać: +0 punktów. Wyniki mieszczą się w zakresie od 0 do 52, przy czym niższe wyniki wskazują na mniejsze doświadczenie w rekreacyjnym stosowaniu substancji.

2.4.9 Nastrój

Wynik "Ważności" obliczono przy użyciu tablicy nastrojów (https://osf.io/jmcrh/) jako liczbę przyjemnych minus nieprzyjemnych pozycji, podobnie jak wynik "Pobudzenia" dla nastrojów o wysokiej intensywności minus nastrojów o niskiej intensywności.

3. Wyniki

Tabela 1. Kontrast między mikrodawkującymi i niemikrodawkującymi, średnie z odchyleniami standardowymi i znormalizowanymi wielkościami efektu.
Zmienna	Mikrodawkujący	Nie-Mikrodawkujący	Wielkość efektu d [95% CI]
Wiek	27,23 (8,94)	26,36 (7,78)	0,1 [ -0,04 , 0,25 ]
Wykształcenie1	4,72 (1,72)	4,78 (1,77)	-0,03 [ -0,18 , 0,11 ]
SES2	0,50 (1,33)	0,51 (1,40)	-0,01 [ -0,15 , 0,14 ]
Nastrój - Ważność	2,33 (4,40)	-0,16 (4,14)	0,58 [ 0,44 , 0,72 ]
Nastrój - Intensywność	-0,08 (2,42)	0,02 (2,40)	-0,04 [ -0,18 , 0,09 ]
Postawy dysfunkcyjne (DAS-17)3	40,62 (16,28)	49,30 (16,33)	-0,53 [ -0,77 , -0,29 ]
Mądrość (BWSS)	66,68 (13,16)	60,05 (12,98)	0,51 [ 0,27 , 0,74 ]
Negatywna emocjonalność (BFI-2)	41,53 (20,06)	48,16 (18,89)	-0,34 [ -0,56 , -0,11 ]
Otwartość umysłu (BFI-2)	76,43 (12,44)	73,33 (13,16)	0,25 [ 0,02 , 0,47 ]
1 - Wykształcenie zakodowano zgodnie z Międzynarodową Standardową Klasyfikacją Wykształcenia (Instytut Statystyki UNESCO, 2011): Poziom ISCED 0 = Edukacja wczesnoszkolna, 1 = Wykształcenie podstawowe, 2 = Wykształcenie gimnazjalne, 3 = Wykształcenie ponadgimnazjalne, 4 = Wykształcenie policealne Wykształcenie wyższe, 5 = Krótki cykl kształcenia wyższego, 6 = Licencjat lub poziom równoważny, 7 = Magister lub poziom równoważny, 8 = Doktorat lub poziom równoważny 2 - Status społeczno-ekonomiczny (SES) zakodowano jako: -3 = Klasa niepracująca (pracownicy dorywczy, emeryci lub osoby na utrzymaniu); -2 = Klasa pracująca (pracownicy fizyczni półwykwalifikowani lub niewykwalifikowani); -1 = Wykwalifikowana klasa pracująca (wykwalifikowani pracownicy fizyczni); 0 = Niższa klasa średnia (niższe stanowiska kierownicze, administracyjne lub zawodowe); 1 = Klasa średnia (średnie stanowiska kierownicze, administracyjne lub zawodowe); 2 = Wyższa klasa średnia (wyższe stanowiska kierownicze, administracyjne lub zawodowe); 3 = Klasa wyższa (tantiemy lub ogromny majątek dziedziczny). 3 - Wyniki DAS zostały przekształcone na pierwotną skalę DAS-17 (17-119).

Tabela 2. Uzupełniająca analiza mikrodawkujących (obecnych kontra byłych), średnie ze standardem.
Zmienna	Obecny mikrodawkujący	Były mikrodawkujący	Wpływ rozmiaru d [95% CI]
Wiek	28,89 (9,71)	25,93 (8,06)	0,33 [ 0,16 , 0,51 ]
Wykształcenie	4,83 (1,70)	4,64 (1,73)	0,11 [ -0,06 , 0,28 ]
SES	0,48 (1,34)	0,52 (1,32)	-0,03 [ -0,2 , 0,14 ]
Nastrój - Ważność	2,93 (4,57)	1,86 (4,21)	0,24 [ 0,08 , 0,41 ]
Nastrój - Intensywność	0,10 (2,38)	-0,23 (2,45)	0,14 [ -0,03 , 0,3 ]
Postawy dysfunkcyjne (DAS-17)	39,53 (14,58)	41,53 (17,56)	-0,12 [ -0,36 , 0,11 ]
Mądrość (BWSS)	66,09 (12,86)	67,18 (13,42)	-0,08 [ -0,32 , 0,15 ]
Negatywna emocjonalność (BFI-2)	43,32 (19,98)	39,95 (20,07)	0,17 [ -0,06 , 0,4 ]
Otwartość umysłu (BFI-2)	77,06 (11,91)	75,87 (12,91)	0,09 [ -0,13 , 0,32 ]

3.1 Wstępnie zarejestrowane hipotezy i zaplanowana analiza uzupełniająca

3.1.1 Wrażliwość zdrowia psychicznego, mądrości i osobowości

Wrażliwość zdrowia psychicznego

Mikrodawkowanie przewidywało niższe wyniki w zakresie postaw dysfunkcyjnych (b = -8,69, 95% CI [-12,48 -4,89], z(364) = -4,49, p < 0,001, r =-0,92), nawet biorąc pod uwagę historię choroby psychicznej, co również było istotne (b = 5,74, 95% CI [2,45 9,03], z(364) = 3,42, p < 0,001, r = 0,85) (Rycina 2). Postawy dysfunkcyjne nie były powiązane z obecnym i poprzednim mikrodawkowaniem (b = 1,90, 95% CI [-1,91 5,71], p = 0,33), ani z rodzajem użytej substancji (LSD vs Psilocybina: b = 0,56, 95% CI [-4,93 6,05], p = 0,842), ani z całkowitą liczbą mikrodawek w ciągu całego życia (b = -1,66, 95% CI [-3,47 0,15], p = 0,074).

Rycina 2. Różnice w postawach dysfunkcyjnych między mikrodawkującymi a niemikrodawkującymi obejmujące podział według historii choroby psychicznej. Gwiazdka (*) wskazuje na istotny główny efekt statusu mikrodawkowania, tak że mikrodawkujący wykazali niższe postawy dysfunkcyjne niż niemikrodawkujący (p < 0,001). Respondenci bez historii choroby psychicznej (niebieski) mieli również niższe postawy dysfunkcyjne niż ci z historią choroby psychicznej (pomarańczowy, p < 0,001), chociaż status mikrodawkowania był istotnym predyktorem nawet po uwzględnieniu tej silnej współzmiennej.

Mądrość

Mikrodawkowanie przewidziało wyższe wyniki w zakresie mądrości (b = 6,61, 95% CI [3,52 9,69], z(367) = 4,19, p < 0,001, r = 0,88) przy kontroli wieku i poziomu wykształcenia, które nie były istotne (wiek: b = -0,11, 95% CI [-0,26 0,04], p = 0,16, wykształcenie: b = 0,40, 95% CI [-0,43 1,24], p = 0,35). Nie stwierdzono istotnych różnic między obecnymi i byłymi mikrodawkującymi * (b = 1,09, 95% CI [-1,96 4,13], p = 0,48), ani rodzajem używanej substancji (b = 1,37, 95% CI [-2,83 5,57], p = 0,523), ani całkowitą liczbą mikrodawek w ciągu całego życia (b = 0,62, 95% CI [-0,80 2,05], p = 0,39).

Emocjonalność negatywna

Mikrodawkowanie przewidziało niższą Negatywną Emocjonalność (b = -5,78, 95% CI [-10,13 -1,43], z(396) = -2,60, p = 0,009, r = -0,85), nawet po uwzględnieniu płci, która również była istotnym czynnikiem predykcyjnym (wyższa Negatywna Emocjonalność u kobiet, b = 10,49, 95% CI [5,33 15,65], z(396) = 3,99, p < 0,001, r = 0,95). Zaplanowana analiza uzupełniająca miała na celu sprawdzenie różnic między obecnymi i byłymi mikrodawkującymi, i nie stwierdzono istotnych różnic między grupami (b = -2,95, 95% CI [-7,47 1,58], p = 0,20), ani między używanymi substancjami (b = -5,18, 95% CI [-11,50 1,15], p = 0,110), ani żadnego wpływu liczby mikrodawek w ciągu całego życia (b = -0,25, 95% CI [-2,38 1,89], p = 0,82) na Negatywną Emocjonalność.

Otwartość umysłu

Mikrodawkowanie przewidziało większą Otwartość Umysłu (b = 3,24, 95% CI [0,38 6,10], z(392) = 2,22, p = 0,027, r =0,67), w tym po uwzględnieniu wykształcenia, które nie było istotne (b = 0,08, 95% CI [-0,65 0,81], p = 0,83). Ponownie, nie było istotnych różnic pomiędzy obecnymi a byłymi mikrodawkującymi (b = -1,18, 95% CI [-4,00 1,64], p = 0,41), ani typem użytej substancji (b = 1,35, 95% CI [-2,61 5,31], p = 0,506), ani całkowitą liczbą mikrodawek w ciągu całego życia (b = 0,77, 95% CI [-0,55 2,09], p = 0,26).

3.1.2 Kreatywność

Mikrodawkowanie przewidziało wyższe wyniki we wszystkich trzech aspektach kreatywności: przeciętnie, odpowiedzi mikrodawkujących były pomysłowsze (b = 0,57, SE = 0,13, z(423) = 4,25, p < 0,001, r =0,15), bardziej nietypowe (b = 0,50, SE = 0,15, z(427) = 3,42, p < 0,001, r =0,14) i bardziej rozległe (b = 0,74, SE = 0,16, z(425) = 4,49, p < 0,001, r =0,20).

3.1.3 Znaczenie korzyści

Samodzielnie sprawozdawane "znaczenie korzyści" miało odzwierciedlać rozległą ocenę mikrodawkowania przez uczestników. Wbrew H3a/b, nie stwierdzono istotnych różnic w sprawozdawanym znaczeniu korzyści przy regresji na mikrodawki w ciągu całego życia (b = 1,01, 95% CI [-0,81 2,82], p = 0,277) ani częstotliwości mikrodawkowania niezależnie od zbadanych zależności liniowych i nieliniowych (surowe: b = -0,07, 95% CI [-0,66 0,53], p = 0,83; do kwadratu: b = -0,0004, 95% CI [-0,01 0,01], p = 0,94; logarytmiczne: b = 1,21, 95% CI [-2,68 5,09], p = 0,54). W przeciwieństwie do H4a/b nie było również istotnej różnicy w znaczeniu korzyści pomiędzy uczestnikami, którzy mieli już doświadczenie z klasycznymi psychedelikami w pełnej dawce, a tymi, którzy nie mieli takiego doświadczenia (b = -4,09, 95% CI [-11,80 3,61], p = 0,30) ani na podstawie różnorodności i niedawności rekreacyjnego stosowania substancji (Indeks Wielodragowego Doświadczenia Użytkownika: b = -0,006, 95% CI [-0,26 0,25], p = 0,96).

3.2 Analiza eksploracyjna

Eksploracyjne porównanie miar nastroju (ważność i intensywność, tabele 1 i 2) za pomocą testu t Welcha wykazało, że mikrodawkujący sprawozdawali znacznie większą ważność pozytywną (M=2,33, SD=4,40) niż niemikrodawkujący (M=-0,16, SD=4,14; różnica: 2,49, 95% CI [1,91 3,07], t(675) = 8,44, p < 0,001, r =0,31). Nie stwierdzono różnic w intensywności nastroju (różnica: - 0,11, 95% CI [-0,44 0,22] p = 0,53). Dla ważności, aktualni mikrodawkujący (M=2,93, SD=4,57) również raportowali większą ważność pozytywną niż byli mikrodawkujący (M=1,86, SD=4,21; różnica: 1,07, 95% CI [0,35 1,79], t(533) = 2,92, p = 0,004, r =0,13), ale brak różnicy w intensywności nastroju (różnica: 0,33, 95% CI [-0,06 0,72], p = 0,10).

4. Omówienie

To pierwszy, wstępnie zarejestrowany raport o mikrodawkowaniu psychedelików, i ma on na celu dostarczenie informacji dla przyszłych, laboratoryjnych badań interwencji klinicznych. Przebadaliśmy mikrodawkowanie psychedelików w społecznościach internetowych i przetestowaliśmy zarejestrowane wstępnie hipotezy (Anderson et al., 2017) dotyczące związku między doświadczeniem z mikrodawkowaniem a różnymi zmiennymi zdrowia psychicznego i osobowości. Nasze wyniki sugerują korzystny związek, w którym doświadczenie z mikrodawkowaniem wiąże się z niższymi postawami dysfunkcyjnymi i negatywną emocjonalnością oraz wyższą mądrością, otwartością umysłu i kreatywnością. Najpopularniejszymi substancjami stosowanymi do mikrodawkowania były LSD i psilocybina, a w naszych pomiarach ilościowych nie stwierdzono istotnych różnic w zależności od substancji. Jakościowe korzyści i minusy zebrane w tym badaniu mogą jeszcze ujawnić efekty oparte na substancjach (Anderson et al., 2018). Hipotezy przewidujące postrzegane znaczenie mikrodawkowania na podstawie praktyk związanych z dawką nie zostały poparte, a optymalny harmonogram dawkowania pozostaje kwestią otwartą. Analizy badawcze wykazały, że mikrodawkujący, zwłaszcza obecni mikrodawkujący, mieli większą pozytywną ważność emocjonalną niż niemikrodawkujący, podczas gdy intensywność emocjonalna nie różniła się znacząco. Łącznie, te wyniki sugerują, że uzasadnione są randomizowane, kontrolowane placebo badania kliniczne (RCT) mikrodawkowania w celu zbadania przyczynowej skuteczności mikrodawkowania.

Zgodnie z naszymi hipotezami, doświadczenie w mikrodawkowaniu było związane z istotnie niższymi poziomami postaw dysfunkcyjnych. Osoby z wyższymi postawami dysfunkcyjnymi utrzymują zestaw niekorzystnych przekonań, które zwiększają podatność na stresory (Jarrett et al., 2012), a wysokie wyniki są związane z depresją (Adler et al., 2015; de Graaf et al., 2009). Również zgodne z naszymi hipotezami było niższe negatywne nastawienie emocjonalne obserwowane u mikrodawkujących, chociaż szacowany efekt był mniej precyzyjny. Tendencje do doświadczania negatywnej emocjonalności (np. lęk, depresja, zmienność emocjonalna) są silnym predyktorem problemów ze zdrowiem psychicznym i fizycznym (Lahey, 2009), zatem zmniejszone narażenie znajduje odzwierciedlenie w niższych wynikach obserwowanych u mikrodawkujących. Analiza eksploracyjna wykazała, że mikrodawkujący mieli większą pozytywną ważność emocjonalną niż niemikrodawkujący, co łączy mikrodawkowanie z lepszymi stanami nastroju. Chociaż z tych wyników nie można wywnioskować związku przyczynowo-skutkowego, istotne różnice zostały zachowane nawet po uwzględnieniu silnych zmiennych współzależnych, takich jak płeć i historia choroby psychicznej, co wskazuje na potencjalnie odrębny wpływ mikrodawkowania na podatność na choroby psychiczne, co uzasadnia dalsze badania.

Mikrodawkujący mieli również wyższą mądrość, która jest cechą złożoną (BWSS, Glück et al., 2013). Zgodnie z pomiarem BWSS, mądrość jest rozumiana jako odzwierciedlenie uczenia się na błędach, rozważanie wielu perspektyw w obliczu sytuacji, bycia w zgodzie z własnymi emocjami i emocjami innych oraz odczuwanie poczucia powiązania i jedności. Wyższe wyniki, jak widać w tej próbce mikrodawkujących, mogą być związane z różnicami w przetwarzaniu poznawczym i emocjonalnym, w tym zwiększoną zdolnością do przyjmowania perspektyw, odpornością w obliczu zmienności losu oraz zwiększonym poczuciem zaangażowania i powiązania. Uzasadnione są badania RCT dotyczące związku między mądrością a mikrodawkowaniem.

Większej otwartości umysłu oczekiwano u mikrodawkujących w porównaniu z grupą kontrolną, ponieważ wcześniejsze badania wykazały wzrosty otwartości po pełnej dawce psilocybiny (MacLean, Johnson i Griffiths, 2011). Różnice te zostały potwierdzone, chociaż efekt ten był relatywnie słabszy niż w przypadku innych. Mimo to, biorąc pod uwagę wyniki badań nad pełnodawkowymi psychedelikami, przyszłe badania nad interwencjami klinicznymi powinny kontynuować badanie wszelkich związków przyczynowych pomiędzy otwartością umysłu a mikrodawkowaniem.

Mikrodawkujący byli bardziej kreatywni, gdy znajdowali nietypowe zastosowania dla przedmiotów gospodarstwa domowego. Jest to zgodne z teorią Poszerzania i Budowania Fredricksona (2004), która sugeruje pozytywny związek między kreatywnością a pozytywnym afektem, co zauważono również u mikrodawkujących. Szczęśliwsze, kreatywniejsze osoby mogą być bardziej skłonne do stosowania nowatorskich sposobów myślenia w swoich osobistych i interpersonalnych wyzwaniach (Fredrickson, 2004). Nasze ustalenia są również zgodne z anegdotycznymi raportami, że istnieje związek między mikrodawkowaniem, kreatywnością i nastrojem, ale wymagane są RCTy, najlepiej z wieloma miarami kreatywności.

Żadna z naszych hipotez dotyczących znaczenia korzyści z mikrodawkowania i praktyk mikrodawkowania nie została poparta. Jest prawdopodobne, że miara ta nie była wystarczająco czuła i konkretna; zaplanowane analizy korzyści jakościowych i mankamentów mikrodawkowania zostaną zbadane w oddzielnym raporcie (Anderson et al., 2018). Być może częstotliwość mikrodawkowania nie jest w rzeczywistości związana z subiektywną oceną mikrodawkowania, ale wydaje się to mało prawdopodobne. Sugerujemy, że tę kwestię badawczą najlepiej rozwiązać w badaniach RCT skupionych na konkretnych korzyściach z eksperymentalnego manipulowania dawką i harmonogramem w celu określenia optymalnych protokołów specyficznych dla korzyści. Podobnie, nie ma dowodów, że wyniki są przewidywane na podstawie wcześniejszego doświadczenia z substancjami, czy to pełnodawkowymi psychedelikami, czy z różnymi substancjami. Więcej mikrodawkujących miało doświadczenie z pełnymi dawkami (69%, n=412) niż nie miało (31%, n=182), a wielu mikrodawkujących (i niemikrodawkujących) miało doświadczenie z pełnodawkowymi psychedelikami w ciągu miesiąca poprzedzającego wypełnienie ankiety. Ponieważ pełne dawki psychedelików mogą mieć korzyści trwające co najmniej miesiąc (Carhart-Harris et al., 2017), ta zmienna współrzędna powinna zostać formalnie zamodelowana w przyszłych projektach badawczych dotyczących mikrodawkowania, które powinny mieć na celu uwzględnienie zarówno uczestników psychedelicznie nieobeznanych, jak i doświadczonych.

5. Ograniczenia i przyszłe kierunki

Próbka ta stanowi zarówno siłę, jak i ograniczenie tego badania. Próbka ta reprezentuje prawdziwą społeczność mikrodawkujących w dziesiątkach reprezentowanych krajów, jednak kraje w anglosaskim klastrze kulturowym stanowią większość próbki (>70%), a uczestnicy byli przeważnie klasą średnią, białymi, mężczyznami i heteroseksualistami. Próbka z internetowych społeczności, w tym Reddit, może tworzyć stronniczość demograficzną, więc nie możemy proponować ostatecznej generalizacji epidemiologicznej. Pomimo tego ograniczenia, próbka ta informuje nas o rzeczywistych praktykach społeczności w populacji, która w innym przypadku nie byłaby badana, i odzwierciedla ona interesującą nas próbkę.

Drugim ograniczeniem tego badania jest jego korelacyjny charakter. Ten przekrojowy projekt nie zawierał żadnego komponentu wzdłużnego ani manipulacji eksperymentalnej i nie może być użyty do wnioskowania o związkach przyczynowych. Nasze ustalenia dotyczące różnic między grupami nie sugerują, że mikrodawkowanie powodowało te różnice, ponieważ niektóre z mierzonych konstruktów mogą nawet promować zwiększoną chęć eksplorowania mikrodawkowania, np. otwartość umysłu. Zamiast tego, ustalenia te mają służyć jako podstawa opisowa, na której można zaprojektować eksperymentalne i kliniczne badania mikrodawkowania psychedelików, badając kierunkowość związków ustalonych w niniejszym badaniu.

Aby przetestować hipotezy przyczynowe dotyczące efektów mikrodawkowania, potrzebne są wstępnie zarejestrowane, randomizowane badania z grupą kontrolną placebo (RCT). Przy losowym przydzielaniu do mikrodawkowania lub placebo możliwe byłoby ustalenie, czy mikrodawkowanie ma wpływ przyczynowy na zdrowie psychiczne i osobowość. Po pozytywnych wynikach przyczynowych, badania mechanistyczne mogłyby następnie zbadać obserwowaną skuteczność pod względem zmian fizjologicznych, psychologicznych i neurobiologicznych.

Obiecujące jest to, że mikrodawkowanie może okazać się łatwiejsze do podawania, monitorowania i kontrolowania placebo w warunkach laboratoryjnych ze względu na brak intensywnych zmian percepcyjnych wywoływanych pełnymi dawkami. Mikrodawkowanie może zatem być odpowiednie dla projektów, które mogłyby pomóc w mapowaniu mechanizmów neuronalnych stojących za skutecznością psychedeliczną. Mikrodawkowanie można również zbadać jako dodatek do psychoterapii długoterminowej opartej na długoterminowym rozwijaniu odporności i wglądu, nowym paradygmacie, który mógłby uzupełnić zdecydowanie transformacyjny model leżący u podstaw wysokodawkowej psychoterapii psychedelicznej (Rosenbaum et al., 2018).

6. Konkluzja

Niniejsze badanie dostarcza wstępnych, korelacyjnych dowodów na korzyści dla zdrowia psychicznego i osobowości związane z mikrodawkowaniem psychedelików. Podczas gdy od jakiegoś czasu istnieją anegdotyczne raporty o korzyściach z mikrodawkowania (Fadiman, 2011), niniejsze studium stanowi pierwsze formalne badanie tego tematu. Ponadto wykorzystanie wstępnie zarejestrowanego projektu badania stanowi precedens dla odpowiednich i powtarzalnych badań nad mikrodawkowaniem psychedelików. Aby pogłębić obecną dyskusję, wkrótce zostanie opublikowany pełny raport epidemiologiczny (Rosenbaum et al., 2018) oraz analiza wyników jakościowych w oparciu o teorię ugruntowaną (Anderson et al., 2018).

Wyniki niniejszego badania sugerują, że istnieje istotny związek między doświadczeniem mikrodawkowania a wskaźnikami zdrowia psychicznego i rozkwitu, w tym z niższymi postawami dysfunkcyjnymi i negatywną emocjonalnością, wyższą mądrością i otwartością umysłu oraz wyższą kreatywnością i ważnością afektu. Wyniki te stanowią wstępne dowody uzasadniające RCTy do bezpośredniego testowania bezpieczeństwa i skuteczności terapeutycznej. Mając prawie 40.000 użytkowników subskrybujących subreddit na /r/microdosing i tysiące innych czytających raporty medialne o mikrodawkowaniu, ta rosnąca społeczność nadal bada mikrodawkowanie i jego skutki. Mamy nadzieję, że sprawozdania naukowe pomogą wyjaśnić i poinformować opinię publiczną o naturze domniemanych efektów mikrodawkowania i że ten nowy paradygmat pomoże ukształtować przyszłe badania psychedeliczne. Mamy nadzieję, że naukowcy wykorzystają nasze wspólne zasoby (https://osf.io/g5cwy/) i wstępnie zarejestrują własne badania, aby nauka psychedeliczna opierała się na silnych praktykach badawczych. Wnioski z tych i innych badań staną się podstawą przyszłych badań nad mikrodawkowaniem psychedelików.

Oświadczenie o konflikcie interesów
W imieniu wszystkich autorów, autor korespondencyjny oświadcza, że nie występuje żaden konflikt interesów.

Odnośniki

1. Adler AD, Strunk DR and Fazio RH (2015) What Changes in Cognitive Therapy for Depression? An Examination of Cognitive Therapy Skills and Maladaptive Beliefs. Behavior Therapy 46(1). Special Series: Advances in Evidence-Based Intervention and Assessment Practices for Youth with an Autism Spectrum Disorder: 96-109. DOI: 10.1016/j.beth.2014.09.001.
2. Amsterdam J van, Opperhuizen A and Brink W van den (2011) Harm potential of magic mushroom use: A review. Regulatory Toxicology and Pharmacology 59(3): 423-429. DOI: 10.1016/j.yrtph.2011.01.006.
3. Anderson T, Petranker R and Dinh-Williams L-A (2017) Demography of Microdosing Community Survey. Available at: https://osf.io/g5cwy/ (accessed 6 July 2018).
4. Anderson T, Christopher A, Petranker R, et al. (2018) Benefits and Drawbacks of Microdosing Psychedelics. Manuscript in preparation. Available at: osf.io/g5cwy.
5. Bogenschutz MP, Forcehimes AA, Pommy JA, et al. (2015) Psilocybin-assisted treatment for alcohol dependence: a proof-of-concept study. Journal of Psychopharmacology (Oxford, England) 29(3): 289-299. DOI: 10.1177/0269881114565144.
6. Carbonaro TM, Bradstreet MP, Barrett FS, et al. (2016) Survey study of challenging experiences after ingesting psilocybin mushrooms: Acute and enduring positive and negative consequences. Journal of psychopharmacology (Oxford, England)30(12): 1268-1278. DOI: 10.1177/0269881116662634.
7. Carhart-Harris RL, Roseman L, Bolstridge M, et al. (2017) Psilocybin for treatment-resistant depression: fMRI-measured brain mechanisms. Scientific Reports 7(1): 13187. DOI: 10.1038/s41598-017-13282-7.
8. de Graaf LE, Roelofs J and Huibers MJH (2009) Measuring Dysfunctional Attitudes in the General Population: The Dysfunctional Attitude Scale (form A) Revised. Cognitive Therapy and Research 33(4): 345-355. DOI: 10.1007/s10608-009-9229-y.
9. de Wit H and Phillips TJ (2012) Do initial responses to drugs predict future use or abuse? Neuroscience and Biobehavioral Reviews 36(6): 1565-1576. DOI: 10.1016/j.neubiorev.2012.04.005.
10. Domínguez-Clavé E, Soler J, Elices M, et al. (2016) Ayahuasca: Pharmacology, neuroscience and therapeutic potential. Brain Research Bulletin 126(Pt 1): 89-101. DOI: 10.1016/j.brainresbull.2016.03.002.
11. Dos Santos RG, Osório FL, Crippa JAS, et al. (2016) Antidepressive, anxiolytic, and antiaddictive effects of ayahuasca, psilocybin and lysergic acid diethylamide (LSD): a systematic review of clinical trials published in the last 25 years. Therapeutic Advances in Psychopharmacology 6(3): 193-213. DOI: 10.1177/2045125316638008.
12. Fadiman J (2011) The Psychedelic Explorer's Guide. Rochester, VT: Park Street Press.
13. Fredrickson BL (2004) The broaden-and-build theory of positive emotions. Philos Trans R Soc Lond B Biol Sci 359(1449): 1367-78. DOI: 10.1098/rstb.2004.1512.
14. Glück J, König S, Naschenweng K, et al. (2013) How to measure wisdom: content, reliability, and validity of five measures. Frontiers in Psychology 4. DOI: 10.3389/fpsyg.2013.00405.
15. Griffiths RR, Johnson MW, Richards WA, et al. (2011) Psilocybin occasioned mystical-type experiences: immediate and persisting dose-related effects. Psychopharmacology 218(4): 649-665. DOI: 10.1007/s00213-011-2358-5.
16. Griffiths RR, Johnson MW, Carducci MA, et al. (2016) Psilocybin produces substantial and sustained decreases in depression and anxiety in patients with life-threatening cancer: A randomized double-blind trial. Journal of Psychopharmacology (Oxford, England) 30(12): 1181-1197. DOI: 10.1177/0269881116675513.
17. Gunnarsson M, Gustavsson P, Tengström A, et al. (2008) Personality traits and their associations with substance use among adolescents. Personality and Individual Differences 45: 356-360. DOI: 10.1016/j.paid.2008.05.004.
18. Halpern JH and Pope HG (1999) Do hallucinogens cause residual neuropsychological toxicity? Drug and Alcohol Dependence 53(3): 247-256. DOI: 10.1016/S0376-8716(98)00129-X.
19. Hardaway R, Schweitzer J and Suzuki J (2016) Hallucinogen Use Disorders. Child and Adolescent Psychiatric Clinics of North America 25(3): 489-496. DOI: 10.1016/j.chc.2016.03.006.
20. Jarrett RB, Minhajuddin A, Borman PD, et al. (2012) Cognitive Reactivity, Dysfunctional Attitudes, and Depressive Relapse and Recurrence in Cognitive Therapy Responders. Behaviour Research and Therapy 50(5): 280-286. DOI:10.1016/j.brat.2012.01.008.
21. Johnson MW, Garcia-Romeu A, Cosimano MP, et al. (2014) Pilot Study of the 5-HT_2AR Agonist Psilocybin in the Treatment of Tobacco Addiction. Journal of psychopharmacology (Oxford, England) 28(11): 983-992. DOI: 10.1177/0269881114548296.
22. Johnson MW, Griffiths RR, Hendricks PS, et al. (2018) The abuse potential of medical psilocybin according to the 8 factors of the Controlled Substances Act. Neuropharmacology. DOI: 10.1016/j.neuropharm.2018.05.012.
23. Kometer M, Pokorny T, Seifritz E, et al. (2015) Psilocybin-induced spiritual experiences and insightfulness are associated with synchronization of neuronal oscillations. Psychopharmacology 232(19): 3663-3676. DOI: 10.1007/s00213-015-4026-7.
24. Krebs TS and Johansen P-Ø (2013) Psychedelics and Mental Health: A Population Study. PLoS ONE 8(8). DOI: 10.1371/journal.pone.0063972.
25. Lahey BB (2009) Public Health Significance of Neuroticism. The American psychologist 64(4): 241-256. DOI: 10.1037/a0015309.
26. Leonard A (2015) How LSD Microdosing Became the Hot New Business Trip. In: Rolling Stone. Available at: https://www.rollingstone.com/culture/culture-news/how-lsd-microdosing-became-the-hot-new-business-trip-64961/ (accessed 9 July2018).
27. MacLean KA, Johnson MW and Griffiths RR (2011) Mystical Experiences Occasioned by the Hallucinogen Psilocybin Lead to Increases in the Personality Domain of Openness. Journal of psychopharmacology (Oxford, England) 25(11): 1453-1461. DOI: 10.1177/0269881111420188.
28. Matejka J, Glueck M, Grossman T, et al. (2016) The Effect of Visual Appearance on the Performance of Continuous Sliders and Visual Analogue Scales. In: Proceedings of the 2016 CHI Conference on Human Factors in Computing Systems, New York, NY, USA, 2016, pp. 5421-5432. CHI '16. ACM. DOI: 10.1145/2858036.2858063.
29. Moreno FA, Wiegand CB, Taitano EK, et al. (2006) Safety, tolerability, and efficacy of psilocybin in 9 patients with obsessive-compulsive disorder. The Journal of Clinical Psychiatry 67(11): 1735-1740.
30. Osório F de L, Sanches RF, Macedo LR, et al. (2015) Antidepressant effects of a single dose of ayahuasca in patients with recurrent depression: a preliminary report. Revista Brasileira De Psiquiatria (Sao Paulo, Brazil: 1999) 37(1): 13-20. DOI:10.1590/1516-4446-2014-1496.
31. Rosenbaum D, Weissman C, Hapke E, et al. (2018) Microdosing psychedelic substances: demographics, psychiatric comorbidities, and comorbid substance use. Manuscript in preparation. Manuscript submitted for publication. Available at:osf.io/g5cwy.
32. Ross S, Bossis A, Guss J, et al. (2016) Rapid and sustained symptom reduction following psilocybin treatment for anxiety and depression in patients with life-threatening cancer: a randomized controlled trial. Journal of Psychopharmacology (Oxford, England) 30(12): 1165-1180. DOI: 10.1177/0269881116675512.
33. Silvia PJ (2011) Subjective scoring of divergent thinking: Examining the reliability of unusual uses, instances, and consequences tasks. Thinking Skills and Creativity 6(1): 24-30. DOI: 10.1016/j.tsc.2010.06.001.
34. Silvia PJ, Winterstein BP, Willse JT, et al. (2008) Assessing creativity with divergent thinking tasks: Exploring the reliability and validity of new subjective scoring methods. Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts 2(2): 68-85. DOI:10.1037/1931-3896.2.2.68.
35. Solon O (2016) Under pressure, Silicon Valley workers turn to LSD microdosing. Wired UK, 24 August. Available at: http://www.wired.co.uk/article/lsd-microdosing-drugs-siliconvalley (accessed 9 July 2018).
36. Soto CJ and John OP (2016) The Next Big Five Inventory (BFI-2): Developing and Assessing a Hierarchical Model With 15 Facets to Enhance Bandwidth, Fidelity, and Predictive Power. Article in Press. Available at: https://www.scopus.com/inward/record.uri?eid=2-s2.0-84962720315&partnerID=40&md5=a060a5135d4ee7cfc25cb84c5118a272.
37. Strassman RJ (2016) DMT: The Spirit Molecule: A Doctor's Revolutionary Research into the Biology of Near-Death and Mystical Experiences. Rochester, VT: Inner Traditions.
38. Terracciano A, Löckenhoff CE, Crum RM, et al. (2008) Five-Factor Model personality profiles of drug users. BMC Psychiatry 8: 22. DOI: 10.1186/1471-244X-8-22.
39. Trull TJ and Sher KJ (1994) Relationship between the five-factor model of personality and Axis I disorders in a nonclinical sample. Journal of Abnormal Psychology 103(2): 350-360. DOI: 10.1037/0021-843X.103.2.350.
40. UNESCO Institute for Statistics (2011) International Standard Classification of Education (ISCED) 2011. Available at: http://uis.unesco.org/sites/default/files/documents/international-standard-classificationof-education-isced-2011-en.pdf.
41. Waldman A (2017) A Really Good Day: How Microdosing Made a Mega Difference in My Mood, My Marriage, and My Life. 1 edition. New York: Knopf.