Gatunki Grzybów Enteogennych

szukaj na psilosophy:  

Lista opisów gatunków i odmian grzybów Psilocybe i innych

Psilocybe cubensis „ Amazonian “
Psilocybe cubensis „ Australian “
Psilocybe cubensis „ B+ “
Psilocybe cubensis „ Cambodia “
Psilocybe cubensis „ Colombian “
Psilocybe cubensis „ Ecuador “
Psilocybe cubensis „ Golden Teacher “
Psilocybe cubensis „ Guadalajara mexico “
Psilocybe cubensis „ Gulf Coast “
Psilocybe cubensis „ THE Gulf Coast “
Psilocybe cubensis „ Gulf Coast Alabama US “
Psilocybe cubensis „ Huautla “
Psilocybe cubensis „ Malabar “
Psilocybe cubensis „ Matias Romero “
Psilocybe cubensis „ Mazatapec Mexicana “
Psilocybe cubensis „ Mexican “
Psilocybe cubensis „ Mystery Fatass “
Psilocybe cubensis „ Nepal Chitwan “
Psilocybe cubensis „ Orissa India “
Psilocybe cubensis „ PESA “
Psilocybe cubensis „ Penis Envy “
Psilocybe cubensis „ Plantasia “
Psilocybe cubensis „ Plantasia Mystery “
Psilocybe cubensis „ Tasmanian “
Psilocybe cubensis „ Thai “
Psilocybe cubensis „ Thailand Ban Hua Thanon “
Psilocybe cubensis „ Thailand Lipa Yai “
Psilocybe cubensis „ Thailand Koh Samui “
Psilocybe cubensis „ Thailand KS Lamai Beach “
Psilocybe cubensis „ Transkei “
Psilocybe cubensis „ White Treasure Coast “
Psilocybe acutipilea
Psilocybe aeruginosa
Psilocybe allenii
Psilocybe angustispora
Psilocybe antioquensis
Psilocybe aquamarina
Psilocybe argentipes
Psilocybe atlantis
Psilocybe atrobrunnea
Psilocybe aucklandii
Psilocybe australiana
Psilocybe aztecorum
Psilocybe azurescens
Psilocybe baeocystis
Psilocybe banderillensis
Psilocybe bohemica
Psilocybe brasiliensis
Psilocybe brunneocystidiata
Psilocybe caerulea
Psilocybe caeruleoannulata
Psilocybe caerulescens
Psilocybe caerulipes
Psilocybe caribaea
Psilocybe chiapanensis
Psilocybe columbiana
Psilocybe coprophila
Psilocybe crobula
Psilocybe cyanescens
Psilocybe cyanofibrillosa
Psilocybe cyanofranciscana
Psilocybe dumontii
Psilocybe eucalypta
Psilocybe fagicola
Psilocybe farinacea
Psilocybe fimetaria
Psilocybe furtadoana
Psilocybe galindoi
Psilocybe gallaeciae
Psilocybe graveolens
Psilocybe guatapensis
Psilocybe guilartensis
Psilocybe heimii
Psilocybe heliconiae
Psilocybe herrerae
Psilocybe hispanica
Psilocybe hoogshagenii
Psilocybe inconspicua
Psilocybe inquilina
Psilocybe jacobsii
Psilocybe kumaenorum
Psilocybe liniformans
Psilocybe luteonitens
Psilocybe magnivelaris
Psilocybe mairei
Psilocybe makarorae
Psilocybe mammillata
Psilocybe merdaria
Psilocybe meridensis
Psilocybe mescaleroensis
Psilocybe mexicana
Psilocybe mexicana „ A “
Psilocybe mexicana „ B “
Psilocybe microcystidiata
Psilocybe moravica
Psilocybe moseri
Psilocybe muliercula
Psilocybe naematoliformis
Psilocybe natalensis
Psilocybe natarajanii
Psilocybe neocaledonicum
Psilocybe ovoideocystidiata
Psilocybe papuana
Psilocybe pegleriana
Psilocybe pelliculosa
Psilocybe physaloides
Psilocybe pintonii
Psilocybe plutonia
Psilocybe pseudocyanea
Psilocybe quebecensis
Psilocybe samuiensis
Psilocybe sanctorum
Psilocybe semiglobata
Psilocybe semiinconspicua
Psilocybe semilanceata
Psilocybe semilanceata „ Olbrzymia “
Psilocybe silvatica
Psilocybe serbica
Psilocybe squamosa
Psilocybe strictipes
Psilocybe stuntzii
Psilocybe subaeruginascens
Psilocybe subaeruginosa
Psilocybe subcaerulipes
Psilocybe subacutipilea
Psilocybe subcubensis
Psilocybe subfimetaria
Psilocybe subtropicalis
Psilocybe subviscida
Psilocybe subyungensis
Psilocybe tampanensis
Psilocybe tasmaniana
Psilocybe thrausta
Psilocybe uruguayensis
Psilocybe uxpanapensis
Psilocybe venenata
Psilocybe villarrealiae
Psilocybe washingtonensis
Psilocybe wassoniorum
Psilocybe weilii
Psilocybe weraroa
Psilocybe wrightii
Psilocybe yungensis
Psilocybe zapotecoantillarum
Psilocybe zapotecocaribaea
Psilocybe zapotecorum
Panaeolus affinis
Panaeolus africanus
Panaeolus antillarum
Panaeolus bisporus
Panaeolus cambodginiensis
Panaeolus cinctulus
Panaeolus chlorocystis
Panaeolus cyanescens
Panaeolus fimicola
Panaeolus lentisporus
Panaeolus olivaceus
Panaeolus papilionaceus
Panaeolus tirunelveliensis
Panaeolus tropicalis
Panaeolus venezolanus
Conocybe cyanopus
Conocybe kuehneriana
Conocybe smithii
Galerina steglichii
Gymnopilus aeruginosus
Gymnopilus braendlei
Gymnopilus cyanopalmicola
Gymnopilus junonius
Gymnopilus liquiritiae
Gymnopilus luteofolius
Gymnopilus luteoviridis
Gymnopilus luteus
Gymnopilus punctifolius
Gymnopilus purpuratus
Gymnopilus sapineus
Gymnopilus subpurpuratus
Gymnopilus validipes
Gymnopilus viridans
Inocybe aeruginascens
Inocybe coelestium
Inocybe corydalina
Inocybe haemacta
Inocybe tricolor
Pluteus cervinus
Pluteus cyanopus
Pluteus salicinus

INTERNETOWE SKLEPY
Z ZARODNIKAMI GRZYBÓW ENTEOGENNYCH

W tabeli po lewo znajdują się nazwy gatunków grzybów enteogennych, których opisy znajdują się poniżej. Z prawej, lista wszystkich znanych gatunków Psilocybe, z których nie wszystkie są psychoaktywne. Lista pod spodem, po środku, jest spisem grzybów psychoaktywnych; opisy grzybów, których na niej nie ma, a z których nie wynika, że są psychoaktywne zaznaczono jako prawdopodobnie nieaktywny. Napisem nieaktywny oznaczono te, o których to wiadomo.
Poniżej banery do kilku miejsc, gdzie można zdobyć zarodniki do badań. Pozyskiwane w sterylnych, laboratoryjnych warunkach, umożliwiają rozpoczęcie obserwacji mikro makro kosmosowych.

The HawksEye i Sporeworks są ze stanów. Zza oceanu przesyłki mogą się lekko wlec. Mimo to mają ciekawe i obszernie opisane gatunki.

FSRE (Free Spore Ring Earth) to miejsce gdzie za jedno euro otrzymasz jeden odcisk. Jedyne co trzeba zrobić, to wyhodować z niego grzyby, pozyskać kilka odcisków i odesłać z powrotem, by ktoś inny mógł otrzymać je za jedno euro. FSRE działa w Holandii.

JAK ZAMAWIAĆ

Aby zamówić zarodniki należy wejść na stronę wybranego dostawcy i tam, korzystając z wygodnego formularza wybrać, co trzeba. Pieniądze można wysłać w liście poleconym lub zapłacić kartą bezpośrednio ze strony. W ciągu dwóch, trzech tygodni otrzymacie list ze sterylnie zapakowanym odciskiem grzyba, opisanym jako próbka do badań mikroskopowych.















Lista znanych gatunków grzybów psychoaktywnych


poniższy text w wybrzmieniu oryginalnym

Poprawiona 1.05.2002 i zaktualizowana 1.09.2007
Copyright 1998-2001 by John W. Allen
(www.mushroomjohn.org/listedspecies1.htm)

            BASIDIOMYCOTINA

          Agaricales

        Plutaceae

      Pluteus Species

  1. Pluteus atricapillus (Secr.) Singer [= Pluteus cervinus (Schaeffer) P. Kumm.] [Orton, 1986, discussed this synonymy and concluded that the true name is Pluteus cervinus because the epithet Agaricus atricapillus Batsch is debatable and uncertain. Singer (1986) introduced the name Pluteus atricapillus (Secr.) Singer, but as Secretan's work has been declared invalid, this interpretation is not consider any more]
  2. Pluteus cyanopus Quél.
  3. Pluteus glaucus Singer
  4. Pluteus nigriviridis Babos
  5. Pluteus salicinus (Pers. : Fr.) P. Kumm.
  6. Pluteus villosus (Bull.) Quél.
  7.     Coprinaceae

      Copelandia Species

  8. Copelandia affinis Horak [= Panaeolus affinis (Horak) Ew. Gerhardt]
  9. Copelandia bispora (Malençon & Bertault) Singer & R.A. Weeks [= C. papilionacea var. bispora Malençon & Bertault; Panaeolus cyanescens var. bisporus (Malençon & Bertault) G. Moreno & Esteve-Ravis.; Panaeolus bisporus (Malençon & Bertault) Ew. Gerhardt]
  10. Copelandia cambodginiensis (Ola'h & R. Heim) Singer & R.A. Weeks (= Panaeolus cambodginiensis Ola'h & R. Heim)
  11. Copelandia chlorocystis Singer & R.A. Weeks [= Panaeolus chlorocystis (Singer & R.W. Weeks) Ew. Gerhardt]
  12. Copelandia cyanescens (Berk. & Broome) Singer [= Panaeolus cyanescens (Berk. & Broome) Sacc.; Panaeolus papilionaceus sensu Bres.) (see Copelandia westii)
  13. Copelandia lentisporus (Ew. Gerhardt) Guzmán (= Panaeolus lentisporus Ew. Gerhardt)
  14. Copelandia mexicana Guzmán (about Gerhardt, 1996, this a nom. excl.)
  15. Copelandia tirunelveliensis Natarajan & Raman [= Panaeolus tirunelveliensis (Natarajan & Raman) Ew. Gerhard]
  16. Copelandia tropicalis (Ola'h) Singer & R.A. Weeks (= Panaeolus tropicalis Ola'h)
  17. Copelandia westii (Murrill) Singer (about Gerhardt, 1996, this a synonym of Copelandia cyanescens)
  18.   Panaeolus Species

  19. Panaeolus africanus Ola'h
  20. Panaeolus castaneifolius (Murrill) A.H. Sm. (= ? Panaeolus olivaceus F. H. Møller; Panaeolina castaneifolia (Murrill) Bon; Panaeolina castaneifolia (Murrill) Ew. Gerhardt, this latest seems the true name, see Gerhardt, 1996)
  21. Panaeolus cinctulus (Bolton) Saccardo (1887) (=Panaeolus subbalteatus (Berk. & Broome) Sacc.) (= Panaeolus venenosus Murrill)
  22. Panaeolus microsporus Ola'h & Cailleux
  23. Panaeolus olivaceus F.H. Møller (it is sometimes confused as a synonym of Panaeolus castaneifolius, see that)
  24. Panaeolus papilionaceus (Fr.) Quél. var. papilionaceus sensu auct. non s. Ew. Gerhardt [= Panaeolus campanulatus (L. : Fr.) Quél.]
  25. Panaeolus retirugis (Fr.) Quél.
  26.     Bolbitiaceae

      Agrocybe Species

  27. Agrocybe farinacea Hongo
  28.   Conocybe Species

  29. Conocybe cyanopus (G.F. Atk.) Kühner [= Pholiotina "Galera" cyanopus G.F. Atk.; Pholiotina cyanopoda (G.F. Atk.) Singer; Galerula cyanopus G.F. Atk.]
  30. Conocybe kuehneriana Singer
  31. Conocybe siligineoides R. Heim
  32. Conocybe smithii Watling (= Galerula cyanopes Kauffman)
  33.     Strophariaceae

      Hypholoma Species

  34. Hypholoma gigaspora (Natarajan & Raman) Guzmán [= Psilocybe gigaspora Natarajan & Raman; Naematoloma gigaspora (Natarajan & Raman) Guzmán]
  35. Hypholoma guzmanii (Natarajan & Raman) Guzmán [= Psilocybe guzmanii Natarajan & Raman; Naematoloma guzmanii (Natarajan & Raman) Guzmán]
  36. Hypholoma naematoliformis (Guzmán) Guzmán [= Psilocybe naematoliformis Guzmán; Naematoloma naematoliformis (Guzmán) Guzmán]
  37. Hypholoma neocaledonica (Guzmán & Horak) Guzmán [= Psilocybe neocaledonica Guzmán & Horak; Naematoloma neocaledonica (Guzmán & Horak) Guzmán]
  38. Hypholoma popperianum (Singer) Guzmán (= Naematoloma popperianum Singer)
  39. Hypholoma rhombispora (Guzmán) Guzmán (= Naematoloma rhombispora Guzmán)
  40.   Psilocybe Species

  41. Psilocybe acutipilea (Speg.) Guzmán
  42. Psilocybe alutacea W. S. Chang and A. K. Mills.
  43. Psilocybe angustipleurocystidiata Guzmán
  44. Psilocybe antioquensis Guzmán, Saldarriaga, Pineda, García & Velázquez
  45. Psilocybe aquamarina (Pegler) Guzmán (= Stropharia aquamarina Pegler)
  46. Psilocybe arcana Borovicka et Hlavácek sp. nov.
  47. Psilocybe argentipes K. Yokoy.
  48. Psilocybe armandii Guzmán & S.H. Pollock
  49. Psilocybe atlantis Guzmán, Hanlin & C. White
  50. Psilocybe aucklandii Guzmán, C.C. King & Bandala
  51. Psilocybe australiana Guzmán & Watling
  52. Psilocybe aztecorum R. Heim emend. Guzmán var. aztecorum
  53. Psilocybe aztecorum var. bonetii (Guzmán) Guzmán (= Psilocybe bonetii Guzmán)
  54. Psilocybe azurescens Stamets & Gartz
  55. Psilocybe baeocystis Singer & A.H. Sm. emend. Guzmán
  56. Psilocybe banderillensis Guzmán & Bononi (=Psilocybe banderiliensis Guzmán)
  57. Psilocybe barrerae Cifuentes & Guzmán emend. Guzmán, 1999
  58. Psilocybe bohemica Sebek (= Psilocybe coprinifacies s. Herink, non s. Krieglsteiner)
  59. Psilocybe brasiliensis Guzmán
  60. Psilocybe brunneocystidiata Guzmán & Horak
  61. Psilocybe cabiensis Guzmán, Torres et Ramirez-Guillen, sp. nov.
  62. Psilocybe caeruleoannulata Singer ex Guzmán
  63. Psilocybe caerulescens Murrill var. caerulescens (= Psilocybe caerulescens var. albida R. Heim; Psilocybe caerulescens var. mazatecorum R. Heim; Psilocybe mazatecorum R. Heim; Psilocybe caerulescens var. nigripes R. Heim)
  64. Psilocybe caerulescens var. ombrophila (R. Heim) Guzmán (= Psilocybe caerulescens var. mazatecorum Psilocybe ombrophila R. Heim; Psilocybe mixaeensis R. Heim)
  65. Psilocybe caerulipes (Peck) Sacc.
  66. Psilocybe carbonaria Singer
  67. Psilocybe caribaea Guzmán, T. J. Baroni& Tapia, sp. nov.
  68. Psilocybe chaconii Guzmán, Escolona et Ramirez-Guillen.
  69. Psilocybe chiapanensis Guzmán
  70. Psilocybe chuxiongensis T. Ma & K.D. Hyde
  71. Psilocybe collybioides Singer & A.H. Sm.
  72. Psilocybe columbiana Guzmán
  73. Psilocybe coprinifacies (Rolland) Pouzar s. auct., non s. Herink, non s. Krieglsteiner) (see discussion)
  74. Psilocybe cordispora R. Heim
  75. Psilocybe cubensis (Earle) Singer [= Stropharia cubensis Earle; Psilocybe cubensis var. caerulescens (Murrill) Singer & A.H. Sm.; Stropharia subcyanescens Rick; Stropharia cyanescens Murrill; Stropharia caerulescens (Pat.) Singer]
  76. Psilocybe cyanescens Wakef. (non sensu Krieglsteiner)
  77. Psilocybe cyanofibrillosa Guzmán & Stamets (=Psilocybe rhododendronensis Stamets nom. prov.)
  78. Psilocybe dumontii Singer ex Guzmán
  79. Psilocybe eucalypta Guzmán & Watling
  80. Psilocybe fagicola R. Heim & Cailleux var. fagicola
  81. Psilocybe fagicola R. Heim var. mesocystidiata Guzmán
  82. Psilocybe farinacea Rick ex Guzmán [= Psilocybe albofimbriata (Rick) Singer]
  83. Psilocybe fimetaria (P.D. Orton) Watling [= Psilocybe caesieannulata Singer; Stropharia fimetaria P.D. Orton]
  84. Psilocybe fuliginosa (Murrill) A.H. Sm.
  85. Psilocybe furtadoana Guzmán
  86. Psilocybe galindoi Guzmán (= Psilocybe galindii Guzmán)
  87. Psilocybe gallaeciae Guzmán & M.L. Castro (2003)
  88. Psilocybe goniospora (Berk. & Broome) Singer [= Psilocybe lonchophora (Berk. Broome) Horak ex Guzmán]
  89. Psilocybe graveolens Peck
  90. Psilocybe guatapensis Guzmán, Saldarriaga, Pineda, García & Velázquez
  91. Psilocybe guilartensis Guzmán, Tapia & Nieves-Rivera
  92. Psilocybe heimii Guzmán
  93. Psilocybe heliconiae Guzmán, Saldarriaga, Pineda, García & Velázquez
  94. Psilocybe herrerae Guzmán
  95. Psilocybe hispanica Guzmán
  96. Psilocybe hoogshagenii R. Heim var. hoogshagenii (= Psilocybe caerulipes var. gastonii Singer; Psilocybe zapotecorum R. Heim s. Singer)
  97. Psilocybe hoogshagenii R. Heim var. convexa Guzmán (= Psilocybe semperviva R. Heim & Cailleux)
  98. Psilocybe inconspicua Guzmán & Horak
  99. Psilocybe indica Sathe & J.T. Daniel
  100. Psilocybe isabelae Guzmán
  101. Psilocybe jacobsii Guzmán
  102. Psilocybe jaliscana Guzmán
  103. Psilocybe karalensis sp. nov.
  104. Psilocybe kumaenorum R. Heim
  105. Psilocybe laurae Guzmán
  106. Psilocybe lazoi Singer [this is a doubtful neurotropic species, considered first by Guzmán (1983) as a synonym of Psilocybe zapotecorum, but Singer, 1986, claimed that this is a not bluing fungus independent of that of Guzmán, 1983]
  107. Psilocybe liniformans Guzmán & Bas var. liniformans
  108. Psilocybe liniformans var. americana Guzmán & Stamets
  109. Psilocybe mairei Singer [= Hypholoma cyanescens Maire; Geophila cyanescens (Maire) Kühner & Romagn.; non Psilocybe cyanescens s. Krieglsteiner]
  110. Psilocybe makarorae Johnst. & Buchanan
  111. Psilocybe mammillata (Murrill) A.H. Sm.
  112. Psilocybe mescaleroensis Guzmán, Walstad, E. Gándara & Ram.-Guill.
  113. Psilocybe meridensis Guzmán
  114. Psilocybe mesophylla Guzmán, Jacobs et Escalona, sp. nov.
  115. Psilocybe mexicana R. Heim
  116. Psilocybe microcystidiata Guzmán & Bononi
  117. Psilocybe moseri Guzmán
  118. Psilocybe muliercula Singer & A.H. Sm. (= Psilocybe wassonii R. Heim)
  119. Psilocybe natalensis Gartz, Reid, Smith & Eicker
  120. Psilocybe natarajanii Guzmán [= Psilocybe aztecorum var. bonetii (Guzmán) Guzmán s. Natarajan & Raman]
  121. Psilocybe neocaledonicum Guzmán & Horak [= Psilocybe neocaledonica]
  122. Psilocybe neoxalapensis Guzmán, Ram.-Guill. & Halling (2009)
  123. Psilocybe oaxacana Guzmán, Escalona et Jacobs, sp. nov.
  124. Psilocybe ochreata (Berk. & Broome) Horak ex Guzmán
  125. Psilocybe ovoideocystidiata Guzmán et Gaines.
  126. Psilocybe papuana Guzmán & Horak
  127. Psilocybe paulensis (Guzmán & Bononi) Guzmán (= Psilocybe banderiliensis var. paulensis Guzmán & Bononi)
  128. Psilocybe pelliculosa (A.H. Sm.) Singer & A.H. Sm.
  129. Psilocybe pericystis Singer
  130. Psilocybe pileocystidiata Guzmán et Ramirez-Guillen.
  131. Psilocybe pintonii Guzmán
  132. Psilocybe pleurocystidiosa Guzmán
  133. Psilocybe plutonia (Berk. & M.A. Curtis) Sacc.
  134. Psilocybe portoricensis Guzmán, Tapia & Nieves-Rivera
  135. Psilocybe pseudoaztecorum Natarajan & Raman (= Psilocybe aztecorum var. aztecorum sensu Natarajan & Raman; Psilocybe subaztecorum Guzmán, 1995)
  136. Psilocybe puberula Bas & Noordel.
  137. Psilocybe quebecensis Ola'h & R. Heim
  138. Psilocybe ramulosa (Guzmán & Bononi) Guzmán (= Psilocybe zapotecorum var. ramulosum Guzmán & Bononi)
  139. Psilocybe rostrata (Petch) Pegler
  140. Psilocybe rzedowskii Guzmán
  141. Psilocybe samuiensis Guzmán, Bandala & Allen
  142. Psilocybe sanctorum Guzmán
  143. Psilocybe schultesii Guzmán & S.H. Pollock
  144. Psilocybe semiinconspicua Guzmán & J. M. Trappe
  145. Psilocybe semilanceata (Fr. : Secr.) P. Kumm. [= Psilocybe semilanceata var. caerulescens (Cooke) Sacc.: Psilocybe cookei Singer; non Psilocybe callosa (Fr. : Fr.) Quél., which is Psilocybe strictipes Singer & A.H. Sm.]
  146. Psilocybe septentrionalis (Guzmán) Guzmán (= Psilocybe subaeriginascens Höhn. var. septentrionalis Guzmán)
  147. Psilocybe serbica Moser & Horak (non ss. Krieglsteiner); (Psilocybe arcana Borov. & Hlavácek (2001); Psilocybe moravica Borov. (2003))
  148. Psilocybe sierrae Singer (= Psilocybe subfimetaria Guzmán & A.H. Sm.)
  149. Psilocybe silvatica (Peck) Singer & A.H. Sm.
  150. Psilocybe singerii Guzmán
  151. Psilocybe singularis Guzmán, Escalona et Jacobs, (2004).
  152. Psilocybe strictipes Singer & A.H. Sm. [= Psilocybe callosa (Fr. : Fr.) Quél. s. Guzmán, 1983; Psilocybe semilanceata var. obtusa Bon; Psilocybe semilanceata var. microspora Singer ?]
  153. Psilocybe stuntzii Guzmán & Ott
  154. Psilocybe subacutipilea Guzmán, Saldarriaga, Pineda, García & Velázquez
  155. Psilocybe subaeruginascens Höhn. var. subaeruginascens [= Psilocybe aerugineo-maculans (Höhn.) Singer & A.H. Sm.]
  156. Psilocybe subaeruginosa Cleland
  157. Psilocybe subcaerulipes Hongo
  158. Psilocybe subcubensis Guzmán
  159. Psilocybe subhoogshagenii Guzmán, Torres et Ramirex-Guillen, (2004)
  160. Psilocybe subtropicalis Guzmán
  161. Psilocybe subyungensis Guzmán
  162. Psilocybe subzapotecorum Guzmán
  163. Psilocybe tampanensis Guzmán & S.H. Pollock
  164. Psilocybe tasmaniana Guzmán & Watling
  165. Psilocybe uruguayensis Singer ex Guzmán
  166. Psilocybe uxpanapensis Guzmán
  167. Psilocybe venenata (S. Imai) Imaz. & Hongo (= Psilocybe fasciata Hongo; Stropharia caerulescens S. Imai)
  168. Psilocybe veraecrucis Guzmán & Pérez-Ortiz
  169. Psilocybe villarrealiae Guzmán (=Psilocybe villarrealii Guzmán)
  170. Psilocybe wassoniorum Guzmán & S.H. Pollock
  171. Psilocybe wayanadensis K.A. Thomas, Manim. & Guzmán (2002)
  172. Psilocybe weraroa Borov., Oborník & Noordel. (2011); [= Secotium novae-zelandiae G.Cunn. (1924); Weraroa novae-zelandiae (G.Cunn.) Singer (1958)]
  173. Psilocybe weilii Guzmán, Tapia & Stamets
  174. Psilocybe weldenii Guzmán
  175. Psilocybe wrightii Guzmán
  176. Psilocybe xalapensis Guzmán & A. López
  177. Psilocybe yungensis Singer & A.H. Sm. (= Psilocybe yungensis var. diconica Singer & A.H. Sm.; Psilocybe yungensis var. acutopapillata Singer & A.H. Sm.; Psilocybe isaurii Singer; Psilocybe acutissima R. Heim)
  178. Psilocybe zapotecoantillarum Guzmán, Baroni & Lodge (2003)
  179. Psilocybe zapotecocaribaea Guzmán, Ramirex-Guillen and T.P. Tapia (2003)
  180. Psilocybe zapotecorum R. Heim emend. Guzmán (= Psilocybe aggericola Singer & A.H. Sm.)
  181.     Cortinariaceae

      Galerina Species

  182. Galerina steglichii Besl
  183.   Gymnopilus Species

  184. Gymnopilus aeruginosus (Peck) Singer
  185. Gymnopilus braendlei (Peck) Hesler
  186. Gymnopilus cyanopalmicola Guzm. & Dáv
  187. Gymnopilus intermedius (Singer) Singer
  188. Gymnopilus lateritius (Pat.) Murrill
  189. Gymnopilus liquiritiae (Fr.) P. Karst.
  190. Gymnopilus luteofolius (Peck) Singer
  191. Gymnopilus luteoviridis Thiers
  192. Gymnopilus luteus (Peck) Hesler
  193. Gymnopilus punctifolius (Peck) Singer
  194. Gymnopilus purpuratus (Cooke & Massee) Singer
  195. Gymnopilus sapineus (Fr.) Maire (= Pholiota sapinea s. auct.)
  196. Gymnopilus spectabilis (Fr.) A.H. Sm. [= Gymnopilus spectabilis (Fr.) Singer; Pholiota spectabilis Fr.; Gymnopilus junonius (Fr.) P.D. Orton; Gymnopilus spectabilis var. junonia (Fr.) J.E. Lange; Pholiota junonia (Fr.) P. Karst.; Pholiota spectabilis var. junonia (Fr.) J.E. Lange] (Gymnopilus junonius seems to be the true name)
  197. Gymnopilus subpurpuratus Guzmán-Davalos & Guzmán]
  198. Gymnopilus validipes (Peck) Hesler
  199. Gymnopilus viridans Murrill
  200.   Inocybe Species

  201. Inocybe aeruginascens Babos
  202. Inocybe coelestium Kuyper
  203. Inocybe corydalina Quél. var. corydalina
  204. Inocybe corydalina var. erinaceomorpha (Stangl & J. Veselsky´) Kuyper
  205. Inocybe haemacta (Berk. & Cooke) Sacc.
  206. Inocybe tricolor Kühner

  207. Nowe lub zmiany w powyższej liście:

  208. DODANE: Gymnopilus cyanopalmicola Guzm. & Dáv
  209. DODANE: Gymnopilus punctifolius (Peck) Singer
  210. DODANE: Psilocybe allenii Borov., Rockefeller & P.G.Werner (2012)
  211. DODANE: Psilocybe atlantis Guzmán, Hanlin & C. White
  212. DODANE: Psilocybe chuxiongensis T. Ma & K.D. Hyde
  213. DODANE: Psilocybe cyanofranciscana nom. prov.
  214. DODANE: Psilocybe mescaleroensis Guzmán, Walstad, E. Gándara & Ram.-Guill.
  215. DODANE: Psilocybe microcystidiata Guzmán & Bononi
  216. DODANE: Psilocybe neocaledonicum Guzmán & Horak
  217. DODANE: Psilocybe neoxalapensis Guzmán, Ram.-Guill. & Halling (2009)
  218. DODANE: Psilocybe weraroa Borov., Oborník & Noordel. (2011); [= Secotium novae-zelandiae G.Cunn. (1924); Weraroa novae-zelandiae (G.Cunn.) Singer (1958)]
  219. ZAMIAST: Psilocybe banderiliensis Guzmán
    JEST: Psilocybe banderillensis Guzmán & Bononi (=Psilocybe banderiliensis Guzmán)
  220. ZAMIAST: Psilocybe cyanofibrillosa Guzmán
    JEST: Psilocybe cyanofibrillosa Guzmán & Stamets (=Psilocybe rhododendronensis Stamets nom. prov.)
  221. ZAMIAST: Psilocybe serbica Moser & Horak (non ss. Krieglsteiner)
    JEST: Psilocybe serbica Moser & Horak (non ss. Krieglsteiner); (=Psilocybe arcana Borov. & Hlavácek (2001); Psilocybe moravica Borov. (2003))
  222. ZAMIAST: Psilocybe villarrealii Guzmán
    JEST: Psilocybe villarrealiae Guzmán (=Psilocybe villarrealii Guzmán)
  223. ZAMIAST: Panaeolus subbalteatus (Berk. & Broome) Sacc. (= Panaeolus venenosus Murrill)
    JEST: Panaeolus cinctulus (Bolton) Saccardo (1887) (=Panaeolus subbalteatus (Berk. & Broome) Sacc.) (= Panaeolus venenosus Murrill)

Psilocybe mexicana „ A “
Psilocybe mexicana „ B “



Lista wszystkich gatunków grzybów Psilocybe

  1. Psilocybe acadiensis A.H. Sm. (1946); Strophariaceae
  2. Psilocybe acutipilea (Speg.) Guzmán (1978); Strophariaceae
  3. Psilocybe acutissima R. Heim (1959); Strophariaceae (a.k.a. Psilocybe yungensis)
  4. Psilocybe aequatoriae Singer (1977); Strophariaceae
  5. Psilocybe aerugineomaculans (Höhn.) Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae (a.k.a. Psilocybe subaeruginascens)
  6. Psilocybe aeruginosa (Curtis) Noordel. (1995), (= Stropharia aeruginosa), [RSD]; Strophariaceae
  7. Psilocybe agariella G.F. Atk.; Strophariaceae
  8. Psilocybe aggericola Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae
  9. Psilocybe aggregata Cleland & Cheel (1918); Strophariaceae
  10. Psilocybe agnata (Britzelm.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  11. Psilocybe agraria (Fr.) P. Karst. (1887); Strophariaceae
  12. Psilocybe agrariella G.F. Atk.; Strophariaceae
  13. Psilocybe agrariella var. agrariella G.F. Atk.; Strophariaceae
  14. Psilocybe agrariella var. vaccinii Charles (1931); Strophariaceae
  15. Psilocybe alachuana Murrill (1942); Strophariaceae
  16. Psilocybe albobrunnea Lutz{?} (1907); Strophariaceae
  17. Psilocybe albobrunnea Beeli (1938); Strophariaceae
  18. Psilocybe albofimbriata (Rick) Singer (1986); Strophariaceae
  19. Psilocybe albonitens (Fr.) Noordel. (1995), (= Stropharia albonitens), [RSD]; Strophariaceae
  20. Psilocybe alboquadrata Berk.; Strophariaceae
  21. Psilocybe aleuriata R. Heim & L. Remy (1926); Strophariaceae
  22. Psilocybe allenii Borovička J., Rockefeller A., Werner P.G. (2012); Strophariaceae
  23. Psilocybe alnetorum (Singer) Singer (1960); Strophariaceae
  24. Psilocybe alpestris Singer (1989); Strophariaceae
  25. Psilocybe alpina Guzmán, Tapia & Nav.-Ros. (1999); Strophariaceae
  26. Psilocybe alutacea W. S. Chang and A. K. Mills.
  27. Psilocybe ammophila (Mont.) Gillet (1878), (= Psathyrella ammophila), [RSD]; Psathyrellaceae
  28. Psilocybe ammophila var. ammophila (Mont.) Gillet (1878); Strophariaceae
  29. Psilocybe ammophila var. ecaudata Maire; Strophariaceae
  30. Psilocybe andina Guzmán (1978); Strophariaceae
  31. Psilocybe anellariiformis (Murrill) Singer (1973); Strophariaceae
  32. Psilocybe angulata (Pers.) Singer (1961), (= Marasmiellus vaillantii), [RSD]; Marasmiaceae
  33. Psilocybe angustipleurocystidiata Guzmán (1983); Strophariaceae
  34. Psilocybe angustispora A.H. Sm. (1946); Strophariaceae
  35. Psilocybe antillarum (Fr.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  36. Psilocybe antillarum var. antillarum (Fr.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  37. Psilocybe antillarum var. praelonga Fr. (1851); Strophariaceae
  38. Psilocybe antioquiensis Guzmán, Saldarr., Pineda, G. García & L.-F. Velázquez (1994); Strophariaceae
  39. Psilocybe apelliculosa P.D. Orton (1969), [RSD]; Strophariaceae
  40. Psilocybe appendiculata Rick (1920); Strophariaceae
  41. Psilocybe aquamarina (Pegler) Guzmán (1995); Strophariaceae
  42. Psilocybe araucana Singer (1969); Strophariaceae
  43. Psilocybe arenulina Peck; Strophariaceae
  44. Psilocybe areolata (Klotzsch) Sacc. (1887), (= Lacrymaria lacrymabunda), [RSD]; Psathyrellaceae
  45. Psilocybe argentina (Speg.) Singer (1969); Strophariaceae
  46. Psilocybe argentipes K. Yokoy. (1976); Strophariaceae
  47. Psilocybe armandii Guzmán & S.H. Pollock (1979); Strophariaceae
  48. Psilocybe asperospora Cleland (1934); Strophariaceae
  49. Psilocybe atlantis Guzmán, Hanlin & C. White (2003); Strophariaceae
  50. Psilocybe atomatoides (Peck) Sacc. (1887); Strophariaceae
  51. Psilocybe atrobrunnea sensu Guzmán, (= Psilocybe turficola), [RSD]; Strophariaceae
  52. Psilocybe atrobrunnea (Lasch) Gillet (1878); Strophariaceae
  53. Psilocybe atrorufa sensu auct., (= Psilocybe montana), [RSD]; Strophariaceae
  54. Psilocybe atrorufa (Schaeff.) Quél. (1872); Strophariaceae
  55. Psilocybe atrorufa f. atrorufa (Schaeff.) Quél. (1872); Strophariaceae
  56. Psilocybe atrorufa f. brevipes Kill. (1939); Strophariaceae
  57. Psilocybe atrorufa f. longipes Kill. (1939); Strophariaceae
  58. Psilocybe aucklandii Guzmán, C.C. King & Band.-Muñoz (1991); Strophariaceae
  59. Psilocybe aurantiaca (Cooke) Noordel. (1995), (= Stropharia aurantiaca), [RSD]; Strophariaceae
  60. Psilocybe australiana Guzmán & Watling (1978); Strophariaceae
  61. Psilocybe aztecorum R. Heim (1957), [RSD]; Strophariaceae
  62. Psilocybe aztecorum var. aztecorum R. Heim (1957); Strophariaceae
  63. Psilocybe aztecorum var. bonetii (Guzmán) Guzmán (1978); Strophariaceae
  64. Psilocybe azurescens Stamets & Gartz, [RSD]; Strophariaceae
  65. Psilocybe baeocystis Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae
  66. Psilocybe banderillensis Guzmán (1978); Strophariaceae
  67. Psilocybe banderillensis var. banderillensis Guzmán (1978); Strophariaceae
  68. Psilocybe banderillensis var. paulensis Guzmán & Bononi (1984); Strophariaceae
  69. Psilocybe barrerae Cifuentes & Guzmán (1981); Strophariaceae
  70. Psilocybe blattariopsis (Speg.) Singer (1951); Strophariaceae
  71. Psilocybe bohemica Šebek (1983), [RSD]; Strophariaceae
  72. Psilocybe bolivarii Guzmán (1968); Strophariaceae
  73. Psilocybe bonetii Guzmán (1970); Strophariaceae
  74. Psilocybe borealis Guzmán (1977); Strophariaceae
  75. Psilocybe brasiliensis Guzmán (1978); Strophariaceae
  76. Psilocybe brunneocystidiata Guzmán & E. Horak (1979); Strophariaceae
  77. Psilocybe bulbosa (Peck) A.H. Sm. (1948); Strophariaceae
  78. Psilocybe bullacea sensu auct. mult., (= Psilocybe subviscida var. velata), [RSD]; Strophariaceae
  79. Psilocybe bullacea (Bull.) P. Kumm. (1871); Strophariaceae
  80. Psilocybe cabiensis Guzmán, M. Torres & Ram.-Guill. (2004); Strophariaceae
  81. Psilocybe caerulea (Kreisel) Noordel. (1995), (= Stropharia caerulea), [RSD]; Strophariaceae
  82. Psilocybe caeruleoannulata Singer ex Guzmán (1978); Strophariaceae
  83. Psilocybe caerulescens Murrill (1923), [RSD]; Strophariaceae
  84. Psilocybe caerulescens var. albida R. Heim (1973); Strophariaceae
  85. Psilocybe caerulescens var. caerulescens Murrill (1923); Strophariaceae
  86. Psilocybe caerulescens var. mazatecorum R. Heim (1957); Strophariaceae
  87. Psilocybe caerulescens var. nigripes R. Heim (1957); Strophariaceae
  88. Psilocybe caerulescens var. ombrophila R. Heim; Strophariaceae
  89. Psilocybe caerulescens var. ombrophila (R. Heim) Guzmán (1983); Strophariaceae
  90. Psilocybe caerulipes Peck; Strophariaceae
  91. Psilocybe caerulipes var. caerulipes Peck; Strophariaceae
  92. Psilocybe caerulipes var. gastonii Singer (1959); Strophariaceae
  93. Psilocybe caesioannulata Singer (1965); Strophariaceae
  94. Psilocybe caespiticia Berk.; Strophariaceae
  95. Psilocybe caespitosa Murrill (1923); Strophariaceae
  96. Psilocybe californica Earle; Strophariaceae
  97. Psilocybe callosa sensu auct., (= Psilocybe strictipes), [RSD]; Strophariaceae
  98. Psilocybe callosa (Fr.) Gillet (1878); Strophariaceae
  99. Psilocybe calongei G. Moreno & Esteve-Rav. (1988); Strophariaceae
  100. Psilocybe camptopoda Peck; Strophariaceae
  101. Psilocybe candidipes Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae (a.k.a. Psilocybe zapotecorum)
  102. Psilocybe canificans (Cooke) Sacc. (1887); Strophariaceae
  103. Psilocybe canobrunnea (Batsch) Sacc. (1887); Strophariaceae
  104. Psilocybe canorubra Berk. & Broome; Strophariaceae
  105. Psilocybe capnoides (Fr.) Noordel. (1995), (= Hypholoma capnoides), [RSD]; Strophariaceae
  106. Psilocybe carbonaria Singer (1965); Strophariaceae
  107. Psilocybe caribaea Guzmán, T.J. Baroni & Tapia (2003); Strophariaceae
  108. Psilocybe caricicola P.D. Orton (1969), (= Melanotus phillipsii), [RSD]; Strophariaceae
  109. Psilocybe castaneicolor Murrill (1923); Strophariaceae
  110. Psilocybe castaneifolia Murrill (1923); Strophariaceae
  111. Psilocybe castanella Peck; Strophariaceae
  112. Psilocybe castanella var. castanella Peck; Strophariaceae
  113. Psilocybe castanella var. subhyperella (Singer) Guzmán (1983); Strophariaceae
  114. Psilocybe catervata Massee (1892); Strophariaceae
  115. Psilocybe ceres (Cooke & Massee) Sacc. (1891); Strophariaceae
  116. Psilocybe cernua (Vahl) Quél. (1872), (= Psathyrella cernua), [RSD]; Psathyrellaceae
  117. Psilocybe cernua var. areolata (Klotzsch) Bres. (1931), (= Lacrymaria lacrymabunda), [RSD]; Psathyrellaceae
  118. Psilocybe cernua var. cernua (Vahl) Quél. (1872); Strophariaceae
  119. Psilocybe chaconii Guzmán, Escalona & Ram.-Guill. (2004); Strophariaceae
  120. Psilocybe chiapanensis Guzmán (1995); Strophariaceae
  121. Psilocybe chilensis Singer (1965); Strophariaceae
  122. Psilocybe chionophila Lamoure (1977), [RSD]; Strophariaceae
  123. Psilocybe chondroderma (Berk. & Broome) Sacc. (1887), (= Psathyrella chondroderma), [RSD]; Psathyrellaceae
  124. Psilocybe chrysocystidiata Singer (1973); Strophariaceae
  125. Psilocybe chuxiongensis T. Ma & K.D. Hyde
  126. Psilocybe citrina Massee; Strophariaceae
  127. Psilocybe clavata Guzmán (1983); Strophariaceae
  128. Psilocybe clivensis (Berk. & Broome) Sacc. (1887), (= Psathyrella clivensis), [RSD]; Psathyrellaceae
  129. Psilocybe cokeri Murrill (1923); Strophariaceae
  130. Psilocybe cokeriana A.H. Sm. & Hesler (1946); Strophariaceae
  131. Psilocybe collybioides Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae
  132. Psilocybe columbiana Guzmán (1978); Strophariaceae
  133. Psilocybe compta (Fr.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  134. Psilocybe comta (Fr.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  135. Psilocybe conissans (Peck) Peck; Strophariaceae
  136. Psilocybe cookei Singer (1973); Strophariaceae
  137. Psilocybe coprophila (Bull.) P. Kumm. (1871), [RSD]; Strophariaceae
  138. Psilocybe coprophila var. coprophila (Bull.) P. Kumm. (1871); Strophariaceae
  139. Psilocybe coprophila var. vomitiicola Kill. (1939); Strophariaceae
  140. Psilocybe cordispora R. Heim (1959); Strophariaceae
  141. Psilocybe cordobensis Singer (1973); Strophariaceae
  142. Psilocybe corneipes (Fr.) P. Karst., (= Mythicomyces corneipes), [RSD]; Strophariaceae
  143. Psilocybe coronilla (Bull.) Noordel. (1995), (= Stropharia coronilla), [RSD]; Strophariaceae
  144. Psilocybe crobula (Fr.) Singer (1962), [RSD]; Strophariaceae
  145. Psilocybe cubensis (Earle) Singer (1948), [RSD]; Strophariaceae
  146. Psilocybe cubensis var. caerulescens (Pat.) Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae
  147. Psilocybe cubensis var. cubensis (Earle) Singer (1948); Strophariaceae
  148. Psilocybe cubensis var. cyanescens (Murrill) Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae
  149. Psilocybe cyanescens Wakef. (1946), [RSD]; Strophariaceae
  150. Psilocybe cyanofibrillosa Guzmán & Stamets (1980); Strophariaceae
  151. Psilocybe cyanofranciscana nom. prov.
  152. Psilocybe cylindrispora A. Pearson (1950); Strophariaceae
  153. Psilocybe cystidiosa Peck; Strophariaceae
  154. Psilocybe delita (Britzelm.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  155. Psilocybe desertorum Velen. (1921); Strophariaceae
  156. Psilocybe dichroa (Pers.) P. Karst.; Strophariaceae
  157. Psilocybe dichroa sensu J.E. Lange (1938), (= Hypholoma subericaeum), [RSD]; Strophariaceae
  158. Psilocybe dichroa var. dichroa (Pers.) P. Karst.; Strophariaceae
  159. Psilocybe dichroa var. tenuior P. Karst.; Strophariaceae
  160. Psilocybe dichroma (Berk. & M.A. Curtis) Sacc. (1887); Strophariaceae
  161. Psilocybe discordabilis (Britzelm.) Sacc. (1895); Strophariaceae
  162. Psilocybe discordans (Britzelm.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  163. Psilocybe dorsipora (Esteve-Rav. & Barrasa) Noordel. (1999); Strophariaceae
  164. Psilocybe dumontii Singer ex Guzmán (1978); Strophariaceae
  165. Psilocybe dunicola (Speg.) Singer (1968); Strophariaceae
  166. Psilocybe ecbola (Fr.) Singer (1969); Strophariaceae
  167. Psilocybe echinata Cleland (1934); Strophariaceae
  168. Psilocybe egonii Guzmán & T.J. Baroni (2003); Strophariaceae
  169. Psilocybe elongata (Pers.) J.E. Lange (1936), (= Hypholoma elongatum), [RSD]; Strophariaceae
  170. Psilocybe elongatipes Peck (1875), (= Hypholoma elongatipes), [RSD]; Strophariaceae
  171. Psilocybe ericaea (Pers.) Quél. (1873), (= Hypholoma ericaeum), [RSD]; Strophariaceae
  172. Psilocybe ericaea var. dichroa P. Karst. (1879); Strophariaceae
  173. Psilocybe ericaea var. ericaea (Pers.) Quél. (1873); Strophariaceae
  174. Psilocybe ericaeoides (P.D. Orton) Noordel. (1995), (= Hypholoma ericaeoides), [RSD]; Strophariaceae
  175. Psilocybe eucalypta Guzmán & Watling (1978); Strophariaceae
  176. Psilocybe exerrans (Britzelm.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  177. Psilocybe fagicola R. Heim & Cailleux (1959); Strophariaceae
  178. Psilocybe fagicola var. fagicola R. Heim & Cailleux (1959); Strophariaceae
  179. Psilocybe fagicola var. mesocystidiata Guzmán (1978); Strophariaceae
  180. Psilocybe farinacea Rick ex Guzmán (1978); Strophariaceae
  181. Psilocybe fasciata Hongo (1957); Strophariaceae
  182. Psilocybe fasciculare (Huds.) Kühner (1980), (= Hypholoma fasciculare), [RSD]; Strophariaceae
  183. Psilocybe fasciculare var. fasciculare (Huds.) Kühner (1980); Strophariaceae
  184. Psilocybe fasciculare var. pusilla (J.E. Lange) Noordel. (1995), (= Hypholoma fasciculare var. pusillum), [RSD]; Strophariaceae
  185. Psilocybe fasciculata Hongo; Strophariaceae
  186. Psilocybe fatua (Fr.) Cout. (1934), (= Psathyrella fatua), [RSD]; Psathyrellaceae
  187. Psilocybe fatua f. fatua (Fr.) Cout. (1934); Strophariaceae
  188. Psilocybe fatua f. minor Cout. (1934); Strophariaceae
  189. Psilocybe februaria Singer (1989); Strophariaceae
  190. Psilocybe ferrugineolateritia Voglino; Strophariaceae
  191. Psilocybe fimetaria (P.D. Orton) Watling (1967), [RSD]; Strophariaceae
  192. Psilocybe fimicola Guzmán (1978); Strophariaceae
  193. Psilocybe flammuliformis Singer (1969); Strophariaceae
  194. Psilocybe floccipes Kill. (1939); Strophariaceae
  195. Psilocybe flocculosa Bas & Noordel. (1996); Strophariaceae
  196. Psilocybe floridana Murrill (1945); Strophariaceae
  197. Psilocybe foenisecii (Pers.) Quél. (1872), (= Panaeolina foenisecii), [RSD]; Bolbitiaceae
  198. Psilocybe fortunata Cooke; Strophariaceae
  199. Psilocybe fuegiana (E. Horak) Singer (1969); Strophariaceae
  200. Psilocybe fuliginosa (Murrill) A.H. Sm. (1948); Strophariaceae
  201. Psilocybe furtadoana Guzmán (1978); Strophariaceae
  202. Psilocybe fuscifolia Peck; Strophariaceae
  203. Psilocybe fuscofulva Peck; Strophariaceae
  204. Psilocybe galindoi Guzmán (1978); Strophariaceae
  205. Psilocybe gallaeciae Guzmán & M.L. Castro (2003)
  206. Psilocybe gigaspora Natarajan & Raman (1983); Strophariaceae
  207. Psilocybe gilletii P. Karst.; Strophariaceae
  208. Psilocybe glutinosa Arnolds (1982); Strophariaceae
  209. Psilocybe goniospora (Berk. & Broome) Singer (1962); Strophariaceae
  210. Psilocybe graminicola (P.D. Orton) P.D. Orton (1969), (= Psilocybe subviscida var. velata), [RSD]; Strophariaceae
  211. Psilocybe granulata Naveau (1923); Strophariaceae
  212. Psilocybe graveolens Peck; Strophariaceae
  213. Psilocybe griseobadia (Pat.) Zhu L. Yang (2000); Strophariaceae
  214. Psilocybe guatapensis Guzmán, Saldarr., Pineda, G. García & L.-F. Velázquez (1994); Strophariaceae
  215. Psilocybe guilartensis Guzmán, F. Tapia & Nieves-Riv. (1997); Strophariaceae
  216. Psilocybe guzmanii Natarajan & Raman (1983); Strophariaceae
  217. Psilocybe halophila (Pacioni) Noordel. (1995), (= Stropharia halophila), [RSD]; Strophariaceae
  218. Psilocybe hebes (Fr.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  219. Psilocybe heimii Guzmán (1978); Strophariaceae
  220. Psilocybe heliconiae Guzmán, Saldarr., Pineda, G. García & L.-F. Velázquez (1994); Strophariaceae
  221. Psilocybe henningsii Jungner{?}; Strophariaceae
  222. Psilocybe herrerae Guzmán (1978); Strophariaceae
  223. Psilocybe heterosticha (Fr.) Singer (1969); Strophariaceae
  224. Psilocybe hispanica Guzmán (2000); Strophariaceae
  225. Psilocybe hoogshagenii R. Heim (1958); Strophariaceae
  226. Psilocybe hoogshagenii var. convexa Guzmán (1983); Strophariaceae
  227. Psilocybe hoogshagenii var. hoogshagenii R. Heim (1958); Strophariaceae
  228. Psilocybe horakii Guzmán (1978); Strophariaceae
  229. Psilocybe horizontalis (Bull.) Vellinga & Noordel. (1995), (= Melanotus horizontalis), [RSD]; Strophariaceae
  230. Psilocybe hornemannii (Fr.) Noordel. (1995), (= Stropharia hornemannii), [RSD]; Strophariaceae
  231. Psilocybe hygrophila Fr.; Strophariaceae
  232. Psilocybe inconspicua Guzmán & E. Horak (1979); Strophariaceae
  233. Psilocybe indica Sathe & J.T. Daniel (1981); Strophariaceae
  234. Psilocybe inquilina (Fr.) Bres. (1931), [RSD]; Strophariaceae
  235. Psilocybe inquilina var. crobula (Fr.) Høil. (1978), (= Psilocybe crobula), [RSD]; Strophariaceae
  236. Psilocybe inquilina var. inquilina (Fr.) Bres. (1931); Strophariaceae
  237. Psilocybe insiliens (Britzelm.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  238. Psilocybe interjungens (Britzelm.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  239. Psilocybe inuncta (Fr.) Kühner (1980), (= Stropharia inuncta), [RSD]; Strophariaceae
  240. Psilocybe inuncta (Fr.) Noordel. (1995), (= Stropharia inuncta), [RSD]; Strophariaceae
  241. Psilocybe iodoformica Pat. (1924); Strophariaceae
  242. Psilocybe iodoformica Pat. (1928); Strophariaceae
  243. Psilocybe isabelae Guzmán (1999); Strophariaceae
  244. Psilocybe isauri Singer (1959); Strophariaceae (a.k.a. Psilocybe yungensis)
  245. Psilocybe jacobsii Guzmán (1983); Strophariaceae
  246. Psilocybe jaliscana Guzmán (2000); Strophariaceae
  247. Psilocybe jujuyensis Singer (1973); Strophariaceae
  248. Psilocybe karalensis sp. nov.
  249. Psilocybe kashmeriensis S.P. Abraham (1995); Strophariaceae
  250. Psilocybe keralensis K.A. Thomas, Manim. & Guzmán (2002); Strophariaceae
  251. Psilocybe kolya Grgur. (1997); Strophariaceae
  252. Psilocybe korra Grgur. (1997); Strophariaceae
  253. Psilocybe kramburkicola Grgur. (1997); Strophariaceae
  254. Psilocybe kumaenorum R. Heim (1967); Strophariaceae
  255. Psilocybe laeticolor (F.H. Møller) Noordel. (1995), (= Hypholoma laeticolor), [RSD]; Strophariaceae
  256. Psilocybe laetissima Hauskn. & Singer (1986); Strophariaceae
  257. Psilocybe larga Kauffman (1918); Strophariaceae
  258. Psilocybe lateritia (Schaeff.) A.H. Sm. (1948), (= Hypholoma lateritium), [RSD]; Strophariaceae
  259. Psilocybe laticystis Guzmán & A.H. Sm. (1978); Strophariaceae
  260. Psilocybe latispora Murrill (1923); Strophariaceae
  261. Psilocybe lazoi Singer (1969); Strophariaceae
  262. Psilocybe leechii A.H. Sm. (1946); Strophariaceae
  263. Psilocybe limicola (Peck) Sacc. (1887); Strophariaceae
  264. Psilocybe limophila Peck; Strophariaceae
  265. Psilocybe liniformans Guzmán & Bas (1977); Strophariaceae
  266. Psilocybe liniformans var. americana Guzmán & Stamets (1980); Strophariaceae
  267. Psilocybe liniformans var. liniformans Guzmán & Bas (1977); Strophariaceae
  268. Psilocybe lonchophora (Berk. & Broome) E. Horak (1983); Strophariaceae
  269. Psilocybe longinqua Singer (1960); Strophariaceae
  270. Psilocybe longispora Murrill (1945); Strophariaceae
  271. Psilocybe luteonitens (Vahl) Park.-Rhodes (1951), (= Stropharia luteonitens), [RSD]; Strophariaceae
  272. Psilocybe lysiophylla Fr.; Strophariaceae
  273. Psilocybe macquariensis (Singer) E. Horak (1982); Strophariaceae
  274. Psilocybe magica Svrček (1989), [RSD]; Strophariaceae
  275. Psilocybe magnivelaris (Peck) Høil. (1991); Strophariaceae
  276. Psilocybe magnivelaris (Peck) Noordel. (1995); Strophariaceae
  277. Psilocybe mairei Singer (1973); Strophariaceae
  278. Psilocybe makarorae P.R. Johnst. & P.K. Buchanan (1995); Strophariaceae
  279. Psilocybe mammillata (Murrill) A.H. Sm. (1948); Strophariaceae
  280. Psilocybe marginata (Pers.) Noordel. (1995), (= Galerina marginata), [RSD]; Cortinariaceae
  281. Psilocybe marthae Singer (1969); Strophariaceae
  282. Psilocybe maxima Velen. (1921); Strophariaceae
  283. Psilocybe melanosperma (Bull.) Noordel. (1995), (= Stropharia melanosperma), [RSD]; Strophariaceae
  284. Psilocybe merdaria (Fr.) Ricken (1912), [RSD]; Strophariaceae
  285. Psilocybe merdaria f. macrospora (F.H. Møller) Singer & M.M. Moser (1965); Strophariaceae
  286. Psilocybe merdaria f. merdaria (Fr.) Ricken (1912); Strophariaceae
  287. Psilocybe merdaria var. macrospora (F.H. Møller) Singer (1969); Strophariaceae
  288. Psilocybe merdaria var. merdaria (Fr.) Ricken (1912); Strophariaceae
  289. Psilocybe merdicola Huijsman (1961), [RSD]; Strophariaceae
  290. Psilocybe meridensis Guzmán (1995); Strophariaceae
  291. Psilocybe mescaleroensis Guzmán, Walstad, E. Gándara & Ram.-Guill.
  292. Psilocybe mesophylla Guzmán, J.Q. Jacobs & Escalona (2004); Strophariaceae
  293. Psilocybe mesospora Singer (1969); Strophariaceae
  294. Psilocybe mexicana R. Heim (1957), [RSD]; Strophariaceae
  295. Psilocybe microcystidiata Guzmán & Bononi (1984); Strophariaceae
  296. Psilocybe micropora Noordel. & Verduin (1999); Strophariaceae
  297. Psilocybe microsporum Speg.; Strophariaceae
  298. Psilocybe mixaeensis R. Heim (1958); Strophariaceae
  299. Psilocybe modesta (Peck) A.H. Sm. (1948); Strophariaceae
  300. Psilocybe moelleri Guzmán (1978), [RSD]; Strophariaceae
  301. Psilocybe montana (Pers.) P. Kumm. (1871), [RSD]; Strophariaceae
  302. Psilocybe montana f. montana (Pers.) P. Kumm. (1871); Strophariaceae
  303. Psilocybe montana f. plana Arnolds (1982); Strophariaceae
  304. Psilocybe montana var. macrospora Noordel. & Verduin (1999); Strophariaceae
  305. Psilocybe montana var. montana (Pers.) P. Kumm. (1871); Strophariaceae
  306. Psilocybe moseri Guzmán (1995); Strophariaceae
  307. Psilocybe muliercula Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae (a.k.a. Psilocybe wassonii)
  308. Psilocybe murcida (Fr.) P. Karst. (1879), (= Psathyrella murcida), [RSD]; Psathyrellaceae
  309. Psilocybe musci Cleland & Cheel (1918); Strophariaceae
  310. Psilocybe muscorum (P.D. Orton) M.M. Moser (1967), (= Psilocybe inquilina), [RSD]; Strophariaceae
  311. Psilocybe mutabilis P. Karst.; Strophariaceae
  312. Psilocybe mutans McKnight (1971); Strophariaceae
  313. Psilocybe naematoliformis Guzmán (1979); Strophariaceae
  314. Psilocybe natarajanii Guzmán (1995); Strophariaceae
  315. Psilocybe nemophila (Fr.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  316. Psilocybe neocaledonica Guzmán & E. Horak (1979); Strophariaceae
  317. Psilocybe neocaledonicum Guzmán & Horak
  318. Psilocybe neoxalapensis Guzmán, Ram.-Guill. & Halling (2009)
  319. Psilocybe nigrella Peck; Strophariaceae
  320. Psilocybe nothofagensis Guzmán & E. Horak (1979); Strophariaceae
  321. Psilocybe novae-zelandiae Guzmán & E. Horak (1979), [RSD]; Strophariaceae
  322. Psilocybe nuciseda (Fr.) Massee (1902); Strophariaceae
  323. Psilocybe oaxacana Guzmán, Escalona & J.Q. Jacobs (2004); Strophariaceae
  324. Psilocybe obscura Peck; Strophariaceae
  325. Psilocybe obtusissima Kauffman & A.H. Sm. (1933); Strophariaceae
  326. Psilocybe ochraeceps Kauffman (1925); Strophariaceae
  327. Psilocybe ochreata (Berk. & Broome) E. Horak (1983); Strophariaceae
  328. Psilocybe oedipus Massee (1899); Strophariaceae
  329. Psilocybe olivaceotincta Kauffman (1925); Strophariaceae
  330. Psilocybe omiumsanctorum Singer (1969); Strophariaceae
  331. Psilocybe oregonensis Guzmán (2000); Strophariaceae
  332. Psilocybe orizabensis Murrill; Strophariaceae
  333. Psilocybe ovoideocystidiata Guzmán et Gaines
  334. Psilocybe pallidispora (Murrill) A.H. Sm. (1948); Strophariaceae
  335. Psilocybe palmigena (Berk. & M.A. Curtis) Sacc. (1887); Strophariaceae
  336. Psilocybe panaeoliformis Murrill (1923); Strophariaceae
  337. Psilocybe papuana Guzmán & E. Horak (1979); Strophariaceae
  338. Psilocybe papyracea (Pers.) J.E. Lange (1936), (= Psathyrella cernua), [RSD]; Psathyrellaceae
  339. Psilocybe particularis (Britzelm.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  340. Psilocybe parviducta (Britzelm.) Sacc. (1895); Strophariaceae
  341. Psilocybe paulensis (Guzmán & Bononi) Guzmán (1995); Strophariaceae
  342. Psilocybe paupera Singer (1955); Strophariaceae
  343. Psilocybe pegleriana Guzmán (2000); Strophariaceae
  344. Psilocybe peladae Singer (1969); Strophariaceae
  345. Psilocybe pelliculosa (A.H. Sm.) Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae
  346. Psilocybe percevalii (Berk. & Broome) P.D. Orton (1969), (= Stropharia percevalii), [RSD]; Strophariaceae
  347. Psilocybe pericystis Singer (1989); Strophariaceae
  348. Psilocybe pertinax (Fr.) P. Karst.; Strophariaceae
  349. Psilocybe peruviana Singer (1960); Strophariaceae
  350. Psilocybe phillipsii (Berk. & Broome) Vellinga & Noordel. (1995), (= Melanotus phillipsii), [RSD]; Strophariaceae
  351. Psilocybe phillipsii f. megaspora Vellinga (1999); Strophariaceae
  352. Psilocybe phillipsii f. phillipsii (Berk. & Broome) Vellinga & Noordel. (1995); Strophariaceae
  353. Psilocybe phyllogena (Peck) Peck (1912), [RSD]; Strophariaceae
  354. Psilocybe physaloides (Bull.) Quél. (1872), (= Psilocybe montana), [RSD]; Strophariaceae
  355. Psilocybe physaloides var. physaloides (Bull.) Quél. (1872); Strophariaceae
  356. Psilocybe physaloides var. substerilis J.E. Lange (1936); Strophariaceae
  357. Psilocybe pileocystidiata Guzmán & Ram.-Guill. (2004); Strophariaceae
  358. Psilocybe pintonii Guzmán (1978); Strophariaceae
  359. Psilocybe plana Rick (1930); Strophariaceae
  360. Psilocybe pleurocystidiosa Guzmán (1983); Strophariaceae
  361. Psilocybe plutonia (Berk. & M.A. Curtis) Sacc. (1887); Strophariaceae
  362. Psilocybe polycephala H.K.G. Paul; Strophariaceae
  363. Psilocybe polytrichi (Fr.) Sacc. (1948), (= Hypholoma polytrichi), [RSD]; Strophariaceae
  364. Psilocybe polytrichophila (Peck) Pomerl. (1980); Strophariaceae
  365. Psilocybe portoricensis Guzmán, Nieves-Riv. & F. Tapia (1997); Strophariaceae
  366. Psilocybe praetervisa Singer (1969); Strophariaceae
  367. Psilocybe pratensis P.D. Orton (1969), [RSD]; Strophariaceae
  368. Psilocybe pseudoaztecorum Natarajan & Raman (1985); Strophariaceae
  369. Psilocybe pseudobullacea (Petch) Pegler (1977), [RSD]; Strophariaceae
  370. Psilocybe pseudocyanea (Desm.) Noordel. (1995), (= Stropharia pseudocyanea), [RSD]; Strophariaceae
  371. Psilocybe pseudocyanea f. ochrocyanea (Bon) Noordel. (1999); Strophariaceae
  372. Psilocybe pseudocyanea f. pseudocyanea (Desm.) Noordel. (1995); Strophariaceae
  373. Psilocybe pteridophytorum Singer (1960); Strophariaceae
  374. Psilocybe puberula Bas & Noordel. (1996); Strophariaceae
  375. Psilocybe pulicosa Mont.; Strophariaceae
  376. Psilocybe pyrispora (Murrill) A.H. Sm. (1948); Strophariaceae
  377. Psilocybe quebecensis Ola'h & R. Heim (1967), [RSD]; Strophariaceae
  378. Psilocybe radicosum (J.E. Lange) Noordel. (1995), (= Hypholoma radicosum), [RSD]; Strophariaceae
  379. Psilocybe ramulosa (Guzmán & Bononi) Guzmán (1995); Strophariaceae
  380. Psilocybe recognita (Britzelm.) Sacc. (1895); Strophariaceae
  381. Psilocybe rhododendronensis Stamets nom. prov.
  382. Psilocybe rhodophaea Mont.; Strophariaceae
  383. Psilocybe rhombispora (Britzelm.) Sacc. (1895), (= Psilocybe phyllogena), [RSD]; Strophariaceae
  384. Psilocybe rhomboidospora (G.F. Atk.) A.H. Sm. (1983); Strophariaceae
  385. Psilocybe rostrata (Petch) Pegler (1986); Strophariaceae
  386. Psilocybe rufa Bres.; Strophariaceae
  387. Psilocybe rugosa Velen. (1921); Strophariaceae
  388. Psilocybe rugosoannulata (Farl. ex Murrill) Noordel. (1995), (= Stropharia rugosoannulata), [RSD]; Strophariaceae
  389. Psilocybe rzedowskii Guzmán (1978); Strophariaceae
  390. Psilocybe sabulosa Peck; Strophariaceae
  391. Psilocybe samoensis Henn. (1896); Strophariaceae
  392. Psilocybe samuiensis Guzmán, Band.-Muñoz & J.W. Allen (1993); Strophariaceae
  393. Psilocybe sanctorum Guzmán (1983); Strophariaceae
  394. Psilocybe sarcocephala (Fr.) Gillet (1878), (= Psathyrella sarcocephala), [RSD]; Psathyrellaceae
  395. Psilocybe sarcocephala var. cookei Sacc. (1887); Strophariaceae
  396. Psilocybe sarcocephala var. sarcocephala (Fr.) Gillet (1878); Strophariaceae
  397. Psilocybe sardoa Guzmán & Contu (2002); Strophariaceae
  398. Psilocybe scatigena (Berk. & M.A. Curtis) Guzmán (1983); Strophariaceae
  399. Psilocybe schoeneti Bresinsky (1976); Strophariaceae
  400. Psilocybe schultesii Guzmán & S.H. Pollock (1979); Strophariaceae
  401. Psilocybe sclerotifera (Speg.) Singer (1969); Strophariaceae
  402. Psilocybe scobicola (Berk. & Broome) Sacc. (1887), [RSD]; Strophariaceae
  403. Psilocybe scocholmica Park.-Rhodes (1950); Strophariaceae
  404. Psilocybe sellae Bres. & Mattir.; Strophariaceae
  405. Psilocybe semiangustipleurocystidiata Guzmán, Ram.-Guill. & M. Torres (2004); Strophariaceae
  406. Psilocybe semiinconspicua Guzmán & J. M. Trappe
  407. Psilocybe semiglobata (Batsch) Noordel. (1995), (= Stropharia semiglobata), [RSD]; Strophariaceae
  408. Psilocybe semilanceata (Fr.) P. Kumm. (1871), [RSD]; Strophariaceae
  409. Psilocybe semilanceata var. caerulescens (Cooke) Sacc. (1887), (= Psilocybe strictipes), [RSD]; Strophariaceae
  410. Psilocybe semilanceata var. microspora Singer (1969); Strophariaceae
  411. Psilocybe semilanceata var. obtusata Bon (1985); Strophariaceae
  412. Psilocybe semilanceata var. semilanceata (Fr.) P. Kumm. (1871); Strophariaceae
  413. Psilocybe semistriata sensu Watling p.p. (BFF5), (= Psilocybe chionophila), [RSD]; Strophariaceae
  414. Psilocybe semistriata (Peck) Guzmán (1983); Strophariaceae
  415. Psilocybe sempervivae R. Heim & Cailleux (1958); Strophariaceae
  416. Psilocybe senex Peck; Strophariaceae
  417. Psilocybe septembris (Singer) Singer (1973); Strophariaceae
  418. Psilocybe septentrionalis (Guzmán) Guzmán (1995); Strophariaceae
  419. Psilocybe serbica M.M. Moser & E. Horak (1969); Strophariaceae
  420. Psilocybe sierrae Singer (1969); Strophariaceae
  421. Psilocybe silvatica (Peck) Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae
  422. Psilocybe simulans P. Karst.; Strophariaceae
  423. Psilocybe singeri Guzmán (1979); Strophariaceae
  424. Psilocybe singeriana Guzmán (1983); Strophariaceae
  425. Psilocybe singularis Guzmán, Escalona & J.Q. Jacobs (2004); Strophariaceae
  426. Psilocybe smithiana Guzmán (1983); Strophariaceae
  427. Psilocybe spadicea sensu Lange (Fl. Dan. 4: 80 & pl. 148E), (= Psathyrella sarcocephala); Psathyrellaceae
  428. Psilocybe spadicea sensu J. Lange, (= Psathyrella sarcocephala), [RSD]; Psathyrellaceae
  429. Psilocybe spadicea (Schaeff.) P. Kumm. (1871), (= Psathyrella spadicea), [RSD]; Psathyrellaceae
  430. Psilocybe spadicea var. polycephala (Paulet) P. Karst. (1879); Strophariaceae
  431. Psilocybe spadicea var. spadicea (Schaeff.) P. Kumm. (1871); Strophariaceae
  432. Psilocybe spadiceogrisea (Schaeff.) Boud. (1911), (= Psathyrella spadiceogrisea), [RSD]; Psathyrellaceae
  433. Psilocybe sphagnicola A.H. Sm. (1946); Strophariaceae
  434. Psilocybe squalens (Fr.) P. Karst. (1887); Strophariaceae
  435. Psilocybe squamosa (Pers.) P.D. Orton (1969), (= Stropharia squamosa), [RSD]; Strophariaceae
  436. Psilocybe squamosa var. squamosa (Pers.) P.D. Orton (1969); Strophariaceae
  437. Psilocybe squamosa var. thrausta (Schulzer ex Kalchbr.) Guzmán (1983), (= Stropharia thrausta), [RSD]; Strophariaceae
  438. Psilocybe squamulosa (Massee) Noordel. (1995), (= Stropharia squamulosa), [RSD]; Strophariaceae
  439. Psilocybe squarrosipes Singer (1960); Strophariaceae
  440. Psilocybe stagnina (Fr.) M. Lange (1957), (= Phaeogalera stagnina), [RSD]; Cortinariaceae
  441. Psilocybe stereicola Cleland (1927); Strophariaceae
  442. Psilocybe strictipes Singer & A.H. Sm. (1958), [RSD]; Strophariaceae (a.k.a. Psilocybe callosa)
  443. Psilocybe stuntzii Guzmán & J. Ott (1977), [RSD]; Strophariaceae (a.k.a. Psilocybe pugetensis)
  444. Psilocybe subacutipilea Guzmán, Saldarr., Pineda, G. García & L.-F. Velázquez (1994); Strophariaceae
  445. Psilocybe subaeruginascens Höhn., [RSD]; Strophariaceae
  446. Psilocybe subaeruginascens var. septentrionalis Guzmán (1983); Strophariaceae
  447. Psilocybe subaeruginascens var. subaeruginascens Höhn.; Strophariaceae
  448. Psilocybe subaeruginosa Cleland (1927); Strophariaceae
  449. Psilocybe subagraria G.F. Atk.; Strophariaceae
  450. Psilocybe subalnetorum Guzmán & E. Horak (1978); Strophariaceae
  451. Psilocybe subammophila Cleland (1927); Strophariaceae
  452. Psilocybe subanellariiformis Guzmán (1983); Strophariaceae
  453. Psilocybe subborealis Guzmán & A.H. Sm. (1978); Strophariaceae
  454. Psilocybe subbrevipes A.H. Sm. & Hesler (1946); Strophariaceae
  455. Psilocybe subcaerulipes Hongo (1958); Strophariaceae
  456. Psilocybe subcoprophila (Britzelm.) Sacc. (1895), [RSD]; Strophariaceae
  457. Psilocybe subcubensis Guzmán (1978), [RSD]; Strophariaceae
  458. Psilocybe subericaea (Fr.) Sacc. (1887), (= Hypholoma subericaeum), [RSD]; Strophariaceae
  459. Psilocybe subfimetaria Guzmán & A.H. Sm. (1978); Strophariaceae
  460. Psilocybe subheliconiae Guzmán, Ram.-Guill. & M. Torres (2004); Strophariaceae
  461. Psilocybe subhoogshagenii Guzmán, M. Torres & Ram.-Guill. (2004); Strophariaceae
  462. Psilocybe subhyperella Singer (1973); Strophariaceae
  463. Psilocybe submaculata G.F. Atk.; Strophariaceae
  464. Psilocybe submaritima Contu & Guzmán (2002); Strophariaceae
  465. Psilocybe subpsilocybioides Guzmán, Lodge & S.A. Cantrell (2003); Strophariaceae
  466. Psilocybe subtropicalis Guzmán (1995); Strophariaceae
  467. Psilocybe subuda (Britzelm.) Sacc. (1889); Strophariaceae
  468. Psilocybe subuda Cleland (1934); Strophariaceae
  469. Psilocybe subviridis (Berk. & M.A. Curtis) Sacc. (1887); Strophariaceae
  470. Psilocybe subviscida (Peck) Kauffman (1918), [RSD]; Strophariaceae
  471. Psilocybe subviscida var. subviscida (Peck) Kauffman (1918); Strophariaceae
  472. Psilocybe subviscida var. velata Noordel. & Verduin (1999), [RSD]; Strophariaceae
  473. Psilocybe subyungensis Guzmán (1978); Strophariaceae
  474. Psilocybe subzapotecorum Guzmán (2000); Strophariaceae
  475. Psilocybe sullivantii (Mont.) Sacc.; Strophariaceae
  476. Psilocybe taediosa Kalchbr.; Strophariaceae
  477. Psilocybe taiwanensis Guzmán, G. & Yang Z.L. (2010); Strophariaceae
  478. Psilocybe tampanensis Guzmán & Pollock (1978), [RSD]; Strophariaceae (a.k.a. "prima donna")
  479. Psilocybe tasmaniana Guzmán & Watling (1978); Strophariaceae
  480. Psilocybe tegularis (Schumach.) Gillet (1887); Strophariaceae
  481. Psilocybe testaceofulva (Britzelm.) Sacc. (1887); Strophariaceae
  482. Psilocybe thaizapoteca Guzmán, Karunar. & Ram.-Guill.
  483. Psilocybe thrausta (Schulzer) Bon (1970), (= Stropharia thrausta), [RSD]; Strophariaceae
  484. Psilocybe tibetensis Massee; Strophariaceae
  485. Psilocybe togoensis Henn. (1891); Strophariaceae
  486. Psilocybe tomentosa (Murrill) A.H. Sm. (1948); Strophariaceae
  487. Psilocybe toogaadyalis Grgur. (1997); Strophariaceae
  488. Psilocybe tortipes Speg.; Strophariaceae
  489. Psilocybe tristis Henn.; Strophariaceae
  490. Psilocybe tropicalis Speg.; Strophariaceae
  491. Psilocybe trufemiae Guzmán & Bononi (1984); Strophariaceae
  492. Psilocybe tuberosa P. Karst.; Strophariaceae
  493. Psilocybe tuberosa (Redhead & Kroeger) Walleyn (1998); Strophariaceae
  494. Psilocybe turficola J. Favre (1939), [RSD]; Strophariaceae
  495. Psilocybe tuxtlensis Guzmán (1983); Strophariaceae
  496. Psilocybe uda sensu Cooke, Rea (1922), (= Hypholoma elongatum), [RSD]; Strophariaceae
  497. Psilocybe uda (Pers.) Gillet (1878), (= Hypholoma udum), [RSD]; Strophariaceae
  498. Psilocybe uda f. sphagnicola J.E. Lange (1936); Strophariaceae
  499. Psilocybe uda f. uda (Pers.) Gillet (1878); Strophariaceae
  500. Psilocybe uda subsp. elongata (Pers.) Sacc. (1889), (= Hypholoma elongatum), [RSD]; Strophariaceae
  501. Psilocybe uda subsp. polytrichi Fr.; Strophariaceae
  502. Psilocybe uda subsp. uda (Pers.) Gillet (1878); Strophariaceae
  503. Psilocybe uda var. elongata (Pers.) Gillet (1874), (= Hypholoma elongatum), [RSD]; Strophariaceae
  504. Psilocybe uda var. polytrichi (Fr.) Gillet (1874), (= Hypholoma polytrichi), [RSD]; Strophariaceae
  505. Psilocybe uda var. uda (Pers.) Gillet (1878); Strophariaceae
  506. Psilocybe umbrospora Velen. (1921); Strophariaceae
  507. Psilocybe unicolor Peck; Strophariaceae
  508. Psilocybe uruguayensis Singer ex Guzmán (1978); Strophariaceae
  509. Psilocybe uxpanapensis Guzmán (1979); Strophariaceae
  510. Psilocybe valdiviensis Singer (1969); Strophariaceae
  511. Psilocybe vanhoeffenii Henn.; Strophariaceae
  512. Psilocybe velifera (J. Favre) Singer (1986), [RSD]; Strophariaceae
  513. Psilocybe venenata (S. Imai) Imazeki & Hongo (1957); Strophariaceae
  514. Psilocybe venezuelana Dennis (1961); Strophariaceae
  515. Psilocybe verae-crucis Guzmán & Pérez Ortiz{?} (1978); Strophariaceae
  516. Psilocybe vernalis Velen. (1921); Strophariaceae
  517. Psilocybe vialis Murrill (1923); Strophariaceae
  518. Psilocybe vicina Fr.; Strophariaceae
  519. Psilocybe villarrealiae Guzmán (=Psilocybe villarrealii Guzmán)
  520. Psilocybe virescens (Cooke & Massee) Massee (1892); Strophariaceae
  521. Psilocybe weraroa Borov., Oborník & Noordel. (2011); Strophariaceae
  522. Psilocybe washingtonensis A.H. Sm. (1946); Strophariaceae
  523. Psilocybe wassonii R. Heim (1958); Strophariaceae
  524. Psilocybe wassoniorum Guzmán & S.H. Pollock (1979); Strophariaceae
  525. Psilocybe wayanadensis K.A. Thomas, Manim. & Guzmán (2002); Strophariaceae
  526. Psilocybe weilii Stamets (1996); Strophariaceae
  527. Psilocybe weilii Guzmán, Stamets & F. Tapia (1997); Strophariaceae
  528. Psilocybe weldenii Guzmán (1979); Strophariaceae
  529. Psilocybe wrightii Guzmán (1978); Strophariaceae
  530. Psilocybe xalapensis Guzmán & A. López (1979); Strophariaceae
  531. Psilocybe xanthocephala (P.D. Orton) Noordel. (1995), (= Hypholoma xanthocephalum), [RSD]; Strophariaceae
  532. Psilocybe xeroderma Huijsman (1961); Strophariaceae
  533. Psilocybe yungensis Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae
  534. Psilocybe yungensis var. diconica Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae
  535. Psilocybe yungensis var. yungensis Singer & A.H. Sm. (1958); Strophariaceae
  536. Psilocybe zapotecoantillarum Guzmán, T.J. Baroni & Lodge (2003); Strophariaceae
  537. Psilocybe zapotecocaribaea Guzmán, Ram.-Guill. & T.J. Baroni (2003); Strophariaceae
  538. Psilocybe zapotecorum R. Heim (1957), [RSD]; Strophariaceae
  539. Psilocybe zapotecorum var. ramulosa Guzmán & Bononi (1984); Strophariaceae
  540. Psilocybe zapotecorum var. zapotecorum R. Heim (1957); Strophariaceae
  541. Psilocybe zonalis Velen. (1921); Strophariaceae
  542. Psilocybe zoncuantlensis Guzmán & Ram.-Guill. (1999); Strophariaceae

  543. Nowo odkryte lub inne brakujące w powyższej liście:


  544. Psilocybe allenii Borovička J., Rockefeller A., Werner P.G. (2012); Strophariaceae
  545. Psilocybe alutacea W. S. Chang and A. K. Mills.
  546. Psilocybe chuxiongensis T. Ma & K.D. Hyde
  547. Psilocybe cyanofranciscana nom. prov.
  548. Psilocybe gallaeciae Guzmán & M.L. Castro (2003)
  549. Psilocybe karalensis sp. nov.
  550. Psilocybe mescaleroensis Guzmán, Walstad, E. Gándara & Ram.-Guill.
  551. Psilocybe moravica Borov. (2003); Strophariaceae
  552. Psilocybe neocaledonicum Guzmán & Horak
  553. Psilocybe neoxalapensis Guzmán, Ram.-Guill. & Halling (2009)
  554. Psilocybe ovoideocystidiata Guzmán et Gaines
  555. Psilocybe rhododendronensis Stamets nom. prov.
  556. Psilocybe semiinconspicua Guzmán & J. M. Trappe
  557. Psilocybe taiwanensis Guzmán, G. & Yang Z.L. (2010); Strophariaceae
  558. Psilocybe thaizapoteca Guzmán, Karunar. & Ram.-Guill.
  559. Psilocybe villarrealiae Guzmán (=Psilocybe villarrealii Guzmán)
  560. Psilocybe weraroa Borov., Oborník & Noordel. (2011); Strophariaceae

OPISY GATUNKÓW


Psilocybe cubensis „ Amazonian “


Odmiana Amazonian produkuje bardzo grube i mięsiste grzyby. Nie mniej, odmiana ta nie jest najłatwiejsza w uprawie. Właściwie uprawiana wydaje kilka niezłych rzutów. Ilość grzybów może nie być duża, ale jest to kompensowane ich wielkością. Grzyb jest bardzo masywny i ma grubą nogę.
Zdecydowanie wymaga szoku termicznego. W przeciwnym wypadku grzybnia całkowicie pokrywa powierzchnię ziemi i nawadnianie staje się niemożliwe. Grzyby z tej odmiany formują się jedynie przy brzegach tacek, co zmniejsza plon.
Grzybnia tej odmiany jest ekstremalnie kłączasta.

Zdjęcie ukazuje grzyby uprawiane na sterylizowanym życie przykrytym mieszanką torf/perlit.


Parametry wzrostu:

Substrat:

Różne rodzaje ziarna, kompost, pasteryzowana mieszanka łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Australian “


Ta odmiana Cubensis została zebrana w Australii. W jednym czasie produkuje kilka pokaźnych grzybów o złotych kapeluszach. Grzyby tej odmiany uprawiane na prostym substracie (na przykład siemię), przekraczają niekiedy jedną stopę wysokości. Zazwyczaj produkuje różną ilość dużych grzybów, lub dużą ilość średniej wielkości, jeśli dobrze korzystamy z substratu. Zauważyliśmy, że uprawiane na kompoście "Dung Brothers" przekraczają 18 cali (45 cm!!!) wysokości. Na tego rodzaju kompoście rosną świetnie. Czas kolonizacji jest średni, nie biją pod tym względem rekordów, ale na pewno nie kolonizują wolno. Inną charakterystyczną dla tego gatunku rzeczą jest, że trzony grzybów są bardzo grube i solidne. Gatunek ten jest pod kilkoma względami podobny do Cubensis Ecuador.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ B+ “


Niesławna odmiana B+... cóż z niej za kameleon. Było nie było jest to najbardziej wszechstronna odmiana cubensis z jaką się spotkaliśmy. Adaptuje się i rośnie w szerokim zakresie temperatur i na różnego rodzaju substratach. Dobrze się rozwija nie tylko w domu, kilka razy widzieliśmy owocniki B+ na dworze, rosnące w szerokim zakresie temperatur i na różnego rodzaju substratach. Kilkanaście razy w zimie, temperatura nocą 7°C, w dzień 15°C, B+ po prostu kwitnie. Wiosna/lato, najniższa temperatura 23°C, najwyższa 32°C, B+ znowu pięknie owocnikuje. Widzieliśmy jak z powodzeniem rośnie na drewnie olchy, na kompoście, na słomie, na łajnie, na ryżu, w szczególności lubi siemię. Słyszeliśmy wiele dobrych opinii od lubiących tę odmianę, jak prosta jest w obsłudze, i jaka jest piękna, lubiana przez wielu. B+ nie kolonizuje super szybko, kolonizuje ze średnią prędkością, produkuje kilka bardzo dużych grzybów, które generalnie są w kolorze karmelowym. Uprawiana w chłodniejszych temperaturach przeważnie zawsze produkuje bardzo piękne karmelowe kapelusze. Grzyby tej odmiany posiadają bardzo grube trzony i duże kapelusze. Posiadają także grubą błonkę. Uprawiane w cieplejszych temperaturach zmieniają czasami kolor na bardziej złoty.
Przez pewien czas sporo było nieporozumień wokół tej odmiany. Pan G, od którego pochodzi ta odmiana mówił, że jest to hybryda azurescens / cubensis. Mimo że czasami przypominają wyglądem psilocybe azurescens, to jest to zupełnie oddzielna odmiana. Wielkie podziękowania dla pana G, gdziekolwiek dziś jest, za to że dał nam takie piękne grzyby. Chcielibyśmy jeszcze powiedzieć, że jest to "super odmiana". Pod wieloma względami jest lepsza od innych. Jest to nasz osobisty faworyt i według nas powinien znaleźć się w każdej kolekcji! Jeden z tych dużych grzybów wystarczy aby zabrać dwie osoby na intensywną podróż.

Zdjęcia po lewo pokazują okazy uprawiane w szklarni na mixie 2:1 ziarno/wermikulit.
Zdjęcie po prawo przedstawia wielki okaz przyrównany do trzydziesto centymetrowej linijki.


Parametry wzrostu:

Substrat:

Różne rodzaje ziarna, kompost, pasteryzowana mieszanka łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Cambodia “


Jest to szybko rosnący gatunek, który pochodzi z Kambodży. Jeden z najszybciej kolonizujących rodzajów cubensis z jakim się spotkaliśmy! Na agarze grzybnia rozrasta się prawie dwa razy szybciej niż pozostałe rodzaje cubensis! Daliśmy go kilku ludziom i wszyscy odnieśli te same rezultaty. Oto przykład. Trzy dni po zaszczepieniu zaczęła rozwijać się grzybnia, która półlitrowy słoik skolonizowała w siedem dni. Grzybnia została przykryta warstwą grubości dwóch i pół centymetra i zaczęła wydawać grzyby w ciągu dziesięciu dni od chwili przykrycia. Grzyby mogły być zbierane dwadzieścia pięć dni od momentu zaszczepienia. Każda z założonych upraw dała takie same, zadziwiające rezultaty. Na przestrzeni lat spotkaliśmy się z różnymi odmianami grzybów psilocybe, ale ta otrzymuje złoty medal za to, że jest jedną z najszybciej rosnących odmian. Nie tylko ekstremalnie szybko rośnie ale produkuje też absolutnie piękne grzyby z kapeluszami w kształcie dzwonu. Owocniki mogą nie być największe, ale za to jest ich zawsze dużo! Odmiana łatwa w uprawie, nie wymaga szoku termicznego.
Odmiana ta została zebrana w Kambodży przez John'a Allen'a, który filmował tam naturalnie rosnące grzyby cubensis. Przekonaliśmy się także, że jest to odmiana posiadająca największy potencjał z dotychczas przez nas skonsumowanych. Powoduje bardzo przyjemny, energetyzujący high, który trwa jakiś czas. Nie jest to doznanie ekstremalnie intensywne, po prostu bardzo energetyzujące i trwa długi, długi czas. Bardzo łagodne i bez fizycznego dyskomfortu. Odmiana ta obudzi Was w naprawdę piękny sposób. Jeśli lubicie energetyzujące wycieczki, to jest to bilet na całonocną eksplorację. John Allen i jego ekipa filmowa również przekonali się, że jest to mocna odmiana cubensis.
Odmiana ta rośnie wraz z Copelandia Cambodginiensis w bydlęcym łajnie wokół świątyń Angkor Wat Temple w Siem Reap, w Kambodży.
Grzyby te dobrze rosną na siemieniu, na zbożu, na łajnie, na kompoście i wygląda na to, że lubią wysoką temperaturę. Przekonaliśmy się, że raptownie kolonizują w temperaturze 29°C, i bez problemów owocnikują w 33°C. Uwielbiają gorąco!!!! Same także wytwarzają sporo ciepła, trzeba to wziąć pod uwagę w czasie inkubacji i owocnikowania. Jest to zdecydowanie odmiana letnia. Zasłyszeliśmy u ludzi, że słoiki z grzybnią wydzielają dużo ciepła. Niezbyt dużo grzybów lubi tak wysokie temperatury. Zdecydowanie letnio/jesienny wybór. Udało nam się oswoić tę odmianę i jest teraz bardzo stabilna, dobrze też znosi zanieczyszczenia.
Ostatnio udało się ustalić że grzyby te równie dobrze rosną w nadwornych zagonach w niższych temperaturach. Inna sprawa jaką zauważyliśmy, to że raz produkują fajne gładkie trzony i piękne kapelusze, a innym razem trzony są nierówne i grudkowate. Poza tym duża ilość grzybów zajmuje niewielki obszar. Na zbożach nie rosną zbyt duże, natomiast na łajnie i na kompoście tak. Na zbożach dużo niewielkich grzybów zajmuje niewielką powierzchnię. Na zdjęciu poniżej grzyby na kompoście. Odmiana ta produkuje naprawdę piękne okazy.
Kolonizację proponujemy w temperaturze 23°C-26°C, nie więcej, gdyż grzybnia sama w sobie wydziela dużo ciepła. Owocnikować może nawet w temperaturze niższej od 15°C, ale jeszcze raz powtarzam, że odmiana ta preferuje ciepełko. Tak więc owocnikowanie występuje w przedziale 15°C-34°C i wyżej, tak, tak powyżej 34°C.

Parametry wzrostu:

Substrat:

Różne rodzaje ziarna, kompost, pasteryzowana mieszanka łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 23-26°C / 15-34°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Colombian “


Gatunek ten pochodzi od naszego przyjaciela z Kolumbii Plankton'a98. Zebrał go z pastwisk w pobliżu małej wioski Villa de Leiva. Osobiście przekonał się, że grzyb ten ma duży potencjał i wozi na piękne wycieczki, dlatego chciał pomóc w rozprzestrzenieniu jego zarodników. Wysłał nam dwie partie zarodników; jedną z Guato i tę, z Villa de Leiva.
Pod względem parametrów wzrostu jest to bardzo szybko kolonizujący gatunek. Produkuje szybko rosnącą grzybnię mieszaną, kłączasto-puszystą (multizarodnikowe zaszczepianie). Dziwną rzeczą jest, że podczas owocnikowania grzyby nie są w stanie utrzymać własnego ciężaru i płożą się po ziemi. Nasi hodowcy uprawiali je kilka razy i zawsze dziwili się, że nie rosną do góry. W tej kwestii potrzebujemy Waszej pomocy. Taka ilość rosnących grzybów zużywa sporo energii. Jak widzicie rosną raczej duże i w wielkich grupach, chyba fajnie wyglądających według mnie. Chcielibyśmy usłyszeć Waszą opinię. Oferujemy je po niższej cenie ponieważ liczymy na Waszą odpowiedź.
Co do lotów, bardzo czyste, ale nieco łagodne. Jest wspaniałym "towarzyskim" grzybem. Zapewnia piękny locik, ale bardzo łagodny i spokojny. Bardzo łatwo po nich rozmawiać w grupie ludzi bez przytłaczającego odczucia wywołanego działaniem psylocybiny. Grzyb z bardzo niskim współczynnikiem lękowym. Wchodzi bardzo delikatnie, powoli i spokojnie. Jest dobry by być wśród ludzi bez uczucia obawy wywoływanego przez niektóre grzyby. Można liczyć na łatwą i spokojną wyprawkę. Opis sporządzony na podstawie tylko jednej wyprawy. Sam osądź. Chętnie poznamy Twoją opinię na temat nowego gatunku z Kolumbii.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Ecuador “


Ten piękny Ecuador Cubensis pochodzi z Ekwadorskich gór z wysokości powyżej 3500 stóp. Ten został zebrany przez samego BIO. Gatunek ten jest obecnie bardzo rozpowszechniony. Grzyb ten stał się bardzo popularny, ponieważ bardzo łatwo go uprawiać. Produkuje bardzo ładne złote grzyby i z łatwością rośnie na zróżnicowanych substratach. Przez wiele osób został uznany za najpiękniejszy. Szybkość kolonizacji jest średnia, produkuje mnóstwo ładnych, pokaźnych grzybów. Zazwyczaj średnia wielkość waha się w granicach 10-22cm, zależy jak są uprawiane. Grzyb ten ma raczej grubą nogę i wielki kapelusz. Jest to doskonała odmiana dla początkujących, ponieważ jest stabilna i bardzo łatwo owocnikuje. Szybko przyzwyczaja się do substratu na którym jest uprawiana. Euforyczne odczucia, które wywołuje są bardzo kojące i relaksujące, mogą być wizualne. Poniżej duże okazy uprawiane na łajnie.

© sporeworks.com


Parametry wzrostu:

Substrat:
Różne rodzaje ziarna, kompost, pasteryzowana mieszanka łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Golden Teacher “


Klasa jest teraz na sesji. Zjedz kilka kapeluszy i przygotuj się na kosmiczne lekcje!
Nie wiadomo dokładnie skąd pochodzi ten gatunek. Podobno wyszedł kilka lat temu z podamsterdamskiej firmy. Nasz odcisk otrzymaliśmy z The Sporeworks. Po tym jak nasz hodowca Clyde uprawiał je kilka razy, naprawdę mu się spodobały. Golden Teacher produkuje bardzo ładne i mięsiste grzyby. Jest to standardowa odmiana cubensis, rosnąca ze średnią szybkością, produkuje duże grzyby. Nie wymaga szoku termicznego. Wielu ludzi chwali potencję tych grzybów. Słyszałem z kilku różnych źródeł, że uwydatnia się postrzeganie spektrum kolorów zielonego i purpurowego :-).

Małe wyjaśnienie w celu uniknięcia pomyłek.
Inny popularny sprzedawca zarodników twierdzi, że PES Hawaian i Golden Teacher to jedna i ta sama odmiana i tak też ją sprzedaje. Clyde uprawiał obie kilka razy i przekonał się że są całkiem różne, pod względem rozmiaru i wzrostu. W związku z tym twierdzi, że PES Hawaian nie jest wart uprawy (wg naszej opinii oczywiście, jeśli się zgadzacie to świetnie!) i że Golden Teacher jest zdecydowanie bardziej wart uprawiania i rozpowszechniania jego zarodników. Dość gadania, zostajemy przy GT.

Poniżej Golden Teacher uprawiany na kompoście "Dung Brothers" bez warstwy okrywającej. Zauważ jak duże kapelusze posiada ten gatunek.


Parametry wzrostu:

Substrat:
Różne rodzaje ziarna, kompost, pasteryzowana mieszanka łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Guadalajara mexico “


Ten mały przyzwoity meksykański gatunek Cubensis pochodzi z Guadalajara. Nie jesteśmy do końca pewni kto go odnalazł, ale Workman posiada znajomości w Meksyku i uprawiał go by pozyskać zarodniki. Parametry wzrostu wcale nie wyszukane. Kolonizuje ze średnią szybkością, produkuje raczej małe kapelusze na średnim grzybie. Postanowiliśmy go zatrzymać ponieważ ludzie o niego pytają, ze względu na jego dużą potencję. Zauważyliśmy również, że większość gatunków z Meksyku jest raczej mała, ale bardzo wizualna i zapewnia mocne duchowe przeżycia.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Gulf Coast “


Ta odmiana jest jedną z najlepszych jaką kiedykolwiek widzieliśmy. Nawet w trzecim rzucie wydaje duże masywne grzyby. Zdecydowanie wymaga szoku termicznego. Bez niego owocnikowanie będzie opóźnione a warstwa okrywająca zarośnie grzybnią. Z odmiany tej bardzo trudno uzyskać zarodniki.

Na zdjęciu trzeci rzut uprawiany na substracie ze sterylizowanego ziarna.


Parametry wzrostu:

Substrat:
Różne rodzaje ziarna, kompost, pasteryzowana mieszanka łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ THE Gulf Coast “


T.H.E Gulf Coast Cubensis w zasadzie oznacza grzyby, które dziko rosną wzdłuż oceanicznej granicy stanów takich jak Texas, Alabama, Floryda, Georgia, itp. Zarodniki z jednego stanu mogą przedostać się do innego za pośrednictwem ptaków, zwierząt hodowlanych, lub huraganów. Przystosowane są do warunków panujących wzdłuż wybrzeża a także do terenów śródlądowych o wilgotnym oceanicznym powietrzu. Z tego co słyszałem sporo ludzi jest bardzo zadowolonych z tej odmiany, ponieważ szybko kolonizuje i produkuje grzyby o mocy trochę powyżej średniej. Na przestrzeni lat otrzymaliśmy od ludzi kilka różnych odmian gatunku Gulf Coast, które testowaliśmy. Z tak wielu odmian rosnących na przybrzeżnych terenach stanów zdecydowaliśmy wybrać tę, którą ciągle z doskonałym rezultatem uprawiał nasz przyjaciel. Porównaliśmy jego wyniki z odmianą z którą sami pracowaliśmy i zdecydowaliśmy, że ma najlepszą odmianę Gulf Coast Cubensis jaką do tej pory widzieliśmy. Nasz hodowca Clyde pracował z nią kilka razy i kiedy upewniliśmy się, że ma świetne właściwości wstrzymaliśmy pracę nad innymi odmianami GC takimi jak Alabama i zatrzymaliśmy tę. Uważa się że odmiana ta pochodzi z Texasu, ale nasz przyjaciel nie jest na sto procent pewien. Tak na marginesie, odmianę tę nazywamy T.H.E. Gulf Coast aby nie mieszała się z pozostałymi Gulf Coast pochodzącymi z tej okolicy. Ta jest naprawdę wyjątkowa i z radością dodajemy ją do naszego zbioru wyjątkowych gatunków.

Odmiana ta nie należy do opornych tak jak inne GC, które mieliśmy okazję uprawiać w przeszłości. Owocnikuje bardzo łatwo w przedziale temperatur od 15°C do 32°C. Aby uzyskać lepszy efekt proponujemy temperaturę w granicach 24°C.


tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Gulf Coast Alabama US “


Ten gatunek cubensis przysłany został przez zbieracza świętych grzybów z Alabamy. Otrzymaliśmy od niego odcisk, który miał 6,5 cala średnicy. Bardzo duży odcisk z bardzo dużego grzyba. Zbieracz powiedział, że to jedna z jego ulubionych odmian cubensis, które zbiera w Alabamie, i patrząc na wielkość odcisku i na to co nam z niego wyrosło wiemy czemu tak sądzi.
Gatunek ten należy do szybko kolonizujących i bardzo prostych w uprawie. Niezwykła rzecz, to że grzyb rośnie w dużych kępach 10-25 sztuk. 80 procent właśnie tak nam wyrosło. Ogólnie Gulf Coast Alabama jest przyjemną odmianą, ale potencję ma raczej niską jak na cubensis.
Odmiana ta w pełni skolonizowała półlitrowy słoik z żytem w 16 dni. Owocnikowanie zaczęło się w przeciągu dwóch tygodni od momentu przykrycia. Rośnie w grube masywne grzyby zbierające się w kępach. Niełatwy do pozyskania zarodników, ale za to szybko rośnie.

Na poniższym zdjęciu 23 sztuki Alabamy w jednej kępie.


tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Huautla “


Gatunek ten pochodzi z Huautla de Jěmenez, małej wioski w stanie Oaxaca w Meksyku. W wiosce tej Gordon R. Wasson pierwszy raz spróbował grzybów psilocybowych, stając się pierwszym białym człowiekiem biorącym udział w ceremonii grzybowej.
Jest to grzyb, który Maria Sabina wykorzystywała w swoich spotkaniach, kiedy kończył się sezon na Psilocybe caerulescens. Grzyb ten niesie w sobie niezrównany wśród cubensis ładunek duchowy.

Zebrany z trawiastych pastwisk przez club99 w końcu Czerwca 2001. Ciekawe, że nie widziano żadnego rosnącego bezpośrednio na łajnie.

Grzyby są wysokie i cienkie, i mają wyjątkowy kształt kapelusza. Nie spotkaliśmy jeszcze gatunku, który produkowałby tak piękne stożkowe kapelusze.
Jest to łatwo owocnikująca odmiana, nie wymaga szoku termicznego.


Parametry wzrostu:

Substrat:

Zboże, kompost, pasteryzowane łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Malabar “


Gatunek ten pochodzi z wybrzeża Malabar w Indiach. Jest cudownie płodny. Łatwy i szybkorosnący. Ma fajne, grube, mięsiste owocniki. Mogą być dość duże. Posiada unikalny kapelusz, którego górna powierzchnia jest płaska, póki kapelusz się nie otworzy. Trzon jest dość gruby, zdecydowanie gęsty i mięsisty. Zasnówka ma czasem skłonność do pozostawania nawet na dojrzałych owocnikach. W celu pozyskania zarodników przeważnie trzeba ją zdjąć samemu. Gatunek ten bardzo słabo zrzuca zarodniki. Preferowane substraty: słoma, ziarno, łajno i ciastka.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Matias Romero “


Nazwa tej odmiany pochodzi od nazwy meksykańskiej wioski Matias Romero, gdzie była zbierana. Produkuje trochę mniejsze grzyby o grubszej nodze zazwyczaj rosnące w kępkach. Odmiana ta odnosi duże korzyści z szoku termicznego.

Na zdjęciu grzyby uprawiane na sterylizowanym życie przykrytym mieszanką torfowo perlitową.


Parametry wzrostu:

Substrat:

Różne rodzaje ziarna, kompost, pasteryzowana mieszanka łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Mazatapec Mexicana “


Kolejny fantastyczny meksykański Cubensis pochodzi z okolic Mazatapec. Spodoba się tym, którzy preferują duchowe wydanie grzybów. Zawsze zaznaczałem, że grzyby z Meksyku wysyłają na bardzo mocne duchowe wycieczki. Na przestrzeni lat otrzymaliśmy od ludzi dużo pozytywnych opinii, opisujących bardzo piękne wizje. Mimo, że wywołują wspaniałe duchowe lub wizualne przeżycia, to trzeba uzbroić się w cierpliwość. Gatunek ten kolonizuje trochę wolniej niż pozostałe. Będziesz musiał dodać do swego projektu jakieś 10-14 dni. Mimo to grzyb ten wart jest tego oczekiwania. Łatwy w uprawie, nie wymaga szoku termicznego.

Parametry wzrostu:

Substrat:

Różne rodzaje ziarna, kompost, pasteryzowana mieszanka łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Mexican “


Grzyb ten został znaleziony przez pana G. w południowym Meksyku. Bardzo piękny okaz rodzący zawsze piękne, żółtawe, nakrapiane kapelusze, pozostałe cubensis są przeważnie jasno-brązowo-złote :). Czasami kapelusze bywają pomarańczowawe, nakrapiane. Grzyby te mają małe trzony, i nieporównanie do nich duże kapelusze. Raczej szybka odmiana, bardzo łatwa w uprawie. Wyjątkowo dobrze znosi przykrywanie i kontynuuje owocnikowanie raz za razem, po tygodniu na każdy rzut. Mimo, że nie produkuje gigantycznych grzybów to produkuje ich dużą ilość. Zazwyczaj można liczyć na minimum cztery, naprawdę dobre rzuty, a czasem jest ich więcej. Kolejna dobra właściwość tej odmiany, to że owocnikuje w temperaturach mniejszych od 10°C, ale równie dobrze owocnikuje w wyższych temperaturach, jak większość cubensis tj. 24°C-30°C.
Charakterystyczna rzecz dotycząca potencji tych grzybów. W pierwszej fazie działania (na wejściu) nie wywołują, jak większość odmian, uczucia niepokoju. Wywołują bardzo łagodną i czystą fazkę z intensywną ucztą dla oczu.
Mexi-cub jest naprawdę pięknym grzybkiem i zdecydowanie zasługuje na odznakę "the best of show".

Poniżej zdjęcia grzybów uprawianych na kompoście "Dung Brothers". Są absolutnymi wielgusami jak na grzyby, które przeważnie rosną mniejsze.


tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Mystery Fatass “


Gatunek ten produkuje grzyby z najtłuściejszymi dupskami jakie kiedykolwiek widzieliście! Duże grzyby na solidnych nogach, pokrytych swego rodzaju miękką tkanką, która po wystawieniu na działanie powietrza natychmiast barwi się na niebiesko. W pierwszym rzucie rosną grzyby z niewiarygodnie grubą nogą. W późniejszych rzutach może wyrosnąć kilka bardzo dużych okazów.

Parametry wzrostu:

Substrat:

Zboże, kompost, pasteryzowane łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Nepal Chitwan “


Gatunek pochodzi z napalskiej dżungli Chitwan. Orginalny materiał został zdobyty przez Baerbel'a w wiosce Sauraha w pobliżu nepalskiej dżungli Chitwan. Znalezione trzy okazy rosły w cieniu pobliskiego drzewa w skądinąd suchych warunkach pogodowych, trzy miesiące po typowym sezonie grzybowym. Rosły w czymś co wyglądało na odchody słonia albo nosorożca. Kapelusz 20-70 mm średnicy, półkólisty rozszerzający się z wiekiem płaski. Złoto brązowy w czasie dojrzewania do jasno brązowego. Drobnowłókniste pozostałości po zasnówce, znajdujące się na młodych grzybach w większości wkrótce zanikną. Kolor żółtawo biały sinieje z czasem do niebieskawo zielonego. Trzon długości 150-200+ mm. Zazwyczaj równy, czasem nieznacznie powiększony u podstawy, w kolorze żółtawym do szarego z połyskiem, z czasem sinieje do niebieskawego, półpusty z pozostałościami kawałków zasnówki. Przyłączenie blaszek przyrośnięty do wykrojonego. Blaszki w młodych owocnikach żółtawe z wiekiem ciemnieją. Pozostałości zasnówki przyczepione wokół zewnętrznej krawędzi kapelusza. Zarodniki ciemne, brązowo purpurowe, subelipsoidalne na czterozarodnikowej podstawce.
Zdjęcie pierwotnego okazu poniżej z prawej.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Orissa India “


Ekstremalnie duże cubensis rosnące na odchodach słoni. Jest to jeden z największych cubensis jakie mieliśmy okazję uprawiać. Przywieziony przez entomykologa Johna Allen'a, jeszcze raz wielkie dzięki Jonh, gatunek naprawdę przebija wszystko, a w szczególności pojemniki, w których rośnie. Widzieliście kiedyś uprawiane okazy wielkości talerza? W naturze oczywiście, ale w uprawie? Nawet na ciastkach ryżowych rosną raczej duże sztuki.
Mieliśmy również mieszane wyniki. Niektóre grzyby na początku rosły bardzo zdeformowane dając mierny wynik. Ale mieliśmy też kilka tacek owocnikujących pięknymi wielkimi okazami. Przecież nic nie jest doskonałe. Im dłużej z nimi pracowaliśmy tym lepsze rezultaty osiągaliśmy.
Prędkość kolonizacji jest średnia, potencja ekstremalna.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ PESA “


EKSTREMALNIE MOCNY PESA CUBENSIS


Gotowi na mały dramat i kontrowersję. Gatunek ten posiada ciekawą historię. Hawajska firma o nazwie Pacific Exotic Spora (PES) reklamuje tę odmianę jako hybrydę cubensis/azurescens. Posunęli się nawet do twierdzenia, że pochodzi ona od grzybmastera Paul'a Stamets'a. W przeszłości już wiele razy mówiono o hybrydach azure/cub, ale do tej pory ekspert taki jak P.Stamets nie opublikował nic o możliwości łączenia p.azurescens z p.cubensis. Są to dwa zupełnie różne gatunki i takie zadanie jest oczywiście bardzo skomplikowane. Jestem pewien, że jeśli ktoś umiałby to zrobić to byłby to Paul Stamets, i mam nadzieję, że pewnego dnia to zrobi. Ale póki tego nie opublikuje nie dajcie się nabrać. A na razie nie jest to nic więcej jak bardzo mocny cubensis.
Jakoś rok temu, kiedy zaczęli reklamować tę hybrydę, wielu z nas rzuciło się by zdobyć ten odcisk (tak, dlatego mają takie wysokie ceny). Workman uprawiał go, i raz jeszcze hybryda cubensis/azurescens okazała się niczym więcej jak cubensis. Nasz hodowca uprawiał wszystkie gatunki zakupione w PES, i przekonał się, że tylko ten wart jest zatrzymania. Kolejna firma, PF, sprzedaje PES Hawaiian, i jest to inny gatunek. Niektórzy mają PES Amazonian, ale ten gatunek nie jest żadnym z nich. Aby ułatwić sobie zadanie nazwijmy go PESA, gdzie A nie oznacza Amazonian. Myślę, że na początku miało oznaczać Azurescens.
PES (Pacific Exotic Spora) byli przez jakiś czas obecni, i sprzedawali kilka odmian cubensis i panaeolus po bardzo bardzo wysokich cenach. Normalnie nie zamieszczamy odmian, które są unikalne dla innej firmy. Ale gdy PES narzuciło na zarodniki takie ceny, zdecydowaliśmy się go zamieścić i podzielić się ze wszystkimi, większość ludzi lubi ekstremalnie mocne grzyby.
Ok, koniec tej kontrowersyjnej gadaniny, zapoznajmy się z gatunkiem. Nasz hodowca Clyde zauważył, że jest to jeden z najbardziej siniejących gatunków, z jakim do tej pory pracował. Po odcięciu łodygi, kolor zmienia się na ciemnoniebieski w przeciągu 2-3 sekund!! Większość cubensis potrzebuje 10-20 sekund. Każdy kto go próbował przekonał się o jego ekstremalnej mocy. Prawdopodobnie dlatego PES zaczęli nazywać hybrydą cubensis/azurescens, ponieważ azurescens jest najmocniejszym grzybem na świecie.
Tak więc PESA jest BARDZO mocnym grzybem, ale moc to nie wszystko. Produkuje jasne duże kapelusze na małych nogach. Prędkość kolonizacji jest średnia, dobrze owocnikuje w niskich temperaturach. Grzyb ten nie wykorzystuje całkowicie substratu, ale owocniki które produkuje są ekstremalnie mocne. Dobrze rośnie na kompoście. Jest to dobra odmiana, którą warto dodać do swojej kolekcji. Jak już wspominałem, jest to jedyna odmiana pochodząca od PES którą polubiliśmy na tyle by ją zatrzymać. Jest to ulubiona odmiana naszego hodowcy, myślę że po prostu jest pod wrażaniem jej szybkiego sinienia ;-)

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Penis Envy “


Cieszymy się, że możemy wam w końcu udostępnić zarodniki naszego ulubionego cubensis. Chcieliśmy zrobić to wcześniej, ale z tego grzyba strasznie trudno je pozyskać. Aktualnie, jedynie około 10% tych grzybów zrzuca zarodniki. Za każdym razem gdy mieliśmy kilka odcisków wysprzedawaliśmy je natychmiast!
Czemu tak jest? Ponieważ w istocie jest to grzyb mutant. Został stworzony przez sławnego enteomykologa/enteobotanika psylonautę Terence'a McKenna, niech Bóg ma jego duszę w opiece. Nieznającym Terence'a przypomnę, że był znanym autorem, mówcą, mykologiem, botanikiem psychoaktywnych roślin i grzybów. Całą skarbnicę jego nauk możecie znaleźć w postaci mp3 na stronie http://mckenna.psychedelic-library.org.
Moją ulubioną książką jego autorstwa jest "Food of the Gods". Na nieszczęście Terence McKenna zmarł w zeszłym roku (3.04.2000) przez guz mózgu i znajduje się teraz w boskich rękach. Do zobaczenia na kosmostradzie Terence.
Oprócz cudownych nauk, które pozostawił by podsycały naszą myśl i wyobraźnię, pozostawił również jedne z najbardziej wyjątkowych i mocnych grzybów cubensis, które kiedykolwiek próbowaliśmy. Nazywają się Penis Envy ponieważ przypominają ... no cóż ... zgadliście ... penisa. Terence był wielki jeśli chodzi o grzyby i marichuanę, wiele opowiadał o grzybach psylocybowych, które są męską energią i o mj, która jest żeńską energią. Nic dziwnego, że stworzył grzyba wyglądającego jak penis :) Posłuchaj jego wykładów, a będziesz wiedział o czym mówię.
Ok, teraz trochę informacji o samym grzybie. Więc jest on po prostu zadziwiający. Przez jednych faworyzowany u innych budzi obawę. Dlaczego? Ponieważ jest bardzo potężnym medykamentem. Większość naszych znajomych z Amsterdamu twierdzi, że jest dwa razy mocniejszy od cubensis, kiedykolwiek przez nich próbowanych. Wibracja trwa długi, długi czas. Nie wchodzi "falami", jak większość cubensis. Jest to konkretna jazda od początku do końca. Jak już zacznie się konkret to trzyma mocno przez wiele wiele godzin ... ale w bardzo piękny sposób. Kilku znajomych twierdziło, że był za mocny, ale większość chciała więcej, więcej i więcej! W tych czasach gdy przebywałem poza U.S i miałem okazje je jeść, byłem zahipnotyzowany. W moich doświadczeniach był to doskonały stan na cubensis. Uwielbiam to, że nie uderza cię falami. Przez cały czas jest to ta sama mocna wibracja. Jest bardzo gładka, czysta i swobodna dla ciała. Zawsze czułem się jak milion dolców, dzień po ich spożyciu. Moim skromnym zdaniem jest to doskonała wibracja płynąca z cubensis!
Pod warunkiem, że mieszkasz w państwie, w którym legalna jest uprawa i spożywanie grzybów psylocybowych. Nie uzyskasz z nich wielkich rzutów, ale uzyskasz niezmiernie solidne grzyby, które są najgrubszymi z kiedykolwiek widzianych cubensis. Są jak małe kłody drewna, solidne na całej swej długości. Po wyschnięciu ważą znacznie więcej niż na to wyglądają. W kwestii jedzenia, lepiej po prostu ich nie jeść, póki nie jest się gotowym na intensywne doznania. Lepiej pokruszyć je na kawałki, prawie zmechacić. Coś co wygląda na kupkę średnich grzybów zmechaca się w stos 3-4 razy większy od aktualnej wielkości. Można wówczas znacznie lepiej oszacować porcję.
Grzyby te rosną bardzo duże zarówno na kompoście i substratach na bazie łajna, jak i na ptasiej karmie i życie. Otrzymaliśmy kilka raportów mówiących, że również na ciastkach mają się bardzo dobrze. Mimo że grzyby naprawdę są zadziwiające, zrzucają bardzo mało zarodników. Jeśli nie możesz pozyskać z nich zarodników, zawsze możesz wyciąć kawałek tkanki i rozmnażać je techniką klonowania na agarze. Można też wziąć wacik i porządnie potrzeć nim blaszki by zebrać zarodni, następnie wrzucić je do torby z ziarnem lub rozsypać na agarze. Oczywiście przy założeniu, że żyjesz tam gdzie można legalnie je uprawiać. Ponieważ zarodniki z tych grzybów są trudne do pozyskania więc są dużo droższe. Jeśli tylko przełkniecie grzyba wyglądającego jak fiut, będziecie mieć wiele przyjemnych doświadczeń. Clyde startował z nimi na życie po czym przenosił je na kompost.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Plantasia “


Jest to unikalna odmiana cubensis. Uprawiana na dworze tworzy ciekawie wyglądające kapelusze (w Polsce nie ma odpowiednich warunków by uprawiać ją na zewnątrz). W domu także tworzy fajne grzyby. Charakterystyczną rzeczą są białe marginesy biegnące wzdłuż krawędzi kapeluszy.

Zdjęcie pokazuje grzyby uprawiane na sterylizowanym ziarnie. Wyraźnie widać białe marginesy.


Parametry wzrostu:

Substrat:

Różne rodzaje ziarna, kompost, pasteryzowana mieszanka łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Plantasia Mystery “


Bardzo cieszymy się, że możemy wam dostarczyć tę odmianę. Przez jakiś czas krążyło na jej temat wiele pogłosek. Pochodzi od The Grow Room, ale Plantasia nie jest już w branży zarodnikowej, tak więc spytaliśmy go czy zgodziłby się byśmy sprzedawali jego unikalną odmianę, na co przystał z radością. Tak więc mamy nowy gatunek i myślimy, że jest wystarczająco dobry by nakręcić każdego. Na początku nie było wiadomo czy należy do rodziny azurescens czy do cubensis. Jak widać na zdjęciach bardzo przypomina azurescens, ale rośnie jak cubensis, uwielbia ciepło. Kilka lat temu na meksykańskiej konferencji grzybowej chodziły pogłoski, że gatunek ten zaistniał jako azure dzięki samemu P.Stamets'owi. Jak widać na zdjęciach bardzo przypominają wielkie azurescens, ale nimi nie są.
Uaktualnienie z grudnia 2000. Cieszymy się, że znowu możemy sprzedawać Plantasia cubensis. Jest to jeden z grzybów które lubię, za wrażenia jakich dostarcza. Zawsze wywoływał szczęśliwe myśli i rozciągał mi twarz szerokim uśmiechem :) tak jak moim znajomym. Po prostu piękne, szczęśliwe wibracje.
A co do wzrostu, kolonizuje ze średnią szybkością. Owocniki są średniej wielkości i są bardzo ładne, co zresztą widać na zdjęciach. Gatunek ten ma się dobrze nie tylko w ciepłych temperaturach, dobrze znosi także nadworny chłód.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Tasmanian “


Tasmanian cubensis jest fantastycznym grzybem znalezionym przez BIO na wyspie Tasmania, tuż poniżej Australii. Tasmania jest podzwrotnikowym stanem Australii, występują na niej cztery pory roku. Czasami jest tam bardzo zimno, o czym przekonał się Clyde, grzyb ten bardzo dobrze znosi niskie nadworne temperatury. Nasz hodowca Clyde pracował trochę z Tasmanian Cubensis i był zachwycony tą odmianą. Powiedział, że ekstremalnie szybko rośnie na kompoście, obficie owocnikuje, i produkuje bardzo duże kapeluchowe piękności, co widać na zdjęciach. Daje także słowo, że będziecie bardzo zadowoleni z odczuć jakie wywołuje. Na razie nie możemy powiedzieć nic więcej, ponieważ jest to nowa odmiana, i na listach nie można jeszcze o niej porozmawiać. Clyde myśli, że gdy odmiana się rozpowszechni to ludzie zaczną o niej mówić.
Według Clyde'a jest to ekstremalnie szybko rosnący grzyb. W temperaturze 27°C cztery kilo kompostu kolonizuje w pięć (słownie - 5) dni!!! To bardzo szybko. Inne szybkie gatunki potrzebują na to około 10 dni. Na nieszczęście posiadamy tylko jedno zdjęcie z uprawy wewnątrzdomowej, ale za to jakie ładne. Dla porównania wielkości na zbliżeniu widać kasetę po kliszy. Nasz hodowca miał dobrą zabawę uprawiając je na dworze. Jak tylko tacki z kompostem zaczęły kolonizować, wystawił je na dwór w chłodniejszą temperaturę. Temperatura była w przedziale 8°C najniższa i 24°C najwyższa. Grzybnia cały czas kolonizowała szybko i wydała trochę pięknych żółtawych grzybów. Inną rzeczą, o której przekonał się nasz hodowca jest to, że gatunek ten wydaje bardzo ładny drugi rzut.

Parametry wzrostu:

Substrat:

Różne rodzaje ziarna, kompost, pasteryzowana mieszanka łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Thai “


Odmiana bardzo przyjemna w uprawie. Same grzyby nie należą do dużych, ale rekompensuje to olbrzymi pierwszy rzut. Odmiana ta działa bardzo dobrze i jest łatwa w uprawie. Nie wymaga szoku termicznego.

Na zdjęciu widać mocno dojrzałe grzyby z pierwszego rzutu uprawiane na sterylizowanym życie przykrytym mieszanką torfowo wapienną.


Parametry wzrostu:

Substrat:

Różne rodzaje ziarna, kompost, pasteryzowana mieszanka łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Thailand Ban Hua Thanon “


Naukowa nazwa to Ban Hua Thanon, pochodzi od wyspy na której pierwszy raz go odnaleziono. Nasz Ban Hua Thanon jest bardzo, bardzo łatwy w uprawie, całkiem biały i wygląda jak grzyb - albinos ;)
Choć rośnie w tych samych, standardowych temperaturach, co inni przedstawiciele rodzaju cubensis, znany był również z tego, że kolonizował przy tak wysokiej temperaturze, jak 30°C.
Grzyb ten jest prawdopodobnie najpiękniejszy, jaki mamy do zaoferowania!

Temperatura: 23,5-26,5°C
Wilgotność: 90-99%
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Thailand Lipa Yai “


I kolejny gatunek przywieziony przez John'a Allen'a z podróży po Tajlandii. Gatunek został zebrany w Lipa Yai na wyspie Koh Samui w Tajlandii. Ten piękny bawół przedstawiony na poniższej fotografii jest jednym z dobroczyńców przyczyniających się do rozprzestrzenienia grzyba po całej Tajlandii. I znów wielkie dzięki dla Johna. Początkowo mieliśmy wątpliwości czy udostępnić te dwa gatunki, myśleliśmy że może to być jeden i ten sam migrujący gatunek. Po kilkukrotnym uprawianiu Koh Samui i Lipa Yai okazało się, że posiadają różne cechy i są dwoma różnymi gatunkami.
Faktycznie Lipa Yai jest podobny do Koh Samui, szybko kolonizuje, jest odporny na zakażenia, owocnikuje bardzo łatwo i szybko, no i ma dużą moc. Wyraźnie różnią się budową, Lipa Yai jest wyższa i produkuje jaśniejsze kapelusze. Koh Samui produkuje grzyby mniejsze, o grubej łodydze i dużych kapeluszach. Są to dwa doskonałe gatunki. Opowieści tych, którzy mieli okazję doświadczyć duchowej mocy grzybów wskazują, że ludzie uwielbiają tę odmianę. Bardzo mocne!!! Dlatego w Tajlandii wykorzystywali je w swoich festiwalach pełni księżyca. Wygląda na to, że czas na PODRÓŻ do Tajlandii :). Wszystkie pieniądze zarobione na sprzedaży Lipa Yai będą przeznaczone na zakup zabawek dla dzieci z rodzin ubogich.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Thailand Koh Samui “


Kolejny wspaniały grzyb psilocybowy podarowany przez entomykologa John'a Allen'a pochodzący z jego wypraw po Tajlandii. Piękności te zostały zebrane w mieście Hua Thanon na wyspie Koh Samui. Poniżej zdjęcie pola, z którego pochodzą.
Jeszcze raz wielkie dzięki dla John'a, znanego też jako Mushroom John, za to że je odszukał i przywiózł ich zarodniki.
Ten pochodzący z Tajlandii gatunek cubensis jest prawdziwym zwycięzcą. Jest bardzo odporny na zakażenia, bardzo szybko kolonizuje i jest najszybciej owocnikującym gatunkiem jaki widzieliśmy. Jego owocniki są bardzo grube i mają duże kapelusze. Jako że nie rosną zbyt wysokie to nadrabiają to swoją grubością. Ich moc jest fenomenalna jak na cubensis. Od ludzi, którzy mieli z nimi styczność otrzymujemy same pozytywne raporty. Wielu naszych przyjaciół twierdzi, że są to najmocniejsze cubensis z jakimi się do tej pory spotkali, mówią że są bardzo "zakręcone" i pytają kiedy znów będą mogli się z nimi spotkać. Musiałbyś sam spróbować, żeby osądzić. Kolejna grupa przyjaciół ochrzciła je "chmurnymi grzybami", zobaczysz co mieli na myśli jeśli będziesz po nich obserwował chmury.
Nic dziwnego, że w Tajlandii na odbywających się co miesiąc festiwalach pełni księżyca, tysiące ludzi gromadzą się by zjeść ten święty grzyb i razem doświadczyć Boga Wewnętrznego. To samo tyczy się Lipa Yai Thailand cubensis. Te dwa tajlandzkie gatunki są naszymi ulubionymi cubensis.
Do uprawy wykorzystujemy kompost zaszczepiany grzybnią wyhodowaną na życie.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Thailand KS Lamai Beach “


Kolejny wspaniały cubensis przywieziony przez John'a Allen'a z podróży po Tajlandii w 2000 roku. Został zebrany i odciśnięty na Lamai Beach na wyspie Koh Samui w Tajlandii. I znów wielkie dzięki dla John'a za to, że poświęcił czas na zebranie grzybów i sciągniecie z nich zarodników.
Ten gatunek z Tajlandii to kolejny zwycięzca. Nasz hodowca Clyde uprawiał wszystkie przywiezione z Tajlandii gatunki, lecz my zachowaliśmy tylko te najlepsze. Uprawialiśmy już kilkanaście pokoleń, więc grzyby stały się bardziej oswojone i produkują zadziwiające rzuty. Mimo, że posiadamy tak wiele tajlandzkich gatunków, to Clyde nalegał, żeby rozpowszechnić właśnie ten, ponieważ produkuje dużo grzybów na małej powierzchni. Szybkość kolonizacji i owocnikowania jest średnia, grzybów jest w bród, i tak jak pozostałe tajlandzkie gatunki, ten też jest bardzo mocny. Mamy nadzieję, że się wam spodoba. Wszystkie tajlandzkie odmiany szybko stają się naszymi faworytami. Tak też się stało z tym.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ Transkei “


Grzyb ten jest bardzo wyjątkowy. Gatunek Cubensis z południowej Afryki, pierwszy poznany przez nas gatunek z afrykańskiej krainy. Grzyb został zebrany w styczniu 2002 w Transkei, dzikie wybrzeże południowej Afryki. Grzyby rosły w cieniu drzew bezpośrednio na łajnie.

Owocniki są średniej wielkości i mają całkiem solidną sękatą nogę. Młode grzyby mają jasne pomarańczowo brązowe kapelusze, które później bledną i stają się bardzo jasne, prawie białe. Specyficzną cechą jest to że zasnówka przez długi czas nie oddziela się od kapelusza, a jak już odpadnie to jej resztki pozostają zarówno na nodze jak i na kapeluszu. Większość gatunków cubensis posiada zasnówkę, która odrywa się od kapelusza i pozostaje na nodze.
Grzybnia na agarze jest bardzo kłączasta.

Gatunek uprawia się podobnie jak inne cubensis, mimo to można spodziewać się formowania stromy (stroma - macierz lub tkanka podtrzymująca organ różna od jego elementu funkcjonalnego lub parenchyma). Formowanie stromy sprawia że nawadnianie staje się niemożliwe, w naturze grzybnia wykorzystuje ją jako barierę chroniącą przed zakażeniem mogącym atakować substrat. Plon jest pokaźny i z pewnością niezły jak na cubensis. Wyrwanie grzyba z warstwy okrywającej odkrywa substrat i dzięki temu nawadnianie znów staje się możliwe. Zgniecenie/uszkodzenie tkanki grzyba powoduje powstanie silnej reakcji sinienia.
Nie wymaga szoku termicznego.


Parametry wzrostu:

Substrat:

Zboże, kompost, pasteryzowane łajno/słoma.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 28-30°C / 23-26°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cubensis „ White Treasure Coast “


Ten biały cubensis jest podgatunkiem Treasure Coast Cubensis z Florydy. Podarował go nam hodowca z formacji FMF, który uzyskał z odmiany Treasure Coast cztery różne podgatunki. Jednym z nich jest właśnie ten wyjątkowy biały cubensis. Spotkaliśmy rozmaite podgatunki pochodzące od tego gatunku, a ostatnio także kilka upraw grzybów albinosów. Białe cubensis są początkowo jasno brązowe, dopiero gdy mają jakieś 3,5 do 5 cm wysokości zmieniają kolor na matowo biały. Na kapeluszach wszystkich podgatunków Treasure Coast występuje szronopodobny nalot, i wszystkie są bardzo mocne, białe są mocniejsze z kilku powodów. Przez długi czas uważano, że jest to wolniejszy gatunek niż pozostałe. Problem rozwiązano zwiększając zdecydowanie ilość zarodników w strzykawce. Wygląda też na to, że jest szybki na życie i na słomie. Są to bardzo piękne grzyby warte sprawdzenia.
Wszystkie zarodniki Treasure Coast Cubensis znajdujące się w naszej ofercie pochodzą od tych albinosów. Nie ma pewności, że uzyskacie biały podgatunek, ale wasze szanse są dużo większe z tymi zarodnikami.

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe acutipilea

Psilocybe acutipilea (Speg.) Guzmán

synonimy:
Deconica acutipilea

Kapelusz: 7-10 mm średnicy, kulisto stożkowy do stożkowo brodawkowanego, gładki do nieco prążkowanego na krawędzi, higrofaniczny(?), brązowy do brązowawego, lepki(?).
Blaszki: Półprzyrośnięte lub zatokowato wyciętych, brązowawo czekoladowe z białawymi krawędziami.
Trzon: 50 x 1-2 mm, walcowaty, pusty, powyginany, białawy do żółtawego, pokryty kłaczkowatymi białymi włókienkami (zdaje się barwić na niebiesko po uszkodzeniu). Kontekst białawy; zapach i smak nieznany.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (7-) 8-9,5 (-11) x 5-6 (-7) x 4-5 µm, romboidalnawe w widoku z przodu, eliptyczne lub eliptycznawe w widoku bocznym, grubościenne, brązowawo żółtawe, z szeroką nasadową porą rostkową. Podstawek i pleurocystyd nie zaobserwowano (obłocznia zapadnięta) (możliwe, że nie ma pleurocystyd). Cheilocystydy 15-28 x 5-8 µm, szkliste, obfite, pęcherzykowato-gruszkowate z długą szyjką 8-10 x 1-2 µm, formujące bardziej lub mniej sterylną opaskę na krawędzi blaszki. Podobłocznia i trama brązowawo żółtawa z zapadniętymi strzępkami. Naskórek galaretowatawy ze szklistych wydłużonych strzępek.
Siedlisko: Pojedynczy na próchnicy w lasach podtropikalnych. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: BRAZYLIA, Apiaí (Apiahy), jesień 1881, Spegazzini 1536 (typ LPS 38307).
Omówienie: Gatunek ten zbliżony jest do Psilocybe mexicana Heim oraz Psilocybe caerulescens Murr., i zdaje się być pośredni między nimi. Rozmiar zarodników i cheilocystyd służy do rozdzielenia Psilocybe acutipilea od tych dwóch pozostałych gatunków (patrz Guzmán 1977-B). Możliwe, że gatunek ten posiada właściwości halucynogenne ze względu na jego pokrewieństwo ze wspomnianymi wyżej gatunkami, które są stosowane przez Indian meksykańskich jako grzyby psychotropowe.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe aeruginosa

Psilocybe aeruginosa (Curtis) Noordel. (1995)

Łysiczka niebieskozielona (grynszpanowa) (= Pierścieniak grynszpanowy)

synonimy:
Psilocybe aeruginosa (Curtis: Fr.) Noordeloos
Stropharia aeruginosa (Curtis: Fries) Quelet

prawdopodobnie nieaktywny

Kapelusz: 2-8 cm szerokości, wypukły do dzwonkowatego, szybko otwiera się do szeroko wypukłego, często z niskim, szerokim garbkiem. Ciemno niebieskawo zielony, w wieku dojrzałym czasem blaknie. Powierzchnia lepka w czasie gdy wilgotna i pokryta niebieskawo zieloną, zdejmowalną, żelatynowatą błonką. Krawędź równa, ozdobiona białawymi ciapkami, pozostałościami po częściowej zasnówce. Miąższ cienki, białawy, pogrubiający się blisko środka.
Blaszki: Wąsko przyłączone, szerokie, koloru płowo do gliniasto brązowego, czasem purpurawo zabarwione, z białymi krawędziami.
Trzon: 30-80 mm długości na 3/12 mm grubości, prawie w kolorze kapelusza, rozszerzany blisko wierzchołka, i zgrubiały przy podstawie. Powierzchnia pokryta białawymi łatkami. Częściowa błoniasta zasnówka, pozostawiająca w górnych regionach trzonu delikatny, błoniasty pierścień, który jest białawy u góry i niebieskawo zielony u dołu, z wiekiem czasem zanikający.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie wiśniowo purpurowo brązowe do purpurowo czarnych. 7,5-9 na 4,5-5 µm, elipsoidalne, grubościenne z centralną porą rostkową. Cheilocystydy butelkowato główkowate i zdecydowanie główkowate, 40-55 na 10-12,5 µm. Pleurocystydy z kończykami zgrubiałe, 40-60 na 10-15 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Szeroko rozpowszechniony na Wyspach Brytyjskich, w północnej Europie i na zachodzie Ameryki Północnej, na szczątkach drzewnych, w ogrodach, parkach i okazyjnie na obszarach trawiastych skrajów lasów. W Pacific Northwest (północno zachodnie stany USA nad Oceanem Spokojnym) grzyb ten rośnie pod drzewami iglastymi, a w regionach południowo zachodnich pod osikami. W południowej Kalifornii można go znaleźć pod dębami.
Komentarz: Aktywność podejrzewana lecz nie znana. Spektakularnie piękny grzyb, Psilocybe aeruginosa w większości książek wymieniany jest jako Stropharia. Noordeloos (1995) zaproponował nową kombinację, przypisując tego grzyba, bardziej trafnie do rodzaju Psilocybe, zgodnie z sugestiami Alexandra Smith'a (1979). Grzyb ten z historycznego punktu widzenia notowany był jako trujący, być może z uwagi na jego zawartość psilocybiny. (Niektóre książki wciąż informują, że jest trujący, bez przedstawienia szczegółowego omówienia lub odnośników. Analizy okazów z Waszyngtonu nie wykazały psilocybiny ani psylocyny (Beug i Bigwood 1982b). Znam ludzi, którzy jedli ten grzyb bez efektów. W Europie uznaje się go za jadalny. Jako że spożywalność tego gatunku jest wątpliwa, wskazana jest ostrożność póki nie zostaną przeprowadzone dalsze badania biochemiczne. Patrz również Psilocybe caerulea (= Stropharia caerulea) (Łysiczka niebieskawa).

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe allenii

Psilocybe allenii Borov., Rockefeller & P.G.Werner (2012)

synonimy:
Psilocybe cyanofriscosa
Psilocybe cyanofranciscana nom. prov.

Psilocybe alleni jest gatunkiem grzybów pieczarkowatych z rodziny pierścieniakowatych. Opisany jako nowy dla nauki w 2012, nazwany został po Johnie W. Allenie, który dostarczył ten rodzaj kolekcji. Występuje w zachodnich Stanach Zjednoczonych od Los Angeles w Kalifornii do Seattle w Waszyngtonie, najczęściej w obrębie 16 km wybrzeża Pacyfiku. Owocniki rosną na butwiejącym drewnie, zwłaszcza zrębkach drzewnych, stosowanych w architekturze ogrodowej. Kapelusze grzybów są brązowe do płowożółtych, szeroko wypukłe do spłaszczonych i mają średnicę do 9 cm, podczas gdy białe trzony mają do 9 cm długości i 0,7 cm grubości. Jako niebieszczący gatunek z rodzaju Psilocybe, Psilocybe alleni zawiera psychoaktywne związki, psylocynę i psilocybinę, i jest spożywany rekreacyjnie dla tych właściwości halucynogennych. Jest blisko spokrewniony z Psilocybe cyanescens, od którego różni się makroskopowo brakiem falistej krawędzi kapelusza.

Taksonomia: Psilocybe allenii został opisany jako nowy dla nauki w 2012 przez Jana Borovička, Alana Rockefellera, oraz Petera G. Wernera. Borovička otrzymał materiał zebrany w Seattle w Waszyngtonie i zauważył, że jest makroskopowo podobny do Psilocybe cyanescens, lecz nie ma falistych krawędzi kapelusza, cechy charakterystycznej tego gatunku. W poprzednich publikacjach Borovička odnotował, że zarówno makroskopowe jak i mikroskopowe cechy pewnego gatunku Psilocybe były bardzo zmienne, co mogłoby również odpowiadać za różnice zaobserwowane w materiale z Seattle. Jednakże, sekwencjonowanie DNA ujawniło zmianę 5 pary zasad w wewnętrznych rejonach sekwencji transkrybowanej (segment RNA stosowany często w filogenetyce molekularnej do zidentyfikowania lub rozróżnienia gatunków grzybów) między Psilocybe cyanescens a kolekcjami z Seattle. Różnica, oprócz łatwo obserwowalnych różnic makroskopowych, została uznana za na tyle wystarczającą by uzasadnić opisanie taksonu jako nowego gatunku. Specyficzny przydomek alleni uświetnia Johna W. Allena, który zebrał pierwotny materiał i dostarczył bodźca do badań. Allen zebrał ten materiał na Kampusie Uniwersytetu Washington w listopadzie 2009.
Przez kilka lat przed jego oficjalnym opisem, takson był znany w San Francisco Bay Area, i podejrzewany o bycie nieopisanym gatunkiem. Autorzy sugerują, że kolorowe zdjęcie "Psilocybe cyanescens" w popularnym przewodniku Davida Arora z 1986 Mushrooms Demystified może faktycznie przedstawiać Psilocybe allenii. Mykolog Paul Stamets zasugerował w 2005 roku, że to "prawdopodobnie jest nowy, lub przynajmniej niedawno przywieziony gatunek." W mykologicznej społeczności internetowej został powszechnie nazwany "Psilocybe cyanofriscosa", lecz nazwa ta jest gramatycznie niepoprawną Łaciną i nigdy nie była zasadnie publikowana w literaturze naukowej.

Opis: Owocniki Psilocybe allenii są zmiennej wielkości, w zależności od substratu, na którym rosną. Kapelusze mają 1,5 - 9 cm średnicy, i wahają się od szeroko wypukłego do spłaszczonego, czasem z nieznacznym zagłębieniem po środku. Krawędź kapelusza jest bądź prosta i nieco wygięta do środka, rzadko nieznacznie falista, a czasem posiada promieniste rowki u wilgotnych okazów. Powierzchnia jest gładka, lepka gdy wilgotna, z galaretowatą skórką kapelusza, którą można oderwać. Kapelusze są higrofaniczne, a więc zmieniają kolor w zależności od swej wilgotności. Są jasno pomarańczowo brązowe do karmelowo brązowych gdy są wilgotne, lecz schną do żółtawo płowego. Mocowanie blaszek do trzonu jest przyrośnięte do zbliżonego, i początkowo są one kremowe do jasno szaro brązowych, lecz stają się ciemno fioletowe gdy zarodniki dojrzeją. Cylindryczny, pusty trzon mierzy zazwyczaj 4-7 cm długości na 0,2-0,7 cm grubości, z nieco grubszą podstawą. Góra trzonu jest oszroniona (pokryta białymi sypkimi granulkami), podczas gdy podstawa jest połączona z grubymi białymi ryzomorfami. Powierzchnia trzonu jest gładka do jedwabiście włókienkowatej (zrobiona jakby z jedwabistych, cienkich włókien), a jej kolor jest początkowo biały, przed nieznacznym zżółknięciem z wiekiem. Grzybnia przy podstawie trzonu jest biała lub przebarwiona na niebiesko. Wszystkie części owocnika barwią się na niebiesko przy zranieniu lub chwytaniu. Młode okazy mają białą częściową zasnówkę, która później znika, lub pozostaje jako pasek na trzonie, który może zostać zabarwiony na fioletowo brązowo przez zarodniki. Zapach i smak grzyba jest mączny - podobny do świeżo zmielonej mąki.
Odcisk zarodników jest ciemno brązowy, czasem z fioletowymi odcieniami. Zarodniki są grubościenne z porą rostkową, oraz wydłużone elipsoidalnie do równobocznie w widoku z przodu, oraz nieco nierównoboczne z boku, mierzące zazwyczaj 12,0-12,6-13,1 na 6,8-7,1-7,4 µm. Podstawki (komórki rodzące zarodniki) są cylindryczne, czterozarodnikowe o sterygmie długości do 5,5 µm i mające wymiary 27-37 na 9-11 µm. W strzępce obecne są połączenia zlepne. Cheilocystydy (cystydy na krawędzi blaszki) są liczne. Są one szkliste (przejrzyste), cienkościenne, i różnie ukształtowane, i wahają się od wąskich buław do wąskich kolb z szyjką nie dłuższą niż 8 µm; ich typowe wymiary to 20-30 na 6-8 µm. Pleurocystydy (występujące na powierzchni blaszki) są powszechne; są w kształcie szerokiej buławy lecz zbiegają się w punkt (czasem o zaokrąglonej końcówce) i mierzą 25-35 na 9-14 µm. Obecne są również kaulocystydy (występujące na trzonie), o różnych kształtach podobnych do cheilo- i pleurocystyd.
Grzyby są jedzone ze względu na swe właściwości psychoaktywne, i mają moc podobną z grubsza do Psilocybe cyanescens. Zgodnie z Borovička i współpracownikami, są one "często znajdowane przez niektórych grzybiarzy".

Podobne gatunki: Kilka gatunków Psilocybe posiada wygląd mniej więcej podobny do Psilocybe alleni, lecz te mogą być zazwyczaj rozpoznane przez różnice w morfologii lub występowaniu. Europejski gatunek Psilocybe serbica var. moravica posiada podobny kapelusz i trzon, lecz jest generalnie bardziej smukły niż Psilocybe alleni. Blisko spokrewniony Psilocybe cyanescens jest nie do odróżnienia cechami mikroskopowymi, lecz przy dojrzałości cechuje go falisty kapelusz, dłuższy okres owocnikowania (od późnego września do kwietnia), oraz brak strefy pierścienia na trzonie, często widzianej u Psilocybe alleni. Psilocybe azurescens posiada szerszy kapelusz, garbek, który może być szeroki lub ostry, dłuższy trzon, do 20 cm, oraz okres wzrostu podobny do Psilocybe cyanescens. Autorzy zauważyli również, że australijski Psilocybe subaeruginosa jest podobny (wliczając trzy taksony, które zostały zsynonimowane: Psilocybe australiana, Psilocybe eucalypta, i Psilocybe tasmaniana) lecz sugerują, że potrzebne jest dalsze badanie do lepszego zrozumienia odgraniczenia kompleksu tego gatunku.

Siedlisko i występowanie: Psilocybe alleni występuje w zachodnich Stanach Zjednoczonych, na obszarze rozciągającym się od Seattle, Washington na południu do Los Angeles, California. Najpowszechniejszy jest na obszarach do 16 km od wybrzeża Pacyfiku, choć zbierany był 160 km w głąb lądu. Owocniki rosną rozproszone, w grupach, lub (rzadziej) w kępkach, na szczątkach drzewnych, takich jak zrębki, często stosowane w architekturze krajobrazu. Owocnikowanie występuje przy chłodnej pogodzie, generalnie od późnego września do stycznia. Gatunek może być łatwo uprawiany na agarze, zaszczepiaczu zbożowym, oraz materiale celulozowym, takim jak zrębki drzewne lub trociny.


OPIS 2

Kapelusz: 2-4,5 szerokości, wypukły lub w kształcie dzwonu; krawędź pożłobiona; powierzchnia gładka, lepka gdy wilgotna, higrofaniczny, brązowy przechodzący w żółto brązowy lub płowy; miąższ cienki, kruchy z wiekiem, przebarwia się na niebiesko.
Blaszki: Przyrośnięte do schodzących odłączonych, zbliżone w młodości, odległawe z wiekiem, jasno cynamonowo brązowe, stają się ciemno szarobrązowe, krawędzie jaśniejsze niż powierzchnia, cętkowane zarodnikami przy dojrzałości.
Trzon: 3-6 cm wysokości, 3-6 mm grubości, równy do czasem powiększonego przy podstawie, ten drugi z widoczną zgrubiałą grzybnią (ryzomorfami); powierzchnia biała, gładka do jedwabistej, przebarwia się na niebiesko; włóknienie zasnówki tworzy wyniosłą, zanikająco kosmatą, strefę pierścieniową.
Cechy mikroskopowe: Fioletowo brązowe do fioletowo szarych lub fioletowo czarnych; Zarodniki 9-13 x 6-9 µm; eliptyczne, gładkie, z porą rostkową.
Sezon: Tak jak Psilocybe cyanescens preferuje chłodne temperatury jesieni i zazwyczaj występuje późnym wrześniem do grudnia, oraz w październiku do stycznia w Kalifornii.
Siedlisko i występowanie: Tak jak Psilocybe cyanescens lubi mierzwę oraz obszary pokryte zrębkami drzewnymi. "Pomaga bycie odrobinę na południu (Tacoma i południowy Waszyngton)" (NeoSporen). W dużym stopniu widziane są one na obszarze Zatoki San Francisco w Kalifornii, skąd wzięły swoją nazwę.
Zwyczaje wzrostu: Rosną stadnie lub w wiązkowych skupiskach.
Zasinienie: Przebarwiają się po chwyceniu. Zwłaszcza na krawędzi kapelusza.
Dawkowanie:
  • Lvl. 1 - 0,4g
  • Lvl. 2 - 0,8g
  • Lvl. 3 - 1,3g
  • Lvl. 4 - 2,1g
  • Lvl. 5 - 2,8g

Inne uwagi:W książce Mycelium Running Paula Stametsa pisze on "mikroskopowo, wydają się identyczne z Psilocybe cyanescens, co doprowadziło mnie do przekonania, że jest to prawdopodobnie Psilocybe cyanescens, i że gatunek ten jest po prostu makromorfologicznie bardzo zmienny".
Gatunek ten został bardzo dobrze udokumentowany przez mykologów amatorów, jednakże nie został oficjalnie opisany i dlatego nie ma w tym momencie naukowo zaakceptowanej nazwy gatunku (już jest, patrz opis 1, powyżej - przyp. tłum.). Przydomek "Cyanofriscosa" został ukuty kilka lat temu przez członka strony www.shroomery.org, gdy zaczęli je znajdować grzybiarze z obszaru Zatoki. Do opisu tego grzyba stosowane były inne popularne nazwy, takie jak Cyclone Psilocybe, ukuty przez Paula Stametsa w związku z przypadkiem, w którym wzór grzybni na kulturze agarowej wyglądał jak spirala.

source - www.shroomery.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe angustispora

Psilocybe angustispora A.H. Sm. (1946)

prawdopodobnie nieaktywny

Kapelusz: 0,2-0,6 cm szerokości. Wyjątkowo stożkowy do stożkowo dzwonkowatego. Krawędź na początku ozdobiona białawymi włókienkowatymi resztkami zasnówki. Ciemno czerwono brązowy gdy wilgotny, po wyschnięciu blaknie do różowawych odcieni. Powierzchnia gładka i lepka od grubej, żelatynowatej, zdejmowalnej błonki. Miąższ bardzo cienki i giętki.
Blaszki: Przyłączenie lekko zbiegające na trzon, blaszki odległe do w miarę odległych, szerokie. Z wiekiem stają się ciemno purpurowo brązowe z białawymi frędzlami na krawędziach.
Trzon: 10-20(40) mm długości na 0,5-2 mm grubości. Równy, powyginany. O blado różowym odcieniu lub prawie w kolorze kapelusza. Powierzchnia pokryta bezbarwnymi włókienkami, a niższe partie często z maleńkimi włókienkowatymi łuskami. Częściowa zasnówka cienka i pajęczynowata. Podstawa zazwyczaj ozdobiona kępkami grzybni.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurawo brązowe, wąsko elipsoidalne, 12-15 na 5-8 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy obecne.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Pojedynczo lub po kilka sztuk na łajnie owiec, krów, koni, łosi, świstaków i innych zwierząt pory wiosennej i jesiennej. Początkowo odnotowane w zachodnim Waszyngtonie, Oregonie, Idaho i Kolorado. Prawdopodobnie znacznie szerzej rozpowszechnione.
Komentarz: Gatunek rzadki, wymagający dalszych badań. Ten drobny gatunek jest klasycznie skrojonym grzybówkowcowym Psilocybe (grzybówkowiec - mycenoid - od łacińskiej nazwy rodzaju Mycena - grzybówka - tłum.). Podejrzewam, że jest aktywny, lecz nikt jak dotąd nie przedłożył okazów do analizy. Patrz również Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata) i pokrewne.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe antioquensis

Psilocybe antioquensis Guzmán, Saldarriaga, Pineda, García & Velázquez

Kapelusz:
Blaszki:
Trzon:
Zarodniki:
Odcisk: Czekoladowy do purpurowo brązowego.
Siedlisko: Piaszczyste gleby nawożonych terenów, lecz nie bezpośrednio na łajnie.
Występowanie: Aktualnie znany jedynie z Angkor Wat, Xiem Riap, Kampuchea.
Sezon: Monsunowe pory deszczowe od późnego maja do października.
Dozowanie: Nieznane.
Komentarz: Zebrane w trzech miejscach kompleksu Angkor Wat w Kambodży. Gatunek ten makroskopijnie przypomina Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata), lecz bliski jest Psilocybe antioquensis z Kolombi i Psilocybe galindii z Meksyku. Oba gatunki przynależą do grupy Mexicana, lecz różnią się cechami mikroskopowymi. Główną cechą tych trzech gatunków jest pseudorhiza, która jest podziemnym przedłużeniem trzonu.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe aquamarina

Psilocybe aquamarina (Pegler) Guzmán

synonimy:
Stropharia aquamarina Pegler, Kew Bull 1977

Badanie holotypu [Pegler 370 (K), z Afryki: Kenia, Prowincja Środkowa, Dystrykt Nyeri Południowe, strona południowa Ml. Kenia, Castle Forest Station, w pobliżu rzeki Thiba, na glebie] ukazuje fungusa z zarodnikami (9-) 9,5-11 (-12) x 6,5-7 (-7,5) x (5-) 5,5-6 µm, półrombowymi w widoku z przodu oraz elipsoidalnawymi w widoku bocznym, bez pleurocystyd, z cheilocystydami (20-) 22,5-34 (-36) x 7-11 (-12) µm włókienkowato brzuchatymi lub pęcherzykowato kończykowatawymi i galaretowatym kapeluszem ze szklistych strzępek o szerokości 1,5-2,5 (-3) µm. Basidiomaty (dwie) są w tym samym kolorze co u Psilocybe cubensis, z kapeluszem wypukłym półgarbkowanym i trzonem z trwałym pierścieniem. Na pierścieniu i na niektórych częściach trzonu widać niebieskie odcienie. Pegler (1977) powiązał ten gatunek z Psilocybe aerugineomaculans Höhnel, który różni się rozmiarem cheilocystyd, jak również siedliskiem. Nieobecność pleurocystyd lokuje tego fungusa w rodzaju Psilocybe, a jego pierścień i możliwa reakcja niebieszczenia wiążą go z sekcją Stuntzii Guzmán.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe argentipes

Psilocybe argentipes K. Yokoy. (1976)

synonimy:
Psilocybe subcaerulipes Hongo (1958)
Psilocybe taiwanensis E. Horak, Guzmán i Desjardin
Psilocybe thaizapoteca Guzmán, Karunar. i Ram.-Guill

Kapelusz: 2,5-5(6) cm szerokości. Stożkowy do stożkowo dzwonkowatego na początku, szybko otwiera się do wypukłego, szeroko wypukłego i ewentualnie z wiekiem płaskiego oraz zmiennie ze spiczastym garbkiem. Kasztanowo brązowy gdy wilgotny, higrofaniczny, w wyniku schnięcia blednie do złoto brązowego, miodowo żółtego lub musztardowo brązowego lub w odcienie gliny, stłuczony sinieje. Krawędź podwinięta w młodości, nieregularna i często falista, przystrojona resztkami częściowej zasnówki, szczególnie w młodości. Powierzchnia gładka, ale nie lepka gdy jest wilgotna.
Blaszki: Przyłączenie zbliżone lub przyrośnięte, wkrótce odłączone. Szarawo pomarańczowe na początku, ostatecznie purpurowo brązowe z białawymi krawędziami.
Trzon: 60-80 mm długości na 2-4 mm grubości. Równy, powiększający się blisko podstawy, od której rozchodzą się białawe ryzomorfy. Na początku jedwabiście biały, następnie w odcieniu żółtego, wkrótce brązowawy do czerwonawo brązowego, przystrojonego białymi włókienkami resztek zasnówki w dolnych dwóch trzecich trzonu, żółtawo brązowy i białawy w okolicy wierzchołka. Częściowa pajęczynowata zasnówka, biała, pozostawiająca na trzonie wątłą strefę pierścieniową, jeśli w ogóle, i wkrótce zanika.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno fioletowo brązowe, lekko elipsoidalne, 6,5-7,5 na 9,5 na 3,3-4,5 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 13-25(32) na 5-8 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Stadny do kępkowanego na ziemiach bogatych w szczątki drzewne, pod, lub w pobliżu Cryptomeria japonica, Quercus glauca (Szydlica japońska, Dąb japoński?) lub Pinus taeda (Sosna taeda).
Komentarz: Aktywny, w nawiązaniu do Koike et al. (1981). Gatunek ten nazwany jest od srebrnych łatek zdobiących trzon. Psilocybe argentipes jest przypuszczalnie dość mocny - porównywalny do Psilocybe cyanescens. Psilocybe ten może występować poza Japonią. Patrz również Psilocybe azurescens, Psilocybe caerulipes, Psilocybe cyanescens, Psilocybe cyanofibrillosa, Psilocybe muliercula, Psilocybe subaeruginosa.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe atlantis

Psilocybe atlantis Guzmán, Hanlin & C. White

Kapelusz: 26-38 mm średnicy u ususzonego okazu, stożkowy do wypukłego, gładki do nieco pożłobionego, suchy i jasno brązowy.
Blaszki: Podrośnięte, cienkie, brązowawe, krawędzie jednobarwne.
Trzon: 40-45 x 2-4 mm (u suchego osobnika), równy, wklęsławy, brązowawo czerwony do szarowo brązowego, blisko podstawy pokryty drobnymi brązowawymi łuskami. Widoczne jest niebieszczenie.
Zarodniki: 8-9-10-11 x 5,5-6-6 µm. Żółtawo brązowawe z szeroką porą rostkową.
Odcisk: Czekoladowy do purpurowo brązowego.
Siedlisko: Stadny na glebach.
Występowanie: Znany jedynie z okolic Fulton County, Północna Atlana, Georgia.
Sezon: Sierpień.
Dozowanie: Nieznane.
Komentarz: Gatunek ten przynależy do grupy Mexicana i jest to drugi gatunek występujący w Georgii. Nazwa atlantis pochodzi od miejsca występowania.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe atrobrunnea

Psilocybe atrobrunnea (Lasch) Gillet (1878)

prawdopodobnie nieaktywny

Kapelusz: 2-4(6) cm szerokości. Zdecydowanie stożkowy do wypukłego lub dzwonkowatego, zazwyczaj z garbkiem, czasem ze szpiczastą brodawką, z wiekiem otwiera się do szeroko wypukłego. Ciemno czerwonawo brązowy do czarnawo czerwonawo brązowego, po czym brązowy, silnie higrofaniczny i blaknący w czasie suszenia do czerwonawo brązowego. Powierzchnia gładka z przeźroczystymi żłobieniami w pobliżu krawędzi, lepka gdy wilgotna ze względu na cienką lecz przeważnie zdejmowalną, żelatynowatą błonkę. Krawędź na początku zrolowana do wewnątrz do podwiniętej, przyozdobiona białawymi resztkami zasnówki.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zbliżonego, blado cynamonowo brązowe do ciemno purpurowo brązowego w okresie dojrzałości, z białawymi krawędziami, czasem nieregularne.
Trzon: 80-180 mm długości na 3-5(6) mm grubości. Równy, twardy, giętki, powiększający się blisko podstawy przystrojonej białawą grzybnią. Czerwonawy do czarnawego pod przylegającymi włókienkowatymi, białawymi resztkami na wysokości dwóch trzecich od dołu oraz oszroniony u góry.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno fioletowo brązowe, elipsoidalne, 9-12(14) na 5-7(9) µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne, lub blisko krawędzi blaszki, a wtedy podobne do cheilocystyd, 30-38 na 4-6(8) µm. Cheilocystydy butelkowate lub wrzecionowato brzuchate z wyciągniętą szyjką, 18-30(36) na 4-7 µm, i 1,5-2 µm grubości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Stadne do rozproszonych lub w pobliżu torfowcowych mokradeł, w lasach iglastych i liściastych, rośnie we wrześniu i październiku. Odnotowywany w Stanach Zjednoczonych (Michigan i wyżej w New York i Main), jak i w Kolumbii Brytyjskiej, od środkowej do północnej Europy (Wielka Brytania, Czechy, Słowacja, Finlandia, Francja, Niemcy, Szwecja i Polska). Prawdopodobnie bardziej rozpowszechniony.
Komentarz: Być może aktywny. Holland (1978) donosił o aktywności okazów zebranych w Norwegii. Nie są mi znane inne badania. Gatunek ten wykazuje całkowite podobieństwo do Psilocybe washingtonensis, Psilocybe physaloides, Psilocybe inquilina, (Łysiczka stożkowata) i częściowe do kilku Hypholomas, mianowicie Hypholomas dispersum (=Naematoloma dispersum) oraz Hypholomas udum (=Naematoloma udum). Jego słabość do torfowcowych mokradeł czyni te otoczenie właściwym celem.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe aucklandii

Psilocybe aucklandii Guzmán, C.C. King & Band.-Munoz (1991)

synonimy:
Psilocybe aucklandiae

Kapelusz: 1,5- 5,5 cm szerokości. Szeroko stożkowy, otwiera się do szerokiego z garbkiem, dojrzały przechodzi w prawie płaski. Krawędź żłobiona, odgięta, nieregularna, z wiekiem pękająca, wolny od resztek zasnówki. Ciemno brązowy do żółtawo brązowego, higrofaniczny, schnie od jasno żółtawo brązowego do słomianego. Miąższ biały, z wiekiem, lub zraniony sinieje.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, blaszki szarawo żółtawo brązowe, dojrzałe ciemniejsze. Krawędzie białawe.
Trzon: 35-100 mm długości na 1,5-5 mm grubości, równy, u góry oszroniony, u dołu pokryty białawymi jedwabistymi włókienkami. Miąższ brązowawy, stłuczenia niebieskawe. Częściowa pajęczynowata zasnówka, słabo rozwinięta, szybko zanikająca.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurawo brązowe, jajowato elipsoidalne z boku, jajowate z przodu, (6,5)7-9,5 na 3,5-5,5 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy 13-19 na 4,5-6 µm, rozrzucone, podobne do cheilocystyd, lecz z krótszą szyjką, do 4,5 µm. Cheilocystydy 15-32 na 4-8 µm, brzuchato dziobiaste, z długą wygiętą szyjką do 12 µm długości, często rozwidlone.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Powszechny. Rośnie rozproszony lub stadnie na ziemiach bogatych w szczątki drzewne lub ściółkach pod Leptospermum i Dacrydium oraz na plantacjach sosny (Pinus radiata). Odnotowany jedynie w pobliżu Auckland w Nowej Zelandii.
Komentarz: Oceniany na w miarę mocny. Nie są mi znane żadne analizy. Wraz ze znacznym eksportem tarcicy i nie obrąbanych kłód z plantacji sosnowych Nowej Zelandii, gatunek ten ma bezpośrednią możliwość rozprzestrzenienia się do wielu innych umiarkowanych rejonów świata. Gatunek ten przypomina wiele ligninowcowych Psilocybe (ang. lignicolous). Patrz również Psilocybe makarorae, Psilocybe subaeruginosa, Psilocybe cyanescens, Psilocybe cyanofibrillosa, Psilocybe bohemica (Łysiczka czeska).

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe australiana

Psilocybe australiana Guzmán & Watling (1978)

synonimy:
Psilocybe subaeruginosa Cleland
Psilocybe tasmaniana Guzmán & Watling (1978)
Psilocybe eucalypta Guzmán & Watling

Kapelusz: 16-31 mm średnicy, wypukły do wypukle dzwonkowatego, z niewielkim garbkiem. Higrofaniczny, ciemniejszy po środku kapelusza, przechodzący w jasno ochrowy do brązowawo żółtego z wyraźnymi niebieskimi odcieniami wzdłuż krawędzi.
Blaszki: Przyrośnięte, w kolorze żółtym lub ciemno oliwkowym, z wiekiem purpurowo brązowe.
Trzon: 45-110 x 2-3 mm, równy i walcowaty, zgrubiały u podstawy. W wyniku dotknięcia trzon intensywnie niebieszczy.
Zarodniki: 10-12-14-16 x 5,5-6,7-7-7,7 x 6,7 µm.
Odcisk: Czekoladowy do purpurowo brązowego.
Siedlisko: Stadny, zasiedla umiarkowane i subtropikalne lasy deszczowe, próchnicę ze szczątkami drzewnymi lub liściastymi, szlaki i popobocza plantacji Pinus radiata (sosna radiata).
Występowanie: Obecnie znany jedynie z Południowej Australii.
Sezon: Owocnikuje w kwietniu i maju.
Dozowanie: Jeden lub dwa świeże, duże grzyby lub jeden gram suszonych.
Komentarz: Bardzo zbliżony do Psilocybe subaeruginosa, Psilocybe eucalypta i Psilocybe tasmaniana.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe aztecorum

Psilocybe aztecorum R.Heim (1957)

synonimy:
Psilocybe mexicana var. longispora Heim (1956)

Kapelusz: 5-15-20-35 mm średnicy, rozwarty lub wypukły do dzwonkowatego, staje się rozpostarty, żłobiony, higrofaniczny, żółtawo brązowy lub żółto złoty, niektóre młode postacie nie są mocno brązowe. Jedynie krawędzie przebarwiają się na kolor niebiesko zielony po uszkodzeniu.
Blaszki: Przyrośnięte, jasno fioletowo szare do ciemno fioletowo brązowe lub czekoladowo fioletowe.
Trzon: 25-55-75-95 x 1,5-3-4-5 mm, równy i masywny u podstawy, prosty, przebarwia się na kolor niebiesko zielony w wyniku dotyku lub z wiekiem, u podstawy trzonu widoczne ryzomorfy.
Zarodniki: 10,4-12-14-17 x 6-6,7-7,7-8,8 x 6-7,5 µm. Od przodu wydłużone elipsoidalne.
Odcisk: Czarnawo fioletowy.
Siedlisko: Stadny w grupach po 5-20 osobników, rośnie na ziemiach zawierających szczątki drzewne, na gałązkach lub na bardzo zbutwiałych pniach, rzadko na szyszkach, w otwartych lasach sosny Pinus hartwegii przy bujnym występowaniu traw na wysokości 3200-4000m.
Występowanie: Znany jedynie z wysokich gór Środkowego Meksyku Sierra Nevada (Rio Frio, Popocatépetl i Paso de Cortés), Nevado de Toluca i La Malinche, w stanach Meksyku, Puebla i Tlaxcala.
Sezon: Grzyb ten owocnikuje od sierpnia do października.
Dozowanie: Niedostępne.
Komentarz: Grzyby te wykorzystywane są przez Indian meksykańskich rejonu Popocatépetl, np. w mieście San Pedro Nexapa. Młodsze pokolenie indiańskich dzieci sprzedaje je turystom przy drodze do Popocatépetl, a także w Huautla de Jiménez. Dwie popularne nazwy stosowane przez Nahuatla dla tego gatunku to "ninos" i "ninitos". Nazwa gatunku nawiązuje do Azteków, jedzących te grzyby przed przybyciem Hiszpanów do Nowego Świata.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe azurescens

Psilocybe azurescens Stamets & Gartz

Psilocybe azurescens jest prawdobodobnie najbardziej zasobnym w psylocybinę grzybem na świecie.Hodowlę grzybni można rozpocząć na zbożu lub na ziarnie dla ptaków, a następnie przenieść ją na sterylizowane wióry drzewne. Grzybnię można hodować w temperaturze pokojowej. W pełni skolonizowana torba z wiórami posłuży do zaszczepienia grządek na zewnątrz. Skolonizowanym zbożem można też zaszczepić namoczoną tekturę. Namoczona tektura jest substratem szczególnym i można jej używać bez potrzeby sterylizacji lub pasteryzacji. Skolonizowana tektura nadaje się do zaszczepienia nadwornych rabatek. Większa ilość substratu, czy to tekturowego czy wiórowego przyczynia się do szybszej kolonizacji grządek, zwiększając tym samym szansę na powodzenie. Substrat do uprawy na zewnątrz można przygotować ze świeżo struganych wiórów i z drobnych gałęzi. Jeśli korzystasz z wiórów kupnych to może zaistnieć konieczność namoczenia ich przez kilka dni. Grządki powinno się przygotować w zacienionym miejscu, można je przykryć cienką warstwą ziemi. W utrzymaniu wysokiej wilgotności pomaga trawa hodowana na grządkach. Grządki powinny zacząć owocnikować na jesieni, w tym czasie może być konieczne dodatkowe nawadnianie. Nigdy nie pozwól wyschnąć grządkom.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

Parametry wzrostu:

Substrat:
Wióry drzewne.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 16-24°C / 10-15°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe baeocystis

Psilocybe baeocystis Singer & A.H. Smith

Gatunek ten po raz pierwszy odkryto w Eugene, w stanie Oregon, w 1945 roku. Uważane niegdyś za rzadkie, grzyby te pod koniec lat 70 i na początku 80 bardzo często występowały w ściółce ogrodowej pod rododendronami i krzewami róż, rosnąc czasem na trawnikach pośród grupek Psilocybe stuntzii i w klombach parków olchowych z Psilocybe cyanescens. Mimo iż gatunek ten obficie występuje na niektórych trawnikach lub trawiastych terenach bogatych w próchnicę, celulozę lub kawałki drewna olch, bądź na ściółkach z kory, czasem trudno go tam znaleźć. Od czerwca do października występuje na trawnikach. Od końca września przez grudzień czasem do stycznia w ściółkach ogrodowych.
Gatunek ten jest bardzo mocny na świeżo. W trakcie suszenia traci moc. Uszkodzenia intensywnie barwią się na niebiesko.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe banderillensis

Psilocybe banderillensis Guzmán & Bononi

synonimy:
Psilocybe banderiliensis var. paulensis
Psilocybe banderiliensis Guzmán
Psilocybe paulensis (Guzmán & Bononi) Guzmán

Kapelusz: 5-12 mm średnicy, stożkowo dzwonkowaty, półgarbkowany, nagi, gładki do nieco prążkowanego przy krawędzi gdy wilgotny, lepkawy do śliskiego, higrofaniczny, czekoladowo brązowy lub czerwonawo brązowy do ciemniejszego, gdy suchy czarnawy.
Blaszki: Przyrośnięte, blado ciemno fiołkowe z nieco białawymi krawędziami.
Trzon: 20-50 x 1-1,5 mm, jednolity, krętawy, czerwonawo brązowy, pokryty małymi białawymi włókienkowatymi łuseczkami, pusty, chrząstkowy. Zasnówka mączysta, barwiąca nieco na niebiesko. Wszystkie części czarnawo brązowe w KOH.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (5-) 5,5-6,5 (-7) x 5-6 x 4-5 µm, romboidalne w widoku z przodu lecz elipsoidalnawe w widoku bocznym, czarnawe, grubościenne z szeroką porą rostkową. Niektóre zarodniki mają nieregularną formę. Podstawki 15-20 x 5-8 µm, 4-zarodnikowe, brzuchatawe lub gruszkowatawe. Pleurocystydy 15-32 x 7-12 µm, obfite, szkliste do zwyczajnie brązowych lub czerwonawo brązowe, półbutelkowate z krótką i grubą szyjką lub brzuchate. Cheilocystydy 10-25 x 3-5 µm, szkliste, półbutelkowate, często nieregularnie rozgałęzione, niektóre mają bardzo nieregularny kształt. Podobłocznia półmiąższowa, inkrustowana żółtawo brązowym barwnikiem. Trama normalna, szklista do inkrustowanej barwnikiem na ściankach. Powierzchnia kapelusza uformowana z wydłużonych galaretowatawych, brązowawych do szklistych strzępek o grubości 2-4 µm. Podskórek z wydłużonych elementów półkomórkowych, wyraźnie inkrustowanych, 3-6 µm średnicy. Połączenia zlepne rzadkie.
Siedlisko: Stadny na odsłoniętej glebie na szlakach lasów podtropikalnych (lub mezofitycznych). Owocnikujący w listopadzie.
Przebadany materiał: BRAZYLIA, Stan Sao Paulo, Mpio. de Cananéia, Ilha do Cardoso, Kol. Guzmán 22960, 18 listopad 1982 (typ SP-177707) (izotyp XAL).
Omówienie: Kształt pleurocystyd, jak również obfitość oraz nieregularny kształt cheilocystyd, a także południowa lokalizacja, są cechami, które odseparowują tę odmianą z rodzaju, która znana jest jedynie ze Stanu Veracruz, z Meksyku (Guzmán, 1978; 1983). Grzyby te należą do Sekcji Brunneocystidiatae Guzmán, rozpoznawalnej po brązowych pleurocystydach. Wszystkie one zdają się być grzybami halucynogennymi.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe bohemica

Psilocybe bohemica Šebek (1983)

Łysiczka czeska

synonimy:
Psilocybe serbica M.M.Moser & E.Horak (1969)
Psilocybe arcana Borov. & Hlavácek (2001)
Psilocybe moravica Borov. (2003)

Ten europejski gatunek jest bardzo zbliżony do północnoamerykańskiego Psilocybe cyanescens (który też zresztą rozprzestrzenia się w Europie). Psilocybe cyanescens nie ma prześwitujących blaszek na brzegu kapelusza w stanie wilgotnym, blaszki są wykrojone lub wąsko przyrośnięte, osłona łacząca brzeg kapelusza z trzonem jest wyraźniejsza. Wyrasta w tych samych siedliskach.
Rzadki. Owocniki wyrastają pojedynczo lub w grupach. Na silnie rozłożonym drewnie drzew liściastych i iglastych, gałązkach, kompoście, resztkach roślinnych, w ogrodach, parkach, na poboczach dróg, w miejscach żyznych, ruderalnych.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe brasiliensis

Psilocybe brasiliensis Guzmán (1978)

Kapelusz: 1-3 cm szerokości. Na początku stożkowy, wkrótce wypukły i ostatecznie dzwonkowaty. Powierzchnia gładka, lepka gdy wilgotna, z półprzeźroczystymi żłobieniami wzdłuż krawędzi kapelusza. Czerwonawo brązowy do brązowego gdy wilgotny, higrofaniczny, płowiejący do jasno brązowego po wyschnięciu, z wiekiem lub po uszkodzeniu staje się niebieskawy.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, blaszki brązowawe do purpurawo brązowych z białawymi krawędziami.
Trzon: 35-80 mm długości na 1-4 mm grubości, równy do nieco powiększonego u podstawy, która zazwyczaj jest zdobiona białawymi włókienkami i/lub ryzomorfami. W miejscu uszkodzenia sinieje niebieskawo.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno szarawo fioletowe, lekko romboidalne do lekko elipsoidalnych, 5,5-7,7 na 4,2-5,5 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy 22-29 na 8,8-12 µm, wrzecionowato brzuchate do lekko butelkowatych. Cheilocystydy 9,6-13 na 5-7,2 µm, butelkowate.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Stadne na glebach trawiastych (Axonopus compresus) w lasach Araucaria brasiliana (Igława brazylijska) i Podocarpus. Znajdywany jedynie w Brazylii, w okolicach Sao Paulo, w marcu na około 1500 metrach. Jeszcze nie odnotowany poza tego rodzaju lokalizacją.
Komentarz: Pozornie aktywny, Guzmán (1983) pierwszy odkrył Psilocybe brasiliensis, i ze względu na reakcję niebieszczenia zakatalogował go do rodzaju produkującego psilocybinę. Ogólnym kształtem przypomina niektóre z umiarkowanych Psilocybe takich jak Psilocybe cyanofibrillosa. Grzyb ten będąc gatunkiem trawiastym jest prawdopodobnie szeroko rozpowszechniony i jest dobrym kandydatem do uprawy w warunkach tropikalnych. Myślę, że jeśli więcej Brazylijczyków wiedziałoby o tym gatunku, jego zasięg występowania byłby lepiej udokumentowany. Patrz również Psilocybe aztecorum, Psilocybe baeocystis, i Psilocybe mexicana.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe brunneocystidiata

Psilocybe brunneocystidiata Guzmán & Horak

Kapelusz: (3-) 9-40 mm średnicy, stożkowy (gdy młody) do wypukłego lub rozpostartego lecz zawsze z ostrą stożkową brodawką, higrofaniczny, brązowy do żółtawo brązowego lub słomkowatego, suchy, gładki z wyjątkiem białych włókienkowatych łuseczek od zasnówki, blisko krawędzi prążkowany.
Blaszki: Szeroko przyrośnięte do półzbiegających, odległe, beżowe do kakaowo brązowych, krawędź [albofimbriate?].
Trzon: 10-40 x 1-2 mm, walcowaty, równy, centralny, giętki, suchy, pusty, łamliwy, w tym samym kolorze co kapelusz, pokryty białymi łuseczkami od zasnówki, formującej włókienkowaty półpierścień, wierzchołek oprószony. Kontekst blado brązowy w kapeluszu i trzonie. Zapach i smak mącznawy. Odcisk zarodników ciemno brązowy.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (5-) 6-6,5 (-7) x 5,5-6 x 3,8-4,5 µm, romboidalnawe (grzbietowobrzusznie) lub eliptycznawe (bocznie), gładkie, żółtawo brązowe (KOH), obecna szeroka spłaszczona pora rostkowa. Podstawki 18-24 na 4,5-6 µm, szkliste (KOH), pęcherzykowatawe, sporadycznie z przewężeniem po środku, 4-zarodnikowe, sterygma długości 2-4 (-7) µm. Pleurocystydy 20-33 x 6,5-9 (-11) µm, szkliste lecz nieco brązowawe (KOH), brzuchato-brodawkowane, brodawka wierzchołkowa o średnicy 2-3,5 µm. Cheilocystydy 10-20 na 3-5 µm, 1-2,5 µm na szczycie, szkliste (KOH), wielopostaciowe (brzuchato-dziobiaste, zgrubiałe, dociśnięte lub kończykowate), formujące sterylną opaskę wzdłuż krawędzi blaszki. Podobłocznia z nieregularnych komórek, w sposób widoczny inkrustowana żółtym barwnikiem (KOH). Trama regularna, składająca się z walcowatych strzępek o średnicy 4,5-8 µm, zabarwiona jak podobłocznia. Naskórek to skórka z większej lub mniejszej ilości galaretowatych, walcowatych strzępek, inkrustowanych żółtym barwnikiem. Strzępki podnaskórkowe takie jak te z tramy. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko: Stadny lub wiązkowy na butwiejącym drewnie w lasach podtropikalnych. Znani gospodarze: Buk Castanopsis acuminatissima i gatunek Bukanów Nothofagus. Odnotowany w Papui-Nowej Gwinei jedynie na wysokości 500-2000 m n.p.m.
Przebadany materiał: PAPUA NOWA GWINEA, dystrykt Morobe: Bulolo, Manki; 13.03.1972, leg. Horak (holotyp ZT, 27/212; izotyp ENCB). Bulolo, Heads Hump; 2.11.1971, leg. Horak (ZT, 71/226).
Obserwacje: Fungus ten jest blisko spokrewniony z halucynogennym i ligninowcowym Psilocybe yungensis Singer & Smith opisanym z Boliwii (Singer & Smith, 1958) i sprawozdanym również z Meksyku (Heim & Wasson, 1958); ponadto zbliżony jest do Psilocybe mammillata (Murill) Smith, rodzimego gatunku z Jamajki (Murill, 1918). Psilocybe brunneocystidiata różni się od wcześniej wspomnianych dwóch taks brązowymi pleurocystydami oraz dobrze wykształconymi szczątkami zasnówki formującymi wyraźny, dość trwały półpierścień. Oczywiste pokrewieństwo można także prześledzić do kilku gatunków opisanych niedawno przez Guzmán (1977) z lasów tropikalnych Meksyku. (Psilocybe naematolomiformis, Psilocybe singeri, Psilocybe uxpanapensis oraz Psilocybe weldenii). Wszystkie te meksykańskie gatunki posiadają brązowe pleurocystydy lecz oddzielone są od Psilocybe brunneocystidiata innymi cheilocystydami. Z taksonomicznego punktu widzenia, pleurocystydy zabarwione na brązowo, zaobserwowane u kilku gatunków tropikalnych, uważane są za podstawową cechę u Psilocybe (Guzmán 1977).

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe caerulea

Psilocybe caerulea (Kreisel) Noordel. (1995)

Łysiczka niebieskawa

synonimy:
Stropharia caerulea Kriesel
Stropharia cyanea (bolt. ex. Secr) Tuomikoski

prawdopodobnie nieaktywny

Kapelusz: 3-7,5 cm szerokości, wypukły, szybko otwiera się w szeroko wypukły, z tępym garbkiem. Kolor niebieskawy, przechodzący w błękit, po czym żółty do żółtawo zielonego, pozostając często z krawędzią zabarwioną na niebieskawo zielono. Lepki gdy wilgotny od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki. Fragmenty częściowej zasnówki obecne czasem wzdłuż krawędzi kapelusza. Cienki miąższ kapelusza, na początku niebieskawy, przechodzący w kolor słomiany.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do nieco zbiegającego, blaszki rozmieszczone blisko, płowo brązowe do czekoladowo brązowych, a po dojrzeniu zarodników ciemno brązowe z bledszymi krawędziami.
Trzon: 40-110 mm długości na 3-12 mm grubości, równy do nieco powiększonego w pobliżu podstawy, niebieskawo zielony do błękitnego, stający się blado płowo żółty. Ponad pierścieniem oszroniony, a pod nim pokryty włókienkowato kłaczkowatymi, łuskopodobnymi łatkami. Częściowa błoniasta zasnówka, pozostawia wątły błoniasty pierścień, zdegradowany czasem do strefy pierścieniowej.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie jasno purpurawo brązowe, elipsoidalne, 7-9(10) na 4,5-5 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Cheilocystydy i pleurocystydy 28-55 na 10-16 µm, 2-4 przy wierzchołku, zgrubiałe z kończykami do wrzecionowatych lub lekko butelkowatych z ostrymi wierzchołkami.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Grzyb ściółkowy, prosperujący w środowiskach ogrodopodobnych lub ziemiach użyźnionych obornikiem. Szeroko rozpowszechniony, odnotowywany od Wysp Brytyjskich, Europy i północno zachodniej Ameryki Północnej.
Komentarz: Być może umiarkowanie aktywny. Żadne analizy chemiczne nie są znane temu autorowi. Gatunek ten różni się od blisko mu spokrewnionego Psilocybe aeruginosa (Łysiczka niebieskozielona/grynszpanowa) swym gwałtownie przebarwiającym się kapeluszem, bledszymi blaszkami, i brakiem łuseczek uformowanych po zasnówce na powierzchni kapelusza, oraz swą ogólnie mniejszą posturą. W Europie, Psilocybe caerulea (Łysiczka niebieskawa) jest bardziej powszechna niż Psilocybe aeruginosa (= Stropharia aeruginosa) (Łysiczka niebieskozielona/grynszpanowa). Patrz również Psilocybe pseudocyanea (= Stropharia pseudocyanea) (Łysiczka zielono niebieska).

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe caeruleoannulata

Psilocybe caeruleoannulata Sing. ex Guzmán

synonimy:
Stropharia siccipes Karst. var. lugubris Rick, Lilloa 4:83, 1939

Kapelusz: 10-22 mm średnicy, wypukły lub stożkowy do brodawkowanego, gładki, przeźroczyście-prążkowany na krawędzi gdy jest wilgotny, lepki, higrofaniczny, czerwonawo brązowy do spłowiało brudno blado zamszowego ze środkiem brązowawo płowożółtym do skórnobrązowego; błonka oddzielalna.
Blaszki: Zatokowato wycięto-przyrośnięte lub półprzyrośnięte, szarawo fioletowe lecz z białawymi krawędziami w młodości.
Trzon: 25-45 x 1-2 mm, białawy od jedwabiście przylegającego pokrycia na szarym tle, w miejscu dotknięcia robi się szarawo popielaty; przy podstawie szybko sinoszary, nieco i stopniowo zwężający się ku górze. Zasnówka dobrze wykształcona; błoniasty lecz cienki pierścień, gładki, biały, barwiący nieco na niebiesko, kruchy lecz zazwyczaj trwały. Kontekst blady w kapeluszu, szarawy do brązowawego w trzonie; zapachu brak lub nieco mączny; smak nieco mączny. Odcisk zarodników głęboko fiołkowy.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (8,8-) 9,9-11 (-12) x 6-6,6 (-7,1) x 5,5-6 µm, frontalnie romboidalnawe, z profilu eliptycznawe, żółtawo brązowe, gładkie, mniej więcej cienko ścienne lecz o złożonej ściance i z szeroką ściętą porą rostkową. Podstawki 15-22,4 x 7,5-9,8 µm, czterozarodnikowe, szkliste, pęcherzykowatawe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy 17-20 x 5-6 µm, formujące sterylną opaskę na krawędzi blaszki, szkliste, butelkowate lub pęcherzykowato-brzuchate, szyjka 5-8,5 x 1-2 µm, czasem ze szklisto oleistą kroplą na wierzchołku. Podobłocznia z równoległych, brązowawych, cienkich (4 µm średnicy) strzępek. Trama normalna, brązowawa lub szklista, z orzechowo inkrustowanych strzępek o średnicy 12-20 µm, cienkościenna. Połączenia zlepne obecne. Podskórek ze splecionych brązowawych strzępek, które przeważnie są szersze niż te z naskórka, nie węwnątrzkomórkowe, lecz niżej w kontekście często bardziej zabarwione i ciemniejsze, bardziej nieregularne i z dość sporą ilością raczej krótkich elementów. Naskórek szklisty, 50-60 µm grubości warstwa mocno galaretowato szklistych, włóknistych strzępek o grubości 0,5-2,2 µm.
Siedlisko: Na gruntach bagiennych lub na łąkach przy lasach Araukarii (Araucaria) i Zastrzalin (Podocarpus), na pastwiskach, czasem na łajnie. Znany z Brazylii i Urugwaju.
Przebadany materiał: BRAZYLIA, Stan Sao Paulo, w pobliżu Campos de Jardao, 8 marca 1971, na wysokości 1600 m, Guzmán 8877 (ENCB; SP). Guzmán 8916 (ENCB; SP). Santa María, 1936, Rick (PACA 15234, Typ Stropharia siccipes var. lugubris Rick). Sao Leopoldo, 1934, Rick (Herb. Bresadola 287; NY, jako Stropharia luteonitens). URUGWAJ, Maldonado, 27 maj 1966, Singer B-4172 (holotyp BAFC).
Omówienie: Psilocybe caeruleoannulata jest zbliżony do Psilocybe stuntzii Guzmán & Ott oraz do Psilocybe uruguayensis Sing. ex Guzmán, lecz różni się krótszymi cheilocystydami (Psilocybe stuntzii posiada cheilocystydy o długości 22-27,5 µm a Psilocybe uruguayensis 24,5-32 µm. Gatunek ten został nazwany przez Singera w herbarium BAFC bazując na kolekcji z Urugwaju. Później, autor niniejszej pracy zebrał tego samego fungusa w Brazylii i odnalazł ten sam gatunek w herbarium PACA jako Stropharia siccipes Karst. var. lugubris Rick, odmianę opisaną w 1939 lecz nie rozpatrzoną w późniejszych pracach (1961) Rick'a; materiał niniejszy dobrze zgadza się z rodzajem Psilocybe caeruleoannulata; odmiana Ricka jest uważana za synonimiczną. Bresadola pomylił Psilocybe caeruleoannulata z Psilocybe luteonitens (Vahl ex Fr.) Parker-Rhodes, co autor odnotował w jednej z kolekcji (NY) Rick'a, zidentyfikowanej przez Bresadola jako Psilocybe luteonitens, lecz gatunek ten posiada zarodniki 15,4-18,7 (-20) x 11-13,2 x 9,9-11 µm.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe caerulescens

Psilocybe caerulescens Murrill

synonimy:
Psilocybe caerulescens var. albida
Psilocybe caerulescens var. mazatecorum
Psilocybe mazatecorum
Psilocybe caerulescens var. nigripes

Kapelusz: 2,5 do 9 cm. Ciemno zielony do czarno cynamonowego lub rdzawego. Stożkowy w czasie młodości, rozwija się z wiekiem. Krawędzie podwinięte w młodości. Higrofaniczny.
Blaszki: Zbliżone. Jasno cynamonowe do brązowych. Jasne, z wiekiem ciemniejące. Krawędzie białe.
Trzon: 3,5 do 10 cm. Długi. W kolorze kremowym. Pusty z włóknistymi włoskami, zasnówka odpada w czasie wczesnych stadiów w młodości.
Zarodniki: Elipsoidalne.
Odcisk: Ciemno purpurowawo brązowy w zrzucie.
Siedlisko: Stadny do wiązkowego, rzadko pojedynczo a często w kiściach i kępkach. Na ziemiach wzruszonych, pozbawionych roślinności zielnej. Preferuje lawiny błotne i gleby pomarańczowo brązowe.
Występowanie: Alabama, Meksyk, Wenezuela i Brazylia.
Sezon: Późna wiosna i miesiące letnie.
Dozowanie: 1-7 świeże grzyby.
Komentarz: W swym terenowym przewodniku o grzybach Psilocybowych świata, Paul Stamets najpierw wspominał, że R. Gordon Wasson zjadł 13 par tych grzybów w czasie swego inicjacyjnego velada (czuwania, niespania - hiszp.) z Marią Sabiną. Jednakże, tak naprawdę było to siedem par grzybów. W 1960 roku grzyby te skonsumował również Timothy Leary w Cuernavaca w Meksyku. Został poczęstowany siedmioma okazami Psilocbe caerulescens przez antropologa Frank'a Baron'a. Po raz pierwszy gatunek ten został odkryty i zidentyfikowany przez mykologa Murrill'a w 1924 roku w Huntsville, Alabama i od tamtej pory nigdy nie widziano go tam ponownie. Później w późnych latach 1950, R. Gordon Wasson i Roger Heim rozpoznali w nim grzyba Derumbe (Osuwiskowy - Landslide) - Indian Mazatec. Zauważono go w Oaxaca, Meksyku owocnikującym na mierzwie trzciny cukrowej i obszarach osuwiskowych wzdłuż dróg otoczonych trzciną cukrową. Wiele przewodników identyfikujących zalicza ten gatunek do występujących w południowych stanach od Mississippi do Georgii i Florydy.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe caerulipes

Psilocybe caerulipes Peck

synonimy:
Agaricus caerulipes

Kapelusz: 10-35 mm średnicy, brązowy z lepką powierzchnią gdy jest wilgotny, uszkodzony niebieszczeje.
Trzon: 30-60 mm, biały do płowożółtego i zapadnięty, brązowy u podstawy z nieregularną, częściową zasnówką, uszkodzony niebieszczeje.
Blaszki: Przyrośnięte, gęsto rozmieszczone, brązowawe.
Zarodniki: 7-10 x 4-5,5 µm, gładkie i eliptyczne.
Odcisk: Czekoladowy do purpurowo brązowego.
Siedlisko: Kłody twardodrzewia, szczątki i szczapy drzewne oraz kora w ogrodach miejsc publicznych.
Występowanie: Georgia do Massachusetts na północy, na zachodzie Ohio i północy Michigan i w południowym Ontario.
Sezon: Od późnego maja poprzez sierpień do września.
Komentarz: Psilocybe caerulipes jest wyjątkowy gdyż to jedyny aktywny Psilocybe występujący w Nebrasce w USA. Jest to gatunek szeroko rozpowszechniony lecz rzadko znajdowany. Odmiana Betany podobno owocnikuje zarówno wiosną jak i jesienią. Rośnie pojedynczo lub w małych kępkach, w lasach liściastych na mierzwie drzewnej, szczególnie brzozowej i klonowej. Często przegapiany lub ignorowany jako kolejny, mały, brązowy grzyb. Gatunek ten w wyniku dotykania zmienia kolor na niebieski zazwyczaj po kilku minutach. Trudno osiągalny, lecz po odnalezieniu powszechny.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe caribaea

Psilocybe caribaea Guzmán, T. J. Baroni & Tapia

Kapelusz: (17-) 35-60 (-70) mm średnicy, wypukło-garbkowany, staje się płaski z brodawkowano-sutkowatym garbkiem, gładki, śliski, krawędź równa, przeźroczyście-prążkowana lub nieco bruzdowato-prążkowana, żółtawo brązowawy (5D-E5-8) do ciemno czerwonawo brązowego (8E-F5-6), czekoladowo brązowego (6F4), w brązie verona, lub ciemno szarawo brązowy (5D-F3) głównie na garbku, higrofaniczny, zmieniający się do beżowego lub blado brązowawo-żółtego.
Blaszki: Zatokowato wycięte, blado brązowe lub fiołkowo brązowe (11F4-6), krawędź równa lub nieco strzępiasta, blada lub w tym samym kolorze.
Trzon: (20-) 80-130 (-175) x 3-6 (-8) mm, pusty, równy z bulwiastą podstawą, brudno biały, blednący do brązowego lub żółtawo brązowego (5D-E5-8) lub czerwonawo brązowego (8E5-7) lub brunatno czerwonawego blisko wierzchołka, błyszczący lub matowy, jedwabisty, blisko podstawy pokryty kosmkowatymi przypłaszczonymi białymi włókienkami, tekstura twardochrzęstna lub drewnianawa, z ryzomorfami przy podstawie, rozmieszczonymi do 1/4 długości całkowitej. Kontekst białawy zarówno w kapeluszu i trzonie lub czerwonawo brązowy w podstawie trzonu. Wszystkie części z wyjątkiem blaszek mocno błękitnieją po ścięciu lub dotknięciu. Zapach i smak mączny. Odcisk zarodników ciemno fioletowo brązowy.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (6-) 6,5-7,5 (-8) x 5-5,5 (-6,5) x 4,5-5 µm (Q = 1,25), półrombowe w widoku z przodu, elipsoidalnawe w widoku bocznym, grubościenne, ścianki do 1 µm grubości, żółtawo brązowe z szeroką porą rostkową. Podstawki (16-) 20-25 (-28) x 5-6 (-7) µm, 4-sterygmatowe, szkliste, pęcherzykowate, z przewężeniem po środku. Pleurocystydy (9,5-) 12-17 (-20) x (3,5-) 5-8 (-12) µm, szkliste, brzuchatawe, wrzecionowatawe lub walcowatawo-koralikowe, z ostrym wierzchołkiem lub krótką szyjką. Cheilocystydy (16-) 18-30 (-37) x (4-) 5-8 (-9,5) µm, szkliste, brzuchatawe, nieregularnie rozgałęzione, z ostrym wierzchołkiem lub krótką szyjką. Podobłocznia bardzo cienka, półkomórkowa, ze szklistych do żółtawych elementów o szerokości 3-6 (-8) µm, drobno inkrustowanych. Trama hymenoforowa regularna, w większości ze szklistych strzępek, walcowatych lub z jakimiś napompowanymi elementami, o szerokości 3-24 µm, z drobnymi niepozornymi inkrustacjami. Naskórek (pileipellis) to galaretowatawa warstwa o grubości 8-40 µm, składająca się z płożących szklistych strzępek o średnicy 2,5-7 µm, pileocystyd 25-43 x 6-8 µm, powalonych lub wyprostowanych. Podskórek zarówno ze szklistych walcowatych strzępek oraz elementów kulistawych o szerokości 2-15 µm, z inkrustowanymi ściankami. Kontekst składa się ze szklistych lub żółtawych strzępek, niektóre nadmuchane stają się kulistawe, o szerokości 3-24 µm, cienko lub grubościenne, do 1 µm grubości. Połączenia zlepne powszechne.
Siedlisko i występowanie: Stadny lub wiązkowy na bogatych glebach organicznych lub piaskowych, zmieszanych z butwiejącymi szczątkami roślinnymi, w lasach tropikalnych i podtropikalnych. Znany jedynie z Puerto Rico.
Przebadany materiał: PUERTO RICO, Mun. Naguabo, Góry Luquillo, szlak z Río Icacos do Río Prieto Dam, 4 październik 1999, Laboy (PR-5772) (CFMR). Szlak Tradewinds, 25 styczeń 1995, Lodge, Barley & Wunderle (PR-2669) (CFMR), Lodge, Barley & Wunderle (PR-2671) (CFMR). Mun. Río Grande, Caribbean National Forest, El Yunque, Szlak Caimitillo, 29 styczeń 1996, Baroni 7971 (holotyp CORT; izotyp Xal). Mun. Río Grande, Góry Luquillo, La Mina Recreation Area, Szlak Góry Britton, 23 maj 2000, Cantrell & Salgado, ledger Cantrell PR-0022 (PR-6170) (UPRRP). MARTYNIKA, Vallée du Lorrain, październik 1974, Fiard 87 (K(M): 84377); 4 styczeń 1975, Fiard 87C (K(M): 84376). Między Gran Riniere i Anse Ceron, 17 styczeń 1982, Fiard 1503 (K(M): 84375).
Omówienie: Pegler (1983) rozpatrzył zbiory tego gatunku z Martyniki jako Psilocybe caerulescens. Jednakże, mimo iż Psilocybe caerulescens jest członkiem sekcji Cordisporae, brakuje mu pleurocystyd i łatwo go oddzielić od Psilocybe caribaea, który posiada obfite pleurocystydy.
Psilocybe caribaea jest atrakcyjny ze względu na solidność jego basidiomat, które występują w skupiskach. Jego siedlisko przypomina siedlisko Psilocybe collybiodes Singer & A.H. Smith, lecz gatunek ten posiada cienkościenne elipsoidalne basidiospory (Guzmán, 1983). Psilocybe caribaea jest fenotypowo najbardziej podobny do Psilocybe subtropicalis Guzmán, znanego jedynie z Meksyku i Gwatemali (Guzmán 1995). Jednakże Psilocybe caribaea można odróżnić od Psilocybe subtropicalis, ponieważ posiada dwa rodzaje pleuro i cheilocystyd (ostatnie obserwacje holotypu przeprowadzone przez Guzmána i Tapia).
Jeden okaz, PR-6170, posiada nieco większe podstawki 28-37 x 6-7 µm z 1,2,3 oraz 4 sterygmatami i nieco dłuższymi pleurocystydami (13-) 15-24 (-26) µm. Jednakże, różnice zaobserwowane w tej kolekcji zdają się być sensownie oczekiwanymi wariacjami morfologicznymi Psilocybe caribaea.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe chiapanensis

Psilocybe chiapanensis Guzmán

Kapelusz: Średnio 10 mm średnicy i 13 mm wysokości, dzwonkowato półbrodawkowy, śliskawy, nawet do nieco prążkowanego blisko krawędzi, szarawo skórzasty do brązowawo słomkowo żółtego, higrofaniczny.
Blaszki: Przyrośnięte, brązowawo fioletowe, kolor jednolity.
Trzon: W przybliżeniu 40 x 3 mm, walcowaty, kręty, pusty, białawy do czerwonawo brązowego, pokryty kłaczkowatymi białymi przypłaszczonymi łuseczkami, głównie w części środkowej. Zarówno kapelusz jak i trzon barwiące na niebiesko do czarnawego po uszkodzeniu. Kontekst białawy do koloru tego samego co kapelusz. Zapach i smak mączny.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (4-) 4,5-5 (5,5) x 4-5 x 3-4 µm, półrombowe w widoku z przodu, elipsoidalnawe w widoku bocznym, z grubą ścianką do 1 µm, brązowawo żółte, z szeroką porą rostkową na jednym końcu i ostrym krótkim dodatkiem na drugim. Podstawki (12-) 14,5-21 x 5-7 µm, 4-zarodnikowe, maczugowato brzuchate, szkliste. Pleurocystydy 11-14,5 (-16) x (4-) 5-6,5 (-7) µm, powszechne, szkliste, brzuchato dziobiaste, z krótkim wierzchołkiem. Cheilocystydy dwóch rodzajów, a) jak pleurocystydy (10,5-) 12-16 (-17,5) x 5,5-6,5 µm, szkliste, oraz b) (16-) 17-22,5 x 5-8 µm, brzuchate, regularne lub nieregularne w kształcie, szkliste. Podobłocznia z elementów kulistych o średnicy 3-5 µm, szklistych lub żółtawych. Trama blaszek regularna, utworzona z żółtawych lub szklistych strzępek o szerokości 3-12 µm, cienko lub grubościennych (do 1,5 µm). Naskórek półżelatynowaty, utworzony z płożących się strzępek o szerokości 2,5-5,5 µm, z pewnymi szklistymi wznoszącymi się elementami 12-32 x 6-8 µm. Podskórek z elementów kulistawych o średnicy 4-16 µm, żółtawych do żółto brązowych ze ścianką do 1,5 µm grubości. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko: Samotny na kłodach, na plantacjach kawy przypominających podtropikalne lasy chmurowe (mezofityczne). Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: MEKSYK: Stan Chiapas, Region Tapachula, Municipio Union de Juárez, Ejido Santo Domingo, 4.10.1993, Guzmán 30739 (holotyp, XAL).
Obserwacje: Gatunek ten jest zbliżony do Psilocybe yungensis Singer & Smith oraz Psilocybe subyungensis Guzmán podobną formą kapelusza, rozmiarem zarodników oraz siedliskiem ligninowym, lecz różni się obfitszymi pleurocystydami (skąpymi u tych gatunków) oraz ich rozmiarem (14-25 µm długości u Psilocybe yungensis; 9-11 µm długości u Psilocybe subyungensis, oraz rozmiarem i zmiennością cheilocystyd [14-33 (-40) µm długości u Psilocybe yungensis; 16,5-25 µm długości u Psilocybe subyungensis].

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe columbiana

Psilocybe columbiana (Peck) Hesle

Kapelusz: 6-19 mm średnicy, wypukły do dzwonkowatego, gładki do nieco spękanego, lekko żłobiony i przeźroczysty gdy jest wilgotny, śliski, higrofaniczny, brązowo czerwonawy do żółto czerwonawego, ostatecznie żółto białawy.
Blaszki: Przyrośnięte lub półprzyrośnięte, ochrowo fiołkowe, z białawymi krawędziami.
Trzon: 20-60 x 1-3 µm cylindryczny, czasem kręty, pusty, biały do brązowo czerwonawego, pokryty kłaczkowatymi białymi włókienkami, czasem z ryzomorficznym białym przedłużeniem w glebie, do 20mm długości. Zasnówka biała i kłaczkowata, brak wyraźnego pierścienia. Kontekst w kapeluszu biały, w tym samym kolorze co kontekst trzonu, barwiący na niebiesko po ścięciu. Zapach i smak mączny. Odcisk zarodników fioletowo brązowy do niemal czarnego.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (6,6-) 7,1-8,8 x (4,9-) 6-6,6 (-7,1) x 4,4-5,5 µm, romboidalnawe w widoku z przodu, eliptycznawe w widoku bocznym, jasno brązowawo czekoladowe lub żółtawo brązowe, gładkie, cienko ścienne, z szeroką porą rostkową. Podstawki 15-27 x 4,4-8 µm, czterozarodnikowe, szkliste pęcherzykowate lub gruszkowate. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy 22-30 x 3,3-6,5 µm, obfite, formujące na krawędzi blaszek sterylną opaskę, szkliste, butelkowate lub fuzoidalno-ampułkowate i z kończykami, czasem rozgałęzione; szyjka 1,6-2,2 µm wszerz. Podobłocznia uformowana z półkolistych, półszklistych elementów z nieregularnie inkrustowanym żółtawo brązowym barwnikiem. Trama regularna, szklista, z wydłużonych strzępek o średnicy 15-25 µm z cienką ścianką (1,5 µm grubości). Naskórek półżelatynowy, z brązowawą lub szklistą strzępką szerokości 2-6 µm. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko: Na czarnych glebach gliniastych bez rośliności zielnej, czasem żyje razem z Dzieżką pomarańczową Aleuria aurantia (Pers. ex Fr.) Fuck., w roślinności paramo Espeletia argentea na wysokości 3300-3500 m. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: Kolumbia, departament Cundinamarca, miasto Tansa, droga od tamy z Rio Neusa do telewizyjnej wieży transmisyjnej, 24 lipiec 1971. Guzmán 9146 (holotyp COL; izotyp ENCB); innymi kolekcjami z tej samej okolicy są Guzmán 9145, 9156, 9158 (wszystkie w ENCB i COL).
Omówienie: Psilocybe columbiana należy do grupy Psilocybe zapotecorum ze względu na swe zarodniki i kłaczkowaty trzon, lecz różni się wielkością zarodników i kształtem cheilocystyd. Jest to gatunek halucynogenny gdyż barwi na niebiesko i ma mączny smak i zapach.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe coprophila

Psilocybe coprophila (Bull.) P.Kumm. (1871)

Łysiczka odchodowa

synonimy:
Deconica coprophila (Bull.) P.Karst (1821)
Agaricus coprophilus Bull. (1793)
Stropharia coprophila (Bull.) J.E. Lange (1936)

nieaktywny

Kapelusz: 1,0-2,5 cm szerokości, na początku półkolisty, czasem z niskim garbkiem, z wiekiem staje się wypukły, szeroki. Krawędź podwinięta, z wiekiem wywinięta czasem na płasko, w młodości okalana przemijającymi białawymi łuskami; powierzchnia naga, lepkawa, z półprzeźroczystymi żłobieniami, gdy grzyb jest młody i świeży, higrofaniczny. Kolor czerwonawo brązowy do wyblakłego żółtawo brązowego, z wiekiem ciemniejącego. Miąższ cienki, w kolorze kapelusza, nie zmienia się po ścięciu lub uszkodzeniu.
Blaszki: Przyrośnięte, średnio oddalone, względnie szerokie, blado szare gdy młode, stają się szarawo brązowe, ostatecznie purpurowo brązowe.
Trzon: 1,5 - 5 cm długości, 1-3 mm grubości, równy, suchy, prosty do czasem wykrzywionego przy podstawie; powierzchnia czasem łuseczkowata w młodości, staje się włókienkowata, biaława do spłowiało żółto brązowej, nie niebieszczy. Brak pozostałości po zasnówce lub jeśli jest, to jest przemijająca pozostawiając drobne łuski na młodym kapeluszu lub/i na wyróżniającej się strefie pierścienia.
Zarodniki: 11-14 x 7-9 µm, elipsoidalne, gładkie.
Odcisk: Purpurowo brązowy.
Siedlisko: Pojedynczo do gromadnych na końskim i krowim łajnie.
Sezon: Owocnikuje po deszczach w czasie zimowych miesięcy.
Dozowanie: Nieaktywny.
Komentarz: Ten mały mieszkaniec łajna poznawany jest po lepkim, czerwonawo brązowym do matowo żółto brązowym kapeluszu, który gdy jest młody otoczony jest bawałniasto białymi włókienkami i zwykle półprzeźroczystymi żłobieniami. W odróżnieniu od większości gatunków Psilocybe, Psilocybe coprophila nie niebieszczy lub nie odbarwia się na niebiesko, z wyjątkiem kilku doniesień o niebieszczącej grzybni. Psilocybe coprophila różni się również od większości przedstawicieli tego rodzaju tym, że nie jest halucynogenna (nawiązując do Stamets'a, nie zawiera ani psilocybiny ani psylocyny). Psilocybe coprophila dość często mylona jest z Stropharia semiglobata (Łysiczka łajnowa (Pierścieniak półkulisty)), kolejnym mieszkańcem łajna z lepkim kapeluszem, lecz jest bardziej żółtawy, pozbawiony krawędzi z półprzeźroczystym żłobieniem, nawet, gdy jest młody, posiada także oślizły, a nie suchy trzon. Do innych grzybów występujących na łajnie zalicza się gatunki Panaeolus i Coprinus. Panaeolus można wyodrębnić po suchych, nie lepkich kapeluszach i charakterystycznych nakrapianych blaszkach, podczas gdy Coprinus zazwyczaj rozpływa się z wiekiem do postaci atramentowatego płynu.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe crobula

Psilocybe crobula (Fries) Kühner i Romagnesi

Łysiczka drobna

synonimy:
Geophila crobula (Fr.) Kuhner i Romagnesi
Psilocybe inquilina var. crobulus (Fr.) Holland

nieaktywny

Kapelusz: 0,4-4 cm szerokości. Wypukły do szeroko wypukłego, dojrzewając otwiera się do prawie płaskiego. Spłowiały brązowy, higrofaniczny, blaknący do żółtawo brązowego. Powierzchnia gładka, półprzeźroczyście żłobiona, lepki gdy wilgotny od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki. Często zdobiony wątłymi resztkami zasnówki, szybko zanikającymi.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, w kolorze gliniastym do matowo rdzawego z białawymi krawędziami.
Trzon: 5-12 mm długości na 1-4 mm grubości, zdobiony wyraźnymi włókienkowatymi łatkami, w kolorze kapelusza, w pobliżu podstawy bardziej ciemno czerwonawo brązowy i jaśniejszy powyżej strefy pierścieniowej. Częściowa, pajęczynowata zasnówka.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki lekko elipsoidalne, cienko ścienne, kolor w masie cygarowo brązowy, 6-8 na 3,5-5 µm. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy butelkowate do lekko butelkowatych, 25-45 µm długości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Owocnikuje na jesieni na gałązkach i innych szczątkach roślinnych - nie na trawie. Odnotowywany od północno zachodniej części Stanów Zjednoczonych, w Wielkiej Brytanii, większości Europy, i w Rosji. Prawdopodobnie znacznie bardziej rozpowszechniony.
Komentarz: Nie jest mi znany jako grzyb psilocybinowy. Jednak, Phillips (1981) uznaje, że jest aktywny, bez dalszych szczegółowych omówień lub popierających źródeł. Analiza Holland'a (1978) nie wykryła żadnej psilocybiny ani psylocyny. Psilocybe crobula jest małym grzybem, którego zawsze znajdowałem przyczepionego bezpośrednio do patyczków. Włókienkowate łaty na trzonie są dość charakterystyczne i przypominają wiele małych Galerian. Z tego powodu, zalecam ostrożność. Patrz również Psilocybe inquilina (Łysiczka stożkowata), gatunek podobny w swych makroskopicznych cechach, z którym jest często mylony, Psilocybe atrobrunnea oraz Psilocybe washingtonensis. Guzmán i Smith (1978) odnotował podobieństwa Psilocybe crobula dzielone z Psilocybe laticystis i Psilocybe siibborealis dwoma gatunkami z Pacific Northwest.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cyanescens

Psilocybe cyanescens Wakefield

Gatunek ten rośnie grupami i w rozproszeniu w poszyciu leśnym pośród liści i gałązek. Owocnikuje jesienią i wczesną zimą w umiarkowanych regionach świata.

Jest bardzo mocny. Ludzie raportują że zawiera 2-3 razy więcej aktywnych składników niż większość grzybów Psilocybe. Świeży grzyb barwi się na ciemno niebieski kolor.
Najlepszy sposób na uprawę tego gatunku to uprawa na dworze. Kulturę grzybni można wyhodować na agarze. Zdrową grzybnią zaszczepiamy sterylizowane żyto. Skolonizowane żyto posłuży do zaszczepienia wiórów drzewnych. Z kolei wiórami zaszczepiamy nadworne grządki składające się z namoczonych lub świeżych wiórów. Metoda jest podobna do uprawy Psilocybe azurescens.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

Mieliśmy okazję odwiedzić stan Waszyngton i zobaczyć trochę pięknych grzybów w naturze. Była to bardzo cenna i pouczająca wyprawa. Mieliśmy wspaniałego przewodnika John'a Allen'a znanego również jako mjshroomer, który zbierał grzyby w Waszyngtonie przez przeszło dwadzieścia lat. W pierwszym dniu polowania, zatrzymaliśmy się przy kościele, gdzie święte grzyby rosły na świętej ziemi. Wiedziałem że zapowiada się dobry dzień zwieńczony grzybieniem. Znaleźliśmy je rosnące wśród olch wokół kościoła. Poniższe zdjęcie przedstawia otoczenie w jakim rosły - w rododendronach, między liśćmi i gałązkami.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org
Następny zagon znaleźliśmy w wielkich krzakach rosnących wśród olch. Wątpię by ktoś wiedział, że tam są z wyjątkiem Johna, wędrującego godzinami i poszukującego w miejscach, do których nikt inny by nie zajrzał. Dosłownie musieliśmy wejść w wysokie krzaki i rozgarnąć je na boki by znaleźć rosnące pod nimi grzyby. Ze wszystkich miejsc, w których zbieraliśmy te były największe, miały wysokość od 10 do 13 cm i kapelusze o średnicy 5 - 8 cm.

I w tym miejscu mały zawód. Wielu zagonów, które potem odwiedziliśmy nie sfotografowałem, bo w całym tym podnieceniu zapomniałem o aparacie. Cóż... dałem ciała. Ale mam powód by wrócić do WA.
Najbardziej interesująca rzecz jaką zauważyłem to, że prawie w każdym miejscu, w którym znaleźliśmy Psilocybe Cyanescens rósł też śmiertelnie trujący grzyb - Galerina. Bardziej przerażające jest to, że wyglądają podobnie. Ale niech was to nie zniechęci, można je odróżnić. I to bardzo wyraźnie, przy bliższym przyjrzeniu się Cyanescens posiada ciemniejsze, bardziej karmelowe kapelusze, a jego trzon jest zawsze biały, z wyjątkiem podstawy gdzie gromadzi się brud. Blaszki są jaśniejsze i bielsze od Galeriny. Galerina posiada pomarańczowawo brązowy trzon i zasnówkę, również kapelusz jest w tym kolorze. Jeśli masz dobry wzrok i wiesz czego szukać to z łatwością je odróżnisz. Jeśli nadal będziesz miał wątpliwości możesz zdjąć próbkę zarodników. Zarodniki Galeriny są rdzawe, a Cyanescens są purpurowo brązowe do czarnego. Proszę bądź ostrożny i nie zrywaj niczego czego nie jesteś pewien.
Ok czas byś spróbował je zidentyfikować. Poniżej są zbliżenia Psilocybe Cyanescens rosnących razem ze śmiertelną galeriną i kilkoma niebieskawymi grzybami. Na tych zdjęciach jest tylko JEDEN cyanescens. Zdjęcia od lewej i w środku pokazują widok z góry, na zdjęciu z prawej widać blaszki i trzony grzybów.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

ODPOWIEDŹ

Jeszcze raz sorka za zdjęcia, w całym tym podnieceniu powinienem zrobić trochę lepsze. No ale lepsze takie jak żadne.
W olchach, w trawie, wszędzie Galerina wygląda bardzo podobnie.
Kilka ostatnich uwag o cyanescens.
Przygnębiająca rzecz jaką stwierdziliśmy, to że na terenach Seattle wystąpił duży spadek grzybów psilocybowych. Większość terenów nie jest zagospodarowywana olchami lecz czerwonymi cedrami, a w nich psylocyby nie rosną.
Miejsca, w których można je znaleźć to miejsca gdzie rosną olchy. Znajdowaliśmy je tuż obok domów i budynków, na rozdzielających drogę pasach zieleni, w trawie w pobliżu olch, w okolicy szkolnych kampusów i wielu innych miejscach. Największe zagony były około osiem razy większe od tych z okolicy kościoła, no ale zapomniałem wziąć z samochodu aparat ...DOH!!!!
Wiele zarodników przenieśliśmy na woskowy papier. Pochodzą z natury więc do rozpoczęcia uprawy prawdopodobnie wykorzystamy agar. Cyanescens rosną na płatkach lub na wiórach z olchy. Można zmieszać je z kompostem lub ze słomą. Całość przykrywamy odżywczą (nawożoną) ziemią. Grzybnię do zaszczepienia trocin hodujemy na ziarnie. Uprawiane wiosną lub latem potrzebują dużej ilości wody. Jesienią, gdy dużo pada i temperatura spada do około 10 - 15°C powinny zacząć owocnikować. Rzadko spotyka się je uprawiane w domu, ale można, widziałem zdjęcia od mjshroomer pokazujące uprawę w lodówce. Ale najlepiej zrobić zagon na dworze.
Co do mocy, no cóż, są bardzo, bardzo mocne, wywołują "speedowy" high. Miałem pozbawiony niepokojów intensywny lot. Ciężko było się po nich uspokoić i zasnąć, i zawsze bolały mnie mięśnie. Trzygramowa porcja suszonych grzybów dała bardzo wizualne efekty. Rozmawiałem z innymi i nie odczuli takiego naspidowania. Jak tripowałem z kilkoma przyjaciółmi to odczuli takie same efekty jak ja. Twoje wrażenia mogą być inne. Wielu ludzi naprawdę kocha te grzyby.
Oczywiście fajnie było zobaczyć jak rosną sobie w naturze, są to bardzo wytrzymałe i silne grzyby. Trzony są bardzo grube i całkiem nieźle się trzymają przy próbie wyrwania. I co zrozumiałe są łatwe w uprawie, jeśli mieszka się w odpowiednim środowisku.
Wielkie dzięki dla Johna Allena za to, że był naszym przewodnikiem w Seattle WA, i za to że pokazał nam kilka pięknych zagonów Psilocybe Cyanescens.

Wskazówki do uprawy Psilocybe Cyanescens.


Uprawiając ten gatunek nie musisz przygotowywać strzykawki, nie trzeba też hodować grzybni na ziarnie, które ma służyć do zaszczepienia trocin. Przygotuj drewno olchy, wysterylizuj je. Trociny z olchy są lepsze od wiórów, małych wiórów. Do rozpoczęcia uprawy potrzebujesz niewielką ilość, 6 do 8 kubków wartościowego drewna olchy. Zarodniki trzeba po prostu zeskrobać na wilgotne, wysterylizowane wióry. Inkubuj w domu, w temperaturze około 21-24°C. Pełna kolonizacja może zająć 6-8 tygodni. Skolonizowane wióry wykorzystaj do zaszczepienia większej ilości drewna, które z kolei posłuży do zaszczepiania wiórów w zagonach znajdujących się na dworze. Jeśli założysz zagony pod koniec kwietnia, to jest szansa, że na jesieni pojawią się grzyby. Jeśli nie, to pojawią się dopiero następnej wiosny lub następnej jesieni.
Psilocybe Cyanescens rosną powoli. Jeśli grzybnia się nie rozwija obniż na dwa tygodnie temperaturę do około 12°C. Jest to umiarkowany gatunek, dlatego czasem do rozwoju grzybni potrzeba zimnej pogody. Jak zacznie się rozwój i wzrost grzybni, można przywrócić temperaturę w okolice 21-24°C co przyspieszy jej wzrost. Ale by owocnikować grzybnia musi być na zewnątrz w odpowiednich warunkach; dużo deszczu i temperatura w przedziale 7-15°C.

Parametry wzrostu:

Substrat:
Wióry drzewne.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 16-24°C / 10-15°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cyanofibrillosa

Psilocybe cyanofibrillosa Guzmán & Stamets

synonimy:
Psilocybe rhododendronensis

Rośnie w rozproszeniu i gromadnie pośród łubinu, na szczapach drewna olchy i wierzby oraz na ściółkach z kory. Powszechny w ogrodach i szkółkach rododendronowych oraz na równinach zalewowych w pobliżu ujść rzek. Występuje od września do grudnia w obszarze od północnej Kalifornii (Eureka/Arcada) do Kolumbii Brytyjskiej i Kanady. Wysoki poziom psylocyny, niski psylocybiny. W trakcie suszenia traci 70% lub więcej, swej mocy.
Kilkaset funtów grzybów tego gatunku zebrano z mierzwy usypanej wzdłuż autostrady I-5, drogi pomiędzy Euraka i Arcada w Kalifornii.

OPIS 2
Kapelusz: 1,4-3,5 cm szerokości. Stożkowy do wypukłego do wypukle płaskiego, ostatecznie płaskiego z wiekiem, zazwyczaj nie garbkowany. Kolor głęboko orzechowo brązowy, higrofaniczny, blaknący po wyschnięciu do blado jasno brązowego do żółtawo brązowego, nawet brudno szarawo białego po wyschnięciu. Powierzchnia lepka gdy wilgotny od oddzielalnej galaretowatej błonki.
Blaszki: Mocowanie przyrośnięte do zbliżonego, do nieco półzbiegającego z wiekiem, jasno szarawe gdy młode, stają się purpurowawo brązowe przy dojrzałości, z białawymi krawędziami.
Trzon: 30-70 mm długości na 2-4 mm grubości, prosty do powyginanego, równy do powiększonego w pobliżu podstawy, podłużnie prążkowany, i zdobiony drobnymi włókienkami, które stają się niebieskawe po dotknięciu. Żółto brązowe do jasno brązowych pod spodem. Częściowa zasnówka biała, pajęczynowata, obfita, pozostawiająca włókienkowate szczątki zasnówki, czasem na wyższych regionach krucha strefa pierścieniowa. Miąższ brązowawy, siniejący na niebieskawo.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki purpurowawo brązowe w zrzucie, elipsoidalnawe, 9-12 na 5,5-7 µm. Podstawki 4-, rzadziej 2-zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy wrzecionowate do lancetowatych, 22-33 na 5,5-7 µm, z wydłużoną, rozgałęzioną szyjką, 1-1,5 µm grubości na wierzchołku.
Sezon: Wrzesień do grudnia.
Siedlisko i występowanie: Owocnikuje na północnozachodnim pasie pacyficznym. Tak jak Psilocybe baeocystis rośnie przeważnie w trawie, lecz czasem na wymieszanej mierzwie, na glebach wzbogaconych o szczątki drzew liściastych, w olchowych i wierzbowych czipsach drzewnych oraz mierzwie korowej, wiórach jodły, w regionach przybrzeżnych, w ogrodach rododendronowych oraz szkółkach, i na równinach zalewowych w ujściach rzecznych.
Zwyczaje wzrostu: Rozproszony do stadnego.
Zasinienie: Niebieszczy przy przenoszeniu, przeważnie na krawędzi kapelusza, lecz również na trzonie i podstawie.
Dawkowanie: 1 duży okaz, 2 do 5 małych okazów. Dużo psylocyny i mało psilocybiny. Traci ponad 70% lub więcej mocy po wysuszeniu.
Inne uwagi: "Znalazłem stuntzii, baeos, i fibs w promieniu 1 metra. Lubią stare, dobrze utrzymane trawniki, na których rośnie zielsko" (NeoSporen).
Beug i Bigwood wykryli zarówno psilocybinę oraz psylocynę (0,05 mg na gram suchej masy i 1,4 mg na gram psylocyny).

source - www.shroomery.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe cyanofranciscana


synonimy:
Psilocybe allenii Borov., Rockefeller & P.G.Werner (2012)
Psilocybe cyanofranciscana nom. prov.
Psilocybe cyanofriscosa (improper latin): Cyclone Psilocybe

Kapelusz: 20-80+ mm średnicy, pomarańczowawo brązowy, półkulisty do szeroko wypukłego z wyraźnie żłobioną krawędzią gdy wilgotny.
Trzon: 20-80 mm długości, włóknisty z poplamionymi na niebiesko włókienkami. Trzon jest zazwyczaj krótszy lub jedynie nieco dłuższy niż średnica kapelusza, nadając grzybowi przysadzisty wygląd.
Blaszki: Jasno brązowe do żółtawo brązowych do ciemno purpurawo czarnych wraz z dojrzałością zarodników.
Zarodniki: 10,5-12,5(13,5) µm długości, elipsoidalne, ciemno purpurawe w zrzucie. Nieco większe niż zarodniki Psilocybe cyanescens (9-12 µm).
Klimat: Umiarkowany.
Siedlisko: Szczątki drzewne na ziemi.
Komentarz: Psilocybe cyanofranciscana jest nowo poznanym gatunkiem w California Bay Area i jeszcze nie został oficjalnie opisany. Nazwa "Psilocybe cyanofranciscana" jest tymczasowa i prawdopodobnie nie będzie zachowana po publikacji w czasopismach naukowych.
Stamets (2005) ukuł nazwę Psilocybe "Cyclone" by oddać cykloniczny (spiralny) wzrost grzybni na agarze, cecha często nie obecna. Jest to prawdopodobnie sprowadzony gatunek, który zdaje się agresywnie rozprzestrzeniać i może wyprzeć swego bliskiego krewnego Psilocybe cyanescens, lecz istnieje również dowód, że gatunek ten obecny był w San Francisco od przynajmniej 1975 roku (Duffy and Vergeer, 1977).
Mikroskopijnie Psilocybe cyanofranciscana i Psilocybe cyanescens są praktycznie nie do odróżnienia, lecz grzyby są z łatwością rozróżniane na polu bazując na cechach makroskopowych. Psilocybe cyanofranciscana jest zazwyczaj większy, bardziej przysadzisty od Psilocybe cyanescens, ma jaśniejszy kolor i brak mu falistej krawędzi kapelusza, szczególnie w młodości. Powierzchownie Psilocybe cyanofranciscana przypomina mniejszego Psilocybe cyanofibrillosa, lecz cechy mikroskopowe się nie zgadzają i nie wygląda by były blisko spokrewnione.

source - www.sporeworks.com

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe dumontii

Psilocybe dumontii Sing. ex Guzmán, sp. nov.

Kapelusz: 8-15 mm średnicy, stożkowaty, brodawkowany, gładki, lecz prążkowany blisko krawędzi, higrofaniczny, brązowy do żółtawo brązowego, lepkawy lub śliski do suchego.
Blaszki: Blaszki przyrośnięte, bardzo cienkie, ciemno fioletowo brązowe.
Trzon: 25-35 x 1-1,5 mm, walcowaty, nieco bulwiasty, pusty, białawy do czerwonawo brązowego, gęsto pokryty kłaczkowatymi, białymi włókienkami pochodzenia welarnego. Zasnówka niepozorna u dorosłych karpoforów. Kontekst białawy, barwiący na niebiesko do ciemno niebieskiego po uszkodzeniu. Zapach i smak niezarejestrowany.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (4,4-) 4,9-5,5 (-6) x 4,4 - 4,9 x 3,3 - 4 µm, romboidalne w widoku z przodu, eliptycznawe w widoku bocznym, jasno brązowawo czekoladowe, grubościenne i z szeroką porą rostkową. Podstawki 11-17 x 4,4-6 µm, dwu lub czterozarodnikowe, szkliste, walcowato-brzuchate. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy 10-18 (-26) x 3,3-6 (-7,7) µm, obfite, formujące sterylną opaskę przy krawędzi blaszki, polimorficzne, fuzoidalne, brzuchato dziobiaste, zgrubiałe, dociśnięte lub kończykowate, szkliste lub nieco brązowawe. Podobłocznia z równoległymi strzępkami, silnie i nieregularnie zabarwiona czekoladowo brązowym barwnikiem, 4-25 µm średnicy; w niektórych częściach, między strzępkami widać dużo niebieskiego barwnika po umieszczeniu w KOH. Trama regularna, szklista lub zabarwiona jak podobłocznia, strzępki o średnicy 5-20 µm, grubościenne (1-3,3 µm grubości), niektóre są masywne. Naskórek galeretowatawy, utworzony z brązowo czerwonawych do szklistych strzępek, równoległych do powierzchni. Hypoderma szklista jak podobłocznia i trama.
Siedlisko i występowanie: Na butwiejącym drewnie w lasach podtropikalnych na wysokości 1800 m. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: PANAMA, Prowincja Chiriqui, Cerro Punta, w pobliżu Nueva Suiza, 3 lipiec 1975, Dumont PA-2074 (holotyp NY; izotyp w ENCB).
Omówienie: Gatunek ten jest zbliżony do Psilocybe yungensis Sing. & Smith, lecz różni się mniejszymi i brązowawymi cheilocystydami. Brązowawe cheilocystydy łączą Psilocybe dumontii z gatunkami z tropikalnych lasów deszczowych Meksyku, opisanymi przez Guzmána (1977-A) takimi jak Psilocybe singeri Guzmán i inni. Gatunek został nazwany po Dr. K. Dumont'im, zbieraczu materiału tego typu, ujętego w jego entuzjastycznej pracy mikologicznej w Ameryce Południowej.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe eucalypta

Psilocybe eucalypta Guzmán & Watling

synonimy:
Psilocybe subaeruginosa Guzmán & Watling (1978)
Psilocybe australiana Guzmán & Watling (1978)
Psilocybe tasmaniana Guzmán & Watling (1978)

Kapelusz: 1,5-3,8 cm szerokości. Wypukły, otwiera się od szeroko wypukłego do prawie płaskiego, często z centralnym, niskim garbkiem. Powierzchnia gładka do nieco półprzeźroczyście żłobionej w pobliżu krawędzi, lepka gdy wilgotna, czerwonawo brązowa gdy młody, staje się ochrowawy, higrofaniczny, blednie w czasie schnięcia do matowo słomianego. Miąższ białawy, sinieje niebieskawo.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, matowo brązowe, szybko zmieniają się w purpurawo brązowe, i ostatecznie ciemno fioletowawo szare z białawymi krawędziami.
Trzon: 65-86 mm długości na 2-2,5 mm grubości. Pokryty jedwabistymi włókienkami, równy do powiększonego u podstawy (4-5 mm grubości), do której są przyczepione białawe ryzomorfy. Częściowa, pajęczynowata zasnówka, pozostawiająca w górnym regionie zanikającą, włókienkowatą strefę pierścieniową.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurawo brązowe, lekko elipsoidalne, 9-13 na 5,5-6,6 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy 17-30 na 5,5-7,7 µm, wrzecionowato brzuchate poprzez kończykowate do lekko butelkowatych, z wydłużonymi szyjkami 4-5 µm długości na 3-4 µm szerokości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Samotny do stadnego na ziemiach bogatych w szczątki drzewne, często na obszarach trawiastych z drzewami Eucalyptus. Odnotowywany w Nowej Południowej Walii we wschodniej Australii.
Komentarz: Uważany za umiarkowanie aktywny, lecz dotychczas nie zostały przeprowadzone żadne analizy. Chang i Mills (1992) dążyli do ukazania synonimi między Psilocybe australiana, Psilocybe eucalypta, Psilocybe subaeruginosa oraz Psilocybe tasmaniana, mimo, że w opiniach Guzmána, Bandala, Kinga (1993) i mojej, ponad wszelką wątpliwość zawiedli w dowiedzeniu tego stanowiska. (Patrz komentarz pod Psilocybe subaeruginosa). Dodatkowo, przekonałem się, że trudno zaakceptować ich pomysł - biorąc pod uwagę naturę bliskich krewnych z rodzaju Psilocybe - na to, że ten sam gatunek może być zarówno koprofilny jak i ligninowcowy (ang-lignicolous). Dlatego idę za Guzmánem i traktuję te taksony jako oddzielne jednostki póki dalsze badania nie stwierdzą inaczej.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe fagicola

Psilocybe fagicola R. Heim & Cailleux

Kapelusz: (5-) 10-15 (-25) mm średnicy, stożkowy lub wypukły do dzwonkowatego, półgarbkowany lub garbkowany, często z brodawką (1-2 mm wysokości), równy i bardziej lub mniej nagi, lepki, prążkowany na krawędzi gdy wilgotny, czasem nieco pomarszczony, silnie higrofaniczny, ciemno czerwonawo brązowy, brązowo czekoladowy lub szarawo brązowy, blaknący do brązowawo żółtego, oliwkowego, żółtego lub szarawo zielonego; zmieniający się na niebiesko przy przenoszeniu, czasem staje się, i pozostaje niebieskawo czarny.
Blaszki: Zbliżone lub nieco zatokowato wycięte, szarawo do czerwonawo brązowych, szaro fiołkowe lub ciemne, fiołkowe, nieco nakrapiane, z białymi krawędziami.
Trzon: 40-60 x 0,7-2 mm, walcowaty, równy lub nieco bulwiastawy, pusty, falisty, chrząstkowy, czerwonawo brązowy lecz bledszy przy wierzchołku; blisko podstawy obecna biaława grzybnia; pokryty kłaczkowatymi włókienkami na krawędzi kapelusza, będącymi małymi wyrostkami.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki ciemno purpurawo brązowe 5,5-6 x 4,9-5,5 µm, półrombowe w widoku z przodu, elipsoidalnawe w widoku z profilu, gładkie, grubościenne, ciemno żółtawo brązowe z szeroką porą rostkową. Podstawki 11-20 x 4,5-6,5 µm, 4 zarodnikowe lub 2 zarodnikowe, szkliste, brzuchato walcowate lub walcowato gruszkowate. Pleurocystydy nieliczne, trudne do znalezienia, gdy są obecne mają 13-17 x 5-6 µm, półwrzecionowate lub półbutelkowate i szkliste. Cheilocystydy 6-15 µm długości, obfite, szkliste, odwrotnie maczugowate z długą szyjką, 1-2 µm grubości, czasem ze szklistą lepką kroplą o średnicy 5-10 µm na wierzchołku.
Sezon: Od lipca do późnego sierpnia.
Siedlisko i występowanie: Ograniczony do lasów bukowych w Meksyku. Na próchnicy bogatej w liście, lub czasem wśród mchów. Na wysokości 1850 m.
Zwyczaje wzrostu: Samotny lub w małych grupach.
Zasinienie: Sinieje na niebiesko po uszkodzeniu, może zmienić kolor na czarnawo niebieski na kapeluszu.
Inne uwagi: Znany jedynie z tego typu okolicy.

source - www.shroomery.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe farinacea

Psilocybe farinacea Rick ex Guzmán, sp. nov.

synonimy:
Psilocybe albofimbriata (Rick) Singer

Kapelusz: 20-40 (-80) mm średnicy, wypukły do półdzwonkowatego, gładki lecz nieco prążkowany na krawędzi, lepkawy do suchego, brązowawy do brązowawo czerwonawego lub słomkowego.
Blaszki: Przyrośnięte do zatokowato wyciętych, brązowawo fioletowe lub brązowawo czekoladowe, z białawymi krawędziami lub jednokolorowe.
Trzon: 35-65 (-80) x 3-8 cm, walcowaty, jednolity lub bulwiastawy, pusty, białawy do brązowawego, gładki lub z kłaczkowatymi włókienkami przy wierzchołku, resztki zasnówki, barwi na niebiesko po uszkodzeniu. Zasnówka pajęczynowa, biała do fioletowej, lecz nie tworzy pierścienia na trzonie. Kontekst białawy, barwiący na niebiesko po ścięciu. Zapach i smak mączny.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki 7,5-9 (-10,5) x 5,2-7,5 x 3-4 µm, romboidalnawe w widoku z przodu, eliptyczne w widoku bocznym, grubościenne brązowawo żółtawe z szeroką nasadową porą rostkową. Podstawki 10-15 x 7-8 µm, dwie lub czterozarodnikowe, pęcherzykowate, szkliste. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy 22-33 x 5-7,5 µm, pęcherzykowato wrzecionowate z bardziej lub mniej długimi szyjkami o średnicy 2-3 µm, szkliste, tworzące sterylną opaskę wzdłuż krawędzi blaszki. Podobłocznia i trama brązowawe, z zapadłymi strzępkami. Naskórek galeretowatawy utworzony z równoległych szklistych strzępek. Podskórek brązowawy z wydłużonymi strzępkami, 8-10 µm średnicy. Połączenia zlepne rzadkie.
Siedlisko: Stadny na glebach. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: BRAZYLIA, Sao Leopoldo, Maj 1908, Rick (holotyp, Lloyd Herb. 27598; BPI).
Omówienie: Psilocybe farinacea jest bardzo zbliżony do Psilocybe caerulescens Murr., lecz różni się rozmiarem zarodników i cheilocystydami. Gatunek ten został nazwany przez Rick'a i wysłany do Lloyd'a, lecz, najwyraźniej, nie został nigdy opisany. Jego niebieszczenie wskazuje, że gatunek ten jest prawdopodobnie halucynogenny.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe fimetaria

Psilocybe fimetaria Orton

Kapelusz: 0,5-1-2,5-3-6 cm szerokości. Stożkowy do wypukłego dzwonkowatowy, przekształca się w zasadniczo wypukły. Zazwyczaj z garbkiem. Półprzeźroczysty gdy wilgotny. Jasno czerwonawo brązowy do miodowego lub ochrowego. Higrofaniczny. Żółto oliwkowy do ochrowego lub w kolorze żółci bawolej. Uszkodzony niebieszczy.
Blaszki: Przyrośnięte, zatokowato wycięte do hakowatych. Purpurowawo brązowe z białymi krawędziami.
Trzon: 20-40-65-90 mm długości x 0,5-1-3-4 mm grubości. Wyrównany i zaokrąglony przy podstawie. Biały, czerwonawo brązowy lub w kolorze miodu z niebiesko zielonymi i/lub z głębokimi odcieniami morskiej zieleni. Pusty.
Zarodniki: 9,5-11-14-16 x 6,5-8,5-9,5 µm.
Odcisk: Ciemno purpurowawo brązowy.
Siedlisko: Pojedynczy do stadnego na końskim nawozie, żyznych glebach terenów trawiastych. Stamets (1996) informuje, że gatunek ten owocnikuje w dużych pierścieniach.
Występowanie: Oregon, Waszyngton, i Kolumbia Brytyjska, Kanada.
Sezon: Październik do grudnia.
Dozowanie: 15 do 30 świeżych okazów lub ćwierć uncji świeżych. 1 do 2 gram suszonych.
Komentarz: Gatunek ten makroskopijnie przypomina Psilocybe stuntzii i zdradza pewne podobieństwo do Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata). Powiązany z nim gatunek to Psilocybe subfimetaria, który również wyglądem przypomina Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata).

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe furtadoana

Psilocybe furtadoana Guzmán

Kapelusz: Około 15 mm średnicy, półdzwonkowaty do brodawkowanego, gładki, przeźroczysto-prążkowany gdy wilgotny, śliski, higrofaniczny, ciemno czerwonawo brązowy do ochrowego lub słomkowatego.
Blaszki: Półprzyrośnięte, ciemno fioletowo brązowe z białawymi krawędziami.
Trzon: Około 35 x 1 mm, walcowaty, jednolity, pusty, czerwonawo brązowy blisko podstawy, pokryty białawymi kłaczkowatymi włókienkami zasnówki. Zasnówka biała i nietrwała. Kontekst białawy, mięsisty w kapeluszu, brązowawy i włókienkowaty w trzonie; smak i zapach mączny, po ścięciu barwi nieco na niebiesko
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (4,5-) 5,5-6,6 (-7) x (3,8) 4,4-4,9 (-5,5) x 3,8-4,2 µm, frontalnie romboidalnawe, bocznie eliptycznawe, żółtawo brązowe, gładkie, grubościenne, z szeroką porą rostkową. Podstawki 10-13,2 x 4,4-5,5 µm, czterozarodnikowe, szkliste, pęcherzykowatawe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy 11-18 x 4,4-6,6 µm, obfite, szkliste lub czekoladowo brązowe blisko podstawy, w kształcie butelki lub półbutelkowate, niektóre fuzoidalno brzuchate. Podobłocznia z wydłużonymi równoległymi strzępkami, z czerwonawo brązowym, nieregularnie rozmieszczonym pigmentem. Trama regularna, w kolorze takim jak podobłocznia lub szklista, ze strzępkami do 6 µm średnicy. Naskórek z galaretowatawymi, czerwonawo brązowymi do szklistych strzępkami, około 4 µm średnicy. Podskórek stopniowo szklisty, z grubościennymi strzępkami o średnicy 5-12 µm. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko: Pojedynczo na glebach w otwartych lasach Araucaria brasiliana (Igława brazylijska) z Podocarpus (Zastrzaliny). Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: BRAZYLIA, 5 km na zachód od Campos de Jardao, Stan Sao Paulo, 8 marzec 1971, Guzmán 8918 (holotyp SP; izotyp ENCB).
Omówienie: Gatunek ten jest zbliżony do Psilocybe brasiliensis lecz brak pleurocystyd, struktury podobłoczni, jak również rozmiar zarodników i cheilocystyd odseparowują go wyraźnie od tego ostatniego. Gatunek ten został nazwany na cześć dr J.S. Furtado, który pomógł autorowi zebrać ten i inne grzyby w Brazylii.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe galindoi

Psilocybe galindoi Guzmán Nova Hedwigia

synonimy:
Psilocybe galindoi var. Georgia ATL#7 Large Sclerotia
Psilocybe galindii

Kapelusz: 10-30+ mm średnicy, szeroko wypukły do płaskiego w dojrzałości. Powierzchnia sucha.
Trzon: 100-150 mm długości. Miąższ sinieje niebieskawo zielono w miejscu zranienia. Częściowa zasnówka pajęczynowata.
Blaszki: Przyłączenie zbliżone do przyrośniętych.
Zarodniki: 9,8-11,2 µm, lekko romboidalne do lekko elipsoidalnych, ciemno purpurowawo brązowe.
Klimat: Ciepły umiarkowany.
Siedlisko: Gleby wzbogacone, obszary trawiaste.
Komentarz: Gatunek ten wykształca inVitro sklerocję. Patrz również Psilocybe mexicana oraz Psilocybe tampanensis.
Początkowo, próbka ta opisana była jako Psilocybe atlantis i zakładaliśmy, że było to poprawne gdyż w Georgii nie znany był żaden podobny gatunek. Próbki wysłane do eksperta psilocybe Gastón'a Guzmána rzuciły pewną wątpliwość na aktualną identyfikację grzyba, lecz nie została zasugerowana alternatywna identyfikacja.
Bezpośrednie porównanie próbek z publikowanymi opisami Psilocybe atlantis potwierdziło wnioski Guzmán'a. Odmiana ATL#7 nie jest Psilocybe atlantis, lecz zamiast tego spokrewnionym gatunkiem sekcji Mexicanea. Ta nowa kolekcja przypomina bardzo Psilocybe galindoi (galindii), gatunek znany uprzednio jedynie z Meksyku. Z braku lepszej nazwy zamierzamy nieoficjalnie nazwać tę próbkę Psilocybe galindoi var. Georgia. Jeśli gatunek ten jest opisany w piśmie naukowym i posiada inną nazwę, poprawimy ten opis. Trwają obecnie wysiłki by zapewnić autentyczne próbki zarodników Psilocybe atlantis.
Oba gatunki można obejrzeć w Mikroskopowej Galerii Sporeworks w Sekcji Mexicanae z porównanymi obok siebie cechami mikroskopowymi. Zauważ iż cheilocystydy autentycznego Psilocybe atlantis są nieregularnie rozgałęzione, a cheilocystydy Psilocybe galindoi var. Georgia są nierozgałęzione. Zarodniki Psilocybe atlantis są również nieco mniejsze. Obecnie, żadne grzyby pasujące do tej kolekcji nie zostały opisane jako występujące w Stanach Zjednoczonych.

source - www.sporeworks.com

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe gallaeciae

Psilocybe gallaeciae Guzmán & M.L. Castro (2003)

Kapelusz: (5-) 10-20 mm średnicy (u suchych okazów), wypukły do półdzwonkowatego, z krótką stożkową brodawką, gładki do bruzdowato-prążkowanego gdy suchy, czasem nieregularnie falisty lub pofałdowany na krawędzi, brązowo czerwonawy (7C7-8 lub 9F6-8) lub brązowo pomarańczowawy (8D5-7), do beżowo brązowego (6D4-5) blisko krawędzi, higrofaniczny, u suchych okazów czarnawo brązowy (9F4-5 lub bardziej czarny), ze środkiem czarnawo czerwonym (10D8 lub 10E8).
Blaszki: Przyrośnięte lub półprzyrośnięte, cienkie, brązowo czerwonawo fioletowe (10E4-5), z białymi i równymi krawędziami.
Trzon: 30-55 x 1-2 mm u suchych okazów, z długą pseudoryzą do 5 mm długości, jednolity lub nieco gruby blisko podstawy przed pseudoryzą lub bulwiastawy, blado brązowawy (4A3-4) do brązowo czerwonawego (7C8) lub czarnawego (10F4-6), niebieszczący, z białą grzybnią pokrywającą podstawę, pusty, gładki, lecz powierzchnia włókienkowata. Zasnówki brak u dorosłych. Kontekst w tym samym kolorze co kapelusz, białawy poniżej. Zapach i smak nie sprawdzony, prawdopodobnie mączny. Odcisk zarodników fioletowo czarny.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (8,5-) 9,5-11 (-13) x (6-) 7-7,5 (-9) x 5,5-6,5 (-7) µm, ściśnięte, w widoku z przodu podłużne lub elipsoidalnawe, w widoku z boku romboidalnawe, grubościenne, brązowo żółtawe z wyraźną porą rostkową. Podstawki (19-) 20-28 (-33) x (7-) 8-9,5 µm, 4-zarodnikowe, szkliste, walcowatawe, z przewężeniem po środku. Pleurocystydy (11-) 14-19 (-21,5) x 5-8 (-9) µm, szkliste, powszechne, butelkowate lub szerokie butelkowate, z szyjką krótką lub do 8 µm długości. Cheilocystydy (15-) 17-30 (-40) x (4-) 5-8 (-12) µm, szkliste, powszechne, wąsko butelkowate, często nieregularnie rozgałęzione z dwoma lub trzema szyjkami, do 15 µm długości. Podobłocznia komórkowa z elementów o szerokości 3-8 µm, szklistych i gładkich do inkrustowanych brązowo żółtawym barwnikiem. Trama normalnawa ze szklistych, walcowatych do napompowanych strzępek o szerokości 3-30 µm, niektóre z nich inkrustowane brązowo żółtym barwnikiem. Naskórek (pileipellis), ixocutis o grubości 16-24 µm i szerokości 1,5-5 µm, szklisty. Podskórek (subpellis, hypopileipellis) szklisty do inkrustowanego brązowo żółtawym barwnikiem, nieco komórkowy, ze strzępek o szerokości 2-4 µm i nadmuchanych elementów o szerokości 8-10,5 µm. Połączenia zlepne powszechne.
Siedlisko i występowanie: Stadny na glebach, na łąkach i w ogrodach. Znany jedynie z Galicji w Hiszpanii, gdzie jest powszechny.
Przebadany materiał: HISZPANIA, La Coruña, Monfero, Caaveiro, 23 listopad 1997, J. Comesaña "C" (holotyp XAL, izotyp MA-Fungi 56866, LOU-Fungi 17969). Pontevedra, Vigo, 5 listopad 1999, J, Pérez (LOU-Fungi 17970; XAL); F. Valeiras "B" (LOU-Fungi 17968; XAL); Campus Universitario, As Lagoas-Marcosende, 6 październik 200, I. Otero & J.M Perdiz (LOU-Fungi 17967; 10 październik 2001, J. Granda (LOU-Fungi 17972); 5 listopad 1999, F. Valeiras "A" (XAL); Nigrán, Chandebrito, 23-28 listopad 1997, J. Comesaña "B" (XAL); Gondomar, Pinzas, Donas, 9 listopad 2001, X. Bellón et al. (LOU-Fungi 17971); listopad 2000, A. Lorenzo-García 2 (XAL); Grove, październik 2000, I. Seral-Bozal (XAL); Pontevedra, bez lokalizacji, październik 1998, J. Ott 98-002 (XAL).
Omówienie: Psilocybe gallaeciae należy do sekcji Mexicanae Guzmán, za GUZMÁN (1983) ze względu na kształt i rozmiar swych grubościennych zarodników, oraz niebieszczące basidioma. Przez pseudoryzę jest blisko spokrewniony z Psilocybe galindii Guzmán (1983) z Meksyku oraz Psilocybe antioquensis Guzmán et al. (1994) z Kolumbii, lecz gatunki te posiadają cheilocystydy o długości odpowiednio 14-19 µm i 15-20 µm. Psilocybe mexicana R. Heim nie posiada ani pseudoryzy ani pleurocystyd, i jest znany jedynie z Meksyku i Gwatemali. Jest to pierwsza wzmianka gatunku z sekcji Mexicanae znalezionego w Europie. Jego przedstawiciele znani są z Meksyku, USA (Floryda), z Kolumbii, z Brazylii oraz z Tailandii (Guzmán, 1995). Miejscowa ludność Galicyjska stosuje Psilocybe gallaeciae rekreacyjnie ze względu na jego halucynogenne właściwości. Psilocybe serbica sprawozdany przez Freire et al. (1994) z Galicji, bez żadnego opisu, to prawdopodobnie Psilocybe gallaeciae. Psilocybe serbica należy do sekcji Semilanceatae i jest znany jedynie ze środkowej Europy (Guzmán, 1983).

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe graveolens

Psilocybe graveolens Peck

Kapelusz: (1) 2 - 3 (4) cm średnicy, wypukły do półgarbkowanego, garbkowanego lub z nieznacznym wgłębieniem, gładki, nawet do nieco prążkowanego na krawędzi, higrofaniczny, brązowawy do pomarańczowo brązowawego, blaknący od złoto żółtego do białawego, czasem z ciemno zielonym odcieniem. Miąższ białawy do blado brązowawego, z silnym nieprzyjemnym zapachem. Smak i zapach mączne.
Blaszki: Zbliżone, ciasne, żółtawo brązowe do czekoladowo brązowych, krawędzie czasem jaśniejsze. Odcisk zarodników ciemno purpurowo brązowy.
Trzon: (2) 4 - 6 cm x 2 - 5 mm, równy lub nieco rozszerzający się przy podstawie do bulwiastawego, biały do brązowawego, z ciemno zielonkawymi lub fiołkowatymi odcieniami. Wypchany do pustego, włókienkowaty, z szybko zanikającym, znikomym pierścieniem, do podstawy przyczepione są ryzomorficzne włókna.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (7) 7,5 - 9,5 (10,5) µm x (3,7) 4,5 - 5,2 (6) µm, pleurocystydy i cheilocystydy obecne. Podstawki 4-zarodnikowe.
Siedlisko i występowanie: Psilocybe graveolens rośnie wiązkowo do stadnie na bogatych glinach słonych bagien lub na "łąkach" w Hackensack, New Jersey, w listopadzie.
Omówienie: Psilocybe graveolens jest niezmiernie rzadkim grzybem psilocybinowym z sekcji Zapotecorum, zawierającym psilocybinę i psylocynę jako główne związki aktywne, odkryty na słonych bagnach lub "łąkach" w Hackensack, New Jersey. Grzyb ten jest znany ze swego silnego i uporczywego zapachu. Należy do sekcji Zapotecorum; do innych przedstawicieli tej sekcji zaliczają się Psilocybe angustipleurocystidiata, Psilocybe argentipes, Psilocybe collybioides, Psilocybe kumaenorum, Psilocybe muliercula, Psilocybe pintonii, Psilocybe subcaerulipes oraz Psilocybe zapotecorum. Nazwa tego gatunku oznacza "mocno pachnący". Po łacinie gravis znaczy "mocno" a olens to imiesłów czasu teraźniejszego od olere "zapach".

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe guatapensis

Psilocybe guatapensis Guzmán, Saldarriaga, Pineda, Garcí et Velázquez

Kapelusz: 8-12 mm średnicy, ostro dzwonkowaty, brodawkowy, śliski, nagi, nawet do nieco bruzdowatego na krawędzi, higrofaniczny, czerwonawo brązowy do żółtawo brązowego lub żółtawo pomarańczowego.
Blaszki: Półprzyrośnięte, szarawo brązowawe z fiołkowymi odcieniami i białawymi krawędziami.
Trzon: 25-40 x 2-3 mm, równy, lecz przy podstawie bulwiastawy, pusty, giętki, białawy do żółtawo brązowego, pokryty białymi półkłaczkowatymi łuseczkami. Zasnówka pajączynowata, biała, znikoma, pozostawiająca małe wypustki na krawędzi kapelusza. Kontekst białawy w kapeluszu, blado brązowawy w trzonie. Zapach i smak mączny. Łatwo zmieniający kolor na niebiesko zielony po uszkodzeniu.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (5,5-) 6-6,5 (-7) x 4-5 µm, romboidalnawe w widoku z przodu, elipsoidalnawe w widoku bocznym, grubościenne, żółtawo brązowe, z szeroką porą rostkową. Podstawki 18-20 x 5-6 µm, 2-, 3 lub 4-zarodnikowe, szkliste, brzuchate z przewężeniem na środku. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy 16-28 x 3-5 µm, obfite, formujące sterylną opaskę na krawędzi blaszki, szkliste, fuzoidalno-brzuchate lub wydłużone z krótką lub długą, prostą lub rozwidloną szyjką. Naskórek galaretowatawy z płożących, gładkich, szklistych do żółtawo brązowych strzępek. Podskórek z nieregularnych strzępek o szerokości 5-19 µm, szklisty lub brązowawo żółty, z inkrustacjami na ściankach. Trama blaszek z równoległych strzępek o szerokości 4-11 µm, szklista, inkrustowana brązowawo żółtym pigmentem. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko i występowanie: Wiązkowo lub stadnie, na pomarańczowo brązowych glebach gliniastych pokrytych mchami, na nasypach drogowych, w lasach podtropikalnych z Zastrzalinami (Podocarpus), na wysokości 1850 m. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: KOLUMBIA, Departament Antioquia, Municipio Guatapé, Finca Montepinar, 15 wrzesień 1990, Guzmán 29571-B (holotyp HUA, izotyp XAL).
Omówienie: Gatunek ten jest zbliżony do Psilocybe cordispora Heim, znanego jedynie z Meksyku, lecz różni się bulwiastą podstawą trzonu, brodawkowym kapeluszem, oraz mniejszymi cheilocystydami [(20-) 25-35 x 5-6 µm u Psilocybe cordispora]. Innym pokrewnym gatunkiem jest Psilocybe mammillata (Murr.) Smith, któremu brak bulwiastego trzonu i różni się również cheilocystydami o długości 12-17 µm (Guzmán, 1983). Wszystkie te grzyby, wliczając Psilocybe guatapensis, należą do sekcji Cordispora, posiadającej właściwości halucynogenne.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe guilartensis

Psilocybe guilartensis Guzmán, Tapia & Nieves-Rivera (1997)

Psilocybe guilartensis jest grzybem psilocybinowym zawierającym psilocybinę i psylocynę jako główne związki aktywne. Jest powszechny w Puerto Rico. Po raz pierwszy odnotowany w literaturze w 1997, Gastón Guzmán umieścił Psilocybe guilartensis w sekcji Brunneocystidiatae w Psilocybe, w związku z jego reakcją niebieszczenia, małymi grubościennymi, romboidalnawymi zarodnikami, oraz pigmentowymi cystydami. Inne grzyby w sekcji Brunneocystidiatae obejmują Psilocybe banderillensis, Psilocybe banderillensis var. paulensis, Psilocybe brunneocystidia, Psilocybe heimii, Psilocybe inconspicua, Psilocybe pleurocystidiosa, Psilocybe rzedowski, Psilocybe singeri, Psilocybe uxpanapensis, Psilocybe veraecrucis oraz Psilocybe weldenii.

Kapelusz: 1-3 cm średnicy, wstępnie stożkowatawy do dzwonkowatego, rozwijający się do płasko-wypukłego z garbkiem. Powierzchnia kapelusza ciemno fioletowo brązowa, przeźroczystoprążkowana blisko krawędzi, higrofaniczny, blaknący do jasnobrązowego po wyschnięciu. Barwiący na niebiesko zielono do czarnego w miejscu uszkodzenia. Smak i zapach mączny, czasem z odrobiną musztardy.
Blaszki: Młode są w kolorze kremowym, z wiekiem fioletowo brązowe lub czekoladowo brązowe, przymocowanie zbliżone.
Trzon: 3-8 cm długości, 1-2 mm grubości, centralny, równy z bulwiastawą podstawą, pusty i walcowaty, kolor białawy do brązowego, blisko podstawy zdobiony małymi spłaszczonymi łuseczkami. Podstawa pokryta małymi żółtymi włóknami, które pomagają odróżnić go od podobnego gatunku. Barwiący na niebiesko zielono do czarnego w miejscu uszkodzenia.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki ciemno fioletowo brązowe, romboidalnawe w widoku z przodu, elipsoidalnawe w widoku bocznym, grubościenne, 6 x 5 µm. Obecne pigmentowane cheilocystydy i pleurocystydy. Podstawki czterozarodnikowe. Połączenia zlepne powszechne.
Siedlisko i występowanie: Psilocybe guilartensis występuje jako rosnący stadnie, często na poruszonych, nagich glinach lub mchach. Znajdowany wzdłuż szlaków turystycznych, na plantacjach kawy, w lasach tropikalnych i podtropikalnych, zwłaszcza na obszarach osuwiskowych. Znany jedynie z Puerto Rico i Republiki Dominikany.

source - www.wikipedia.org

OPIS 2
Prezentowane jest sprostowanie do Psilocybe guilartensis, ponieważ w oryginalnym protologu nie zostały przedstawione cechy morfologiczne, gdy gatunek ten został odkryty (Guzmán et al 1997). Dodatkowe cechy taksonomiczne obejmują szczeciniastą i owłosioną, musztardowo żółtą powierzchnię powlekającą niższą część trzonu, obecność dwóch rodzajów pleuro- i cheilocystyd, cheilocystydy o nieregularnych inkrustacjach na podstawie oraz sporadyczny zapach musztardy.

Kapelusz: (5-) 15-20 (-30) mm średnicy, stożkowy do dzwonkowatego, półgarbkowany lub brodawkowy, staje się płasko wypukły, garbkowany lub brodawkowy, gładki lub półspękany, wilgotny, fioletowo brązowy (11F4-6) do ciemno czekoladowo brązowego (6F4), higrofaniczny, czasem schnący do śniadobrązowego, krawędź przeźroczyście-prążkowana i/lub bruzdowato-prążkowana.
Blaszki: Zbliżone, białawe do przydymiono szarych (3C2) na początku, ostatecznie brunatne, ciemno fioletowawe (14F4-6) lub czekoladowo brązowe (6F4), krawędzie w tym samym kolorze, równe do strzępiastawych.
Trzon: (22-) 35-60 (-80) x 1-1,5 (-2) mm szerokości, pusty, biały lub słomkowy na początku lub w tym samym kolorze, co kapelusz powyżej; równy z bulwiastawą podstawą, wetknięty na jedną trzecią lub jedną drugą długości, gładki lub nieregularny, przypłaszczony łuseczkami blisko podstawy; podstawa owłosiona musztardowo żółtą powłoką. Kontekst białawy w kapeluszu, brązowiejący w trzonie. Wszystkie części błękitne po ścięciu lub obtłuczeniu, barwiące na niebiesko zielono do czarnawego. Zapach i smak mączny lub musztardowy, choć czasem bardzo nieznacznie. Odcisk zarodników ciemno fioletowo brązowy.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (5-) 5,5-6,5 (-7,5) x (4,5) 5-5,5 (-7) x 4-5 µm (Q = 1,11), półrombowe lub kulistawe w widoku z przodu, elipsoidalnawe w widoku bocznym, grubościenne, do 1 µm grubości, brązowawo żółte, z wyraźną porą, szerokości 0,8-1 µm. Podstawki 20-32 x (4-) 5-7 µm, 4 sterygmatowe, szkliste, brzuchate lub walcowatawe, z przewężeniem po środku. Pleurocystydy dwóch rodzajów, typ "A" (9-) 13-20 (-28) x 3-5 (-9) µm, powszechne lecz trudne do znalezienia, szkliste, brzuchate, kończykowatawe lub półbutelkowate, z regularną lub nieregularną krótką lub długą szyjką; typ "B" (12-) 16-28 (-40) x (5,5-) 7-10 (-14) µm, powszechne i łatwo widoczne, ciemno brązowe lub szarawo przeźroczyste, rzadziej szkliste, brzuchate, wrzecionowatawe lub w kształcie kręgla, z kulistawą główką, z szyjką lub bez. Cheilocystydy dwóch rodzajów, typ "A" (12-) 14-26 (-30) x (4-) 6-8 (-12) µm, powszechne lecz trudne do znalezienia, szkliste, żółtawe lub szarawo przeźroczyste, gładkie lub z nieregularnie inkrustowanymi ściankami blisko podstawy, butelkowate, brzuchato-dziobiaste, lub sporadycznie ze spuchniętą podstawą i rozwidlone rozgałęzionymi dziobiastymi wierzchołkami; typ "B" (12-) 18-28 (-34) x (5-) 6-9 (-12) µm, powszechne i łatwo widoczne, kolorem i kształtem podobne do pleurocystyd typu "B". Podobłocznia słabo rozwinięta, półkomórkowa, szklista lub brązowawa, z elementów o szerokości 3-10 µm. Trama hymenoforowa regularna, ze szklistych do żółtawych lub brązowawych walcowatych lub spłaszczonych strzępek o szerokości 2,5-8 µm lub 8-30 µm, obu grubościennych, do 2 µm grubości, z brązowymi inkrustacjami. Naskórek to cienka warstwa galaretowatawych, płożących się, szklistych lub brązowawych, walcowatych strzępek o szerokości 1,5-2 µm, rzadziej ze szklistych walcowatych lub półzgrubiałych pileocystyd, które są wyprostowane, pojedyncze lub rozproszone gromadami. Podskórek ze szklistych do blado żółtawych walcowatych lub spłaszczonych strzępek o szerokości 3-9 µm, cienkościennych, często inkrustowanych brązowym barwnikiem. Kontekst w kapeluszu i trzonie zarówno ze szklistych, walcowatych strzępek o średnicy 2-4 µm, jak i z płowożółtych lub brązowawych, kulistych elementów, mających szerokość do 27 µm. Grzybniowe pokrycie podstawy uformowane z rozgałęzionych szczeciniastych walcowatych strzępek do 70 µm długości i szerokości 1-4 (-5) µm, grubościennych, ścianki do 1,5 µm grubości, ciemno żółto brązowe, wyłaniające się ze szklistych walcowatych zaciśniętych strzępek, które są cienko lub grubościenne i mają szerokość 1,5-4 (-5) µm. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko i występowanie: Stadne na nagiej glinie, pokrytej mchami, głównie na osuwiskach stoków, w lasach tropikalnych lub podtropikalnych, znany jedynie w Puerto Rico i w Republice Dominikany.
Przebadany materiał: PUERTO RICO, Mun. Adjuntas, Guilarte State Forest, szlak na Monte Guilarte Peak, wrzesień 1994, Nieves-Rivera, Santos-Flores & Betancourt, ledgar Nieves Rivera PR-1 (holotyp Mapr; izotyp Xal). Mun. Villalba, Toro Negro State Forest, szlak do Wieży 3, październik 1994, Nieves-Rivera, Santos-Flores & Betancourt (MAPR; NY jako Psilocybe plutonia). Mun. Río Grande, Góry Luquillo, El Verde Research Area, 18 wrzesień 1999, Rosa & Prieto (PR-3539); Carrasquillo (PR-3537); 19 luty 1998, Laboy (PR-4862). Caribbean National Forest, Sabana, 3 czerwiec 1998, Baroni 8744 (CORT); El Yunque, Szlak Caimitillo, 29 czerwiec 1991, Baroni 7983 (CORT); El Verde, 19 czerwiec 1996, Baroni 7900 (CORT). La Mina Research Area, szlak La Coca, 25 czerwiec 1997, Llorens, Bonilla & Cantrell (PR-4834); 23 maj 2000, Cantrell & Salgado, ledger Cantrell PR-0019 (PR-6166); 26 listopad 1999, Salgado & Argüello-López (PR-5922). Szlak Caimitillo, 6 czerwiec 1997, Llorens (PR-43256); Nieves-Rivera, Llorens & Serrano (PR-4392); 19 czerwiec 1997, Nieves-Rivera, Llorens & Serrano (PR-4392); 19 czerwiec 1997, Nieves-Rivera, Llorens & Serrano (PR-4393); Nieves-Rivera, Llorens, Serrano & Bonilla, ledger Nieves-Rivera PR-791 (PR-4394); 11 lipiec 1997, Baroni, ledger Nieves-Rivera 796 (PR-4400). Szlak na Górę Britton, 15 lipiec 1997, Llorens & Rodríuez (PR-4835). Szlak El Toro, 2 lipiec 1997, Cantrell, Nieves-Rivera, Serrano & Llorens (PR-4840). Mun. Luquillo, Góry Luquillo, Bisley Watersheads, szlak do wieży, 6 czerwiec 1997, Lodge (PR-4399); 26 czerwiec 1997, Llorens (PR-4841). Palo Hueco, El Cacique Area, 10 lipiec 1998, Cantrell, Laboy & Negrón, ledger Cantrell PR-9869 (PR-4882); 2 lipiec 1999, Cantrell & Laboy (PR-5680). REPUBLIKA DOMINIKANY, Prowincja Santiago, Los Montones Convention Center, wysokość 800 m, 27 listopad 1999, Baroni 9028 (DR-1064).
Omówienie: Odkrycie, że wszystkie kolekcje Psilocybe guilartensis mają szczeciniaste strzępki przy podstawie trzonu jest istotnym dodatkiem do określenia tego taksonu i dostarcza bardzo pomocnej cechy przy rozróżnianiu tego gatunku. Charakterystyczne pleuro- i cheilocystydy również są ważnymi cechami, które pomagają określić Psilocybe guilartensis. Psilocybe guilartensis jest najpowszechniejszym gatunkiem Psilocybe zebranym w Puerto Rico, jak wynika z wielu kolekcji dokumentujących jego obfitość. Ma tendencję owocnikować na nagiej glinie wzdłuż szlaków turystycznych, gdzie nastąpiło zakłócenie spokoju. Jego względna obfitość może być rezultatem zbierania w łatwo dostępnych miejscach.
Wzmianka z Republiki Dominikany jest pierwszym sprawozdaniem tego gatunku z hiszpańskiej wyspy, chociaż kolekcji tej (Baroni 9028) brak żółtawych lub szarawo przeźroczystych pleurocystyd i brązowawych lub szarawo przeźroczystych cheilocystyd, które są typowe dla Psilocybe guilartensis. Jednakże, obecność bardzo różniących się, szczeciniastych strzępek przy podstawie trzonu wskazuje, że kolekcja ta posiada silne fenotypowe powinowactwo z Psilocybe guilartensis. Brak barwników na hymenowych cystydach może być związany z niedojrzałością okazów, wchodzących w skład tej kolekcji. Na razie, bazując na makromorfologii, morfologii basidiosporu oraz szczeciniastych strzępkach przy podstawie trzonu, uważamy tę kolekcję za konspecyficzną z Psilocybe guilartensis.
Jak zauważono przez Guzmána et al (1997) Psilocybe guilartensis należy do sekcji Brunneocystidiatae ze względu na zabarwione cystydy hymenowe, grubościenne rombowe lub półrombowe basidiospory, które mają mniej niż 8 µm długości oraz niebieszczenie basidiomat po uszkodzeniu. Szczeciniaste strzępki przy podstawie trzonu, dwa różne typy pleuro- i cheilocystyd, zwłaszcza szkliste, spłaszczone cheilocystydy z inkrustowanymi podstawami i rozwidlone rozgałęzione wierzchołki, są cechami, które wyraźnie oddzielają Psilocybe guilartensis od podobnego Psilocybe pleurocystidiosa Guzmán 1983).

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe heimii

Psilocybe heimii Guzmán (1978)

Kapelusz: 15-35 mm średnicy. Wypukły do garbkowanego lub dzwonkowatego, równy lecz z półprzeźroczystymi żłobieniami gdy jest wilgotny, czasami z wiekiem w pewien sposób popękany. Gładki z płatowatymi, nieregularnymi krawędziami, lepkawy, ciemno brązowy do brązowawo żółtego, higrofaniczny, miąższ sprężysty, białawy i cienki w kapeluszu, barwi się na niebiesko w wyniku dotyku.
Blaszki: Przyrośnięte, ciemno brązowo fioletowe z białymi krawędziami.
Trzon: 50-80 x 1,5-2,5-4 mm. Równy, pusty, białawy do brązowawego lub czerwonawego, pokryty małymi białawymi jedwabistymi włóknami. Zasnówka to zanikające, cienkie, drobno, jedwabiste włókienka.
Zarodniki: 5-6-6,5-7,7 x 4,9-6,5-7 x 3,3-4 µm. Romboidalne lub kulistawe, z boku elipsoidalne, z krótkim wyrostkiem podstawnym i wąską porą rostkową.
Odcisk: W zrzucie purpurowo brązowy fiolet.
Siedlisko: Pojedynczy lub w małych grupach na glebach próchniczych lub błotnistych, w liściastych lasach ambrowcowo-dębowych na wysokości 500-1400 m.
Występowanie: Znany jedynie z lasów subtropikalnych Meksyku.
Sezon: Owocnikuje w miesiącach letnich - czerwiec sierpień.
Dozowanie: Nieznane.
Komentarz: Kapelusz, trzon i miąższ barwią się na zielono-niebiesko do czarnawego gdy zostaną uszkodzone. Gatunek ten został nazwany na cześć francuskiego mykologa Roger'a Heim'a, który wraz z dr Wasson'em prowadził ważne badania nad świętymi grzybami Meksyku.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe heliconiae

Psilocybe heliconiae Guzmán, Saldarriaga, Pineda, Garcí et Velázquez

Kapelusz: 20-30 mm średnicy, półdzwonkowaty, półgarbkowany, śliski, nagi, równy do prążkowanego na krawędzi, brązowawy do czekoladowo brązowego, ostatecznie w kolorze słomy, higrofaniczny.
Blaszki: Zatokowato wycięte, żółtawe, szarawo brązowe do fioletowo brązowych, z białawymi krawędziami.
Trzon: 35-45 x 4-5 mm, blado brązowy do żółtawo brązowego, walcowaty, nieco pogrubiony przy podstawie, nieco giętki, pusty lub wypchany białą grzybnią, oszroniony do kłaczkowatego od białawych łuseczek blisko podstawy. Kontekst białawy pod kapeluszem, brązowawy w trzonie. Zapach i smak mączny. Wszystkie części barwiące na niebiesko zielono po uszkodzeniu. KOH negatywny lub barwiący trzon na blado brązowawo.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki 5-6,5 (-7,5) x 4-6 µm, romboidalnawe lub elipsoidalnawe w widoku z przodu, elipsoidalnawe w widoku bocznym, grubościenne, żółtawo brązowe, z szeroką porą rostkową. Podstawki 18-20 x 5-6 µm, 2-, 3 lub 4-zarodnikowe, szkliste, brzuchate z przewężeniem po środku. Pleurocystydy (11-) 14-17 x 5-7 (-9) µm, szkliste, półkuliste lub brzuchate. Cheilocystydy (18-) 19-22 (-24) x (4-) 5-6 µm, obfite, szkliste, półbutelkowate, brzuchato-fuzoidalne lub czasem półkoralikowate, z krótką szyjką lub nieco kończykowate na wierzchołku. Naskórek to galaretowatawa warstwa o grubości 80 µm, z równelogławych szklistych strzępek o średnicy 2-3 µm. Trama blaszek równoległa, ze szklistych strzępek. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko i występowanie: Samotny lub wiązkowy, na glebach w tropikalnych lasach deszczowych, na wysokości 500-1000 m. Znany jedynie z rejonów Nariño i Caquetá w Departamencie Antioquía, w Kolumbii. Jeden z badanych okazów pochodzi z Caquetá (Parra & Echeverry 2), rósł w doniczce z Helikonią (Heliconia) w szklarni w Medellín.
Przebadany materiał: KOLUMBIA, Departament Antioquia, region Nariñ, Puente Linda, 15 wrzesień 1990, G. Parra s.n. (holotyp HUA, izotyp XAL). Region Caquetá, 30 sierpień 1990, G. Parra & B. Echeverry 2 (HUA, XAL).
Omówienie: Kształt i rozmiar pleurocystyd oddzielają ten gatunek od Psilocybe wrightii Guzmán i Psilocybe brasiliensis Guzmán, ten pierwszy znany jedynie z Argentyny środkowej a drugi z rejonu Sao Paulo w Brazylii (Guzmán, 1983). Gatunki te, wliczając Psilocybe heliconiae należą do sekcji Cordispora.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe herrerae

Psilocybe herrerae Guzmán (1978)

Kapelusz: 0,8-1(1,9) cm szerokości. Stożkowy do wypukłego, czasem brodawkowany. Powierzchnia gładka do suchej, drobno włókienkowo spękana. Brązowy do sepiowo brązowego, higrofaniczny, blaknie w czasie suszenia do żółtawego, czasem z niebieskawymi odcieniami. Miąższ biały, sinieje niebieskawo po zranieniu.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, blaszki stają się purpurowo brązowe do brązowawo fioletowych po dojrzeniu zarodników.
Trzon: 30-80(110) mm długości 1-2,5 mm grubości. Cały równy, nieco wąski przy szczycie i zwężający się w długi pseudotrzon (pseudorhizę - podziemne przedłużenie trzonu - tłum.). Brązowawy lub niemal w tym samym kolorze co kapelusz, szybko niebieszczy, szczególnie od podstawy w górę. Powierzchnia pokryta wątłymi, włókienkowo kłaczkowatymi łatkami.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurawo brązowe, lekko elipsoidalne z boku i lekko romboidalne z przodu, 5-6 na 3,3-4,9 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy 12-25 na 6-8,8 µm, gównie wrzecionowato brzuchate, kilka jest brzuchato dziobiastych ze skróconą szyjką. Cheilocystydy 13-23(27) na 5,5-7,7 µm w różnych formach, 7-11 na 1,5-2,5 µm, czasem nieregularnie rozwidlone.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Samotne do stadnych, często wzdłuż dróg, na ziemiach z dużą ilością piasku i gliny, oraz w otwartych lasach zdominowanych przez sosny, ambrowce i dęby. Znajdowany w czerwcu i lipcu w Chiapas i Veracruz w Meksyku.
Komentarz: Oceniony na podstawie gwałtownej reakcji niebieszczenia, Psilocybe herrerae jest prawdopodobnie aktywny, lecz nie był dotychczas analizowany. Długi pseudotrzon wyróżnia ten gatunek od większości innych. Patrz również Psilocybe wassoniorum, podobny makroskopicznie (z wyjątkiem długości pseudotrzonu), lecz pozbawiony pleurocystyd.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe hispanica

Psilocybe hispanica Guzmán (2000)

Psilocybe Hispanica jest nowym gatunkiem odkrytym w 1998 roku przez Ignacio Seral'a na hiszpańskich wzgórzach. Rosną w chłodniejszych temperaturach, widziano nawet jak rosną w śniegu. Grzyb ten znaleziono na końskich odchodach, niedaleko gromad Psilocybe Semilanceata (Łysiczka lancetowata). Odkrywca Psilocybe Hispanica skontaktował się z P. Stamets'em w październiku. Na nieszczęście harmonogram Stamets'a był przepełniony więc do Hiszpanii przyleciał włoski mykolog Giorgio Samorini, który przebadał grzyby i stwierdził, że jest to całkiem nowy gatunek, który zakwalifikował jako Psilocybe Hispanica. Grzyb ten zostanie przedstawiony w następnej książce Paul'a Stamets'a "Grzyby Psilocybowe Świata, część 2" (jestem pewien, że będzie to kolejna świetna książka Paul'a).
Obecnie posiadamy odciski tego gatunku, a wkrótce przygotujemy strzykawki. O ich potencji mówi się, że daje bardzo przyjemny wysoki lot, mocniejszy niż cubensis, ale słabszy niż azurescens, w przybliżeniu taki jak panaeolus.
I trochę informacji pochodzących od Ignacio na temat warunków uprawy.
Hispanica wyrasta z końskiego łajna w początku października, a kończy rosnąć na początku listopada, na wysokości 1700-2000 metrów. Szerokość geograficzna Hiszpanii czyni tę wartość istotną wskazówką. Woda w tych górach zmienia się w nocy w lód, mimo to Hispanica znosi bardzo dobrze niskie temperatury. W nocy temperatury są w granicach -5°C do +5°C, a w dzień +5°C do +20°C.
Nowe informacje z San Francisco z lutego 2000. Udało nam się wyhodować p. hispanicę. Nasz znajomy wybrał się do Raja aby uprawiać hispanicę. Co mnie zdziwiło to, że od momentu zaszczepienia do owocnikowania trzeba było czekać tylko trzy miesiące. Większość z nas zakładała, że nadwornym grządkom potrzeba będzie około roku. Wiadomość ta motywuje nas do dalszej uprawy tego grzyba.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe hoogshagenii

Psilocybe hoogshagenii Heim (1958)

synonimy:

Psilocybe caerulipes var gastonii Singer
Psilocybe zapotecorum Heim sensu Singer
Psilocybe semperviva Heim and Callieux

Kapelusz: (0.7)1-2,5(3) cm szerokości. Stożkowy poprzez dzwonkowaty do wypukłego z wyraźną, powiększoną brodawką (do 4 mm długości). Powierzchnia nieco lepka gdy wilgotna, gładka, często pomarszczona w połowie dysku. Czerwonawo brązowy poprzez pomarańczowo brązowy do żółtawego, higrofaniczny, blaknie w czasie suszenia do słomkowego i sinieje na niebiesko lub niebiesko czarno.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zbliżonego, kolor blado brązowy do kawowego, i ostatecznie w dojrzałości purpurowo czarny.
Trzon: (30)50-90(110) mm długości na 1-3 mm grubości. Równy do nieco pogrubionego w pobliżu podstawy, wygięty, czasem skręcony. Białawy do brązowawo czerwonego w pobliżu podstawy, łatwo sinieje niebieskawo do niebieskawo czarnego. Częściowa zasnówka cienko pajęczynowata, wątła, szybko zanikająca.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurowo brązowe, romboidalne do lekko romboidalnych, (5)6,5-8(9,6) na 4-5,6 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe, rzadko dwu zarodnikowe. Pleurocystydy 16-36 na 8-12 µm, brzuchate do zgrubiałych, często nieregularne. Cheilocystydy (15)19-35 na 4,4-6,6 µm, butelkowate, zwężające się w długą szyjkę 1-3 µm, albo bardzo lub lekko główkowate przy szczycie.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Samotny do stadnego na błotno gliniastych ziemiach na subtropikalnych plantacjach kawy. Znajdywany w czerwcu i lipcu w Meksyku (Puebla, Oaxaca, i Chiapas) oraz w lutym w Argentynie. Odnotowywany również w Brazylii i Kolumbii.
Komentarz: Umiarkowanie aktywny. Okazy z Brazylii dostarczały 0,30% psilocybiny i 0,30% psylocyny (Stijve i de Meijer 1993). Odmiana tego grzyba, Psilocybe hoogshagenii Heim var. convexa Guzmán jest jedynie nieco garbkowa, posiada wypukły kapelusz i jest konspecyficzna z Psilocybe semperviva Heim i Callieux. Odmiana ta jest najpowszechniejsza w stanie Puebla w Meksyku i w mniejszym stopniu w stanach Oaxaca i Hidalgo, owocnikuje od czerwca do sierpnia. Jeden z najniezwyklej wyglądających Psilocybe dotychczas odkrytych, grzyb ten jest dość mocny. Heim i Hofmann (1958) stwierdzili 0,6% psilocybiny i 0,1% psylocyny (jak Psilocybe semperviva Heim i Caillieux) w wyhodowanych okazach. Guzmán (1983) donosił, że grzyb ten rośnie na wysokości 1000-1800 metrów (Argentyna) i jest powszechnie widziany przez hodowców kawy informujących o intensywnych wyspach pojawiających się jednocześnie i szybko zanikających. Patrz również Psilocybe brasiliensis.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe inconspicua

Psilocybe inconspicua Guzmán & Horak

Kapelusz: 5-10 mm średnicy, wypukły ze stożkową brodawką, krawędź podwinięta u młodych karpoforów, blado lub głęboko ochrowo brązowy lub brązowy. Krawędź prążkowana, suchy, nagi, błonowaty, bez resztek zasnówki.
Blaszki: Szeroko przyrośnięte do sporadycznie półzbiegających, bardzo gęsto ścieśnione, gliniaste, krawędzie białe a czasem w sposób widoczny strzępiaste.
Trzon: 20-25 na 0,5-1 mm, walcowaty, kruchy, łamliwy, w tym samym kolorze co kapelusz lub bledszy, pokryty białymi włókienkami zasnówki, podstawa biała od grzybni, często z białymi ryzoidami, suchy, lity. Kontekst cienki, w kolorze kapelusza. Zapach i smak niewyróżniający się. Odcisk zarodników brązowy.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki 5,5-6,5 (-7) na (3,5) 4-5 na 3,3-3,8 µm, romboidalnawe (grzbietowobrzusznie) do eliptycznawych (bocznie), żółtawo brązowe (KOH), gładkie, błonka cienkościenna, wyraźna pora rostkowa i wyrostek (apikul). Podstawki 17,5-22 na 5,5-6,5 µm, półgruszkowate, szkliste, 4-zarodnikowe. Cheilocystydy 20-30 na 7-14 µm, zasadniczo włókienkowate do pęcherzykowatych, brązowawe (KOH), rzadko szkliste, błonka cienkościenna, formująca sterylną krawędź blaszki. Pleurocystydy nieobecne. Strzępki podobłoczni i tramy nieregularnie inkrustowane pomarańczowo żółtym barwnikiem (KOH). Naskórek to skórka galaretowatawych, brązowawych (KOH) równoległych strzępek, inkrustowanych brązowym (KOH) barwnikiem. Podskórek z walcowatych, szklistych, bezbarwnych strzępek. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko: Stadny w małych grupach na glebie w ściółce lasów Araukarii Araucaria cunninghamii. Znany jedynie z Papui Nowej Gwinei.
Przebadany materiał: PAPUA NOWA GWINEA, Dystrykt Morobe, Bulolo, Susu; 15.01.1973, leg. Horak (holotyp ZT, 72/751; izotyp w ENCB).
Obserwacje: Ten mały Psilocybe jest bardzo odrębnym gatunkiem. Psilocybe inconspicua nie ma oczywistych powiązań z inną taksą tego rodzaju oprócz niektórych gatunków opisanych przez Guzmána (1977) z lasów tropikalnych Meksyku. Brązowawe cheilocystydy stanowią najbardziej widoczną cechę taksonomiczną. Ze względu na jego przynależność systematyczną Psilocybe inconspicua jest prawdopodobnie grzybem halucynogennym.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe inquilina

Psilocybe inquilina (Fries ex Fries) Bresadola

Łysiczka stożkowata

synonimy:
Deconica inquilina (Fries) Romagn.
Psilocybe ecbola (Fries) Singer

nieaktywny

Kapelusz: (0,5)1-2 cm szerokości. Półkolisty do wypukłego, otwiera się od szeroko wypukłego poprzez prawie płaski do nieco garbkowanego. Czerwonawo brązowy poprzez ceglasto brązowy do jasno lub żółtawo brązowego, higrofaniczny, blaknący do słomkowego. Krawędź półprzeźroczyście żłobiona gdy wilgotna prawie na całej długości dysku od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki, staje się nieprzejrzysty po wyschnięciu, i czasem przystrojony białawymi, kłaczkowatymi łuseczkami.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do nieco zbiegającego, blaszki czerwonawo brązowe do purpurowo szaro brązowych, z krawędziami w tym samym kolorze.
Trzon: 20-40 mm długości na 1,5-2 mm grubości. Równy, wygięty, pusty, białawy do czerwonawo brązowego, przystrojony białawymi do brązowych włókienkami skierowanymi blisko podstawy, często posiadającej przyczepioną, białawą grzybnię. Częściowa zasnówka pajęczynowata, szybko zanikająca.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurowo brązowe, 7-8,8(10) na 4,5-6,6 µm, lekko romboidalne do lekko elipsoidalnych z przodu, lekko elipsoidalne z boku. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy butelkowate do lekko butelkowatych, (15) 18-38 na 5-8 µm, z długą szyjką 2,5-3,8 µm szerokości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Samotny do stadnego, powszechny na podłożu z łodyg traw na otwartych obszarach, okazjonalnie na butwiejących gałązkach lub żyznych glebach. Gatunek umiarkowany, Psilocybe inquilina jest szeroko rozpowszechniony, odnotowywany w Północnej Ameryce (Kalifornia, Oregon i Waszyngton), Południowej Ameryce (Argentyna, Chile i Urugwaj) i w Europie (Dania, Finlandia, Francja, Węgry, Szwecja i Szwajcaria). Niewątpliwie szerzej rozpowszechniony niż obecnie udokumentowano.
Komentarz: Nie określony jako aktywny. Często znajduję Psilocybe inquilina na jesieni, wyrastający u podnóża zbitych, butwiejących traw. Grzyby trudno zerwać bez przełamania trzonu lub wyrwania kępek martwej trawy z okazem. Cecha ta, w połączeniu z nieco zbiegającymi się blaszkami, wypukłym kapeluszem i mocno przeźroczyście żłobionymi krawędziami, wyróżnia ten gatunek makroskopicznie. Patrz również Psilocybe crobula (Łysiczka drobna) i Psilocybe montana.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe jacobsii

Psilocybe jacobsii Guzmán

Psilocybe jacobsii Guzmán został opisany w sekcji Cordispora z Meksyku (Guzmán, 1983), w oparciu o jego dobrze wykształcony pierścień. Po przebadaniu typu (w ENCB) i związanych notatek, rozważono, że jest dobrym przedstawicielem sekcji Stuntzii. Grubościenne półrombowe zarodniki oraz pierścień są powszechnymi cechami w tej sekcji.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe kumaenorum

Psilocybe kumaenorum R.Heim (1967)

Psilocybe kumaenorum jest znany w Yuwi, języku Kuma (Heim 1967: 186; Heim 1978), jako koull tourroum, kougltourroum lub koobl tourroum (Heim 1967) (Yoowi [Reay 1959]). Jednakże, Heim (1967: 186) zasugerował, że Kuma stosowali te nazwy dla wielu różnych grzybów, więc mają one, być może, małe zastosowanie przy odróżnianiu Psilocybe kumaenorum od innych gatunków grzybów występujących w Kondambi.
Kapelusz: 5-7 mm średnicy, szczyt sutkowy i punktowy, lecz nie brodawkowy, spłaszczony i bardzo nieregularny, z krawędzią przeważnie płatkowaną/karbowaną, często dość szorstki, na początku mocno zawinięty; najpierw dzwonkowaty i cały czarnobrązowy, następnie czarnawo karmazynowo/purpurowy na obwodzie (K. 65), ze środkiem w kolorze kremowym cielistym (128C/153C) lub pomarańczowym; czasem z subtelnymi zielonkawymi odcieniami; na szczycie brodawki pomarańczowo żółty, kremowy lub jasno ochrowy (K. 157'162) lub zielonkawy (+ K. 245); na krawędziach naznaczony niezbyt grubymi lecz wyraźnymi paskami bardzo ciemnego fioletu (K. 544 ciemny); bardzo higrofaniczny, szybko pobielający (kremowy), jak wykazano przez przesuszenie małych białawych miejsc. Miąższ brązowawy, o zapachu mąki (Heim 1967: 186).
Blaszki: Najpierw kremowe, następnie ochrowe, następnie fiołkoworóżowe/malwowe lub blado pomarańczowo-fiołkoworóżowe (K. 109 jasny), ostatecznie fioletowe z purpurowym odcieniem (+ K. 105), na krawędziach białe i takimi pozostające; zbliżone. Psilocybe kumaenorum brak pleurocystyd.
Trzon: Osiąga 2,7 cm długości, 1,3 mm szerokości, 2,5 mm przy podstawie, która jest nieco, lecz wyraźnie brzuchata; na początku biały i naznaczony drobnymi, bardzo prostymi wydłużonymi bruzdami, szarawo brązowy, srebrzysty na wierzchołku, gdzie znajdują się drobne szczątki delikatnej, jedwabistej, białej zasnówki; na spodzie pusty, o fioletowo czerwonej korze, na zewnątrz jasno zielony (K. 303 C) lub szary z lekką tendencją ku niebieskiemu (K. 325); miąższ pomarańczowo żółty (K. 137).
Uprawa: Psilocybe kumaenorum został wyhodowany z zarodników, w sztucznych warunkach na podłożu agaru słodowego i wytworzył puszystą, bawełnopodobną, czystą białą kulturę grzybni, rozrastającą się bardzo powoli i formującą lepkie płatki, które można rozpoznać jako bardzo proste, prawie nitkowate i z bezbarwnymi włóknami o rozmiarze około 0,6 - 0,7 mm (Heim 1967: 188).
Dane etnobotaniczne: Stosowanie Psilocybe kumaenorum dla efektów enteogennych nie zostało sprawozdane wśród Kuma z wioski Kondambi (Heim 1967). Nie jest też wiadomo, czy Kuma byli świadomi możliwej aktywności enteogenicznej Psilocybe kumaenorum. Poole (1987) zasugerował, że Psilocybe kumaenorum mógł być stosowany rytualnie z innymi gatunkami grzybów wśród Bimin-Kuskusmin z Prowincji West Sepik (porównaj Rudgley 1993: 103).
Chronologia: Wioska Kondambi, Dolina Wahgi, Prowincja Western Highlands, Papua Nowa Gwinea. Guzmán i Watling (1978) zasugerowali, że możlie, iż Psilocybe kumaenorum może również występować w Australii (Allen et al. 1991:65).
Siedlisko: Trawiaste, wilgotne miejsca wokół wioski Kondambi, koło późnego sierpnia, 1963 (Heim 1967: 186). Psilocybe kumaenorum rośnie na glebach w małych grupach i na otwartych miejscach wśród traw (Allen et al. 1991: 65).
Dawkowanie: Dawka progowa Psilocybe kumaenorum jest obecnie nieznana (Allen et al. 1991: 44).
Chemia i aktywność: Heim (1967: 187) zasugerował, że Psilocybe kumaenorum prawdopodobnie zawiera psilocybinę, bazując na morfologicznych i mikroskopowych podobieństwach ze znanym enteogenicznym gatunkiem Psilocybe caerulescens zauważając, że miąższ Psilocybe kumaenorum zwykle zmienia się na zielono lub niebiesko, jak niektóre inne gatunki Psilocybe, które wiadomo, że zawierają psilocybinę. Psilocybe kumaenorum został objęty przez Ott (1993: 311; porównaj Ott 1996) na liście gatunków grzybów zawierających psilocybinę.
Znane efekty: Psilocybe kumaenorum został uznany przez Heim'a (1967: 187) za "halucynogenny" gatunek Psilocybe i podobny do meksykańskiego gatunku Psilocybe wassoni Heim (Heim 1957a; Heim 1957b; Heim 1958), który pierwotnie został nazwany Psilocybe muliercula Singer et Smith (Singer & Smith 1958: 141-142, porównaj Ott 1993: 302-303, n. 8; Ott 1996). Gatunek ten został również porównany przez Ott (1993: 315, n. 11) ze znanym gatunkiem zawierającym psilocybinę, Psilocybe zapotecorum Heim (Heim & Hofmann 1958; Heim & Hofmann 1958 [1959]), również znanym jako Psilocybe candidipes Singer et Smith (Ott & Guzmán 1976). Ott (1993: 315, n. 11) sprawozdał również, że Psilocybe kumaenorum i spokrewniony gatunek Psilocybe novaezelandiae był stosowany jako enteogen rekreacyjny w Nowej Zelandii i prawdopodobnie również w Australii (porównaj Allen et al. 1991). Jednakże Guzmán et al. zaklasyfikowali Psilocybe novaezelandiae jako nie niebieszczący i umieścili go w sekcji Pratenae Guzmán (1991: 508; porównaj Guzmán & Horak 1978), co mało prawdopodobnie czyni go grzybem psilocybowym, gdyż sekcja ta nie jest znana z uwzględniania innych gatunków zawierających psilocybinę (Ott 1993: 315 n. 11).

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe liniformans

Psilocybe liniformans Guzmán & Bas (1977)

Kapelusz: 1-2,5 cm szerokości. Wypukły do szeroko wypukłego, czasem z szerokim garbkiem. Gładki, lepki gdy wilgotny od oddzielnej żelatynowej błony. Mętno szarawo ochrowo brązowy lub oliwkowy. Higrofaniczny, w czasie schnięcia ciemnieje i staje się słomiano brązowy. Barwi na niebiesko zielono.
Blaszki: Przyrośnięte, zbliżone do oddalonych, ciemno czekoladowo brązowe do purpurowo brązowych.
Trzon: 14-30 mm długości x 1-2 mm grubości. Równy do pofalowanego przy podstawie. Białawy do blado brązowawego i w przypadku zranienia barwiący na niebiesko.
Odcisk: Ciemno szarawo purpurowo brązowy.
Siedlisko: Pojedyncze do grupowych na końskim oborniku lub na glebach łąk lub pastwisk, bogatych w nawóz.
Występowanie: Waszyngton do Oregonu. Prawdopodobnie w Kolumbii Brytyjskiej, Kanada.
Sezon: Od lata do jesieni.
Dozowanie: Słaby do średnio aktywnego. 10 do 20 świeżych okazów.
Komentarz: Kolejny rzadki okaz z Pacific Northwest Stanów Zjednoczonych. Podobne gatunki, Psilocybe liniformans Guzmán i Bas var. liniformans są powszechne w Holandii.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe luteonitens

Psilocybe luteonitens (Fr.) Park.-Rhodes 1951

synonimy:
Stropharia umbonatescens (Peck) Saccardo
Stropharia luteonitens, [RSD]

prawdopodobnie nieaktywny

Kapelusz: 1-4 cm szerokości. Stożkowo dzwonkowaty z wyraźnym garbkiem, otwiera się od wypukłego przez szeroko wypukły do prawie płaskiego z, lub bez ostrego, niskiego garbka. Krawędź zdobiona delikatnymi białawymi szczątkami częściowej zasnówki. Żółtawy do blado ochrowo brązowego wzdłuż dysku. Powierzchnia lepka gdy wilgotna od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki. Miąższ cienki, blady.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do nieco zbiegającego, blaszki rozmieszczone blisko, szerokie. Kolor na początku białawy, po czym szarawy, i ostatecznie purpurowo brązowy.
Trzon: 35-70 mm długości na 2-4 mm grubości. Równy i smukły. Blady do żółtawego, jaśniejszy niż kapelusz. Powierzchnia pudrowana ponad rejonem pierścienia, a poniżej początkowo pokryta drobnymi włókienkami, lecz często z wiekiem się wygładza. Częściowa zasnówka lekko błoniasta, kłaczkowata, pozostawia niewyraźną, ulotną strefę pierścieniową włókienek, jeśli w ogóle.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurowo brązowe, lekko elipsoidalne do elipsoidalnych, 15-19(22) na 10-11 µm. Basidia (podstawki) dwu zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 25-45 na 3-7 µm, cylindryczne do lekko butelkowatych z wygiętym, wydłużonym koniuszkiem.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Stadny na łajnie na jesieni w Pacific Northwest. Odnotowywany w Waszyngtonie, Oregonie, Idaho, Michigan i Nowym Jorku w lecie do wczesnej jesieni. Odnotowywany również w Meksyku, Europie i Azji.
Komentarz: Aktywność nieznana. Preferencje siedliskowe, wyraźne garbkowanie, żółtawy kapelusz i biała, błoniasta, częściowa zasnówka czynią ten gatunek łatwym do rozpoznania. Dodatkowo, resztki zasnówki zazwyczaj trzymają się bardziej kapelusza niż trzonu, szczególnie widoczne w młodości. Patrz również Psilocybe semiglobata (Łysiczka łajnowa (Pierścieniak półkulisty)) i Psilocybe fimetaria.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe magnivelaris

Psilocybe magnivelaris (Peck) Noordel. 1995

synonimy:
Psilocybe percevalii (Berkeley i Broome) Orton
Stropharia percevalii (Berkeley i Broome) Saccardo
Stropharia magnivelaris Peck apud Harriman

nieaktywny

Kapelusz: 1,5-6 cm szerokości. Z tępym garbkiem, dzwonkowy do wypukłego, otwiera się od szeroko wypukłego do prawie płaskiego i często garbkowanego, z podniesioną na starość krawędzią. Powierzchnia lepka gdy wilgotna od cienkiej, żelatynowatej błonki, gładka, pokryta rozrzuconymi, białymi, kłaczkowatymi łuseczkami, zwiększającymi się blisko krawędzi. Blado szarawo żółty poprzez ochrowawy do brązowawo pomarańczowego, ciemniejszego blisko dysku, niezbyt silnie higrofaniczny.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do wciętego, blaszki szerokie, zbliżone, na początku blado białe, szybko szarawo brązowe i ostatecznie ciemno purpurawo brązowe z białawymi frędzlami na krawędzi.
Trzon: 50-85 mm długości na 4-7 mm grubości. Pusty, równy do powiększonego blisko wierzchołka i zwężający się u dołu. Biały do wyblakle żółtawego. Częściowa zasnówka błoniasta, pozostawiająca gruby błoniasty pierścień, często kloszowaty, mogący przerodzić się w strefę pierścieniową, poniżej której powierzchnia pokryta może być włókienkowatymi łatkami. Miąższ umiarkowanie gruby, jędrny, białawy, nie siniejący.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurawo brązowe, gładkie, elipsoidalne 13-15 na 6-8 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 33-44 na 4-5 µm, nieco zgrubiałe do lekko butelkowatych, z wydłużoną szyjką 3-4 µm grubości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Rozproszone do stadnych, preferują gleby piaskowe, równiny aluwialne, i/lub gleby bogate w szczątki drzewne Salix (wierzba) i Almus(olcha). Znajdywane od maja do listopada w Stanach Zjednoczonych (Alaska, Waszyngton, Oregon, być może Kolorado), północnej Europie, i Wyspach Brytyjskich. Prawdopodobnie znacznie bardziej rozpowszechniony niż aktualnie wiadomo.
Komentarz: Nieaktywny, zdatność do spożycia nieznana. Dobrze wykształcony błoniasty pierścień, nie niebieszczący miąższ, niewielki rozmiar, i siedlisko, wszystko to daje wskazówki do jego identyfikacji. Grzyb ten jest podobny do Psilocybe squarrosa oraz Psilocybe thrausta, i może być z pewnością odróżniony dzięki długości cheilocystyd. Stropharia riparia generalnie podobna. Patrz również Psilocybe subaeruginascens.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe mairei

Psilocybe mairei Singer (1973)

synonimy:
Psilocybe maire Singer sensu Guzmán
Hypholoma cyanescens Maire

Kapelusz: 1,5-3,5 cm szerokości. Wypukły poprzez dzwonkowaty do stożkowo dzwonkowatego, otwiera się z wiekiem, lecz nie garbkowany. Powierzchnia lepka gdy wilgotna od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki. Pomarańczowawo brązowy, staje się oliwkowo zabarwiony, higrofaniczny, suchy blaknie do żółtawo białego. Miąższ bursztynowy, sinieje niebieskawo po zranieniu.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, blaszki blade na początku, szybko ciemnieją, stając się purpurawo brązowe z krawędziami, które pozostają białawe.
Trzon: 25-75 mm długości na 2-5 mm grubości. Równy do nieco powiększonego blisko podstawy. Białawy do żółtawo białego, w miejscu zranienia sinieje niebieskawo. Powierzchnia oszroniona u góry i drobno włókienkowata u dołu, wypchana jedwabistym włóknem. Podstawa trzonu zdobiona grubymi, rozchodzącymi się promieniście ryzomorfami. Częściowa zasnówka pajęczynowata, biała, pozostawiająca na trzonie włókienkowate resztki.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurawo brązowe, wydłużono elipsoidalne, 10-12(13,5) na 5,5-7 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne lub w pobliżu krawędzi blaszki. Cheilocystydy 30-40 na 6-8 µm. Różnorodnej formy: butelkowate, wrzecionowate, lub ampułkowate.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Znany jedynie z Północnej Afryki (Maroko i Algieria) od października do grudnia. Rośnie stadnie na glebach bogatych w szczątki drzewne, w lasach mieszanych z sosną (Pinus pinaster), jodłą (Abies pinsapo) i dębem (Quercus ilicis oraz Quercus pyrenaica. Identyfikacja kolekcji z Europy jako Psilocybe mairei jest wątpliwa, i nawiązując do Guzmán'a (1983) był to prawdopodobnie Psilocybe serbica i pokrewne.
Komentarz: Prawdopodobnie mocny, sądząc po reakcji niebieszczenia, chociaż nie opublikowano żadnej analizy. Jest to jedyny rozkładający drewno, niebieszczący psilocybe odnotowany w Północnej Afryce. Przed rozszerzeniem Sahary, Północna Afryka cieszyła się wilgotnym klimatem i niewątpliwie gościła wiele więcej grzybów, od znanych obecnie. Może ciekawić, czy Psilocybe mairei jest ocalałą pozostałością po gatunku, który był kiedyś bardziej powszechny. Przypomniałem sobie sztukę naskalną z płaskowyżu Tassili w Północnej Algierii przedstawiającą pszczoło podobnego szamana doznającego stanu grzybowego, i uderzył mnie fakt, że to jedyny gatunek Psilocybe znany obecnie na tym obszarze. Biorąc pod uwagę, że w czasach, gdy żył artysta przez płaskowyż Tassili biegły rzeki, więc aluwialne równiny byłyby doskonałe do utrzymania takiego gatunku jak Psilocybe mairei. Czy mógł być to grzyb, którego używał artysta? Patrz również Psilocybe cyanescens, Psilocybe serbica i pokrewne.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe makarorae

Psilocybe makarorae P.R.Johnst. & P.K.Buchanan (1995)

Kapelusz: 1,5-3,5 cm średnicy. Stożkowy do dzwonkowatego, otwiera się z wiekiem do szeroko wypukłego, zazwyczaj z wyraźnym garbkiem. Powierzchnia lepka do suchej. Żółtawo brązowa do pomarańczowawo brązowej, blaknąca podczas schnięcia, i jaśniejsza blisko krawędzi, która jest żłobiona gdy wilgotna. Miąższ białawy, sinieje zielonkawo niebiesko przy zranieniu.
Blaszki: Zbliżone, blado zielonkawo brązowe z krawędziami w tym samym kolorze.
Trzon: 30-60 mm długości na 2-4 mm grubości, równy, biały do brązowawego przy podstawie, z której promieniście rozchodzą się białe ryzomorfy. Częściowa zasnówka pajęczynowata, pozostawiająca włókienkowate resztki wzdłuż krawędzi kapelusza gdy jest młody, szybko zanikają, lecz nie formują na trzonie obręczy pierścieniowej. Powierzchnia drobno włókienkowata i jedwabista.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurawo brązowe, elipsoidalne z boku, jajowate do lekko romboidalnych z przodu, (6,5)7,5-10 na 4,5-6,5 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy podobne do cheilocystyd, brzuchato dziobiaste do kończykowatych, 4-8 µm grubości, z prostą szyjką 2,5-4 µm długości. Cheilocystydy 18-26 na 6-9 µm brzuchato dziobiaste do kończykowatych, z krótką, prostą szyjką 3-5 µm długości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Znajdywane jesienią, rozproszone do stadnych na butwiejącym drewnie i gałązkach (Nothofagus) w pobliżu jezior i terenów piknikowych w pobliżu Makarory w Nowej Zelandii (Jeziora Otago i Lodowiec Franz Josef). Przypuszczalnie szerzej rozpowszechniony.
Komentarz: Potencja nieznana lecz prawdopodobnie umiarkowanie aktywny, ujawnia reakcję niebieszczenia. Ten nowo opisany gatunek przez Johnston'a i Buchanan'a (1996) przypomina Psilocybe caerulipes, lecz obecność pleurocystyd i cheilocystyd o dłuższej szyjce wykreśla Psilocybe makarorae z tego taksonu. Warte uwagi jest to, że tych dwóch autorów pracujących przy tym grzybie, konsultuje się i jest opłacanych przez urzędników urzędu ochrony porządku publicznego, by pomóc w oskarżeniu pechowych zbieraczy. Patrz również Psilocybe australiana, Psilocybe eucalypta, Psilocybe subaeruginosa.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe mammillata

Psilocybe mammillata (Murrill) A. H. Sm. 1948

Kapelusz: (0,5)1-3(1,5) cm szerokości. Stożkowy, w dojrzałości otwiera się do dzwonkowatego i często garbkowanego. Gdy wilgotny, powierzchnia gładka, nieco żłobiona w pobliżu krawędzi, która jest często zdobiona drobnymi szczątkami częściowej zasnówki. Czerwonawo brązowy do brązowawo oliwkowego, higrofaniczny, blaknący do beżowego lub brudno żółtawo pomarańczowego od tarczy, od czasu do czasu z czarnawymi odcieniami. Miąższ blado brązowy, sinieje niebieskawo.
Blaszki: Zbliżone, blado brązowe do ciemno purpurawo brązowych, cienkie z białawymi krawędziami.
Trzon: 15-30 mm długości na 1-2 mm grubości. Równy do nieco powiększonego przy podstawie, z której promieniście rozchodzi się biała grzybnia. Żółtawy na początku, wkrótce z dojrzałością czerwonawo brązowy, często zachowuje białawe łaty w pobliżu podstawy. Miąższ czerwonawo brązowy, sinieje niebieskawo w miejscu zranienia. Częściowa zasnówka pajęczynowata, wątła, szybko zanika z wiekiem.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurowo brązowe, lekko elipsoidalne z boku, romboidlane do lekko romboidalnych z przodu, 5-6,5(8) na 3,5-5,5 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne lub jedynie w pobliżu krawędzi blaszki. Cheilocystydy 12-17 na 4,5-5 µm, wrzecionowate brzuchate z wydłużonymi szyjkami, 3,3-5 na 1-2,5 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Samotny do stadnego, rzadko wiązkowy, na glebach bogatych w szczątki drzewne, w próchnicy, i czasami na glebach gliniastych. Znajdywany wzdłuż szlaków, ocienionych nasypów i na plantacjach kawy. Odkryty przez dr Thiers'a na Florydzie (Highlands Hammock State Park). Odnotowany również na Jamajce, w Meksyku, i Boliwii.
Komentarz: Guzmán et al. (1993) informuje, że gatunek ten jest aktywny, mimo, że nie przytacza żadnych analiz. Klasyczna reakcja niebieszczenia pozostawia trochę wątpliwości odnośnie aktywności, więc szacowanie potencji byłoby jedynie spekulatywne. Grzyb tej jest prawdopodobnie szeroko rozpowszechniony na większości obszarów Florydy, lecz nie jest rozpoznawany przez większość zbieraczy bardziej masywnego Psilocybe cubensis.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe merdaria

Psilocybe merdaria (Fr.) Ricken

Łysiczka pomiotowa

synonimy:
Agaricus merdarius Fr.
Stropharia merdaria (Fr.) Quél.
Geophila merdaria (Fr.) Quél.
Fungus merderius (Fr.) Kuntze
Psalliota merdaria (Fr.) Henn.
Deconica merdaria (Fr.) Noordel.

nieaktywny

Kapelusz: 1-4 cm szerokości. Dzwonkowato półkolisty poprzez wypukły do szeroko wypukłego, i czasem nieco garbkowanego, ostatecznie, z wiekiem otwiera się do płaskiego. Krawędź przeźroczyście żłobiona gdy wilgotny i często obwieszona szczątkami cienkiej, częściowej zasnówki. Cynamonowo brązowy do sino brązowego gdy wilgotny, blaknie do ochrowego lub żółtawo brązowego, pozostając ciemniejszym na dysku. Powierzchnia gładka, zwilżona do lekko lepkiej tylko gdy wilgotna.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do nieco zbiegającego, rozmieszczone blisko lub szeroko. Żółtawe na początku, ciemniejące wraz z dojrzewaniem zarodników do ciemno brązowego.
Trzon: 20-40 mm długości na 1-3 mm grubości. Blado żółtawe do bladych. Powierzchnia pokryta drobnymi, suchymi włókienkami. Miąższ wypchany włóknistym miękiszem, twardy, lecz szybko staje się pusty. Częściowa zasnówka lekko błoniasta, zanikająca, szybko przeradza się w pierścieniową strefę włókienek w środkowo dolnych rejonach trzonu, zazwyczaj pociemniałych od zarodników.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurowo brązowe, lekko elipsoidalne, 10-14 na 7-9 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 20-33 na 6,6-8,8 µm, wrzecionowato brzuchate do lekko butelkowatych z krótką szyjką 3,3-4,4 µm grubości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Rozproszone do licznych na łajnie. Odnotowane w Kalifornii, Oregonie, Waszyngtonie i północno Środkowym Zachodzie Stanów Zjednoczonych. Szeroko rozpowszechniony po świecie, grzyb ten był zbierany w Kanadzie, Europie, dawnym ZSRR i Japonii. Psilocybe merdaria jest prawdopodobnie znacznie bardziej rozpowszechniony niż sygnalizuje obecnie literatura. Preferuje strefę umiarkowaną.
Komentarz: Nie określony jako aktywny; brak dostatecznych badań na chemiczną zawartość. W strefach umiarkowanych Psilocybe merdaria jest powszechnym mieszkańcem łajna wraz z Psilocybe semiglobata (Łysiczka łajnowa (Pierścieniak półkulisty)) i Psilocybe papilionaceus. Pierścień jest typowo ulokowany w niższych rejonach trzonu, lub w połowie wysokości, ale nie u góry. Gatunek ten jest w zasadzie identyczny z Psilocybe moelleri który ma większe zarodniki: 13-14(16) na 7-8 µm. Patrz również Psilocybe coprophila oraz Psilocybe subviscida (Łysiczka ciemnobrązowa).

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe meridensis

Psilocybe meridensis Guzmán

Kapelusz: (10-) 15-30 mm średnicy, stożkowy do wypukłego lub półdzwonkowatego, półbrodawkowy lub półgarbkowany, lepki, równy, na krawędzi nieco prążkowany, żółtawo brązowy lub czerwonawo brązowy, blednący blisko krawędzi, łatwo zmieniający kolor na niebiesko zielony do czarnawego po uszkodzeniu lub przy starości.
Blaszki: Przyrośnięte lub zatokowato wycięte, żółtawo szare do brązowawo fioletowych lub ciemno brązowej sepii, krawędzie białawe i kłaczkowatawe; zmieniające kolor na niebiesko zielony do czarnawego po uszkodzeniu.
Trzon: 40-80 x 3-5 mm, równo walcowaty lub nieco pogrubiony przy podstawie, nieco powyginany, pusty, białawy do nieregularnie czerwonawo brązowego lub czarnawego, łatwo zmieniający kolor na niebiesko zielony po uszkodzeniu, pokryty białawymi kłaczkowatymi łuseczkami, głównie blisko podstawy. Zasnówka dobrze wykształcona, pajęczynowata i biała, formująca złożony włókienkowatawy lub błonkowatawy pierścień, często podwójny. Kontekst blado żółty w kapeluszu i trzonie, białawy blisko powierzchni kapelusza, łatwo zmieniający kolor na niebiesko zielony do czarnawego po ścięciu. Wysuszone basidiomaty są zupełnie czarnawe do czarnych. Zapach nieco osobliwy lecz grzybopodobny, nie mączny. Smak nieco grzybowy, mącznawy do ostrego. Odcisk zarodników fiołkowo brązowy.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (5,5-) 6-7 (-8) x 3-4 x 3-3,5 (-4) µm, elipsoidalnawe lub jajowatawe zarówno w widoku z przodu oraz z boku, brązowawo żółte, cienko ścienne, z szeroką porą rostkową na jednym końcu oraz ostrym krótkim dodatkiem na drugim. Podstawki (16-) 17,5-24 x (4-) 5-6 µm, 4-zarodnikowe, zgrubiałe brzuchate, szkliste. Pleurocystydy (16-) 17,5-27 (-28) x (4-) 5-7 (-9) µm, powszechne, szkliste, włókienkowatawe z ostrym wierzchołkiem lub półbutelkowate z krótką szyjką. Cheilocystydy (14,5-) 16-28 (-31) x (4-) 5-6,5 µm, liczne, szkliste, brzuchate półbutelkowate, często z przewężeniem po środku z krótką lub długą szyjką, czasem rozwidlone. Podobłocznia niezbyt dobrze rozróżniana. Trama blaszek regularna, ukształtowana ze szklistych do bladożółtych strzępek, cienko ściennych o szerokości 2,5-13 µm. Naskórek półżelatynowaty, uformowany ze szklistych do blado żółtych równoległych strzępek 2,5-4 µm. Podskórek ze szklistych lub blado żółtych strzępek lub elementów kulistawych o szerokości 5-17 µm, cienko do grubo-ściennych. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko: Stadny na glebach, w lasach podtropikalnych ("wiecznie zielonych górskich lasach ombrofilnych") z Cyathea i Blechnum na wysokości 2400 m. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: WENEZUELA: Stan Márida, Park Sierra Nevada, Telefárico de Márida, La Montana Station, 23 maj 1993, Marcano & Guzmán s.n. (Guzmán 30806), (Holotyp Herb. Univ. de Los Andes, Fac. Farmacia 8001; izotyp XAL).
Obserwacje: Obecność pierścienia wykazuje związek tego gatunku z Psilocybe argentipes Yokoyama z Japoni oraz Psilocybe graveolens Peck z USA, lecz ten pierwszy nie ma pleurocystyd a drugi posiada szersze zarodniki [4,5-5(-6) µm] oraz szkliste do brązowawych pleurocystyd. Jego siedlisko jest podobne do siedliska Psilocybe zapotecorum oraz Psilocybe angustipleurocystidiata, lecz gatunki te nie mają pierścienia, a pleurocystydy są pęcherzykowato kończykowatawe lub wrzecionowatawe o szerokości 5,5-14 µm u pierwszego oraz 3-6,5 µm szerokości u drugiego. Silna reakcja niebiesko zielona do czarnawej lub czarnej we wszystkich częściach basidiomu, wliczając blaszki, jak również ostry smak, są dwiema wyraźnymi cechami Psilocybe meridensis.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe mescaleroensis

Psilocybe mescaleroensis Guzmán, Walstad, E. Gándara & Ram.-Guill.

Kapelusz: 20-60 mm, wypukły do półgarbkowanego, brązowawo żółty, higrofaniczny, krawędź prążkowana gdy wilgotny, często z pomarańczowawym środkiem, szeroki garbek i falista krawędź. Posiada oddzielalną galaretowatą błonkę. Sinieje na niebiesko w miejscu uszkodzenia.
Blaszki: Gdy młode w kolorze śmietany, z wiekiem czekoladowo brązowe, przymocowanie przyrośnięte do zbliżonego.
Trzon: 50-100 mm długości, 5 do 20 mm grubości, biały, czasem z jasnymi pomarańczowymi łatkami, włókienkowaty, równy do nieco powiększonego w pobliżu góry. Pierścień kruchy i błoniasty, biały lub opylony ciemno brązowymi zarodnikami. Podstawa trzonu z grzybnią ryzomorficzną. Niebieszczy w miejscu uszkodzenia. Smak i zapach nieco mączny.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki ciemno czekoladowo brązowe, półrombowe lub jajowatawe, grubościenne, 9-12 x 6-8 µm. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 20-30 x 6 µm, wrzecionowate lub brzuchato dziobiaste, czasem rozwidlone.
Siedlisko i występowanie: Rośnie rozproszony do stadnego na martwych trawach, na pastwiskach i sawannach niedaleko lasów Sosny żółtej (Pinus ponderosa), często niedaleko nór susła. Znajdowany latem i na jesieni na terenie Sierra Blanca w Nowym Meksyku, niedaleko Mescalero, Nowy Meksyk. Dotychczas został znaleziony jedynie w tego typu okolicy lub w pobliżu.

source - www.wikipedia.org

OPIS 2
Kapelusz: (20-) 30-45 (-60) mm średnicy, wypukły do półgarbkowanego, krawędź bardzo falista, blado brązowawo żółty (4A3-4) do ciemniejszego (4B5-7), często z bardziej pomarańczowym dyskiem (4A7-8), higrofaniczny, zmieniający się na blado brązowawy (bliski 9E2), przeźroczyście-prążkowany gdy wilgotny, z oddzielalną galaretowatą błonką.
Blaszki: Przyrośnięte do zbliżonych, brudno białawe (4A2) do blado brązowawo szarych (4B4-5) lub brązowawo różanych (6A3), ostatecznie ciemno czekoladowe (7E4-5), krawędzie w tym samym kolorze. Pierścień blisko dołączony do powierzchni trzonu, nieco błonowaty, biały lub zyskujący kolor zarodników na górnej powierzchni, krótkotrwały. Kontekst białawy do blado szarawego (4A2-3), z nieco mącznym zapachem i smakiem.
Trzon: (50-) 60-70 (-100) x 5-8 (-20) mm, walcowaty, równy lub grubszy blisko wierzchołka, powyginany, włókienkowaty, lity do pustego, białawy do nieregularnie pomarańczowego (5A7) lub pomarańczowawo różowego (zbliżony do 7A3-4), podstawa nieco ryzomorficzna, obficie szczeciniasto owłosiona. Wszystkie basidiomy niebieszczą, z wyjątkiem blaszek. Odcisk zarodników ciemno czekoladowy (7E-4).
Cechy mikroskopowe: Basidiospory (9-) 10-11 (-13) x 6-7 (-8) x 6-7 µm, półrombowe lub jajowatawe w widoku z przodu, jajowatawe w widoku bocznym, grubościenne, ścianki do 1 µm grubości, żółtawo brązowe, z wyraźną i szeroką porą rostkową na dalszym biegunie oraz krótki asymetryczny dodatek na drugim. Podstawki 35-39 x 7,5-9 µm, 4 zarodnikowe, półmaczugokształtne, szkliste. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy (16-) 19-27 (-30) x 5-8 µm, szkliste, wrzecionokształtne, brzuchato dziobiaste, w regularnym lub nieregularnym kształcie, rzadziej nieregularnie rozgałęzione. Trama hymenoforowa regularna, strzępki 4-5 µm szerokości, cienkościenne, szkliste do żółtawych. Naskórek, ixocutis do 155 µm grubości, ze strzępek o szerokości 2-5 µm, cienkościennych, szklistych. Podobłocznia półkomórkowa, szklista do żółtawej. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko i występowanie: Rzadko samotny, często rozproszony do stadnego, również wiązkowy na bogatych glebach lub butwiejących trawach, na pastwiskach w pobliżu lasu Sosny żółtej (Pinus ponderosa Douglas ex C. Lawson), często powiązany z norami susłów. Zaobserwowany w lato i na jesieni. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: USA, Nowy Meksyk: Mescalero Range, Sierra Blanca, Lincoln Co,. blisko miasta Mescalero, lipiec 2004, Walstad s.n. (holotyp XAL, izotyp NY).
Omówienie: Ten nowy gatunek należy do sekcji stuntzii Guzmán (Guzmán 1983), ze względu na półrombowe, grubościenne basidiospory, obecność pierścienia, i cechę niebieszczenia. Różni się od Psilocybe stuntzii Guzmán & J. Ott (Guzmán 1983, Guzmán & Ott 1976) swymi mocniejszymi basidiomatami z wkorzeniającymi, szczeciniastymi podstawami trzonu oraz cheilocystydami bez wydłużonych i powyginanych szyjek. Psilocybe stuntzii posiada (5-) 10-20 (-35) mm średnicy kapelusz i butelkowate cheilocystydy z długimi szyjkami (Guzmán & Ott 1976). Również Psilocybe stuntzii jest znany jedynie z pacyficznych regionów Kanady i USA. Choć informacja zgromadzona przez Walstada i przyjaciół jest nieco zagmatwana, prawdopodobnym jest, że Psilocybe mescaleroensis posiadał lub wciąż posiada święte zastosowanie wśród Indian.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe mexicana

Psilocybe mexicana Heim 1957

Odmiana sklerocjodajna patrz: Psilocybe mexicana A.
Odmiana grzybodajna patrz: Psilocybe mexicana B.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe mexicana „ A “

Psilocybe mexicana „ A “ Heim 1957

Psilocybe mexicana rosną samotnie oraz grupowo na łąkach, często na końskich pastwiskach i na ziemiach bogatych w nawóz. Najczęściej spotykane na wysokościach 1000-1800 m. Rosną od Czerwca do Września w podzwrotnikowej części Meksyku. Przez lata były bardzo poszukiwane ze względu na swoją zdolność do wytwarzania sklerocji.
Dwa meksykańskie gatunki, które oferujemy zostały wprowadzone do obiegu przez Sporeworks.

Na sterylizowanych nasionach traw, na ryżu i na ziarnach prosa, odmiana "A" produkuje sklerocję - stwardniałą strukturę grzybni zawierającą psylocybinę i psylocynę. Zazwyczaj sklerocja rozwija się przez okres około trzech miesięcy od momentu zaszczepienia. Po tym czasie można ją zebrać.
Produkcja grzybów jest ograniczona i można zebrać tylko kilka sztuk. Dzieje się tak, ponieważ dużo sklerocji formuje się również na tackach w warstwie ziemi okrywającej warstwę zagrzybnionych nasion trawy. Jeśli zainteresowany jesteś uzyskaniem grzybów z gatunku Psilocybe Mexicana proponujemy zapoznanie się z odmianą "B".

Odmiana "B" nie produkuje sklerocji w nieokrytych substratach, tylko w okrywającej warstwie tacek. Wydaje obfite rzuty grzybów.

Na pożywce z agaru grzybnia odmiany "A" formuje typowe kręgi sklerocji. Sklerocję można zasadzić i grzyby będą rosły bezpośrednio z niej.

W słoikach ze 110g nasion trawy i ze 180ml wody w ciągu trzech miesięcy powstaje średnio 90g świeżej masy sklerocji. Sklerocję można też uprawiać w torbach autoklawowych.

Eksperymenty jeszcze nie ustaliły optymalnego składu substratu do uprawy sklerocji, na razie wiemy że dobre są nasiona traw, proso i ryż. Niewątpliwie jest więcej substratów, na których sklerocja rozwija się lepiej niż na tych trzech.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org


Parametry wzrostu:

Substrat:

Sterylizowane nasiona traw, proso, ryż
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 24-27°C / 22-24°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe mexicana „ B “

Psilocybe mexicana „ B “ Heim 1957

Psilocybe mexicana rosną samotnie oraz grupowo na łąkach, często na końskich pastwiskach i na ziemiach bogatych w nawóz. Najczęściej spotykane na wysokościach 1000-1800 m. Rosną od Czerwca do Września w podzwrotnikowej części Meksyku. Przez lata był bardzo poszukiwany ze względu na swoją zdolność do wytwarzania sklerocji.
Dwa meksykańskie gatunki, które oferujemy zostały wprowadzone do obiegu przez Sporeworks.

Odmiana ta wydaje obfitą ilość grzybów i sklerocji na przykrytych substratach nasion trawy. Odmiana nie produkuje sklerocji In Vitro. Jeśli chcesz uprawiać sklerocję In Vitro sugerujemy zapoznać się z odmianą "A". Odmiana "A" produkuje dużo sklerocji na nieprzykrytych substratach ale wydaje mało grzybów.

Grzyb ten jest słabym reproduktorem, aby otrzymać dobre zarodniki sugerujemy odczekać dopóki kapelusze nie wywiną się kompletnie ku górze.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org


Parametry wzrostu:

Substrat:

Sterylizowane nasiona traw, proso, ryż
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 24-27°C / 22-24°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe microcystidiata

Psilocybe microcystidiata Guzmán & Bononi

synonimy:
Psilocybe zapotecorum Heim emend Guzmán
Psilocybe aggericola Singer & A.H. Sm.
Psilocybe barrerae Cifuentes & Guzmán
Psilocybe subzapotecorum Guzmán
Psilocybe chaconii Guzmán, M. Torres & Ram.-Guill.
Psilocybe bolivarii Guzmán, Ciencia (Méx.)
Psilocybe zapotecorum var. ramulosum
Psilocybe sanctorum
Psilocybe sanctorum Guzmán
Psilocybe candidipes Singer & A.H. Sm.
Psilocybe aggericola var. alvaradoi
Psilocybe zapotecorum f. elongata
Psilocybe pseudozapotecorum Guzmán

Kapelusz: 7-10 mm średnicy, wypukły do dzwonkowatego, lepkawy, nagi i gładki do nieco prążkowanego na krawędzi, czerwonawo brązowy lub ciemniejszy, higrofaniczny.
Blaszki: Półprzyrośnięte, fiołkowo brązowe, z białawymi włókienkowatymi krawędziami.
Trzon: 25-30 x 1-2 mm, jednolity do nieco bulwiastego przy podstawie, brązowawy do czerwonawo brązowego, pokryty małymi białawymi, włókienkowatymi łuseczkami. Pierścień nieobecny. Kontekst cienki, brązowawy, niebieszczący.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (5,5-) 6-7 x 3-3,5 (-4) µm, elipsoidalne lub elipsoidalnawe zarówno w widoku z przodu oraz z boku, cienkościenne, brązowawe, z szeroką porą rostkową. Podstawki 10-15 x 4-5 µm, 4 zarodnikowe, szkliste, walcowatawe lub brzuchate. Pleurocystydy 10-21 (-24) x 7-10 (-12) µm, obfite, szkliste do nieco żółtawo brązowych, wrzecionowate, brzuchate, kuliste lub w kształcie rzepy. Cheilocystydy 8-13 x 1,5-3 µm, szyjka grubości 0,5-1 µm; szkliste, regularne lub nieregularnie półbutelkowate. Podobłocznia z wydłużonych elementów, silnie zabarwionych na ściankach nieregularnie inkrustowanym brązowym barwnikiem, strzępki do 15 µm średnicy. Podskórek taki jak podobłocznia. Trama regularna, inkrustowana do szklistej. Powierzchnia kapelusza z wydłużonych równoległych strzępek, nieco inkrustowanych, jak te od podobłoczni. Zaobserwowano połączenia zlepne.
Siedlisko: Stadny na glebach, znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: BRAZYLIA, Stan Minas Gerais, Pouso Alegre, Kol. Pedro Küpper, Grudzień 1982 (Typ SP-179161).
Omówienie: Gatunek ten należy do sekcji Zapotecorum ze względu na strukturę zarodników i cechę niebieszczenia owocnika (Guzmán, 1983). Różni się od wszystkich gatunków tej sekcji swymi małymi cheilocystydami, mniejszymi nawet od ostatnio opisanych w tej samej sekcji Psilocybe barrerae (Guzmá, 1982; Cifuentes & Guzmán, 1981) z Meksyku.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe moravica

Psilocybe moravica Borov. (2003)

synonimy:
Psilocybe serbica M.M.Moser & E.Horak (1969)
Psilocybe bohemica Šebek (1983)
Psilocybe arcana Borov. & Hlavácek (2001)

Kapelusz: 2,5-3,5-7 cm wszerz, półokrągły lub stożkowy w okresie młodości, krawędź przyczepiona do trzonu przez przedłużenie zasnówki, zmienia się w półokrągło płaski, bardzo rozwarty stożek, rozszerzony dzwonkowaty lub stożkowy, a krawędzie stają się nieco łagodnie faliste. Krawędź pożłobiona w czasie, gdy jest wilgotna. Silnie higrofaniczny i kruchy z oddzielającą się błonką. Czasami niebieskawy do niebieskawo zielonego z niebieskimi plamkami po środku kapelusza. Ciemno brązowy, gdy wilgotny, przechodzący do żółtawo ochrowego lub żółto brązowego, z niebieskawymi odcieniami.
Blaszki: Cienkie, blisko rozmieszczone, przyrośnięte, nie zbiegające się, ścisłe w młodości rozszerzają się z wiekiem (wybrzuszone). Brązowe i ciemne, gdy są dojrzałe, z szarymi odcieniami i białymi krawędziami.
Trzon: 5-9-12 x 0,15-0,2-0,3-0,4 cm, walcowaty, często z nieco szorstką powierzchnią, zazwyczaj chudy, rzadko solidny, krótki, wyraźnie zakrzywiony i nie powiększony przy podstawie. Z częściowymi pozostałościami zasnówki tworzącej włóknistą strefę pierścieniową. Białawe ryzomorfy u podstawy wgryzają się w szczątki drzewne. Białawe lub zbrudzono białe, cały trzon w rzadkich, niebiesko zielonych odcieniach.
Zarodniki: 10-11-13,5-14,8 x 6-6,2-7,0-7-8 µm. Brązowe, elipsoidalne, szeroko elipsoidalne lub wydłużone i nieco w kształcie cytryny.
Odcisk: Purpurowo brązowy.
Siedlisko: W grupach na szczątkach drzewnych, w lasach liściastych lub mieszanych, w trawach na szczątkach drzewnych, na glebach i podszyciu pokrzyw i jeżyn, często w okolicy zakłóconej ludzkim wpływem, z nagromadzonymi odpadami drzewnymi.
Występowanie: Obecność odnotowano jedynie w pięciu odrębnych miejscowościach Republiki Czeskiej, 230-700 m nad poziomem morza.
Sezon: Późny wrzesień do końca października, lub połowy grudnia, w zależności od ciepłoty miesięcy jesiennych.
Dozowanie: Obecnie nieznane.
Komentarz: Zgodnie z autorem, grzyb pachnie słodko i pikantnie, nie mącznie, a w smaku jest raczej gorzki. Dziewięć okazów tego grzyba z miejscowości w Republice Czeskiej zostało przeanalizowane pod kątem zawartości psylocyny/psilocybiny i wykazały wysoką koncentrację psylocyny w porównaniu do niskiej zawartości psilocybiny. Wyższa koncentracja pochodnych indolu została stwierdzona w owocnikach pozyskanych z niższych wysokości. Jest to trzeci niebieszczący Psilocybe opisany w Republice Czeskiej.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe moseri

Psilocybe moseri Guzmán

Kapelusz: 10-13 mm średnicy, półdzwonkowaty do półbrodawkowego, śliskawy, gładki, równy, ciemnopłowy do brązowawego, higrofaniczny, bardzo niebieskawy.
Blaszki: Przyrośnięte, blado brązowe do czarnawo fioletowych, z białawymi krawędziami.
Trzon: 75-80 x 2-3 µm, giętki, gładki, jedwabisty, białawy do brązowawego, bardzo niebieskawy, bulwiastawy i z grubą, nieregularną długą pseudoryzą. Zasnówka nieobecna u dojrzałych okazów. Kontekst białawy do rudo brązowego, w kapeluszu mięsistawy, w trzonie włóknisty, barwiący na niebiesko po ścięciu. Zapach i smak silnie mączny.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (4-) 5-5,5 (-6,5) x (3-) 3-3,5 x 2,5-3 µm, elipsoidalne zarówno z przodu oraz z boku, cienkościenne (nie więcej niż 0,5 µm grubości), blado brązowawe, z wyraźną i szeroką porą rostkową i ostrym krótkim dodatkiem. Podstawki (14,5-) 16-21 x 4-5,5 µm, 4-zarodnikowe, szkliste, pęcherzykowate, walcowate lub półzgrubiałe. Pleurocystydy 12-16 (-17) x (4-) 5-5,5 µm, szkliste, powszechne, pęcherzykowate lub kończykowate. Cheilocystydy dwóch rodzajów, a) (17-) 18,5-34,5 (-37) x (4-) 5,5-7 (-8) µm, nieregularnie walcowate lub pęcherzykowatawe, szkliste, powszechne, oraz b) 12-21,5 (-22,5) x 4-5,5 (-6,5) µm, pęcherzykowato kończykowate, szkliste i rzadkie. Podobłocznia niezbyt dobrze rozróżnialna. Trama blaszek regularna, ze szklistych strzępek o szerokości 3,5-12 (-16) µm. Naskórek uformowany z półżelatynowatej warstwy strzępek o średnicy 1,5-4 µm. Podskórek półkomórkowy, z elementów o szerokości 4-16 (-20) µm, brązowawy i grubościenny (do 1,5 µm). Połączenia zlepne obecne.
Etymologia: Gatunek ten nazwany jest na cześć dr Meinharda Mosera (Innsbruck).
Siedlisko: Stadny i wiązkowy na glebach, w tropikalnych lasach deszczowych, na wysokości 500 m. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: MEKSYK, Stan Chiapas, droga z Ocozocuatla do Apic-Pac (Malpaso Dam), Laguna Bálgica, 26 wrzesień 1993, Guzmán 30723 (holotyp, XAL).
Obserwacje: Gatunek ten należy do sekcji Zapotecorum ze względu na jego cienkościenne zarodniki i reakcję niebieszczenia. Osobliwe pleurocystydy, dwa rodzaje cheilocystyd, pseudoryza, jak również mniejsze zarodniki, oddzielają go od wszystkich gatunków rozpatrywanych w tej sekcji przez Guzmán'a et al. (1988). Psilocybe moseri jest gatunkiem z najmniejszymi zarodnikami w tej sekcji i jedynym tropikalnym (inne są z wyżyn podtropikalnych lub z lasów iglastych), co potwierdza obserwacje Guzmán'a (1979), że tropikalne gatunki Psilocybe posiadają małe zarodniki w porównaniu z gatunkami alpejskimi. Na przykład Psilocybe uxpanapensis Guzmán z tropików posiada zarodniki, które mają (5-) 5,5-6,5 (-7,5) µm długości w porównaniu z Psilocybe azterocurm z regionów alpejskich z zarodnikami o długości 12-14 µm.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe muliercula

Psilocybe muliercula Singer & A.H.Sm. (1958)

synonimy:
Psilocybe muliercula Singer and Smith
Psilocybe wassonii Heim
Psilocybe mexicana var. brevispora Heim

Kapelusz: 0,5-4(5) cm szerokości. Stożkowy do stożkowo-dzwonkowatego, otwiera się od wypukłego poprzez szeroko wypukły do niemal płaskiego, często pofałdowany i z garbkiem. Powierzchnia gładka, półprzeźroczyście żłobiona wzdłuż krawędzi. Czerwonawo brązowy do winowo brązowego, higrofaniczny, blaknący po wyschnięciu do blado pomarańczowo jasno brązowego od środka ku krawędzi, która często jest zabarwiona niebieskawo zielono. Miąższ białawy, natychmiast sinieje niebieskawo w miejscu zranienia.
Blaszki: Zbliżone do zatokowato wyciętych, blisko rozmieszczone, blado różowawo brązowe, stają się ciemno czekoladowo brązowe wraz z dojrzeniem zarodników, z podobnie zabarwionymi, lub bledszymi krawędziami.
Trzon: 20-60(100) mm długości na 2-7 mm grubości. Równy poszerzający się ku górze, pokryty drobnymi włókienkowymi szczątkami zasnówki, szczególnie w młodości, gładki z wiekiem. Blado różowawo biały, sinieje niebieskawo w miejscu zranienia. Częściowa zasnówka misternie pajęczynowata, pozostawiająca wątłe łatki, szybko zanikających włókienek. Miąższ różowawo brązowy, twardy, pusty, szybko sinieje niebieskawo w miejscu dotyku.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno winno brązowe, lekko elipsoidalne do elipsoidalno jajowatych, 6-9,9 na 3,8-4 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 16-24 na 3,5-6 µm, lekko butelkowate z wydłużoną szyjką, 1,5-3 µm grubości, czasem rozwidlone lub kończykowate.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Stadne do wiązkowych na glebach błotnistych i bagiennych na ścianach wąwozów w lasach jodłowych (Abies) i sosnowych (Pinus). Znajdowany w sierpniu do września w Meksyku (stan Meksyku).
Komentarz: Silnie aktywny, sądząc po sile reakcji niebieszczenia. Nazwa Psilocybe wassoni została uprzedzona przez Smith'a i Singer'a 24 dni przed publikacją dzieła Heim'a i Wasson'a (1958), i biorąc pod uwagę międzynarodowe zasady regulujące nazewnictwem, przewodniczy pierwsza opublikowana nazwa. Ponieważ wiele meksykańskich kontaktów zapewnili Singer'owi, w dobrej wierze Heim i Wasson, wydarzenie to stworzyło między dwiema szkołami mikologów rozłam nie ustający przez kilka dekad. Heim i Hoffmann (1958) stwierdzili 0,02% psilocybiny i 0,01% psylocyny w siedmio miesięcznych okazach. Niewątpliwie, świeże okazy są o wiele rzędów wielkości mocniejsze.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe naematoliformis

Psilocybe naematoliformis Guzmán (1979)

synonimy:
Naematoloma naematoliforme (Guzmán) Guzmán (1980)
Hypholoma naematoliformis(Guzmán) Guzmán (1999)

Jest gatunkiem fungusa w rodzinie grzybów Strophariaceae. Jest to grzyb psilocybinowy, zawierający psilocybinę i psylocynę jako główne aktywne związki halucynogenne.
Odkrycie i klasyfikacja: Gatunek zostały pierwotnie znaleziony przez mikologa Gastóna Guzmána w tropikalnym lesie deszczowym w Regionie Uxpanapa, w Stanie Veracruz w południowowschodnim Meksyku; znalezisko sprawozdał w publikacji z 1979, i nazwał fungusa Psilocybe naematoliformis. Późniaj Guzmán rozpatrzył gatunek z chryzocystydami (cystydy, których zawartość zawiera wyraźnie rekfraktujące żółte ciało, które stają się jeszcze bardziej żółte po barwieniu amoniakiem lub innymi związkami zasadowymi) jako oddzielny od Psilocybe, i przekształcił gatunek najpierw do Naematoloma w 1980, a następnie do Hypholoma w 1999. W 2004, Guzmán ponownie zrewidował swą opinię, i uznał gatunek za bardziej pasujący do Psilocybe.
Psilocybe naematoliformis jest w sekcji Neocaledonicae, grupie spokrewnionych gatunków tropikalnych i podtropikalnych z rodzaju Psilocybe; inni członkowie tej sekcji obejmują Psilocybe aequatoriae (Ekwador), Psilocybe neocaledonicum (Nowa Kaledonia), oraz Psilocybe neorhombispora (Meksyk).
Kapelusz: 1-3 cm średnicy, dzwonkowy do półgarbkowanego, gładki, i nieco śliski lecz szybko wysycha. Kolor może się wahać od blado pomarańczowo brązowego do głęboko rdzawo brązowego. Higrofaniczny, blaknący do płowożółtego; po wyschnięciu kolor jest czarnawo brązowy, a gdy jest wilgotny jest nieco przeźroczyście-prążkowany. Jak inne halucynogenne psilocyby, barwi na niebiesko po obtłuczeniu lub zranieniu.
Blaszki: Przyrośnięte do trzonu, lub mogą być wycięte w punkcie przymocowania (zatokowato wycięte). Są wąskie i brązowawo fioletowe do ciemno fioletowych, z białawymi krawędziami.
Trzon: 3,5-5,5 cm wysokości na 1-3 mm grubości, równawy, powyginany i pusty. Kolor czerwonawo brązowy lub brązowawy; gęsto pokryty jedwabistymi włóknami, oraz kępkami miękkich wełnistych włosków. Zasnówka nie tworzy pierścienia. Smak tego gatunku został opisany jako nieco gorzki, a zapach nieco mączny, jak zboże.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (3,8) 4,9-5,5 (6,6) na (3,3) 4,4-5 (6,6) na 3,8-4,4 µm, soczewkowatawe (w kształcie trochę jak dwustronnie wypukła soczewka) w widoku z przodu lub w przybliżeniu eliptyczne w widoku bocznym, z niepozornym wnękowym dodatkiem. Mają wyraźną porę rostkową przy podstawie, i są gładkie i grubościenne. Podstawki, komórki znoszące zarodniki na obłoczni, mają 12-19 na 4,4-5,5 µm, i są szkliste. Pleurocystydy (cystydy na powierzchni blaszki) mają 15-29 na 5,5-8,8 µm; czyste, w kolorze szarym lub brązowym, fuzoidalno-brzuchate do kończykowatych, czasem z przewężeniem po środku, podobne do gatunku Psilocybe subaeruginosa Clel. z Australii. Cheilocystydy (cystydy na krawędzi blaszki) mają 12-28 na 5,5-7,7 µm, są szkliste, bardzo liczne, brzuchate, kończykowate lub wrzecionowato-lancetowate, często rozwidlone.
Siedlisko i występowanie: Psilocybe naematoliformis występuje w małych grupach, w kępkach lub skupiskach, na poruszonych miejscach dziewiczych deszczowych lasów tropikalnych; rośnie na glebie z kilkoma roślinami zielnymi. Pierwotnie gatunek został znaleziony w Meksyku, w Stanie Veracruz, w regionie Uxpanapa.

source - www.wikipedia.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe natalensis

Psilocybe natalensis Gartz, Reid, Smith and Eicker

Kapelusz: 1 do 4-6 cm średnicy rozwarto stożkowy do półkolistego, następnie wypukły do szeroko wypukłego, czasami z garbkiem i nie higrofaniczny. Na początku żółtawy to zbrudzonego białego. Nieznacznie niebieszczy wzdłuż zewnętrznej krawędzi kapelusza.
Blaszki: Na początku płowożółte potem ciemne purpurowo brązowe z białymi krawędziami.
Trzon: 4-12 x 0.2-1 cm. Na początku powiększony przy kapeluszu a u dojrzałych okazów przy podstawie. Gładki, suchy, biały i zawsze wygięty. Pusty, z łatwością barwi na niebiesko-zielono przy dotyku, częściowo przy podstawie trzonu.
Zarodniki: 10-12-15 x 7-8,5-9,4 µm.
Odcisk: Ciemno fioletowy.
Siedlisko: Pojedynczo na glebach pastwisk bogato nawożonych łajnem, lecz nie bezpośrednio na łajnie.
Występowanie: Znany jedynie z typowych lokacji.
Sezon: Styczeń.
Dozowanie: Obecnie nieznane.
Komentarz: Badany materiał przybył z Natal, między Volksrust a Bristolem w Południowej Afryce z wysokości 1500 metrów gdzie rósł przy chacie O'Neil'a. Gartz przedstawił ten nowy gatunek światu w 1994 na Zebraniu Minds Symposium w Chapman University w Orange County, Los Angeles, California.
Druga kolekcja została odkryta przez Derek'a Reid'a i Albert'a Eicker'a również w tym samym okręgu co kolekcja oryginalna, lecz tym razem było to 250 km od tej pierwszej lokalizacji. Nowa kolekcja została znaleziona 25 marca 1998 na prerii Kwa-Zulu Drakensburg, w Hlalanathi Drakensburg Resort, Royal Natal National Park, Bergville District.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe natarajanii

Psilocybe natarajanii Guzmán

synonimy:
Psilocybe aztecorum var. bonetii (Guzmán) Guzmán sensu Natarajan & Raman.

Gatunek ten różni się od Psilocybe aztecorum var. bonetii znanego jedynie z Meksyku, rozmiarem i formą pleurocystyd. Psilocybe natarajanii posiada pleurocystydy kończykowate 21-28 x 7-10 µm, zamiast butelkowatych pleurocystyd z długą szyjką 20-45 x 5-8 µm, występujących u grzyba Meksykańskiego. Psilocybe natarajanii znany jest jedynie z tego typu okolicy. Gatunek ten jest zbliżony do Psilocybe pseudoaztecorum (Natarajan & Raman, 1985) (=Psilocybe aztecorum var. aztecorum sensu Natarajan & Raman, (1983), lecz różni się mniejszymi zarodnikami długości 12,5-17 µm u Psilocybe pseudoaztecorum vs. 10-12,5 (-14) µm u Psilocybe natarajanii. Powyższy opis został opracowany z Natarajan & Raman (1983), ponieważ nie został przebadany żaden materiał zielny.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe neocaledonicum

Psilocybe neocaledonicum Guzmán & Horak

synonimy:
Psilocybe neocaledonica Guzmán & Horak
Hypholoma neocaledonica (Guzmán & Horak) Guzmán
Naematoloma neocaledonica (Guzmán & Horak) Guzmán

Kapelusz: 8-11 mm szerokości, stożkowo-brodawkowany do wypukławego, mocno brązowy, blaknący do blado pomarańczowo czerwonego lub słomkowego po wyschnięciu, nie lepki, gęsto pokryty włókienkowatymi łuseczkami w tym samym kolorze zwłaszcza blisko prążkowanej krawędzi, sporadycznie także z białymi malutkimi łuseczkami od zasnówki wzdłuż krawędzi.
Blaszki: Szeroko przyrośnięte do półzbiegających, często z krótkim zębem, mocno czekoladowo brązowe do fiołkowo brązowych, krawędzie białawe i strzępiaste (fimbriate).
Trzon: 12-15 na 1-1,5 mm, walcowaty lub rzadziej bulwiastawy, blado pomarańczowo brązowy, pokryty włókienkami od zasnówki w tym samym kolorze lub białawymi, lecz brak wyraźnej strefy pajęczynowej lub pierścienia, pusty, wolny. Kontekst białawy. Zapach i smak niewyróżniający się.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (5) 5,5-6 (-6,5) na 5,5-6 (-6,5) na 4-4,5 µm, rombowe lub kulisto-rombowe, eliptycznawe w widoku bocznym, błonka żółtawo brązowa, z szeroką ściętą porą rostkową. Podstawki 16,5-20 na 4-6,5 µm, 4-zarodnikowe, szkliste (KOH), walcowatawe z nieznacznym przewężeniem po środku. Pleurocystydy 22-28 na 11-14,5 µm, brzuchato-dziobiaste, dziobek wyrostka mierzący 2-5,5 na 1,5-3,5 µm, szklisty lub brązowawy (KOH), wiele ma korpus o nieregularnym kształcie (jak chryzocystydy), szklisty lub refraktujący żółtawym barwnikiem. Cheilocystydy 17-27 na 4-6,5 µm, wielopostaciowe (wrzecionowate, brzuchatawo-dziobiaste lub półbutelkowate), formujące gęstą i sterylną darń na krawędzi blaszki, szkliste (KOH), rzadziej ze szklistą kroplą oleju na wierzchołku. Podobłocznia z barwnikiem blado pomarańczowym do brązowego (KOH) i nieregularnie rozmieszczonym. Trama regularna, szklista do blado pomarańczowo brązowej (KOH), barwnik nieregularnie inkrustujący błony (średnicy 0,5-1,5 µm). Naskórek składający się ze szklistych do żółtawo brązowawych galaretowatawych równoległych cienkich strzępek. Podskórek z wydłużonych strzępek (średnicy 5-15 µm) ze szklistymi do brązowawych błonkami (średnicy do 2 µm). Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko: Stadny na butwiejącym drewnie, patykach lub szczątkach roślinnych w lasach tropikalnych na wysokości około 1000 m n.p.m. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: NOWA KALEDONIA, góra Mou, na północy Paita; 22.02.1977, leg. Horak (holotyp ZT, 77/161; izotyp ENCG).
Obserwacje: Pleurocystydy i cheilocystydy tego gatunku są podobne do zaobserwowanych u Psilocybe nematolomiformis Guzmán (1977), opisanego z deszczowych lasów tropikalnych Meksyku, różniących się jednakże rozmiarem i kształtem. Ponadto kapelusz gatunku meksykańskiego jest gładki. Psilocybe neocaledonica jest również zbliżony do Agaricus (Naucoria) lonchophorus B. & Br. z Cejlonu. Po zbadaniu typowego materiału tego gatunku (K) przez jednego z autorów (Horak), stwierdzone zostały jedynie szkliste pleurocystydy i nieobecne chryzocystydopodobne cystydy. Niekomórkowa struktura podskórka lub hypodermy w połączeniu z rombowymi zarodnikami wyraźnie oddzielają ten nowokaledoński gatunek od taksy rodzaju Naematoloma Karsten. Możliwe, że ten nowy gatunek jest grzybem halucynogennym gdyż posiada również bliskie powiązania taksonomiczne z halucynogennym gatunkiem z rodziny Yungensis.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe ovoideocystidiata

Psilocybe ovoideocystidiata Guzmán et Gaines

synonimy:
Odmiana Bethany

Kapelusz: 10-45 mm średnicy, brązowy z lepką powierzchnią gdy wilgotny, schnie od blado niebieskawo szarego do białego.
Trzon: 25-90 mm, biały do płowożółtego z wyraźnym lecz wątłym błoniastym pierścieniem, podstawa z grubymi, białymi ryzomorfami uporczywie przyczepiona do substratu.
Blaszki: Przyłączenie lekko przyrośnięte, blaszki brązowawe.
Zarodniki: 8-10 na 6-7 µm, lekko romboidalne do romboidalnych.
Klimat: Umiarkowany.
Siedlisko: Kłody i szczątki twardego drzewa.
Komentarz: Poprzednio błędnie zidentyfikowany jako Psilocybe caerulipes. Bliższa analiza ukazuje, że kolekcja Bethany jest najprawdopodobniej Psilocybe ovoideocystidiata, co zgadza się z identyfikacją zaproponowaną przez eksperta Psilocybe, Gastón'a Guzmán'a. Psilocybe ovoideocystidiata znany jest jedynie z Ohio, Pensylwanii i Zachodniej Virginii.
Był to jedyny dostarczany przez nas gatunek, który nie został oceniony bezpośrednio przez nasz zespół. Naszą strategią jest nie akceptowanie zarodników z zewnętrznych źródeł celem zachowania ścisłej kontroli jakości i poprawnej identyfikacji. W związku z tym, że był rzadki i posiadał wyjątkową dokumentację próbek zrobiliśmy wyjątek. Niestety, bez rzeczywistych okazów do zbadania, zespół błędnie zidentyfikował gatunek. W tym czasie nie zdawaliśmy sobie sprawy z istnienia nowo opisanego Psilocybe ovoideocystidiata i przeprowadziliśmy naszą identyfikację bazując głównie na lokalizacji początkowej kolekcji. Nie mogliśmy wiedzieć, że na obszarze poprzednio znanym jedynie z pojedyńczego, tubylczego i aktywnego Psilocybe, dzielącego te same siedlisko może być znaleziony jeszcze jeden gatunek.
Patrz również Psilocybe subaeruginascens, jego bliski krewny.

source - www.sporeworks.com

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe papuana

Psilocybe papuana Guzmán & Horak

Kapelusz: 10-20 mm średnicy, stożkowy do stożkowo-wypukłego, gęsto prążkowany do około 2/3 gdy wilgotny, błonkowaty, gładki, suchy, higrofaniczny, czarno zielony do głęboko oliwkowo zielonego, blaknącego z wiekiem karpoforów.
Blaszki: Zbliżone lub przyrośnięto-zbliżone, gęsto stłoczone, brązowawo szare lub blado brązowe gdy młode, zmieniające się u dorosłych okazów na kakaowo brązowe lub brązowe, często z purpurowymi odcieniami, barwiące na zielonkawo po uszkodzeniu, krawędź [albofimbriate?] lub w tym samym kolorze.
Trzon: 35-55 na 1-1,5 mm, walcowaty, równy lub bulwiastawy przy podstawie, pusty, ciemno brązowy poniżej, blado brązowy blisko wierzchołka, pokryty białymi włókienkami od zasnówki, suchy, podstawa często z białą grzybnią lub białymi krótkimi ryzoidami. Trzon zmienia kolor na zielony u postarzałych karpoforów lub po uszkodzeniu. Kontekst blado zielony lub czarno zielony w kapeluszu, w trzonie brązowy zwłaszcza blisko podstawy. Zapach i smak nieobecny lub kwaskowaty. Reakcje chemiczne KOH i HCl na kapeluszu - negatywne.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki 5,5-7(-8) na 4,5-6 na 3,8-4,5 µm, półrombowe (grzbietowobrzusznie) do eliptycznych (bocznie), żółtawo brązowe (KOH), błona gładka grubościenna, obecna szeroka spłaszczona pora rostkowa. Podstawki 13-22 na 4,5-6,5 µm, 4-zarodnikowe, szkliste. Cheilocystydy (6,5) 10-18 na 6,5-13 µm, kuliste do rozłożysto włókienkowatych, często z nieregularną krótką szyjką (2,5-4,5 na -2,5 µm), szkliste, błonka cienkościenna, formująca sterylną krawędź blaszki. Pleurocystydy nieobecne. Podobłocznia i trama szklistawe, błonki strzępek nieregularnie inkrustowane żółtawym lub czarnym (KOH) barwnikiem, który reaguje blado czarnoniebiesko (amyloid) w roztworze Melzera. Naskórek to skórka składająca się z częściowo zżelowanych równoległych strzępek, błonki inkrustowane żółtawym barwnikiem (KOH). Podskórek z walcowatych do kulistych komórek, błonki szkliste lub brązowawe (KOH), jak te z tramy. Połączenia zlepne na septach.
Siedlisko: Stadny w małych grupach, sporadycznie także samotny, na glebach lub w ściółce w lasach tropikalnych lub podtropikalno-górskich pod Castanopsis, Lithocarpus lub Nothofagus, na wysokości 1000-2400 m n.p.m. Znany jedynie z Papui Nowej Gwinei.
Przebadany materiał: PAPUA NOWA GWINEA, Wyżyny Wschodnie: Góra Michael, Frigano, Hut Track; 6.12.1971, leg Horak (holotyp ZT, 71/385; izotyp w ENCB). - Kassem Pass; 13.12.1972, leg. Horak (ZT, 72/726).
Obserwacje: Gatunek ten przypomina halucynogenny Psilocybe caerulescens Murr., sprawozdany z południowo wschodnich Stanów Zjednoczonych i Meksyku (Singer & Smith, 1958). Jednakże kształt i rozmiar cheilocystyd wyraźnie oddzielają te dwa gatunki.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe pegleriana

Psilocybe pegleriana Guzmán (2000)

synonimy:
Psilocybe violacea
Psilocybe pseudobullacea

nieaktywny

Kapelusz: 10-25 mm średnicy, półkolisty do wypukłego, w miarę rozwoju zasadniczo wypukły z wiekiem płaski. Żółty do bardzo jasnobrązowego, często odbarwiającego się purpurą w czasie zrzutu zarodników. W czasie gdy wilgotny, powierzchnia lepka, pokryta żelatynową warstewką, po wyschnięciu gładka.
Blaszki: Przyrośnięte. U młodych owocników szarawo zabarwione, stają się prawie czarne u dojrzałych.
Zarodniki: Ciemno fioletowawo brązowe, elipsoidalnawe, 10 na 6 µm, na 4-zarodnikowej podstawce (basidia).
Siedlisko: Łajno bydlęce.
Klimat: Podzwrotnikowy.
Pochodzenie odmiany: Suphanburi i Koh Samui, Thailand. Kolekcja John Allen. (odmiana ze Sporeworks)
Komentarz: Plenny nie niebieszczący się, nie halucynogenny gatunek Psilocybe łatwo i szybko owocnikujący na substratach szerokiego asortymentu. Zarodniki tego gatunku mogą wydać grzyby na podłożu agarowym w czasie zaledwie siedmiu dni i temperaturze 26°C. Przekolonizowanie i stres w kulturze laboratoryjnej często przyczyniają się do wzrostu kolejnych grzybów na trzonach starszych egzemplarzy. Prawdopodobnie, poprzednia nazwa "violacea" została nadana ze względu na fioletowe zabarwienie pierwotnego zbioru. W rzeczywistości zabarwienie pochodziło ze zrzutu fioletowych zarodników znajdujących się na jasnych kapeluszach, a nie z samych kapeluszy. Materiał typowej kolekcji został zdeponowany w Chulalongkorn University Herbarium w Bangkoku. Do niedawna identyfikowany przez Gastón'a Guzmán'a jako Psilocybe pseudobullacea.
Znajdowany na łajnie bawołu domowego (bawół wodny) i łajnie bydlęcym na polach ryżowych, często z występującym w pobliżu Psilocybe cubensis. Obecna nazwa to Psilocybe Pegleriana (dzięki informacji John W. Allen'a - tłum.).

source - www.sporeworks.com

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe pelliculosa

Psilocybe pelliculosa (A.H.Sm.) Singer & A.H.Sm. (1958)

synonimy:
Psathyra pelliculosa A.H.Sm. (1937)

Kapelusz: 0,5-2(3) cm szerokości. Tępo stożkowy, z wiekiem staje się stożkowo dzwonkowaty. Krawędź przeźroczyście żłobiona, a u młodych osobników na ogół nie podwinięta. Kasztanowo brązowy gdy wilgotny, po czym ciemno wyblakle żółty do blado żółtego po wyschnięciu (higrofaniczny), często z bladą smugą wzdłuż krawędzi, i często zabarwiony oliwkowo zielonymi łatami. Powierzchnia gładka, lepka gdy wilgotna od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki. Miąższ cienki, giętki, i bardziej lub mniej w kolorze kapelusza.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zbliżonego, ostatecznie odłączne, blaszki rozmieszczone blisko, wąskie do umiarkowanie szerokich. Kolor matowo cynamonowo brązowy, ciemniejący wraz z dojrzeniem zarodników.
Trzon: 60-80 mm długości na 1-2,5 mm grubości. Równy powyżej, i nieco powiększony u podstawy. Powierzchnia pokryta przylegającymi, szarawymi włókienkami, a przy wierzchołku pudrowana. Białawy poprzez blady do szarawego, brązowiejący blisko podstawy, z wiekiem lub w miejscu stłuczenia niebiesko zielony. Miąższ wypchany twardym włóknem. Częściowa zasnówka cienka do niewyraźnej lub nieobecna.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurowo brązowe, lekko elipsoidalne do lekko jajowatych, 9-13 na 5-7 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 17-36 na 4-7,5 µm, wrzecionowate do lancetowato kształtnych z wydłużoną szyjką 1,5-2 µm grubości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Pojedynczy, stadny do wiązkowanego na dobrze zbutwiałym substracie iglastym, na mierzwie, lub na glebach bogatych w ligninę. Często widziany wzdłuż dróg w lasach iglastych i wzdłuż opuszczonych szlaków wyrębniczych, które aktywnie są przejmowane przez olchy i jodły. Znajdywany w połowie lub późną jesienią do wczesnej zimy na obszarze Pacific Northwest i Północnej Kalifornii.
Komentarz: Aktywny, choć stosunkowo słaby, zawiera do 0,41% psilocybiny, brak psylocyny i 0,04% baeocystyny, jak informuje Beug i Bigwood (1982b) oraz Repke et al. (1977). Psilocybe pelliculosa jest niemal identyczny z Psilocybe silvatica i jest od niego odróżniany długością zarodników. Stożkowy kapelusz, stadna natura owocników, włókienkowate łatki na trzonach i reakcja niebieszczenia przy podstawie trzonu są najbardziej charakterystycznymi cechami tego gatunku. Patrz również Psilocybe silvatica i Psilocybe washingtonensis. Grzyb ten posiada ogólne podobieństwo, szczególnie z dystansu do Hypholoma dispersum (=Naematoloma dispersum). Gdy moje dzieci uczyły się chodzić, zabierałem je na grzyby w Olympic Peninsula. Na jednej listopadowej wycieczce, po zaparkowaniu samochodu, przeszliśmy się opuszczoną drogą wyrębniczą. Drogą schodziło dwóch wekowych grzybiarzy (grzybów jadalnych). Gdy zapytałem, czy tam wyżej znaleźli jakieś dobre grzyby, odpowiedzieli "Nic interesującego". Mniej niż pięćdziesiąt jardów dalej znaleźliśmy kilka tysięcy Psilocybe pelliculosa. Zagon wyglądał jak dobrze zorganizowana armia grzybów, dumnych i z podniesionymi głowami. Wekowi grzybiarze przeszli dokładnie przez multum, nieświadomi potencjału doświadczenia zmieniającego życie.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org


Opis 2
Często mylone z Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata) rosnącą na pastwiskach, mają wyraźnie inną wypustkę na kapeluszach. Psilocybe pelliculosa jest małym, słabo aktywnym grzybem rosnącym na dobrze przegniłym podłożu lasu iglastego, w ściółce, lub w zasobnych w celulozę ziemiach. Można go znaleźć od połowy jesieni do wczesnej zimy w Pacific Northwest i w północnej Kalifornii. Prawe zdjęcie pokazuje oddzielającą się śluzowatą warstewkę. Właściwość ta jest pomocna przy odróżnianiu Psilocybe pelliculosa od Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata) i innych podobnych grzybów.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe physaloides

Psilocybe physaloides (Bull.) Quél.

synonimy:
Psilocybe physaloides (Bull. ex. Merat) Quelet
Psilocybe caespitosa Murrill

prawdopodobnie nieaktywny

Kapelusz: 0,5-2,5 cm. Wypukły do nieco lekko garbkowanego na początku, szybko otwiera się w szeroko wypukły do prawie płaskiego, często z pofałdowaną krawędzią i lekkim garbkiem. Powierzchnia gładka, lepka gdy wilgotna oraz półprzeźroczyście żłobiona wzdłuż krawędzi, która może być zdobiona włókienkowatymi szczątkami częściowej zasnówki. Kasztanowo brązowy do czerwonawo brązowego, jaśniejszy przy krawędzi, higrofaniczny, blaknący po wyschnięciu do słomkowo żółtego lub wyblakle żółtego.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zbliżonego, lub zatokowato wycięte. Spłowiały winno brązowy, staje się purpurawo brązowy wraz z dojrzałością zarodników.
Trzon: 15-50 mm długości na 1-1,5 mm grubości, charakterystycznie powiększony blisko wierzchołka, po czym zwężony, i powiększony przy podstawie. Sztywny, pusty, i pokryty łatkami drobnych szarawych włókienek, ciemniejących ku górze. Częściowa zasnówka pajęczynowata, niszczejąca z wiekiem i pozostawiająca resztki.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie fioletowo czarno brązowe, lekko romboidalne z przodu, lekko elipsoidalne z boku, 6-8 na 4-5,5 µm. Blado żółtawo brązowe do jasno brązowych wraz z dojrzałością zarodników. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 16-28(33) na 4-7 µm, wrzecionowate do lekko butelkowatych z krótkimi szyjkami 3,3-4,4 µm grubości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Samotny do stadnego, czasem nieco wiązkowy na poruszonych glebach, glebach bogatych w szczątki drzewne, często na powierzchniach pól leśnych (iglastych). Powszechny w Europie, odnotowywany również w Kanadzie, Grenlandii, i północnych Stanach Zjednoczonych, włączając Alaskę. Grzyb ten był zbierany tak daleko na południe, że aż po Santa Barbarę. Często owocnikuje latem do wczesnej jesieni.
Komentarz: Nie wiadomo by był aktywny; jeszcze nie analizowany. Srebrzysta pochwa włókienek od ciemniejącej podstawy jest cechą, która wyróżnia ten grzyb, a przypomina Psilocybe crobula (Łysiczka drobna), Psilocybe inquilina (Łysiczka stożkowata) i w mniejszym stopniu Psilocybe montana.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe pintonii

Psilocybe pintonii Guzmán

Kapelusz: 15-40 mm średnicy, wypukławy do półgarbkowanego lub półbrodawkowanego, czasem z nieregularnymi małymi płatkami, ostatecznie spłaszczony lub wklęsławy, gładki, lecz w młodości pokryty białymi włókienkami od zasnówki; czasem nieco spękany, śliski do suchego, lekko przejrzyście prążkowany gdy wilgotny, higrofaniczny, brązowawy do pomarańczowo brązowego lub czekoladowo brązowego, blaknący do brudno żółtego.
Blaszki: Zatokowato wycięte do przyrośniętych, brązowawe do szaro fioletowych, grube z krawędziami białawymi lub w tym samym kolorze.
Trzon: 25-60 x 3-5 mm, walcowaty, pusty, białawy lub w tym samym kolorze co kapelusz, pokryty blisko podstawy białymi kłaczkowatymi włókienkami zasnówki; u wyschniętych okazów podstawa pozostaje nieco czarnawa. Zarówno kapelusz jak i trzon barwią na zielononiebiesko po uszkodzeniu. Zasnówka dobrze wykształcona w młodości, lecz nieobecna w stadium dorosłym. Kontekst białawy do brązowawego, mięsisty w kapeluszu, w trzonie twardy włóknisty; barwiący na niebiesko po ścięciu, z mącznym zapachem i smakiem.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (6-) 6,6-7,7 (-8,8) x (3,3-) 4-4,5 µm, elipsoidalne lub eliptycznawe, nieco romboidalnawe w widoku z przodu, cienko ścienne, gładkie, brązowawo żółte. Podstawki 16-22 x 4,4-8 µm, czterozarodnikowe, walcowato gruszkowate, czasem gruszkowato kręte. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy 17-20 x 4-7 µm, szkliste, brzuchato-fuzoidalne, butelkowate, nieregularnie brzuchate ze zwężeniami lub rozwidlone lub z główkowatym do główkowatawym wierzchołkiem, zmieszane z podstawkami na różnych etapach deformacji. Podobłocznia brązowawa nie inkrustowana barwnikiem, lecz z grubymi nieregularnymi ściankami u strzępek; te mają szerokość 6-25 µm. Naskórek galaretowatawy, utworzony ze szklistych wydłużonych i równoległych strzępek o szerokości 3-5 µm. Podskórek z czerwonawo brązowawych strzępek o szerokości 4-8 µm.
Siedlisko: Samotny lub stadny na glebach bez roślinności zielnej, w górach wraz z Espeletia, na wysokości 3450-3600 m.
Przebadany materiał: KOLUMBIA, Departament Cundinamarca, Páramo de Palacio, Hacienda La Siberia, droga z La Calera do La Mina, w pobliżu rozwidlenia do Rincón del Oso, 20 sierpień 1964, Guzmán 9160 (ENCB); 23 lipiec 1971, Guzmán 9762 (holotyp COL; izotyp ENCB).
Omówienie: Gatunek ten jest zbliżony do Psilocybe zapotecorum Heim oraz Psilocybe muliercula Sing. & Smith, i z pewnością należy do tej samej grupy, lecz szczególne cheilocystydy oddzielają go od tych gatunków. Z powodu reakcji niebieszczenia i mącznego zapachu i smaku jest to prawdopodobnie gatunek halucynogenny, lecz brak informacji o jego stosowaniu. To samo dotyczy Psilocybe columbiana.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe plutonia

Psilocybe plutonia Berk. & M.A. Curtis Sacc.

synonimy:
Agaricus plutonia

Słowo plutonia pochodzi od łacińskich słów plutonowy lub plutoniczny. Być może w związku z ciemnym kolorem grzyba.
Kapelusz: 0,5-1,5 cm średnicy, stożkowy do wypukłego, z ostrym garbkiem lub brodawką, nie lepki, nagi, nieco przeźroczyście-prążkowany, ma jedwabiste białe włókienka gdy jest młody, które z wiekiem bledną, higrofaniczny, śliski, czerwonawo brązowy do żółtawo brązowego lub gliniastego, staje się czarnawy. Miąższ cienki, brązowawy.
Blaszki: Zbliżone, czasem ze zbiegającym zębem, cienkie, jasno brązowe do ciemno brązowych, czarnawe z wiekiem, krawędzie blade.
Trzon: (1,8) 2,5-4 (5) cm długości, 0,5-1,5 mm, równy do nieco powiększonego przy podstawie, powyginany, pusty, ciemno brązowy lub czerwonawo brązowy, wierzchołek oszroniony, podzielony na strefy przypłaszczonych białawych włókienek. Przez pajęczynowatą zasnówkę nie formuje się pierścień. Smak nieznany. Zapach żaden do nieco mącznego.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki purpurowo brązowe w zrzucie, rombowe lub półrombowe w widoku z przodu, (3,7) 4,5-6 (6,7) x 4,5-5,2 µm, grubościenne, z szeroką ściętą porą rostkową. Podstawki 11-17 µm, pleurocystydy 17-26 µm, cheilocystydy 12-17 x 5-6 µm.
Siedlisko i występowanie: Psilocybe plutonia można znaleźć rosnącego samotnie lub stadnie, od późnego czerwca do lutego, na butwiejącym drewnie lub na glebach z materiałem drzewnym, w lasach tropikalnych, w Brazylii, Kolumbii, Wenezueli, na Kubie i w ostatnim czasie w Karolinie Północnej, często blisko wysokości poziomu morza lub na niższych wysokościach, choć występuje powszechnie, nie jest często znajdowany.

source - www.wikipedia.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe pseudocyanea

Psilocybe pseudocyanea (Desm.) Noordel

Łysiczka zielono niebieska

synonimy:
Psilocybe pseudocyanea (Desmazieres: Fries) Noordeloos
Stropharia pseudocyanea (Desmazieres) Morgan
Stropharia albocyanea (Desmazieres) Quelet

prawdopodobnie nieaktywny

Kapelusz: 1-3 cm, stożkowo wypukły, otwiera się do wydatnie garbkowanego, białawy z błękitnymi do niebieskawo zielonymi odcieniami, blaknie do słomkowego lub kremowego. Powierzchnia lepka od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki. Krawędź zdobiona resztkami częściowej zasnówki. Miąższ niebieskawo zielony, blaknący do błękitnego, po czym blado niebieskawo zielony i ostatecznie słomkowy.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, blado płowe do purpurowawych, z ząbkowanymi krawędziami.
Trzon: 35-70 mm długości na 2-5 mm grubości, równy, cienki, wygięty, niebieskawo zielony do błękitno niebieskiego do słomkowego, miękki, łatwo łamliwy, kłaczkowato oszroniony, szczególnie blisko wierzchołka. Częściowa błoniasta zasnówka, pozostawiająca błoniasty pierścień, degradowalny do strefy pierścieniowej.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurawo brązowe, elipsoidalne, 7-9 na 4-5 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Cheilocystydy główkowato zgrubiałe do główkowato butelkowatych, 24-44 na 4-8 µm na 4-5 przy wierzchołku gdy zwężane, lub 6-12 µm gdy wydęte.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Preferuje wysokie trawy na terenach podmokłych, moczarach, i łąkach, lub wysokie krzewy wzdłuż szlaków na terenach polno leśnych. Znany z Wysp Brytyjskich, większości północnej Europy, oraz Pacific Northwest. Prawdopodobnie występuje znacznie szerzej.
Komentarz: Aktywność nieznana. Dlatego doradzana jest ostrożność. Psilocybe pseudocyanea jest blisko spokrewniona z Psilocybe aeruginosa (Łysiczka niebieskozielona/grynszpanowa) oraz Psilocybe caerulea (Łysiczka niebieskawa). Wszystkie z tych gatunków zostały formalnie umieszczone w rodzaju Stropharia lecz niedawno przeniesione do Psilocybe przez Noordeloos'a (1995). Mniejsze zarodniki, miękki trzon, i podmokłe siedliska są klasycznymi cechami. Jadalność tego gatunku nie jest dobrze udokumentowana. Niebieskawy kolor i jego bliski związek taksonomiczny z gatunkami aktywnymi czyni Psilocybe pseudocyanea potencjalnie aktywnym kandydatem. Jednakże, zawsze zalecana jest ostrożność przy tych mniej przebadanych gatunkach nie posiadających doświadczeniowej historii.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe quebecensis

Psilocybe quebecensis Ola'h & R. Heim 1967

Kapelusz: 1-3,5 cm szerokości. Na początku nieco półkolisty, szybko otwiera się do wypukłego, po czym staje się szeroko wypukły do płaskiego, bez garbka. Krawędź na początku podwinięta i zazwyczaj nie wyraźnie pofałdowana; półprzeźroczyście żłobiony gdy wilgotny. Blado słomkowo żółty i często z brązowawymi lub płowymi odcieniami, schnąc staje się bardziej szarawy. Sinieje niebieskawo w wyniku dotknięcia lub poruszenia. Powierzchnia gładka, z wiekiem staje się nieco marszczona i lepka gdy wilgotna. Miąższ białawy.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, blaszki cienkie, umiarkowanie szerokie do powiększonych na środku. Wraz z dojrzałością stają się bardzo ciemno kasztanowo brązowe, i zazwyczaj nieco cętkowane, z krawędziami pozostającymi białawymi.
Trzon: 20-35(45) mm długości na 1-2,5 mm grubości. Łamliwy, twardy i włókienkowaty. Nieco powiększony przy wierzchołku i kloszowaty przy podstawie, która często jest wyposażona w ryzomorfy. Żółtawo płowy, schnie do wyraźnie szarawo żółtego, zaczyna sinieć w miejscu zranienia. Częściowa zasnówka pajęczynowata, zanikająca i szybko znikająca.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurawo brązowe do czarnych, elipsoidalne do lekko jajowatych z boku i z przodu, niektóre zarodniki w kształcie mango, 8-14(16) na 6-8,8 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy obecne, 12-35 na 9-15 µm, bardzo charakterystyczne ze względu na swe spuchnięte wierzchołki, jak u Psilocybe cubensis i Psilocybe cyanescens. Cheilocystydy 18-36 na 5,5-10 µm, wrzecionowato ampułkowate z powiększoną szyjką, 2-3,3 µm grubości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Rośnie na glebach piaskowych, szczególnie w wymywiskach strumieniowych, i w substracie ze zbutwiałego drewna olchy, brzozy, jodły i świerku, późnym latem i na jesieni. Odnotowany w Quebec'u, a dokładniej w dolinie rzeki Jacques Cartier.
Komentarz: Umiarkowanie aktywny zgodnie z Ola'h i Heim (1967). Psilocybe quebecensis jest klasycznym gatunkiem równin zalewiskowych i jest prawdopodobnie znacznie bardziej rozpowszechniony niż obecnie się relacjonuje. Gatunek ten nie jest dobrze znany mieszkańcom Quebec'u, i podejrzewam, że przystosowane kolonie mogą być bez trudu zakładane przez tych, którzy życzą sobie mieć Psilocybe quebecensis rosnący na swoim podwórku. Patrz również Psilocybe caerulipes i Psilocybe baeocystis.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe samuiensis

Psilocybe samuiensis Guzmán, Bandala & Allen

Kapelusz: 7 do 15 mm. Wypukły do stożkowo wypukłego do dzwonkowatego, często z garbkiem z małą brodawką. Półprzeźroczysty gdy wilgotny, z oddzielaną błonką, w młodości pożłobiona krawędź. Higrofaniczny w miarę wysychania przechodzi w kolor słomkowo żółty.
Blaszki: Przyrośnięte, w kolorze gliniastym, potem fioletowawo brązowe do czekoladowo fioletowych z białawymi krawędziami.
Trzon: 40 do 60 mm długości na 1-2 mm grubości. Białawy do żółtawego i pokrytego włókienkami. Powiększony u podstawy. Częściowa zasnówka pozostawia wyraźną włóknistą strefę pierścieniową, która wkrótce zanika.
Zarodniki: 9,3-13 x 5-7 µm. Cztero zarodnikowe podstawki (basidia).
Odcisk: Czekoladowy do purpurowo brązowego.
Siedlisko: Rośnie na dobrze naobornikowanych glebach gliniasto podobnych, na polach ryżowych i otwartych terenach trawiastych.
Występowanie: Wyspa Koh Samui w zatoce tajlandzkiej i tereny otaczające.
Sezon: Późny maj do września i prawdopodobnie w październiku.
Dozowanie: 15-20 świeżych grzybów.
Komentarz: Grzyb ten został jak na razie znaleziony cztery razy, owocnikujący na polach ryżowych w dwóch miejscach Wysp Koh Samui w Zatoce Tailandzkiej. Pierwszy raz w 1991 roku przez John'a W. Allen'a na polach ryżowych niedaleko muzułmańskiej wioski Ban Hua Thanon, na Koh Samui. Druga kolekcja została zebrana dziesięć lat później z Chief'em Ill Eagle, Travis'em Canady, Nataya'ą and Mike'em Acevedo, około sto metrów wcześniej niż kolekcja znaleziona dziesięć lat wcześniej. W 2003 roku, John W. Allen znalazł osiem okazów w drugim miejscu, kilka mil w dół drogi na polach ryżowych Na Muang, na Koh Samui. I ponownie w 2004 roku, wiele kolekcji zostało zebranych z tego samego pola w czasie dwóch oddzielnych owocnikowań w czerwcu i lipcu 2004. Owocnikowanie gatunku trwa od 5 do 7 dni, po czym znikają z pól. Bardzo prawdopodobne, że gatunek ten owocnikuje w innych miejscach południowej Tajlandi i prawdopodobnie Malezji. Nie tak jak napisano na www.petfungus.com, że we wschodnim Oregonie. Gatunek ten jest blisko spokrewniony z Psilocybe mexicana Heim i makroskopijnie podobny jest do Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata) i jest pierwszym gatunkiem znalezionym poza Meksykiem bezpośrednio spokrewnionym z Psilocybe mexicana Heim, który ceremonialnie wykorzystywany jest przez rdzennych mieszkańców Mezoameryki.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe sanctorum

Psilocybe sanctorum Guzmán

synonimy:
Psilocybe zapotecorum Heim emend Guzmán
Psilocybe aggericola Singer & A.H. Sm.
Psilocybe barrerae Cifuentes & Guzmán
Psilocybe subzapotecorum Guzmán
Psilocybe chaconii Guzmán, M. Torres & Ram.-Guill.
Psilocybe bolivarii Guzmán, Ciencia (Méx.)
Psilocybe zapotecorum var. ramulosum
Psilocybe candidipes Singer & A.H. Sm.
Psilocybe aggericola var. alvaradoi
Psilocybe zapotecorum f. elongata
Psilocybe pseudozapotecorum Guzmán
Psilocybe microcystidiata Guzmán & Bononi

Psilocybe sanctorum był znany jedynie z typowej lokalizacji w Meksyku, w Stanie Meksyk, na łąkach na granicy lasu Pinus-Quercus-Populus (Guzmán, 1982). Teraz, po raz pierwszy, został odnotowany w Stanie Veracruz [Chacón 2529 (XAL), 5 km na zachód od Coatepec, 22 sierpnia 1984, w lesie podtropikalnym (mezofitycznym)]. Materiał ten różni się od typowego kapeluszem, który nie jest taki brodawkowy. Przedstawia to zróżnicowanie basidiomatu u tego gatunku, cecha typowa kilku innych gatunków sekcji Zapotecorum.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe semiglobata

Psilocybe semiglobata (Batsch) Noordel. (1995)

Łysiczka łajnowa (Pierścieniak półkulisty)

synonimy:
Protostropharia semiglobata (Batsch) Redhead, Moncalvo & Vilgays (2013)
Agaricus semiglobatus Batsch (1786)
Agaricus nitens Bull. (1792)
Coprinus semiglobatus (Batsch) Gray (1821)
Stropharia semiglobata (Batsch) Quél. (1872)
Geophila semiglobata (Batsch) Quél. (1886)
Psalliota semiglobata (Batsch) P.Kumm. (1871)
Fungus semiglobatus (Batsch) Kuntze (1898)

nieaktywny

Kapelusz: 1-4 cm szerokości. Rozwarty do półkolistego do wypukłego i ostatecznie z wiekiem szeroko wypukłego. Czasem z garbkiem. Jasno żółty do mocno słomkowo żółtego gdy świeży, nie higrofaniczny. Powierzchnia gładka, lepka do wyjątkowo lepkiej do kleistej od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki. Miąższ jędrny, blado płowożółty, nie niebieszczy.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, blaszki szerokie, blisko rozmieszczone do nieco oddalonych, z jednym lub dwoma rzędami blaszek pośrednich. Szarawe gdy młode, stają się purpurawo brązowe z dojrzałością zarodników, krawędzie pozostają blade do białawych.
Trzon: 30-120 mm długości na 2-5 mm grubości. Równy do nieco powiększonego ku dołowi. Powierzchnia poniżej strefy pierścieniowej biaława lub niemal w kolorze kapelusza, lepka do wyjątkowo lepkiej do kleistej w dolnych dwóch trzecich trzonu. Częściowa zasnówka kleista, pozostawia strefę pierścieniową z włókienek, szybko ciemniejącą. Miąższ na początku wypchany żółtawym włóknem, z wiekiem staje się pusty. Brak reakcji niebieszczenia.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurawo brązowe, elipsoidalne, 15-19 na 8-10 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Cheilocystydy obecne, wąsko wrzecionowato brzuchate z długą, wygiętą szyjką, 26-38 na 6-9 µm. Pleurocystydy trudne do znalezienia, 32-46 na 9-14 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Pojedynczy do stadnego na krowim lub końskim łajnie, wiosną, latem i jesienią. Szeroko rozpowszechniony na obszarze Ameryki Północnej i większości umiarkowanych rejonów świata.
Komentarz: Nieaktywny. Psilocybe semiglobata, dawniej znany jako Stropharia semiglobata jest tu zawarty, ponieważ grzyb ten pleni się na siedliskach goszczących również aktywne Psilocybe i Panaeoli. Często znajdowałem Psilocybe merdaria (Łysiczka pomiotowa), Psilocybe coprophila oraz Panaeolus papilionaceus dzielących te same siedlisko co Psilocybe semiglobata. Naturalne podobieństwa między tymi Psilocybe są oczywiste dla wszystkich je zbierających. Wyjątkowo kleista zasnówka wyróżnia ten gatunek od blisko spokrewnionych.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe semiinconspicua

Psilocybe semiinconspicua Guzmán & J. M. Trappe

Psilocybe semiinconspicua jest grzybem psilocybowym z sekcji Semilanceatae rodzimym stanowi Waszyngton w USA. Grzyb jest mały, rzadki, trudny do zobaczenia i barwiący na niebiesko po uszkodzeniu. Może być pomylony z Psilocybe silvatica a może być odróżniony po bardziej stożkowym kapeluszu, węższych zarodnikach i węższych cheilocystydach.
Grzyb ten jest znany jedynie z typowej lokacji, gdzie został znaleziony na obszarze Glacier Peak Wilderness w Wentachee National Forest, w Waszyngtonie, w USA.
Kapelusz: 7-12 mm, wypukły, z wiekiem staje się niemal płaski. Jest higrofaniczny, posiada gładką powierzchnię, i gdy jest wilgotny to jest oliwkowo czarny, blaknący do brązowawo pomarańczowego lub ciemno czerwonawo brązowego gdy wyschnie.
Blaszki: Przyrośnięte, na początku jasno szarawo brązowe, po osiągnięciu dojrzałości zarodników zmieniają się na ciemno purpurowe.
Trzon: 15-20 x 2 mm, pusty, posiada równą szerokość, i jest biały z białawymi lub brązowawymi kłaczkowatymi łuseczkami, schnącymi do czerwonawo brązowych. Przy podstawie barwi na niebiesko.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki 8-10 x 5,7 µm, owalnawe do elipsoidalnych, grubościenne, i żółtawo brązowe do ciemno purpurowo brązowych w zrzucie. Każda podstawka ma cztery zarodniki. Cheilocystydy są półbutelkowate i mają 24-30 x 6-8 µm. Nie zaobserwowano pleurocystyd. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko i występowanie: Stadny w małych grupkach wśród krzewów na brzegu strumieni.

source - www.wikipedia.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe semilanceata

Psilocybe semilanceata (Fr.) P.Kumm. (1871)

Łysiczka lancetowata

synonimy:
Agaricus semilanceatus Fr. (1838)
Geophila semilanceata (Fr.) Quél. (1886)
Panaeolus semilanceatus (Fr.) J.E.Lange (1936)
Panaeolus semilanceatus (Fr.) J.E.Lange (1939)

Nieczęsty, częstszy na terenach o dużej ilości opadów, w górach. Owocniki wyrastają od lata do jesieni, pojedynczo lub w grupach po kilka, w trawie i mchach, w miejscach podmokłych, na ścieżkach. Większość źródeł podaje, że w miejscach bogatych w składniki odżywcze. Noordeloos podaje że w miejscach ubogich w substancje odżywcze, jeśli na nawozie bydlęcym to bardzo starym.
Kapelusz higrofaniczny, wilgotny oliwkowo-jasnobrązowy, także z ciemnymi oliwkowymi lub sino-zielonymi plamami, zwłaszcza na obwodzie, suchy jasny słomkowy, ochrowy; 5-15(20) mm średnicy, 6-15(20) mm wysokości, początkowo tępo stożkowaty i zwykle z ostrą brodawką w centrum, z wiekiem stożkowaty do dzwonkowatego, jednak nigdy nie rozpostarty; powierzchnia gładka, wilgotna śliska, nieco lepka; brzeg początkowo silnie podgięty, potem prosty lub odgięty, wilgotny z nieco prześwitującymi blaszkami, w bardzo młodym wieku można dostrzeć białawe włókienka osłony łączące brzeg kapelusza z trzonem.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe semilanceata „ Olbrzymia “


Ignacio znalazł w dwóch dolinach gór Hiszpanii grzyby Psilocybe Semilanceata (Łysiczka lancetowata - kapelusze wolności). W jednej z tych dolin znalazł bardzo duże i mocne lancetki rosnące w końskich odchodach ze słomą. W drugiej dolinie znalazł typowe łysiczki.
Do dziś nie znamy przypadków zakończonej sukcesem uprawy łysiczki w domu. Poniższe zdjęcia są inspirujące ponieważ przedstawiają łysiczkę na słomie. Nadszedł pewnie czas, żeby przemyśleć tę strategię. Obecnie posiadamy również odciski gigantycznej, lubiącej słomę łysiczki z Hiszpanii.
Lewe zdjęcie pokazuje łysiczkę rosnącą na łajnie i trawie a prawe na łajnie i słomie.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe silvatica

Psilocybe silvatica Peck Singer and Smith

synonimy:
Psathyra silvatica
Hypholoma silvaticum

Kapelusz: 0,8-2,5 cm szerokości. Stożkowo rozwarty do dzwonkowatego z ostrym garbkiem. Płowy ciemno brązowy w czasie gdy wilgotny, przechodzący w blado żółto brązowy. Gładki, lepki gdy wilgotny, posiada cienką żelatynową błonkę. W kolorze matowo szarawo brązowym do cynamonowego lub przydymionego brązowego wraz z wiekiem.
Blaszki: Przyrośnięte. Zbliżone do średnio oddalonych i wąskie do umiarkowanie szerokich. Krawędzie białe.
Trzon: 20-80 mm długości x 1-3 mm grubości. Równy do nieco powiększonego u podstawy. Łamliwy.
Zarodniki: 6-9,5 x 4-5,5 µm.
Odcisk: Ciemno purpurawo brązowy.
Siedlisko: Stadny, lecz nie w wiązkach, na szczątkach drzewnych, szczapach drzewnych (najlepiej olchy), lub nawet na butwiejącym substracie z drzew iglastych.
Występowanie: Od zachodu Cascades w południowym Oregonie do Kolumbii Brytyjskiej, Kanada. Odnotowywany również w Idaho a nawet daleko w Finlandii.
Sezon: Od późnego września do grudnia.
Komentarz: Bardzo podobny do Psilocybe pelliculosa i zazwyczaj spotyka się go rosnącego wraz z nim. Stamets (1996) pisał, że w niektórych koloniach Psilocybe silvatica kapelusze były bardziej żółte z wyglądu niż te od Psilocybe pelliculosa.
Dozowanie: Umiarkowanie słabszy niż Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata). Od 20 do 40 świeżych grzybów, 1/3 uncji świeżych lub od 2 do 4 gram suszu.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe serbica

Psilocybe serbica M.M.Moser & E.Horak (1969)

synonimy:
Psilocybe bohemica Šebek (1983)
Psilocybe arcana Borov. & Hlavácek (2001)
Psilocybe moravica Borov. (2003)


Kapelusz: 1-3,5 cm szerokości. Wypukły do dzwonkowatego, często skręcony, otwiera się z wiekiem do szeroko wypukłego do płaskiego. Powierzchnia lepka gdy wilgotna od cienkiej, żelatynowatej błonki, często nie zdejmowalnej. Krawędź półprzeźroczyście żłobiona gdy wilgotny, nieprzejrzysty po wyschnięciu, wkrótce uniesiony i nieregularny, barwi na niebiesko lub sinieje w miejscu zranienia. Czerwonawo brązowy do brązowo żółtego, higrofaniczny, blaknie do szaro żółtawego, ochrowy lub słomiany po wyschnięciu.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zbliżonego, blaszki purpurawo brązowe do czekoladowo brązowych z białawymi krawędziami.
Trzon: 20-60 mm długości na 1,5-5 mm grubości. Równy do nieco powiększonego blisko podstawy, białawy do białawego nakrapianego brązowymi łatkami, sinieje niebieskawo w miejscu zranienia, i pokryty jest u dołu białymi włókienkowatymi łatkami. Częściowa zasnówka drobno pajęczynowata, szybko zanikająca.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurawo brązowe. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne lub rzadkie, i zazwyczaj w pobliżu krawędzi blaszki, kończykowate, 16-25 na 4,4-7,7 µm. Cheilocystydy 20-36 na 6-11 µm, butelkowate z powiększonymi szyjkami 1,5-2,5 µm, powstające z komórek równoległych do krawędzi blaszki.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Odnotowany jedynie w Jugosławii (Serbia), Słowacji i w Czechach. Rośnie na butwiejącym drewnie lub na ziemiach bogatych w szczątki drzewne, w lasach liściastych lub mieszanych, pod Europejskimi bukami (Fagus silvatica) i/lub zmieszanymi z jodłami (Abies sp.)
Komentarz: Umiarkowanie aktywny do bardzo aktywnego. Psilocybe serbica jest podobna taksonomicznie do Psilocybe atrobrunnea z wyjątkiem tego, że ten ostatni gatunek preferuje tereny porośnięte mchem i nie niebieszczy. Patrz również Psilocybe liniformans i Psilocybe cyanescens.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe squamosa

Psilocybe squamosa (Pers.: Fr.) P. D. Orton

Łysiczka łuskowata

synonimy:
Leratiomyces squamosus Bridge & Spooner 2008
Agaricus squamosus
Geophila squamosa
Hypholoma squamosum
Naematoloma squamosum
Psalliota squamosa
Stropharia squamosa
Stropholoma squamosum

prawdopodobnie nieaktywny

Kapelusz: 3-8 cm szerokości. Stożkowy do tępo stożkowego gdy młody, z podwiniętą krawędzią, szybko staje się szeroko dzwonkowaty do wypukłego, i często ze stożkowym garbkiem. Lepki gdy wilgotny od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki, lecz szybko wysycha. Żółtawo brązowy do pomarańczowawo brązowego po całości. Na początku zdobiony małymi łuseczkami wzdłuż krawędzi, lecz szybko się wygładza i wolny jest od resztek zasnówki. Miąższ względnie cienki i blado brązowy gdy wilgotny.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zatokowato wycięto zbiegającego, blaszki blisko rozmieszczone do rzadkawych, umiarkowanie szerokie, z dwoma do trzech rzędów wstawionych blaszek pośrednich. Blado niebieskawo szare, później ciemno szarawo brązowe do purpurowo brązowych przy pełnej dojrzałości.
Trzon: 60-120 mm długości na 4-8 mm grubości. Równy do nieco powiększonego i wygiętego u podstawy, pusty i nieco wątły. Białawy blisko wierzchołka i brudno brązowy do mocno płowożółtego poniżej pierścienia. Powierzchnia pokryta ulotnie bladymi do brązowawych wygiętymi łuskami, często z pomarańczowo płowożółtymi ryzomorfami sterczącymi u podstawy. Częściowa zasnówka błoniasta, wątła, pozostawiająca wydatny, błoniasty pierścień, żłobiony w części górnej, często zwisa pęknięty wokół trzonu lub z wiekiem zupełnie nieobecny.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno szarawo fioletowo brązowe, lekko elipsoidalne, 11-15 na 7-8 µm z centralną porą rostkową. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Cheilocystydy 36-66 na 3,3-6 µm, nitkowate do lekko butelkowatych, z wierzchołkiem zdobionym kleistą masą. Pleurocystydy nieobecne.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Samotny do rozproszonego, późnym latem i na jesieni, na łąkach i w lasach mieszanych iglasto olchowych. Znany z Pacific Northwest, Minnesoty i Kalifornii. Prawdopodobnie gatunek ten jest szerzej rozpowszechniony na kontynencie.
Komentarz: Istnieją sprzeczne raporty odnośnie jadalności Psilocybe squamosa; ostrożność zdecydowanie wymagana. Jako Stropharia gatunek ten nie posiada chrysocystyd tak charakterystycznych dla tego rodzaju. Zarówno łuseczki kapelusza i pierścień są cechami tymczasowymi, i szybko mogą zaniknąć po silnych deszczach. Patrz również Psilocybe thrausta, który jest bardzo podobny, lecz różni się czerwonawym ubarwieniem kapeluszy.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe strictipes

Psilocybe strictipes Singer & A.H.Smith

Łysiczka błotna

synonimy:
Psilocybe strictipes Singer and Smith
Psilocybe callosa (Fries ex Fries) Quelet sensu auct., sensu Guzmán (1983)
Psilocybe semilanceata var. obtusa Bon
Psilocybe semilanceata var. microspora Singer

Kapelusz: 0,5-3 cm szerokości, na początku stożkowy, otwiera się do wypukłego, dzwonkowatego i ostatecznie szeroko wypukłego i zazwyczaj nie ostro garbkowanego, lecz może mieć garbek niski. Powierzchnia gładka, półprzeźroczyście żłobiona w pobliżu krawędzi, która może mieć drobne resztki zasnówki i być lepka gdy wilgotna od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki. Ciemno szarawo brązowy do cynamonowo brązowego, blaknący do słomkowego lub jasno żółtawego gdy suchy. Miąższ czasami sinieje niebieskawo po uszkodzeniu.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, czasem nieco zbiegające i oddzielające się od trzonu gdy suchy. Blaszki czekoladowo brązowe z białawymi krawędziami gdy grzyb jest dorosły.
Trzon: 40-70(130) mm długości na 2-3 mm grubości. Biały do żółtego do żółtawo brązowego. Równy, prosty do powyginanego zazwyczaj twardy, chrząstkowy i zdobiony włókienkowatymi łatkami, resztkami zasnówki i grzybnią podstawną, która może sinieć niebieskawo. (Podstawa nie jest zdobiona ryzomorfami). Częściowa zasnówka cienko pajęczynowata, wątła i rzadko pozostawiająca strefę pierścieniową na górnych rejonach trzonu.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurowo brązowe, lekko elipsoidalne, 10-12 na 5,5-8 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 21-45 na 7-10 µm, butelkowate z powiększoną szyjką 2-3,5 µm grubości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Owocnikuje późnym latem do jesieni w Pacific Northwest, Anglii, północnej i środkowej Europie (Czechy, Francja, Niemcy, Holandia, Słowacja, Szwecja), Syberia i Chile. Znajdywany zazwyczaj na żyznych, trawiastych terenach, takich jak trawniki wzdłuż poboczy dróg, i na polach - lecz nie na łajnie, mimo że powszechny na polach z, i bez łajna.
Komentarz: Chemiczna analiza niedostępna. Oceniany na umiarkowanie aktywny do mocnego, sądząc na podstawie własnych badań biologicznych, a z uwagi na ograniczoną reakcję niebieszczenia prawdopodobnie mało psylocyny. Psilocybe strictipes jest smukłym, trawiastym gatunkiem, uważany za formę pośrednią pomiędzy Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata) a Psilocybe pelliculosa, dwa taksony, które są bardzo podobne pod względem wyglądu ogólnego z wyjątkiem preferencji siedliskowych i/lub detali mikroskopijnych. Psilocybe strictipes posiada bardzo zawiłą historię. Guzmán (1995) podążając za Redhead'em (1985) oraz Watling'iem i Gregory'm (1987), usiłował wyjaśnić długotrwałe zamieszanie otaczające ten gatunek i jego dobrze znany synonim Psilocybe callosa. (Oryginalny Agaricus callosus Fr. nie jest spokrewniony z grzybem tu opisywanym i jest obecnie synonimiczny z Panaeolus papilionaceus (Kołpaczek motylkowaty) Bull. ex: Fr. Quelet.).
Współczesne pojęcie Psilocybe callosa stało się podrzędne w stosunku do nowego taksonu, który jako Psilocybe strictipes początkowo zaproponowali Singer i Smith (1958a). Guzmán (1983) w swej monografii uczynił Psilocybe strictipes podrzędnym w stosunku do Psilocybe callosa. Po ponownej ocenie, Guzmán (1995) ponownie potwierdził Psilocybe strictipes jako właściwą nazwę. Zróżnicowane kolekcje kończące jako ten gatunek są dalej mylone z Psilocybe baeocystis, do którego są trochę podobne. Ponadto preferowanym siedliskiem dla Psilocybe strictipes są tereny trawiaste lub żyzne gleby, a nie lasy, które przedstawili Singer i Smith (1958a). Ich szkice Psilocybe strictipes ukazują dwie różne formy: jedna - grzybówkowiec (ang. mycenoid) przypominający blisko spokrewnioną Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata), oraz pojedynczy szkic, bardziej kolyboidalnego (ang-collyboid) z kształtu, ukazujący grzyb nietypowy względem formy pierwszej. Guzmán (1983) pisze, że okaz wykorzystany przez Smith'a do wykonania szkicu był tak naprawdę Psilocybe baeocystis. Dodatkowo, w ich oryginalnym opisie wskazują, że numer kolekcji przypisany typowi oryginalnemu był błędny, co być może mieć związek z początkową pomyłką i dwoma dekadami dalszego zamieszania. Praktycznie wszystkie terenowe przewodniki publikowane po 1958, włączając mój (1978), błędnie opisały Psilocybe strictipes.
Dla większości terenowych zbieraczy trawiaste siedlisko zawęża kandydatowi pole możliwości. Nieobecność ostrego garbka i kapelusza o cienkim miąższu są dwoma makroskopicznymi cechami, które odkreślają ten gatunek od jego najbliższego krewnego Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata), z którym jest często mylony. Guzmán (1983, 17) zauważa, że "forma kapelusza ma taksonomiczną wartość u psilocybe. Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata) jest odróżniana od Psilocybe callosa (Psilocybe strictipes) brodawką na początku i wypukłym kapeluszem bardziej, lub mniej garbkowym u tego drugiego."
U wielu gatunków trawiastych, długość trzonu jest zazwyczaj bezpośrednią reakcją na długość trawy, z której wyrastają. Podstawa trzonu jest zazwyczaj ściśle przyczepiona do martwych traw. Mikroskopijnie Psilocybe strictipes posiada mniejsze i węższe zarodniki niż Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata). Nazwa strictipes nawiązuje do twardej lub stwardniałej struktury trzonu, szczególnie podstawy, gdy sucha.
Odmiana Psilocybe strictipes obficie występuje w zachodnim Oregonie w bliskim towarzystwie górskiej mietlicy pospolitej (Agrostis tenuis), gdzie tysiące akrów są przeznaczone na komercyjną uprawę nasion traw - główny przemysł w tym regionie. Bujne owocnikowanie Psilocybe strictipes na tych łąkowiskach i późniejsza dystrybucja nasion zaprószonych zarodnikami stanowią olbrzymią platformę startową plazmy zarodkowej do odległych pól golfowych, instytucji wyższego nauczania oraz trawników. Potencjalna dystrybucja tego gatunku poprzez komercyjną dystrybucję nasion trawnikowych jest niepojęta. Psilocybe strictipes jest prawdopodobnie o wiele bardziej rozpowszechniony niż obecnie zdajemy sobie sprawę.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe stuntzii

Psilocybe stuntzii Guzmán & J. Ott

synonimy:
Psilocybe pugetensis

Rośnie gromadnie, w kępkach i w skupionych wiązkach, w szczątkach drewna iglastego i w ściółkach korowych (drewno olchy), w ziemiach zasobnych w drewniane szczątki i na nowych trawnikach ze świeżo rozłożoną darnią. Na obszarach trawiastych można go znaleźć od końca lipca do września, a od września do grudnia rośnie w ściółkach ogrodowych. Występuje od północy San Francisco po Eugene, Oregon do Kolumbii Brytyjskiej. Powszechny na terenach trawiastych takich jak parki, pola, lub nowo powstałe, ściółkowane ogrody na obszarze zachodniego regionu Pacific Northwest. Jeśli jest lekka zima to występuje przez cały rok.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe subaeruginascens

Psilocybe subaeruginascens Höhnel

synonimy:
Psilocybe subaeruginascens Höhnel
Psilocybe aerugineomaculans (Höhnel) Singer i Smith

Kapelusz: 1-5,8 cm szerokości. Stożkowy do wypukłego lub dzwonkowatego, do szeroko lekko garbkowanego, lecz nie brodawkowanego, ostatecznie szeroko wypukłego do płaskiego i uniesionego z wiekiem. Powierzchnia lepka gdy wilgotna, półprzeźroczyście żłobiony wzdłuż krawędzi, szybko schnący. Pomarańczowawo brązowy do oliwkowo brązowego do szaro zielonkawo brązowego, higrofaniczny, blaknący po wyschnięciu do matowo żółto pomarańczowego do słomkowego. Miąższ biały do takiego jaki ma kapelusz, szybko sinieje niebieskawo w miejscu zranienia.
Blaszki: Szeroko przyrośnięte do zbliżonych, czasem zbiegające, stłoczone i czasem rozwidlone. Szarawo brązowe do żółtawo brązowych, w końcu (wraz z dojrzałością zarodników) ciemno brązowe i często nieco cętkowane. Krawędzie w tym samym kolorze, sinieją niebieskawo w miejscu stłuczenia.
Trzon: 30-60 mm długości na 1,5-3 mm grubości. Równy do nieco powiększonego w okolicy podstawy, która często zdobiona jest rozchodzącymi się promieniście, białymi ryzomorfami, które po zranieniu niebieskawo sinieją. Powierzchnia i miąższ białawy do koloru tego samego co kapelusz, szybko sinieje na niebieskawo. Częściowa zasnówka błoniasta, dobrze rozwinięta, pozostawiająca nieustępliwy, błoniasty pierścień w górnych rejonach trzonu, w kolorze białym póki nie zostanie zraniony, a po tym niebieskawy, i zazwyczaj rdzawo purpurawo brązowy od zarodników. Rozdarty i kruchy z wiekiem.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurawo brązowe do ciemno fioletowo brązowych, romboidalne do lekko romboidalnych z przodu, lekko elipsoidalne z boku, 7,7-12 na 6,6-8,5 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe, rzadko jedno, dwu, lub trzy zarodnikowe. Pleurocystydy wrzecionowato brzuchate do lekko butelkowatych, 16-33 na 4,4-5,9 µm, z szyjką grubości 2,5-4 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Rośnie stadnie do wiązkowato na ziemiach użyźnionych szczątkami drzewnymi, na czipsach drzewnych, i na czipsach drzewnych zmieszanych z końskim łajnem. Często znajdywany wzdłuż szlaków lub na poboczach przylegających do lasów liściastych. Owocnikuje od kwietnia do lipca w umiarkowanej, południowej Japonii i podzwrotnikowej Indonezji. Prawdopodobnie szerzej rozpowszechniony między tymi dwiema lokacjami.
Komentarz: Umiarkowanie mocny. Koike et al. (1981) wykrył psilocybinę i psylocynę. Ten przysadzisty, kolyboidalny (ang. - collyboid) i pierścieniowaty Psilocybe jest wyłączną cechą Azji. Guzmán (1983) nadmienia, że błędem była Singer'a i Smith'a próba synonimii Psilocybe subaeruginascens z Stropharia venenata (Psilocybe venenariata). Patrz również Psilocybe subfimetaria oraz Psilocybe stuntzii.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe subaeruginosa

Psilocybe subaeruginosa Cleland

synonimy:
Psilocybe australiana Guzmán & Watling (1978)
Psilocybe tasmaniana Guzmán & Watling (1978)
Psilocybe eucalypta Guzmán & Watling

Kapelusz: 1,5 cm szerokości. Na początku stożkowy do wypukłego, szybko rozwija się do szeroko wypukłego z małym garbkiem. Powierzchnia gładka, półprzeźroczyście żłobiona wzdłuż krawędzi, jasno brązowy do ciemno brązowego, higrofaniczny, suchy blaknie od blado brązowego do spłowiale szarawo białego.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zbliżonego, a z wiekiem blaszki mogą oddzielać się od trzonu, pozostawiając w górnej części równoległe, podłużne resztki blaszek. Szybko przydymiono brązowe do purpurawo brązowych do ciemno purpurawo czekoladowo brązowych, krawędzie w tym samym kolorze.
Trzon: 50-125 mm długości na 2-5 mm grubości. Równy do zwężanego ku wierzchołkowi do nieco pogrubionego u podstawy, od której promieniście odchodzi biała grzybnia. Pusty, chrząstkowy, powierzchnia zdobiona drobnymi włókienkami, misternie żłobiony i mączysty (pudrowany) blisko wierzchołka. Powierzchnia biaława, jedwabista, z szarawo brązowymi smugami, miąższ brązowawy, sinieje niebieskawo w miejscu zranienia. Częściowa zasnówka biała, cienko pajęczynowata, szybko zanika pozostawiając wątłe ślady w górnych rejonach trzonu.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurawo brązowe, lekko elipsoidalne zarówno z przodu jak z boku, 13-15 na 6,6-7,7 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe, rzadko 2 zarodnikowe. Pleurocystydy 22-47 na 6-16,5 µm, wrzecionowato brzuchate, z kończykami z wydłużoną szyjką 2-4,5 µm. Cheilocystydy podobne kształtem do pleurocystyd, 17-29 na 5,5-11 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Samotny do stadnego na złożonych siedliskach takich jak ziemie bogate w szczątki drzewne, butwiejące sterty liści i gałązek, piaszczyste gleby leśne, ogrody, oraz na czipsach korowych sosny (Pinus radiata). Znajdowany od maja do sierpnia. Znany jedynie z Australii i Tasmanii.
Komentarz: Sądząc po reakcji niebieszczenia umiarkowanie do mocno aktywnego. Nie są mi znane żadne analizy. Gatunek ten jest w centrum konstelacji bliskich krewnych, włączając Psilocybe australiana, Psilocybe eucalypta, oraz Psilocybe tasmaniana. Badania Chang'a i Mills'a (1992) wykazały synonimię między tym taksonem, lecz po bliższym zapoznaniu się z ich pracą pozostają pewne wątpliwości, jeśli mieli oczywiście prawdziwego Psilocybe subaeruginosa i wykonali prawidłowe porównania. Psilocybe subaeruginosa posiada przebarwione pleurocystydy opisywane jako "czekoladowo brązowe", cechy, których Chang i Mills przyznają, nie znaleźli w żadnym badanym przez siebie zbiorze. Czekoladowo brązowe cystydy Psilocybe subaeruginosa odróżniają ten takson od grzybów wymienionych powyżej, z których wszystkie posiadają szkliste cystydy (Guzmán, Bandala, oraz King 1993). Dlatego sądzę, że na ich argumenty konspecyficzności pada cień wątpliwości. Potrzeba lepszych badań.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Opis 2
Ten całkiem mocny gatunek pochodzi z Australii gdzie rośnie grupowo lub pojedynczo na ziemiach bogatych w szczątki drzewne, na rozkładających się stosach liści i gałązek, piaskowych ziemiach zasobnych w masę drzewną, ogrodach i pośród kawałków kory sosny. Najlepiej uprawiać go na dworze. Kultury można rozpocząć na agarze. Zdrową grzybnię z agaru wykorzystuje się do zaszczepienia sterylizowanego zboża. Skolonizowanym zbożem zaszczepia się wysterylizowane, wzbogacone czipsy drzewne. Czipsy te wykorzystuje się do zaszczepienia nadwornych grządek składających się z namoczonego lub świeżo rozdrobnionego drewna. Metoda jest podobna do uprawy Psilocybe Azurescens. Fotografie pochodzą z drugiego roku owocnikowania naszych nadwornych grządek w Holandii.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe subcaerulipes

Psilocybe subcaerulipes Hongo

synonimy:
Psilocybe argentipes K. Yokoy
Psilocybe taiwanensis E. Horak, Guzmán i Desjardin
Psilocybe thaizapoteca Guzmán, Karunar. i Ram.-Guill

Kapelusz: 2-3 cm szerokości. Stożkowy do dzwonkowatego, z wiekiem rozwija się do wypukłego do nieco garbkowanego. Powierzchnia gładka, lepka gdy wilgotna i żłobiona w pobliżu krawędzi. Ochrowy do żółtawo brązowego, czasem oliwkowo zabarwiony, sinieje ciemno niebieskawo w miejscu zranienia.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zatokowato wyciętego, blaszki blado brązowawe do purpurawo brązowych do ciemno fioletowych z krawędziami w tym samym kolorze.
Trzon: 40-70 mm długości na 3-5 mm grubości. Równy do nieco powiększonego i często wykrzywionego przy podstawie, powyginany, pusty i cechujący się w najniższych rejonach powłoką białawych włókienek. Białawy na początku, szybko ochrowawy lub czerwonawo brązowy, szczególnie blisko podstawy. Częściowa pajęczynowata zasnówka, wątła i zazwyczaj nie pozostawiająca na trzonie włókienkowej strefy pierścieniowej. Miąższ sinieje niebieskawo w miejscu zranienia.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurawo brązowe, lekko elipsoidalne z boku; niemal jajowate z przodu, 5,5-7,5(8,5) na 3,3-4,4(5,5) µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 15-22 na 5-7,5 µm, wrzecionowato brzuchate ze skróconą lub wydłużoną szyjką 1-1,5 µm grubości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Stadny do wiązkowego, owocnikuje od maja do września w Japonii (miasto Otsu, prefektura Shiga) na glebach pokrytych mchami lub trawami w otwartych lasach, często pod sosnami, szczególnie Pinus densiflora (Sosna gęstokwiatowa).
Komentarz: Potencja nieznana, prawdopodobnie umiarkowany do bardzo aktywnego. Mikroskopicznie niemal identyczny z Psilocybe caerulipes, lecz różni się wymiarem zarodników i występowaniem. Ponadto Guzmán (1983) odnotował, że Psilocybe caerulipes może być konspecyficzny z Psilocybe muliercula (Psilocybe wassonii) gdyż są trudne do taksonomicznego rozdzielenia. Badania nad zdolnością krzyżowania się ze sobą rozjaśniłyby kwestię konspecyficzności. Patrz również Psilocybe venenata.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe subacutipilea

Psilocybe subacutipilea Guzmán, Saldarriaga, Pineda, Garcí et Velázquez

Kapelusz: 7-10 mm średnicy, dzwonkowy do półgarbkowanego, lepkawy do śliskiego, gładki, równy do prążkowanego, higrofaniczny, żółtawo brązowy, szarawo żółty do blado brązowawego.
Blaszki: Półprzyrośnięte, nieco grube, szarawo brązowe z fiołkowymi odcieniami.
Trzon: 40-50 x 1-1,5 mm, walcowaty, bulwiastawy, białawo żółty, gładki do łuskowatego blisko podstawy, bez pseudoryzy. Kontekst kapelusza białawy, cienki. Zapach i smak mączny. Wszystkie basidiomata zmieniają kolor na niebiesko zielony po ścięciu lub obtłuczeniu. KOH barwi kapelusz na ciemno szarawo brązowo, trzon na winnoczerwono brązowo i jest negatywny w kontekście.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (7,5-) 8,5-9 (-11) x 5-6 (-7) µm, nieco romboidalnawe w widoku z przodu, elipsoidalnawe w widoku bocznym, z grubą żółtawo brązową ścianką i z szeroką porą rostkową. Podstawki 22-32 x 8-10 µm, 2-, 3- lub 4-zarodnikowe, szkliste, brzuchate do gruszkowatawych. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy 13-20 x 3,5-6 µm, szkliste, pęcherzykowate do półbutelkowych z krótką szyjką o długości mniejszej niż 8 µm, czasem o nieregularnym kształcie z krótką boczną szyjką, obfite lecz krawędź blaszki jest heteromorficzna i gruba. Naskórek to galaretowatawa warstwa o grubości 25-30 µm, z nieregularnych strzępek o średnicy 5-15 µm szerokości. Podskórek z równoległych strzępek o średnicy 2-9 µm. Kontekst kapelusza z elementów półkolistych, grubościennych (grubości 1-1,5 µm), inkrustowanych brązowym barwnikiem. Trama blaszek równoległa, strzępki o nieregularnej średnicy, szkliste lub inkrustowane na ściankach brązowym pigmentem. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko i występowanie: Wiązkowe na glebie, na łąkach z trawami pastewnymi, w strefie podtropikalnej, na wysokości 1100 m. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: KOLUMBIA, Departament Antioquia, Municipio Porce, w pobliżu drogi z Medellín do Amalfi, strefa Puente Gabino, 31 sierpień 1990, Guzmán 29561-B (holotyp HUA, izotyp XAL).
Omówienie: Gatunek ten jest zbliżony do Psilocybe acutipilea (Speg.) Guzmán, znanego jedynie z Brazylii, od którego różni się niebrodawkowanym kapeluszem i niewiązkowym zwyczajem i szyjką cheilocystyd (długości 8-10 µm) (Guzmán, 1983). Psilocybe subacutipilea należy do sekcji Mexicana.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe subcubensis

Psilocybe subcubensis Guzmán

Kapelusz: 10-18-50-70 mm średnicy, stożkowy do wypukłego, staje się dzwonkowaty i stopniowo rozwija w płaski. W kolorze miedzianym po środku do jasno złoto brązowego. Higrofaniczny przy wysychaniu, ze szczątkami zasnówki, a w momencie uszkodzenie niebieszczy na krawędziach kapelusza.
Blaszki: Przyrośnięte do odłącznych. Na początku ciemno szare stają się ciemno fioletowo szare do ciemno purpurawo brązowych. Czasem dropiate od białych krawędzi.
Trzon: 30-50-80-100 x 3-4-6-10 mm, równy, pusty, białawy do kremowo białego lub żółtawo brązowego, gdy przekwitły, z łatwością niebieszczy w miejscu uszkodzenia. Włókienkowaty poniżej pierścienia.
Zarodniki: 9,9-11-13-14 x 7,7-8,8 x 6,6-7,1 µm.
Odcisk: Czekoladowy do purpurowo brązowego.
Siedlisko: Stadny, rzadko pojedynczy lub rozproszony. Rośnie na krowim łajnie, rzadko na końskim. Również na żyznych glebach pastwisk i łąk, wzdłuż poboczy ścieżek między stertami gnoju.
Występowanie: Jest to gatunek tropikalny i subtropikalny. Meksyk, Kolumbia, Boliwia, Ekuador, Honduras, Salwador, Venezuela, Australia i Thailand.
Sezon: Owocnikuje latem, lecz również w innych porach.
Dozowanie: Tak samo jak Psilocybe cubensis.
Komentarz: Gatunek ten makroskopijnie podobny jest do Psilocybe cubensis z tą różnicą, że ma innej wielkości zarodniki. Psilocybe subcubensis ma mniejsze zarodniki niż Psilocybe cubensis.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe subfimetaria

Psilocybe subfimetaria Guzmán & A.H. Sm.

synonimy:
Psilocybe sierrae

Kapelusz: 0,5-2 cm szerokości. Stożkowy do dzwonkowatego, rozwija się z wiekiem do szeroko dzwonkowatego, lecz nie ostro garbkowanego. Powierzchnia gładka, lepka gdy wilgotny od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki, w pobliżu krawędzi półprzeźroczyście żłobiony. Ochrowo brązowy do oliwkowo brązowego, higrofaniczny, gdy suchy blaknie do koloru słomkowego. Miąższ białawy, sinieje niebieskawo w miejscu zranienia.
Blaszki: Przyłączenie zbliżone, gliniaste, stające się fioletowawo brązowe z białawymi krawędziami.
Trzon: 25-45 mm długości na 2-3 mm grubości, równy do nieco powiększonego blisko podstawy, biały do spłowiale białego lub blady, sinieje niebieskawo w miejscu zranienia. Dobrze wykształcona częściowa zasnówka, pajęczynowata, zazwyczaj pozostawiająca włókienkowatą strefę pierścieniową, mogącą dosięgnąć pierścień właściwy w górnych regionach trzonu. Miąższ białawy, niebieskawo siniejący.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno fioletowawo brązowe, lekko elipsoidalne z przodu i lekko elipsoidalne, czasem nieregularnie, z boku, 10-14 na 6,6-7,7 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 20-28 na 5-6,6 µm, wrzecionowato brzuchate, a częściej butelkowate z powiększoną szyjką 1-2 µm szerokości.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Samotny do stadnego na łajnie, głównie na terenach trawiastych. Odnotowywany od lokacji w pobliżu Siltcoos Station, Oregon i Vancouver, Kolumbia Brytyjska, od października do listopada, i w pobliżu Chovellen, Chile, w sierpniu. Prawdopodobnie o wiele bardziej rozpowszechniony niż obecnie wiemy. Znajdywałem ten gatunek na siedliskach utrzymujących również Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata) oraz Psilocybe liniformans.
Komentarz: Aktywny, lecz nie wiem jak bardzo. Grzyb ten przypomina Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata) lecz na podstawie cech mikroskopowych jest od niej definitywnie odrębny. Makroskopicznie gatunek ten odróżnia się od Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata) tym, że pierścień Psilocybe subfimetaria utrzymuje się w dorosłości. Ponadto, Psilocybe semilanceata jest ostro garbkowana, podczas gdy Psilocybe subfimetaria nie jest. Psilocybe subfimetaria jest względnie rzadkim gatunkiem i mikroskopowo jest bardzo zbliżona do Psilocybe fimetaria, od którego różni się wielkością zarodnika. Również, Psilocybe subfimetaria często rośnie całkowicie z dala od łajna, a Psilocybe semilanceata (Łysiczka lancetowata) preferuje trawy. (Obornikowane łąkowiska mogą uczynić tę ocenę trudniejszą.) Całościowy wygląd, dość nieustępliwa strefa pierścieniowa, i nie brodawkowy kapelusz mogą pomóc zawęzić pole kandydatów do Psilocybe subfimetaria. patrz również Psilocybe stuntzii var. tenuis.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe subtropicalis

Psilocybe subtropicalis Guzmán

Kapelusz: 20-26 mm średnicy, wypukławy do półdzwonkowatego, półbrodawkowany, lepkawy do suchego, gładki, równy do prążkowanego blisko krawędzi, czerwonawo brązowy do brązowego, higrofaniczny, blaknący do słomkowego, barwiący na ciemnoniebiesko do czarnawego gdy wilgotny, prawie czarny gdy suchy, głównie blisko krawędzi.
Blaszki: Przyrośnięte do zbliżonych, blado brązowe do cynamonowo brązowych lub czarnawo fioletowych, z białawymi krawędziami.
Trzon: 40-80 x 1-3 mm, walcowaty, białawy do koloru tego samego co kapelusz, pusty, błękitny, pokryty kłaczkowatymi przypłaszczonymi białymi włókienkami, z bulwiastawą pustą podstawą, do 10 mm średnicy gdy suchy, bez pseudoryzy. Zasnówka nieobecna u dorosłego. Kontekst białawy, mięsisty w kapeluszu, mięsistawy w trzonie, barwiący na niebiesko po ścięciu. Zapach i smak nieco mączny.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (5,5-) 6,5-7 (-8) x 5-5,5 (-6) x 4-5,5 µm, półrombowe w widoku z przodu, elipsoidalnawe w widoku bocznym, z grubą ścianką (do 1,5 µm grubości), brązowawo żółte, z szeroką porą rostkową na jednym końcu i ostrym krótkim dodatkiem na drugim końcu. Podstawki 17,5-26,5 x 5,5-8 µm, 4-zarodnikowe, zgrubiałe lub walcowatawe, szkliste. Pleurocystydy (12-) 13-21 (-22,5) x (4-) 5-6 (-7) µm, brzuchate zaostrzone lub brzuchate dziobiaste, szkliste, mniej lub bardziej powszechne. Cheilocystydy (16-) 20-28 (-32)(-42) x 5-6,5 (-7) µm, brzuchate lub walcowatawe, nieregularnie rozgałęzione głównie na górze, szkliste, obfite. Podobłocznia uformowana z elementów półkolistych o średnicy 3-4,8 µm, szklista lub żółtawa. Trama blaszek regularna, uformowana ze szklistych cienkościennych strzępek o szerokości 3,2-24 µm. Naskórek galeretowatawy, uformowany ze szklistych płożących się strzępek o szerokości 2,4-4 µm. Podskórek z elementów półkulistych zmieszanych ze strzępkami o średnicy 3-12 µm, szklistymi lub inkrustowanymi brązowo żółtawym barwnikiem. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko: W małych grupkach na glebie, na terenach otwartych lasów subtropikalnych (mezofitycznych). Znany z Gwatemali i Meksyku.
Przebadany materiał: GWATEMALA, około 25 km na południe od miasta Gwatemala, Santa Elena Barillas, 28 czerwiec 1990, Sommerkamp 371 (Herb. Univ. San Carlos Guatemala & XAL). MEKSYK, stan Veracruz, stara droga z Xalapa do Coatepec, 2,5 km, Park Ecológico F.J. Clavijero, 6 październik 1986, Montoya 910 (holotyp, XAL). Droga z Huatusco do Elotepec, Ranczo San Rafael, 26 sierpień 1984, Sampieri 987 (XAL). Droga z Totutla do Xalpa, w pobliżu Axocoapan, 29 czerwiec 1984, Chacón 2259; 26 wrzesień 1985, Chacón 3150 (oba w XAL).
Obserwacje: Bulwiastawa, pusta podstawa trzonu, mykonidowe (mycenoid) siedlisko, rozgałęzione cheilocystydy oraz wąskie pleurocystydy są najbardziej typowymi cechami tego błękitnego gatunku. Taksonem zbliżonym jest Psilocybe herrerae Guzmán, lecz różni się bardziej rozgałęzionymi cheilocystydami oraz grubszymi pleurocystydami (6-9 µm), oraz obecnością pseudoryzy (Guzmán, 1983). W związku z kształtem i rozmiarem zarodników, gatunek ten należy do sekcji Cordispora. Psilocybe subtropicalis jest szeroko rozpowszechniony w lasach podtropikalnych. W tej samej Gwatemalskiej lokalizacji rośnie również Psilocybe mexicana.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe subviscida

Psilocybe subviscida (Peck) Kauffm

Łysiczka ciemnobrązowa

nieaktywny

Kapelusz: 0,5-2 cm szerokości. Dzwonkowaty rozwija się z wiekiem do wypukle garbkowanego lub szeroko wypukłego choć zachowującego tępy garbek, często zmienny w formie, a w dojrzałości niemal płaski. Krawędź półprzeźroczyście żłobiona gdy wilgotny i czasem zdobiona drobinami szczątek zasnówki. Żółtawy do kasztanowo brązowego do czerwonawo brązowego, suchy blaknie do jasno szarawo żółtego, a garbek zazwyczaj pozostaje czerwonawo brązowy. Powierzchnia lepka do nieco lepkiej gdy wilgotny od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki, szybko schnie.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, nieco oddalone i szerokie. Na początku białawe, szybko stają się ciemno brązowawe.
Trzon: 20-40 mm długości na 1-2 mm grubości. Równy do zwężającego się blisko podstawy. Powierzchnia pokryta na początku drobnymi, białawymi włókienkami. Częściowa zasnówka cienka lub niewyraźna, pozostawiająca ulotną strefę pierścieniową włókienek zazwyczaj przyciemnionych przez zarodniki, jeśli obecne.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurawo brązowe, 6-8,5 na 4-5,4 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 20-50 na 5-8 µm, brzuchate, następnie butelkowate, z powyginaną szyjką grubości 2-3,5 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Znajdowany zazwyczaj na terenach trawiastych, na dobrze obornikowanych gruntach lub w łajnie. Odnotowywany również na terenach porośniętych mchem i na substratach z butwiejącego igliwia. Rośnie późną wiosną do lata odnotowywany w Stanach Zjednoczonych (Waszyngton, Oregon, Michigan, Nowy Jork) oraz Szkocji (Szetlandy). Uważane za szerzej rozpowszechnione.
Komentarz: Nie aktywne. Jako że gatunek ten może rosnąć w tak szerokim spektrum siedlisk, oczekiwałbym, że jego rzeczywiste rozpowszechnienie jest znacznie bardziej rozległe niż obecnie przedstawione. Okazy, które widziałem posiadały gumowatą fakturę. Patrz również Psilocybe coprophila (Łysiczka odchodowa), Psilocybe montana, Psilocybe merdaria (Łysiczka pomiotowa), Psilocybe moellerii.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe subyungensis

Psilocybe subyungensis Guzmán

Kapelusz: około 10 mm średnicy, stożkowy do półbrodawkowanego, gładki lecz nieco prążkowany przy marginesie, lepkawy do suchego, higrofaniczny, czerwonawo brązowy lub brązowy, blaknący do żółtawego, lecz barwiący po uszkodzeniu na niebiesko do czarnawego.
Blaszki: przyrośnięte, fioletowo brązowe, krawędzie w tym samym kolorze lub nieco białawe i kłaczkowate.
Trzon: około 35 x 1 mm, walcowaty, pusty, czerwonawo brązowy do ciemniejącego blisko podstawy, spłaszczony, jedwabiście kłaczkowaty od białych włókienek, głównie przy podstawie. Zasnówka szczątkowa i nietrwała w wieku dorosłym. Kontekst brązowawy, niebieszczący. Zapach i smak nieznany.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (4,4-) 5-6 (-7) x (4-) 4,4-5,5 (-6) x 3,3-4 µm, romboidalne w widoku z przodu, eliptycznawe w widoku bocznym, brązowawo żółte, z grubą ścianką i wyraźną, szeroką porą rostkową, z krótkim nasadowym dodatkiem. Podstawki 10-20 x 4,4-6 µm, czterozarodnikowe, szkliste, pęcherzykowato-walcowate, z nieznacznym zwężeniem po środku. Pleurocystydy 8,8-11 x 3,8-5,5 µm, szkliste, ubogie, półbutelkowate lub fuzoidalno-brzuchate z krótką szyjką, 1-2 µm średnicy. Cheilocystydy 16,5-25 x (5,5-) 7,7-12 µm, szkliste, butelkowate, fuzoidalno-brzuchate, gruszkowatawe, maczugowate, brzuchate z przewężeniami po środku, ampułkowate do nieco nieregularnie rozwidlonych, często przypominają jedną z podstawek. Podobłocznia brązowawo żółta z bardziej lub mniej równoległymi włókienkami, na ściankach zabarwiona bardzo nieregularnie. Trama normalna, szklistawa lub żółtawa, z równoległych włókienek o szerokości 7-12 µm, z pigmentem inkrustowanym na grubych ściankach, z widocznym dziurkowaniem. Naskórek galaretowatawy, szklisty z wydłużonymi strzępkami o szerokości 3-5 µm. Podskórek taki jak podobłocznia i trama. Niektóre części naskórka i podobłoczni z niebiesko zielonym barwnikiem wydzielanym w KOH. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko: Stadny na bardzo zbutwiałym drewnie w środku lasu. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: WENEZUELA, Stan Miranda, SW z Macaro, w pobliżu El Arado, 28 lipiec 1972. Dumont VE-6363 (holotyp MER, izotyp, NY).
Omówienie: Psilocybe subyungensis zbliżony jest do Psilocybe yungensis, lecz pleurocystydy i cheilocystydy odróżniają tego pierwszego od drugiego. Jest również zbliżony do Psilocybe fuliginosa (Murr.) Smith lecz zgodnie z badaniami tego typu (NY) i pracą Smith'a (1948), posiada większe zarodniki o długości (5,5-) 6-7 (-8) µm, cheilocystydy są bardziej jednorodnie butelkowate 16-28 (-33) x 4,4-6,6 µm.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe tampanensis

Psilocybe tampanensis Guzmán & S.H.Pollock (1978)

Bardzo interesująca odmiana. W naturze spotkana tylko dwa razy. Wszystkie kultury, które są obecnie w obrocie pochodzą z jednej tylko odmiany sklonowanej w 1977 roku przez mykologa Stephena Pollocka. Grzyby te znaleziono w Tampa na Florydzie, stąd ich nazwa.

Odmiana ta produkuje sklerocję (utwardzona struktura grzybni) na nasionach traw i w okrywającej warstwie ziemi.

W wyniku wieloletniego klonowania większość dostępnych odmian jest znacznie zdegenerowana i produkuje tylko sterylne (bez zarodników) grzyby.Przez pewien czas mieliśmy do czynienia z odmianą, która nie produkowała płodnych grzybów, ale ostatnio zdobyliśmy nową odmianę. Odmiana ta produkuje płodne grzyby i mimo że nie mają idealnych kształtów to produkują widoczny odcisk z zarodnikami.

Odmiana ta produkuje sklerocję i grzyby, uprawiana jest na sterylizowanych nasionach traw (110 gr nasion / 180 ml wody). Udało nam się z niej uzyskać słoiki, które w przeciągu czterech miesięcy wyprodukowały powyżej 70 gram (niesuszonej) sklerocji na słoik!

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org


Parametry wzrostu:

Substrat:

nasiona rajgrasu (odmiana trawy), krowi nawóz.
Temperatura:
kolonizacja / owocnikowanie: 24-27°C / 22-24°C
tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe tasmaniana

Psilocybe tasmaniana Guzmán & Watling (1978)

synonimy:
Psilocybe subaeruginosa Guzmán & Watling (1978)
Psilocybe australiana Guzmán & Watling (1978)
Psilocybe eucalypta Guzmán & Watling

Kapelusz: 1-2 cm szerokości. Wypukły do lekko dzwonkowatego, lecz nie garbkowany lub brodawkowany. Powierzchnia gładka, nieco lepka gdy wilgotny, żłobiony jedynie w pobliżu krawędzi, która jest często zdobiona białawymi szczątkami od zasnówki. Płowo pomarańczowawo brązowy, higrofaniczny, blaknący po wyschnięciu do koloru matowo słomkowego lub spłowiało żółtego.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte, wraz z dojrzałością zarodników stają się purpurawo brązowe, z krawędziami pozostającymi białawymi.
Trzon: 40-65 mm długości na 1-2 mm grubości. Równy po całości. Powierzchnia włókienkowo jedwabista, biała do prawie tego samego koloru co kapelusz. Miąższ sinieje niebieskawo w miejscu zranienia, zwłaszcza przy podstawie. Częściowa zasnówka dobrze rozwinięta, cienko pajęczynowata, biała, szybko zanikająca.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurawo brązowe, elipsoidalne do lekko elipsoidalnych z boku i lekko jajowate z przodu, 10-13(15) na 7-8,8 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy 19-24 na 5,5-9,9 µm, wrzecionowato brzuchate ze skróconym wierzchołkiem szerokości 1,6-2,7 µm. Cheilocystydy wrzecionowato brzuchate do lekko butelkowatych, z powiększoną szyjką 5-11 na 1,6-3,3 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Rosną samotnie lub stadnie w kwietniu i maju na łajnie (być może kangura) lub szczątkach wzbogaconych łajnem na otwartych terenach lasów eukaliptusowych. Odnotowywane w Tasmanii, Nowej Zelandii i Australii.
Komentarz: Aktywny, moc nieznana. Gatunek ten jest blisko spokrewniony z Psilocybe subaeruginosa i Psilocybe cyanescens. Chang i Mills (1992) próbowali uczynić Psilocybe tasmaniana, Psilocybe australiana i Psilocybe eucalypta synonimicznie podległymi Psilocybe subaeruginosa. Z powodów opisanych na stronach 91-92 jestem sceptycznie nastawiony do ich interpretacji (tłumaczenie opisu pochodzi z książki "Psilocybin Mushrooms of the World" Paul'a Stamets'a). Ponadto, przedstawili konkluzję o identyfikacji grzybów, które nazwali Psilocybe tasmaniana, a nie odnoszą się do żadnego typu skatalogowanego przez Guzmána i Watlinga, co jest zaskakujące zważywszy na silne taksonomiczne wnioski, które wyciągnęli. Jeśli ich identyfikacje były błędne, a następnie "udowodnili" synonimię między zbiorami, to analizowane zbiory rzeczywiście mogły być biologicznie zgodne, gdyż, do powyższego taksonu niewłaściwie zaklasyfikowali jeden gatunek. Co ciekawe, Johnston i Buchanan (1996), gdy zatwierdzali większość zaproponowanych synonimii Chang'a i Mills'a, wybiórczo pominęli Psilocybe tasmaniana jako gatunek znaleziony w Nowej Zelandii (ani nie umieścili go na liście jako synonimu!) chociaż Chang i Mills (1992) nawiązywali do zbioru z Taranak w Nowej Zelandii. Najwyraźniej potrzeba więcej badań, stosując lepsze standardy referencyjne i systematyki, by właściwie odpowiedzieć na postawione tu pytania.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe thrausta

Psilocybe thrausta (Schulz.ex Kalchbr) Bon

synonimy:
Psilocybe thrausta (Schulzer ex Kalchbremer) Orton
Psilocybe squamosa var. thrausta (Schulzer ex Kalchbremer) Guzmán
Stropharia thrausta (Schulzer ex Kalchbremer) Bon

nieaktywny

Kapelusz: 3-7 cm szerokości. Tępo stożkowy na początku, szybko staje się wypukły do szeroko wypukłego i w końcu niemal płaski z, lub bez garbka. Lepki gdy wilgotny od żelatynowatej błonki, która zazwyczaj jest zdejmowalna, szybko wysycha. Powierzchnia zdobiona białawymi, kłaczkowatymi łuskami, zwłaszcza w pobliżu krawędzi. Pomarańczowawo czerwony do czerwonawo brązowego lub ceglasto czerwonego. Krawędź początkowo zdobiona małymi łuseczkami, szybko staje się gładki.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zbliżonego, lub zatokowato wycięte, czasem zatokowato wycięte zbiegające, blaszki blisko rozmieszczone do lekko oddalonych, umiarkowanie szerokie, z dwoma do trzech rzędów blaszek pośrednich. Blado szare na początku, szybko stają się szarawo brązowe i ostatecznie ciemno purpurowo brązowe gdy są w pełni dojrzałe.
Trzon: 50-100(120) mm długości na 3,7(8) mm grubości. Prawie równy do powiększonego i często wykrzywionego przy podstawie. Z wiekiem pusty. Blednący blisko wierzchołka, a poniżej bardziej brązowawy. Na początku pokryty do pierścienia małymi brązowymi do czerwonawo brązowymi kłaczkowatymi łuseczkami i zazwyczaj z pomarańczowymi ryzomorfami sterczącymi w okolicy podstawy. Częściowa zasnówka błoniasta, delikatna, pozostawiająca wydatny, błoniasty pierścień, często nieobecny z wiekiem.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie szarawo purpurawo brązowe, wielkością podobne do Psilocybe squamosa (Łysiczka łuskowata), lecz z niewycentrowaną porą rostkową, 11-14 na 6,6-8,5 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy (36)44-66 na 3,3-6 µm, lekko butelkowate do nitkowatych, lekko kończykowate, z powiększoną i wygiętą szyjką grubości 3-4 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Rozproszony na jesieni, w butwiejącym substracie drzewnym lub szczątkach drzewnych. Odnotowywany w Stanach Zjednoczonych (Pacific Northwest, Nowy Jork, Maryland), Japonia oraz północna lub środkowa Europa. Prawdopodobnie znacznie bardziej rozpowszechniony w świecie.
Komentarz: Nieaktywny, jadalny według niektórych, lecz niesmaczny. Holland (1978) nie wykrył psilocybiny. Gatunek ten był kiedyś traktowany jako odmiana Stropharia squamosa teraz Psilocybe (Łysiczka łuskowata) i jest bardzo do niej podobny z wyglądu, różni się kolorem kapelusza.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe uruguayensis

Psilocybe uruguayensis Singer ex Guzmán

Kapelusz: 10-30 mm średnicy, wypukły, gładki, lepkawy, brązowawy do brązowawo żółtego, żadna część nie barwi na zielono lub niebiesko.
Blaszki: Przyrośnięte do nieco zatokowato wyciętych, brązowawe do fioletowo brązowych, jednokolorowe.
Trzon: 40-55 x 2-3 mm, walcowaty, nie bulwiasty, gładki, białawy powyżej do brązowawego lub w tym samym kolorze co spód kapelusza. Pierścień błoniasty, białawy, nie barwi na niebiesko. Kontekst białawy, nie niebieszczy. Zapach i smak nieznany.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (7,5-) 8,8-11,3 (-12,7) x 7-8 (-9) x 6-7 µm, jajowate lub romboidalnawe w widoku z przodu, nierównoboczne, gładkie, z grubą, żółtawo brązową ścianką, ze ściętym wierzchołkiem z powodu spłaszczonej pory rostkowej. Podstawki 25-30 x 7,5-9,5 µm, wliczając sterygmy mające 4-6 µm długości, czterozarodnikowe, szkliste, półwalcowate lub pęcherzykowate. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy 24,5-32 x 4,5-9 µm, szkliste, obfite, formujące sterylną opaskę na krawędzi blaszek, brzuchato-wydłużone, nieco szypułkowate, lecz z wąską i długą szyjką mającą 1,5-2 µm szerokości, czasem rozgałęzione u starych okazów. Podobłocznia blado żółtawo brązowa, nie inkrustowana pigmentem. Trama normalna, w tym samym kolorze co podobłocznia lub szklista, z rozdętymi strzępkami do 35 µm szerokości. Naskórek z grubą warstwą galaretowatych strzępek, równoległych do powierzchni. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko i występowanie: Stadny na końskim łajnie, znany jedynie z tego typu okolicy.
Przebadany materiał: URUGWAJ, Montevideo, Parque Nacional Carrasco, 3 kwiecień 1960, García Zorrón 2439 (holotyp BAFC: izotyp w MICH i ENCB).
Omówienie: Nazwa Psilocybe uruguayensis została nadana kolekcji w BAFC przez Singera lecz pozostała nieopublikowana. Singer myślał, że ten gatunek barwi na niebiesko gdy jest świeży. Zbliżony jest do Psilocybe blattariopsis (Speg.) Sing. lecz ten gatunek posiada brązowe pleurocystydy zgodnie z badaniami tego rodzaju (Spegazzini 1535, LPS). Jest również zbliżony do Psilocybe subaeruginascens Höhnel, Psilocybe stuntzii Guzmán & Ott oraz Psilocybe venenata (Imai) Imaz. & Hongo, lecz różni się rozmiarem cheilocystyd i zarodników; interesujące jest występowanie geograficzne tych gatunków; Psilocybe subaeruginascens jest znany jedynie z Javy, Psilocybe venenata z Japonii, a Psilocybe stuntzii z północno zachodniej Ameryki Północnej. Zobacz omówienie Psilocybe blattariopsis.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe uxpanapensis

Psilocybe uxpanapensis Guzmán (1979)

Kapelusz: 19-30 mm średnicy, stożkowaty do lekko wypukłego, czasem staje się płaski lub z zapadniętym krążkiem. Równy i gładki, gdy jest wilgotny nacechowany półprzeźroczystym prążkowaniem, tłustawy lub lepkawy, higrofaniczny. Kolor czerwonawo brązowy lub czekoladowo brązowy do blado ochrowego. Czarnawy gdy jest stary, młode okazy niebieszczą w wyniku dotyku.
Blaszki: Przyrośnięte do zatokowatych. Brązowawo fioletowe do czarnawo fioletowych z białymi kosmkowymi krawędziami.
Trzon: 40-90 x 1,3 mm. Równy, lecz kręty i elastycznawy, pusty, czerwonawo brązowy lub brązowawy, przechodzący w czarnawy. Gęsto włókienkowato kosmkowany od białawych przylegających włókienek. Niebieszczy, gdy zostanie ścięty lub uszkodzony.
Zarodniki: 4,9-5,5-6,6-7,7 x 4,4-5,5-6 x 3,5-4,4 µm. Od przodu romboidalnawe lub romboidalne, a z boku prawie elipsoidalne, grubościenne z wyraźną porą rostkową.
Odcisk: Żółtawo brązowy.
Siedlisko: Pojedynczy lub stadny na glebie lub w pobliżu tropów.
Występowanie: W tropikalnych, dziewiczych lasach deszczowych. Znany jedynie z Meksyku (rejon Uxpanapa).
Sezon: W czasie letnich deszczy.
Dozowanie: Nieznane.
Komentarz: Nawiązując do Guzmán'a, wiele grzybów z tropikalnych, dziewiczych lasów deszczowych jest prawie straconych. Wegetacja tych i innych podobnych gatunków została prawie zniszczona w Meksyku. Obszar na którym gatunek ten został zebrany przez Guzmán'a i dr A.L.Welden'a w 1976 roku, został w 1978 roku kompletnie wywrócony i jest teraz obszarem prawie rolniczym i łąkami. Nazwa tego gatunku pochodzi od miejsca lokalizacji.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe venenata


synonimy:
Psilocybe venenata (Imai) Imazecki
Psilocybe fasciata Hongo

Kapelusz: 1-6 cm szerokości. Początkowo stożkowy, szybko wypukły do nieco garbkowanego do niemal płaskiego z wiekiem, często obniżony po środku, z nieco wywiniętymi krawędziami. Kasztanowy poprzez cynamonowo brązowy do oliwkowo brązowego, po czym różowawo płowo żółty do jasno brązowego gdy suchy, często szarawo zielony, rzadziej białawy, szybko sinieje niebieskawo w miejscu zranienia. Powierzchnia gładka, lepka gdy wilgotna, półprzeźroczyście żłobiona w pobliżu krawędzi, która często zdobiona jest drobnymi włókienkowatymi szczątkami zasnówki, zwłaszcza w młodości.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zbliżonego, blaszki białawe na początku, szybko jasno szarawe do spłowiało żółtawych i ostatecznie purpurawo brązowe do szarawo fioletowo brązowych wraz z dojrzałością zarodników. Krawędzie zdobione blado białawymi frędzlami.
Trzon: 40-90 mm długości na 2-6(9) mm grubości, równy do nieregularnego, włóknisty, jedwabiście biały, powiększony w pobliżu podstawy, od której odchodzą promieniście grube, białe ryzomorfy. Częściowa zasnówka grubo pajęczynowata do niemal kłaczkowatej, pozostawiająca delikatny włókienkowaty pierścień lub strefę pierścieniową w górnych rejonach trzonu, szybko zanikającą lub pokrywaną purpurawo brązowymi zarodnikami. Miąższ białawy, siniejący na błękitno niebiesko w miejscu zranienia.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurawo brązowe, lekko elipsoidalne (8)9,9-12(14) na 5,5-7(8,8) µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 17-30(36) na 4,4-7,5 µm, wrzecionowato brzuchate do butelkowatych z powiększoną i wygiętą szyjką grubości 1-2,5 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Stadny do wiązkowego latem i jesienią na niezrównoważonych siedliskach, na ziemiach bogatych w szczątki ligninowe, i w lasach liściastych lub bambusowych. Odnajdywany również na glebach kompostowych bogatych w mieszaninę łusek ryżowych, słomy lub łajna. Czasem rośnie na trawnikach, wzdłuż poboczy, lub na terenach ogrodów japońskich. Odnotowywany jedynie w Japonii, lecz podejrzewam, że gatunek ten jest prawdopodobnie znacznie bardziej rozpowszechniony.
Komentarz: Prawdopodobnie mocny, chociaż nie są mi znane żadne analizy. Psilocybe venenata jest nazwą niewłaściwą, gdyż dotychczas nie nastąpiła po nim żadna śmierć (mimo mylnych raportów)(Ott 1993). Produkowane objawy są typowe jak przy innych gatunkach psilocybinowych. Jaśniejszy kolor, silniejsza reakcja niebieszczenia, zwyczaj rośnięcia w wiązkach i lokalizacja zawęża pole kandydatów do tego gatunku. Biorąc pod uwagę jego preferencje siedliskowe, gatunek ten może być prawdopodobnie uprawiany nadwornie pośród bambusów lub w miejscach ogrodopodobnych, w taki sposób jak Psilocybe cyanescens i Psilocybe azurescens. Patrz również Psilocybe argentipes oraz Psilocybe subcaerulipes.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe villarrealiae

Psilocybe villarrealiae Guzmán

synonimy:
Psilocybe villarrealii Guzmán

Kapelusz: 40-50 mm średnicy, wypukły i płaski, higrofaniczny i ochrowy z pewną niebieskością i niebieskościo zielenią wzdłuż krawędzi kapelusza. Krawędź przeźroczyście-prążkowana.
Blaszki: Przyrośnięte do półzatokowato wyciętych i nieco fiołkowych na krawędzi blaszki.
Trzon: 50-60 x 4-7 mm. Czerwonawo brązowy z białymi [scabulous?] włókienkami na trzonie. Siniejący na niebiesko po uszkodzeniu lub z wiekiem.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (5,5-) 6,5-7,5 (-8)(-9) x (4,5) 5-6 µm. Odcisk zarodników fioletowy do czekoladowo brązowego.
Siedlisko i występowanie: Powszechny w meksykańskim stanie Jalisco, wpływ wielu nowych, jak również starych ekosystemów i mikroklimatów są ważne dla dystrybucji tego gatunku. Lasy nadbrzeżne, rozpościerające się od poziomu morza na około 2800 m, wraz z gatunkiem Populus dominującym w regionach jałowych i półjałowych północnego Meksyku oraz gatunkiem Alnus w bardziej umiarkowanych strefach, z obszarami o chłodniejszym klimacie, są dobrymi siedliskami na znalezienie tego gatunku. Psilocybe villarrealiae jest dużym grzybem, preferującym wzrost blisko rzek i wzdłuż strumieni rzecznych z roślinnością klasyfikowaną jako brylasta. Lasy podtropikalne zdają się być naturalnym wilgotnym siedliskiem dla tego gatunku, jak są również otwarte przestrzenie i miejsca pod krzakami. Czasami duże zbiory tego gatunku można zaobserwować w pobliżu gatunku Magnolia, oraz Alnus, gdzie zakopane są szczątki drzewne, wymieszane z błotnistą glebą, czerwoną glebą, w lesie iglastym mieszanym z dębami, oraz w lasach podtropikalnych w pobliżu małych strumieni. Występuje w Jalisco i można go znaleźć w miastach San Sebastian del Oeste, Mascota, oraz Zapopan. Psilocybe villarrealiae występuje również w wielu innych regionach Jalisco takich jak Sierra de Quila.
Sezon: Generalnie, pora deszczowa występuje w pewnych częściach Meksyku od czerwca do września. Jednakże, odnotowaliśmy, że czasem grzyby te pojawiają się już w maju i owocnikują aż do października.
Komentarz: Psilocybe villarrealiae oddziałuje jako drugi dekomposter, uprawiany na wiórach, co mogliśmy zaobserwować w mieście Mascota, i przekonaliśmy się także jak rośnie outdoor.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe washingtonensis

Psilocybe washingtonensis A.H.Sm. (1946)

nieaktywny

Kapelusz: 1-2 cm szerokości. Tępo stożkowy do wypukłego. Krawędź na początku wywinięta, potem prosta. Ciemno orzechowo brązowy, jaśniejszy blisko krawędzi, higrofaniczny, blaknący do blado cynamonowego lub jasno brązowego gdy suchy. Powierzchnia gładka, choć krawędź może być zdobiona ledwo widocznymi szczątkami zasnówki, lepki gdy wilgotny od żelatynowatej błonki, zdejmowalnej jedynie kawałkami gdy kapelusz jest wilgotny. Cienki, giętki, i nieco w kolorze kapelusza gdy jest wilgotny.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte lub nieco zbiegające, blaszki rozmieszczone blisko do lekko oddalonych, z dwoma lub trzema rzędami blaszek pośrednich. W czasie dojrzałości kolor nieco ciemniejszy od kapelusza.
Trzon: 30-50 mm długości na 1,5-2,5 mm grubości. Równy, rurkowaty i giętki. W kolorze kapelusza, lecz zmienia się z wiekiem na czarnawo brązowy od podstawy wzwyż. Powierzchnia pokryta szarawymi włókienkami i zdobiona szarawą, zmierzwioną wokół podstawy grzybnią. Miąższ ciemno brązowy, blaknący po wyschnięciu do blado jasno brązowego. Częściowa zasnówka cienko pajęczynowata, pozostawiająca włókienkowate łuski na trzonie i szczątki na krawędzi kapelusza.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurawo brązowe, elipsoidalne do nieco jajowatych, 6-7,5(8) na 4-4,5 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy 38-56(64) na 9-12 µm, ledwie wrzecionowato brzuchate do butelkowatych z powiększoną szyjką. Cheilocystydy 18-38 na 7-12 µm, zróżnicowane, wrzecionowato brzuchate, często kończykowate lub zgrubiałe do główkowatych ze skróconą szyjką.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Rozproszone do stadnych w lasach, bezpośrednio na butwiejącym drewnie iglastym na jesieni. Odnotowany na górze Aniołów (Mt. Angeles) w parku Olympic Peninsula w stanie Waszyngton oraz wzdłuż rzeki Salomona w pobliżu Welches w Oregonie. Prawdopodobnie znacznie bardziej rozpowszechniony.
Komentarz: Aktywność nieznana. Psilocybe washingtonensis może być słabo psilocybowy. Wykazuje podobieństwo do Psilocybe physaloides i w mniejszym stopniu do Psilocybe pelliculosa, chociaż ten drugi gatunek nie posiada pleurocystyd. Ogólny wygląd tego grzyba lokuje go w gronie trudnego do wyznaczenia taksonu, o ile nie przeprowadzi się badań mikroskopowych. Bardzo podobnie wygląda kilka grzybówkowców (mycenoid) Hypholomas (=Naematolomas), włączając Hypholomas udum, Hypholomas dispersum i pokrewne. Patrz również Psilocybe silvatica oraz Psilocybe crobula (Łysiczka drobna).

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe wassoniorum


Kapelusz: 1-2 cm szerokości. Stożkowy do lekko dzwonkowatego, czasem z niewielkim garbkiem, gładki, półprzeźroczyście żłobiony gdy wilgotny, ciemno czerwonawo brązowy do jasno brązowego, po wyschnięciu blaknie do ochrowo żółtego. Miąższ cienki, kruchy, szybko sinieje niebieskawo w miejscu zranienia.
Blaszki: Przyłączenie zbliżone, blaszki blisko siebie, jasno żółto brązowe gdy młode, wraz z dojrzałością ciemnieją i stają się ciemno purpurawo brązowe z jaśniejszymi krawędziami.
Trzon: 30-40 mm długości na 1-2 mm grubości, równy do nieco powiększonego, pusty, czerwonawo brązowy do czarnawo brązowego, pokryty powłoką białych kłaczkowato włókienkowatych łusek. Zwężający się blisko podstawy w długi pseudotrzon (pseudorhiza - podziemne przedłużenie trzonu - tłum.) do 10 mm długości. Częściowa pajęczynowata zasnówka, wątła i szybko zanikająca.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurawo brązowe, (6)6,6-7,7(8,5) na 4,0-5,5 µm, lekko elipsoidalne do lekko romboidalnych z boku. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy nieobecne. Cheilocystydy 14-28 na 5-6,6 µm, blisko podstawy brzuchate i lekko butelkowate z wygiętą szyjką grubości 1-2 µm, czasem rozgałęzione.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Samotny lub w małych grupach na otwartych terenach subtropikalnych lasów liściastych. Pierwszy raz znaleziony w Veracruz, Meksyk w czerwcu i w lipcu, na wysokości 1700-1800 metrów. Prawdopodobnie znacznie bardziej rozpowszechniony.
Komentarz: Aktywny, lecz potencja nieznana. Po raz pierwszy znaleziony przez Steven'a Pollock'a i ponownie zebrany przez Jim'a Jacobs'a. Ten relatywnie rzadki gatunek wyróżnia się swą samotniczą naturą i długim pseudotrzonem (pseudorhiza). Nazwany by uhonorować prace Wassona, gatunek ten nie jest spokrewniony z Psilocybe wassonii (Psilocybe muliercula). Patrz również Psilocybe herrerae, podobny gatunek z długim pseudotrzonem (pseudorhizą).

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe weilii

Psilocybe weilii Guzmán, Stamets & F. Tapia

Kapelusz: 2-6 cm szerokości. Dzwonkowaty do otwarcie stożkowego z podwiniętą krawędzią w młodości, później z podgiętą, często nieregularny, szybko rozwija się do szeroko wypukłego i prawie płaskiego, do wywiniętego z wiekiem. Ciemno kasztanowo brązowy do głęboko oliwkowawo brązowego, zazwyczaj z czarnawo brązową strefą wokół dysku, którego miąższ w centrum ma 3-4 mm grubości. Silnie higrofaniczny, blaknąc po wyschnięciu od blado brązowego do jasno brązowego. Miąższ białawy, sinieje niebieskawo. Gdy mokry powierzchnia lepka od zdejmowalnej, żelatynowatej błonki półprzeźroczyście żłobiony w okolicy krawędzi, która z wiekiem może pękać i stawać się po wyschnięciu twarda i nieprzejrzysta.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zatokowato wyciętego z dwoma rzędami blaszek pośrednich, położonych blisko siebie, równych, szerokich, całych jasno brązowych z bladymi, kłaczkowatymi krawędziami. W dojrzałości stają się ciemno czekoladowo brązowe.
Trzon: 25-70 mm długości na 4-8 mm grubości. Równy, powiększający się blisko podstawy, z której sterczą białe ryzomorfy. Biały, staje się spłowiale brązowy, na starość lub po wyschnięciu całkowicie sinieje niebieskawo, pokryty u dołu dobrze rozwiniętą powłoką białawych włókienkowatych łusek, a u góry oszroniony. Chrząstkowy, szczeciniasto owłosiony, pusty, wypchany białawym miękiszem. Częściowa zasnówka pajęczynowata, pozostawiająca włókienkowatą strefę pierścieniową przyprószoną czasem purpurawo fioletowo brązowymi zarodnikami.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno fioletowo szarawo czarne, lekko elipsoidalne z boku, lekko romboidalne do lekko elipsoidalnych z przodu, 5,5-6,5 na 4-5 µm z boku. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy obfite, lekko wrzecionowate lub brzuchato dziobiaste z krótkim wierzchołkiem, lub lekko butelkowate, 10,5-21,5(24) na 5-9,5(10,5) µm. Cheilocystydy butelkowate z krótką, pojedynczą lub rozgałęzioną szyjką, 20-37,5 na 5-6,5 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Stadny do wiązkowego, czasem rozproszony na gliniasto czerwonych glebach przybranych cienką warstwą igieł z sosny taeda (loblolly pine [Pinus taeda]) pod ambrowcem amerykańskim (sweetgum tree - Liquidambar styraciflua). Po raz pierwszy odnotowany na południowym wschodzie Cherokee County, w północnej Georgii, po przejściu huraganu Opal w 1995. Owocnikuje od początku września do listopada, w przedziale temperatur 7-26°C, preferuje 15-24°C.
Komentarz: 0.61% psilocybiny, 0,27% psylocyny, 0,05% baeocystyny i 0,32% tryptofanu. Jest to pierwsze doniesienie o ligninowcu, caerulescent Psilocybe z Georgii. Związek z sosnowymi igłami oraz powierzchniowy ekosystem (tuż za skrajem ośmioletnich ogródków obsadzonych krzewami, i na czerwonych glebach gliniastych), są zwyczajami typowymi dla wielu innych Psilocybe. Dodatkowo, silna reakcja niebieszczenia i tendencja do formowania kępek są cechami dzielonymi również z Psilocybe caerulescens, Psilocybe baeocystis, Psilocybe aztecorum oraz Psilocybe heliconia. Nazwa Psilocybe weilii była zastrzeżona jako tymczasowa (nom. prov.) (łac. nomen provisorium - nazwa prowizoryczna / tymczasowa) póki nie została opublikowana w czasopiśmie mikologicznym. (Guzmán, Tapia, oraz Stamets 1996). Nazwa uhonorowuje Andrew Weil'a i jego rolę w promowanie dobroczynnych właściwości grzybów.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Opis 2
Psilocybe Weilii po raz pierwszy odnotowany w 1995 roku w Cherokee County, Georgia (USA). Mówi się że jest średnio a nawet całkiem mocny (0.61% psylocybiny, 0.27% psylocyny, 0.05% baeocystyny, 0.32% tryptofanu). Ten mocny grzyb owocnikuje od początku września do listopada, w przedziale temperatur 7-26°C. Wydaje się, że najlepiej preferuje pogodę o temp. 15-24°C.
Czasem znajduje się je rosnące kępkami na ziemiach gliniastych, przykryte cienką warstwą szpilek sosny Pinus taeda L. (lobllolly); a czasem pod drzewami sweetgum (Ambrowiec amerykański - Liquidambar styraciflua). Uwarunkowania te odnotowano również dla wielu innych gatunków psylocybów, takich jak: Psilocybe caerulescens, Psilocybe baeocystis, Psilocybe azetecorum, Psilocybe heliconia. Grzyb ten jest silnie higrofaniczny (wyraźnie ciemniejący w czasie suszenia) do koloru jasnobrązowego. Miąższ jest białawy, uszkodzony sinieje. Wilgotny kapelusz jest oślizgły i klejący od dającej się usunąć, żelatynowej warstewki. W pobliżu krawędzi widoczne jest półprzeźroczyste prążkowanie, które z wiekiem może popękać, a w czasie suszenia robi się twarde i przeźroczyste.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe weraroa

Psilocybe weraroa Borov., Oborník & Noordel. (2011)

synonimy:
Secotium novae-zelandiae G.Cunn. (1924)
Weraroa novae-zelandiae (G.Cunn.) Singer (1958)

Kapelusz: 10-30 mm średnicy, 30-50 mm wysokości. Jasno brązowy do ogorzałego gdy bardzo młody, dojrzewa do niebieskawo szarego, często z niebieskimi do niebieskawo zielonymi plamami, zwłaszcza w miejscu uszkodzenia.
Trzon: Do 40 mm długości, chrząstkowy, biały do szarawo niebieskiego, żółtawo brązowy przy podstawie, niebieszczy w miejscu uszkodzenia.
Blaszki: Komorowate, czekoladowo brązowa masa zarodnikonośna (gleba).
Zarodniki: 12-14(17) na (6)7-8,5(10,8) µm, eliptyczne i gładkie, brązowe. Zarodniki nie są zrzucane jako odciski i na potrzeby mikroskopowe muszą być wydobywane centryfugą do postaci skoncentrowanych próbek.
Klimat: Umiarkowany.
Siedlisko: Martwe drzewa i inne szczątki drzewne, paprocie.
Komentarz: Weraroa novae-zelandiae (Weraroa novaezelandiae) jest rzadką sekotioidową (ang. secotioid - oznacza brak grawitropicznego hymenoforu) postacią caerulescent Psilocybe znanego jedynie z Północnej Wyspy Nowej Zelandii. Generalnie, grzyby sekotioidowe zdają się być guzowatymi, zdeformowanymi grzybami, które nigdy się nie otwierają w celu wyeksponowania swych blaszek (lub rurek u podgrzybków). Przekrój ukazuje zawiłą masę blaszek a czasem trzonu. Ponieważ kapelusz nigdy się nie otwiera, zarodniki nie są przymusowo uwalniane i grzyb musi liczyć na zwierzęta lub owady, które je zjedzą i rozsieją. Zwłaszcza nagie ślimaki zdają się być wabione przez Weraroa novae-zelandiae i na większości okazów znajdują się uszkodzenia po ślimakach. Nie zjedzone, grzyby mogą trwać miesiącami przed powolnym poddaniem się rozkładowi. Weraroa novae-zelandiae po raz pierwszy została opisana ze szczegółami przez Cunningham'a w 1924 roku (jako Secotium novae-zelandiae). W 1958 Singer stworzył związek między Weraroa novae-zelandiae i niebieszczącymi Psilocybe bazujący na podobieństwie rodzajów zarodników i niebieskim plamieniu. Spekulował dalej, że Weraroa była prawdopodobnym przodkiem Strophariaceae (rodziny zawierającej rodzaj Hypholoma, Psilocybe i Stropharia). Singer nie wspomniał o żadnych halucynogennych właściwościach i nikt tego nie zrobił przez prawie 50 lat.
W 2005 roku Internetowe postowanie o rekreacyjnym wykorzystaniu Weraroa novae-zelandiae dla jego halucynogennych właściwości zostało zauważone przez nowozelandzkiego mikologa Peter'a Johnston'a. Posty przyczyniły się do prac molekularnych (obecnie niepublikowanych) przez sekotioidalnego eksperta Ross'a Beever'a, które ujawniły, że Weraroa novae-zelandiae jest bardzo blisko spokrewniony z Psilocybe subaeruginosa, który zdaje się być synonimiczny z Psilocybe cyanescens. Eksperymenty uprawne również wspierają te bliskie powinowactwo z Psilocybe cyanescens i innymi umiarkowanymi Psilocybe zamieszkującymi drewno. Weraroa novae-zelandiae zdaje się teraz jedynie daleko spokrewniona z innymi gatunkami Weraroa, takimi jak Weraroa erythrocephala oraz Weraroa virescens.

source - www.sporeworks.com

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe wrightii

Psilocybe wrightii Guzmán

Kapelusz: 25-65 mm średnicy, wypukławy do półgarbkowanego, gładki do półprążkowanego przy krawędzi, trochę spękany u starych okazów, lepki do lepkawego, higrofaniczny, brązowy lub czerwonawo brązowy do brązowawo żółtego, trochę słomkowy.
Blaszki: Półprzyrośnięte lub zatokowato wycięte, żółtawo fioletowe do brązowawo fioletowych lub czekoladowo brązowych, nieco cętkowane; krawędzie białawe lub w tym samym kolorze.
Trzon: 80-95 x 5-9 mm, walcowaty, równy lub nieco bulwiastawy, pusty, białawy do żółtawego, ostatecznie brązowo czerwonawy do czarnawego; barwiący na niebiesko po dotknięciu lub uszkodzeniu; pokryty kłaczkowatymi białymi włókienkami blisko podstawy. Kontekst kapelusza biały i mięsisty, żółtawy i galaretowatawy do półchrząstkowego w trzonie; barwiący po ścięciu na niebiesko. Zapach i smak mączny. Odcisk zarodników ciemno fioletowo brązowy.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (6-) 6,6-7,7 (-8,5) x 5,5-6,6 (-7,1) x 3,5-5,5 µm, romboidalnawe, nieco niewyraźnie kanciaste w widoku z przodu, lecz zasadniczo eliptyczne lub eliptycznawe w widoku bocznym, gładkie, żółtawo brązowe grubościenne, z szeroką spłaszczoną porą rostkową. Podstawki 20-30 x 6-8 µm, czterozarodnikowe, pęcherzykowato-gruszkowate, z niewielkim zwężeniem po środku. Pleurocystydy 15-22 x 5,5-6,6 µm, szkliste, nie obfite, pęcherzykowato-fuzoidalne, wyżej rozrzedzone i z zaokrąglonym [nucro?] lub półbutelkowate, szyjka 3,3-4 µm wszerz. Cheilocystydy 13-22 x 4,5-6 µm, szkliste, brzuchato-dziobiaste, z szyjkami 2-2,5 µm, formujące sterylną opaskę wzdłuż krawędzi blaszki. Podobłocznia żółtawa z nieregularnymi, brązowawo żółtymi inkrustacjami pigmentu. Trama szklista do żółtawej, równoległa, pokolorowana brązowawo żółtymi, nieregularnie barwionymi, inkrustowanymi strzępkami, które często przypominają zapadnięte chryzocystydy. Naskórek uformowany z galaretowatawych równoległych strzępek, które są wydłużone do półkolistych, szkliste do brązowawych. Podskórek żółtawy lub szklisty, z odrobiną szklistych lub brązowawych strzępek lateksonośnych o szerokości 5-7 µm. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko: Stadny na glebach trawiastych na zewnątrz lasów podtropikalnych, na wysokości 900m.
Przebadany materiał: ARGENTYNA, droga Tucumán do Taff del Valle, 3 km na zachód od Station Aforos, 18 luty 1971, Guzmán 8683 (holotyp BAFC; izotyp ENCB).
Omówienie: Psilocybe wrightii jest zbliżony do Psilocybe caerulescens Murr. lecz pleurocystydy i zabarwiona trama, jak również cienki, kłaczkowaty trzon, oddzielają go od tego drugiego. Doniesienie o Psilocybe caerulescens Singera i Digilio (1951) z Rio de los Sosas, które jest blisko Aforo Station, jest możliwym odnotowaniem Psilocybe wrightii (żaden materiał tego gatunku nie był dostępny autorowi w LIL i w BAFC). Opisany tu gatunek z pewnością jest halucynogenny ze względu na jego niebieszczenie oraz smak i aromat. Został nazwany po dr J.E. Wright, który pomógł autorowi podczas jego zbierackiej podróży do Argentyny w 1971.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe yungensis

Psilocybe yungensis Singer & A.H.Sm. (1958)

synonimy:
Psilocybe yungensis var. diconica A.H.Smith (1958)
Psilocybe acutissima Heim (1959)
Psilocybe isauri Singer (1959)

Kapelusz: (0,5)1-2(2,5) cm, stożkowy do dzwonkowatego gdy dojrzały, często zdobiony ostrym garbkiem. Powierzchnia gładka, lepka i półprzeźroczyście żłobiona gdy wilgotny prawie na całej powierzchni dysku, błonka niezdejmowalna. Rdzawo brązowy do pomarańczowawo brązowego do czerwonawo brązowego, higrofaniczny, suchy blaknie do matowo żółtawo brązowego lub spłowiale słomkowego. Sinieje niebieskawo w miejscu zranienia, po czym czarnawy po wyschnięciu.
Blaszki: Przyłączenie przyrośnięte do zbliżonego, blisko siebie do stłoczonych, na początku matowo szare, szybko purpurawo brązowe wraz z dojrzałością zarodników. Krawędzie jasne do niemal w kolorze powierzchni blaszki.
Trzon: (25)30-50(60) mm długości na 1,5-2,5(3) mm grubości, równy do powiększonego blisko podstawy. Powierzchnia pokryta powłoką gęstych, białawych włókienek, jasno brązowawy u góry i czerwonawo brązowy do czerwonawo brązowo czarnego w okolicy podstawy. Miąższ sinieje niebieskawo, pusty i dość łamliwy. Częściowa zasnówka pajęczynowata, szybko zanikająca po dojrzeniu, pozostawiająca białawe włókienka wzdłuż krawędzi kapelusza i niewielkie resztki w górnych rejonach trzonu.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie ciemno purpurawo brązowe, romboidalne do lekko romboidalnych, (4,4)5-6(7) na 4-6 µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy 14-25 na 4,4-10,5 µm, brzuchate poniżej i kończykowate przy wierzchołku. Cheilocystydy 14-33 na 4,4-7,7 µm, zróżnicowane, brzuchate do zgrubiałych do dociśniętych.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Najczęściej znajdowany w kępkach lub stadnie na butwiejącym drewnie, czasem u podstawy pniaków, na plantacjach kawy lub w lasach subtropikalnych na wysokości 1000-2000 metrów. Odnotowany w Kolumbii i Ekwadorze, i rozpościera się na północy Meksyku, w czerwcu i lipcu. Odnotowany również w styczniu w Boliwii. Prawdopodobnie znacznie bardziej rozprzestrzeniony niż się obecnie przypuszcza.
Komentarz: Umiarkowanie aktywny; analizy niedostępne. Grzyb ten wyróżnia się swym upodobaniem do rośnięcia w wielkich ilościach na rozkładających się pniakach lub szczątkach drzewnych, swym pomarańczowawym kolorem, i tym, że jego kapelusz pozostaje stożkowy w czasie dojrzałości. Kilka gatunków przypomina Psilocybe yungensis. Patrz również Psilocybe aztecorum.

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe zapotecoantillarum

Psilocybe zapotecoantillarum Guzmán, T. J. Baroni & Lodge

Kapelusz: 13-33 mm średnicy, stożkowy lub dzwonkowaty, garbkowy, brodawkowy, gładki, w kolorze umbry palonej lub umbry surowej lub ciemno brązowawo-czerwonym, higrofaniczny, schnący do śniadego, z nieregularnymi niebieskimi i czerwonawo brązowymi plamieniami lub z odcieniami czerwonawo brunatnymi, krawędź nie prążkowana lub przeźroczyście-prążkowana.
Blaszki: Zbliżone, jasno brązowe do ciemno czerwonawo brązowych lub ciemno fiołkowo brązowych, krawędzie równe lub ząbkowane w tym samym kolorze lub białawe.
Trzon: 15-35 x 1,5-3 mm, równy lub z bulwiastawą podstawą, gładki lub oprószony, białawy do jasno brązowego lub ciemno czerwonawo brązowego, z nieregularnymi ciemno niebieskimi lub ciemno czerwonawymi plamami, pusty, podstawa wetknięta. Kontekst białawy w kapeluszu, brązowawy w trzonie, we wszystkich częściach błękitny. Zapach i smak grzybowy lub rzodkwiowy, lub nieco mączny.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (5-) 6-7 (-9) x (3-) 4-4,5 (-5) x 3-3,5 µm (Q = 1,63), elipsoidalnawe, zarówno w widoku z przodu oraz z boku, cienkościenne, do 0,4 µm grubości, żółtawo brązowe, z szeroką porą rostkową. Podstawki 16-27 x 5-6,5 µm, 2 lub 4 sterygmatowe, szkliste, brzuchate, często z przewężeniem po środku, sterygmy o długości 0,8-1,6 µm. Pleurocystydy (11-) 13-20 (-22) x (3-) 4-5 (-6) µm, szkliste, brzuchate lub brzuchatawe, z krótką lub długą powyginaną szyjką. Cheilocystydy (14-) 16-40 (-64) x (4-) 5-7 (-10) µm, szkliste, mocno zmiennokształtne, brzuchatawe lub walcowatawe, nieregularnie płatkowane, wierzchołek szeroki lub ostry, krótki lub długi. Podobłocznia podkomórkowa, ze szklistych elementów o szerokości 2,5-8 µm, cienkościennych, inkrustowanych żółtawo brązowym barwnikiem. Trama hymenoforowa regularna, z walcowatych lub napompowanych, szklistych strzępek o szerokości 2-24 µm, inkrustowanych żółtawo brązowym barwnikiem. Naskórek to galaretowatawa warstwa o grubości około 50 µm, składająca się ze szklistych do żółtawych, cienkościennych, płożących się, walcowatych strzępek o szerokości 1,5-5,5. Podskórek ze szklistych, nieco napompowanych strzępek o szerokości 3-16 µm, mocno inkrustowanych brudno żółtawym barwnikiem. Kontekst ze szklistych, walcowatych lub napompowanych strzępek o szerokości 2,5-16 µm. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko i występowanie: Stadny na nagich lub omszałych glebach, w lasach tropikalnych. Znany jedynie z Puerto Rico.
Przebadany materiał: PUERTO RICO, Mun. Río Grande, Góry Luquillo, La Mina Recreation Area, Szlak Caimitillo, 11 czerwiec 1997, kol. Baroni, ledger Nieves-Rivera PR-797 (PR-4401, NY); 23 maj 2000, Cantrell & Salgado (holotyp PR-6167, CFMR, izotyp, XAL); Szlak Baño de Oro, 7 październik 2000, Lodge & Pérez (PR-6269, UPRRP, CFMR i XAL).
Omówienie: Psilocybe zapotecoantillarum należy do sekcji Zapotecorum ze względu na błękitną naturę świeżych basidiomat i cienkościennych elipsoidalnawych zarodników. Psilocybe zapotecorum Heim emend Guzmán (Guzmán 1983) różni się najbardziej znacząco od Psilocybe zapotecoantillarum ze względu na różnice w rozmiarze i kształcie pleurocystyd, które są dłuższe i szersze (20-38 x 5,5-14 µm) oraz ze względu na różne morfologie (brzuchate, włókienkowato-maczugowate, kończykowatawe lub gruszkowate). Kształt cheilocystyd u Psilocybe zapotecorum jest również całkiem inny (brzuchate, włókienkowato-gruszkowate, brzuchato-dziobiaste lub butelkowate) (Guzmán 1983).
Innymi taksami, które powinny być porównane z Psilocybe zapotecoantillarumPsilocybe angustipleurocystidiata Guzmán oraz Psilocybe sanctorum Guzmán. Gatunki te różnią się od Psilocybe zapotecoantillarum rozmiarem cheilocystyd (10-) 13-24 x (2,5-) 5-6,5 (-8) µm i 13,5-29 x 6-17 µm, odpowiednio. Psilocybe subzapotecorum Guzmán posiada dwa rodzaje pleurocystyd (Guzmán 2000) a Psilocybe barrerae Cifuentes & Guzmán emend Guzmán posiada szersze cheilocystydy (6-) 7-10 (-12) µm (Guzmán et al 1999, Guzmán 2000). Psilocybe halioconiae Guzmán, Saldarriaga, Pineda, García & Velázquez z Kolumbii (Guzmán et al 1994) różni się cheilocystydami, które mają długość jedynie do 24 µm i rzadziej są półbutelkowate, brzuchato-włókienkowate lub półkoralikowate.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe zapotecocaribaea

Psilocybe zapotecocaribaea Guzmán, Ramírez-Guillén & T. J. Baroni

Kapelusz: 5-20 mm średnicy, wypukły do garbkowanego lub dzwonkowato-sutkowatego, gładki, suchy, krawędź przeźroczyście-prążkowana, trochę falisty przy dojrzałości, powierzchnia w kolorze bladej palonej umbry do surowej umbry, z kasztanowym garbkiem, higrofaniczny, schnący do ryżego, śniadego lub gliniastego, u suchych okazów blado lub ciemno cynamonowo brązowego z ciemniejszym garbkiem.
Blaszki: Zbliżone do nieco wolnych, jasno brązowe lub gliniaste, krawędź równa, w tym samym kolorze, u suchych okazów blaszki są ciemno fiołkowo brązowe z białawymi krawędziami.
Trzon: 15-65 x 1,5-7 mm, równy do rozszerzonego lub stożkowego przy podstawie, gliniasty, jasno brązowy lub w kolorze bladej surowej umbry, pokryty białawymi kłaczkowatymi łuseczkami, gładkimi lub włókienkowatymi, plamiący na niebiesko przy przenoszeniu, u suchych okazów staje się czerwonawo brązowy, z czarnawymi lub ciemno czerwonawo brązowymi plamkami. Zapach rzodkwi. Smak grzybowy.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki (5-) 5,5-6,5 (-7) x 3,5-4 x 3-3,5 µm (Q = 1,60), elipsoidalnawe, zarówno w widoku z przodu oraz z boku, cienkościenne, żółtawo brązowe, z wąską porą rostkową. Podstawki (13-) 14,5-17,5 x 5-5,5 µm, 4 sterygmatowe, szkliste, brzuchate, z przewężeniem po środku. Pleurocystydy (11-) 12-16 (-17,5) x (3,5-) 4-5,5 µm, niezbyt częste, szkliste, brzuchatawe lub wrzecionowatawe, z krótką lub długą wąską szyjką. Cheilocystydy (12-) 14-36 (-40) x (4-) 5-7,5 (-9) µm, szkliste, brzuchatawe lub półbutelkowate, z ostrym wierzchołkiem lub krótką lub długą szyjką, często nieregularnie rozgałęzione, lub trochę nieregularnie kuliste. Podobłocznia półkomórkowa, z elementów o szerokości 2,5-7 µm, cienko ściennych, inkrustowanych blado brązowawym barwnikiem. Trama hymenoforowa regularna, ze szklistych do żółtawych, walcowatych lub częściej kulistawych strzępek o średnicy 2-20 µm, cienko do grubo ściennych, ścianki do 1,5 µm grubości. Naskórek słabo rozwinięty, z galaretowatawej warstwy szklistych do żółtawych, płożących się walcowatych strzępek o szerokości 1,5-4 µm. Podskórek z kulistawych, szklistych elementów o średnicy 2,5-18 (-20) µm, cienkościennych, inkrustowanych bladobrązowym barwnikiem. Kontekst z walcowatych do spłaszczonych elementów, o szerokości 2-20 µm szklistych do blado żółtawych. Połączenia zlepne obecne.
Siedlisko i występowanie: Stadny lub wiązkowy na glebach w lasach tropikalnych. Znany jedynie z tego typu okolicy.
Zwyczaje wzrostu: MARTYNIKA, Lorrain River, na wysokości 100 m, 1 czerwiec 1975, Fiard 318 (holotyp K(M) 84366, jako Psilocybe yungensis według Pegler).
Omówienie: Psilocybe zapotecocaribaea należy do sekcji Zapotecorum ze względu na elipsoidalnawe, cienkościenne zarodniki i niebieszczące trzonowe tkanki basidiomatu. Kolekcja ta została początkowo przebadana i rozpatrzona przez Peglera (1983) jako Psilocybe yungensis Singer & A.H. Smith. Jednakże Psilocybe yungensis posiada wyraźnie rombowe lub półrombowe, grubościenne basidiospory i należy do sekcji Cordisporae.
Psilocybe zapotecocaribea jest trochę podobny do Psilocybe zapotecoantillarum lecz różni się cheilocystydami, które nie są rozgałęzione i rzadziej butelkowate u Psilocybe zapotecoantillarum. Psilocybe zapotecocaribaea posiada także białe kłaczkowate łuseczki pokrywające trzon, których brak u Psilocybe zapotecoantillarum.
Psilocybe zapotecocaribaea należałoby również porównać z Psilocybe ramulosum (Guzmán & Gononi) Guzmán. Psilocybe ramulosum różni się od Psilocybe zapotecocaribaea bardzo rozgałęzionymi cheilocystydami i pleurocystydami, które są dłuższe niż te u Psilocybe zapotecaribaea (15-35 (-45) µm długości; Guzmán 1995).

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Psilocybe zapotecorum

Psilocybe zapotecorum Heim emend Guzmán

synonimy:
Psilocybe aggericola Singer & A.H. Sm.
Psilocybe barrerae Cifuentes & Guzmán
Psilocybe subzapotecorum Guzmán
Psilocybe chaconii Guzmán, M. Torres & Ram.-Guill.
Psilocybe bolivarii Guzmán, Ciencia (Méx.)
Psilocybe zapotecorum var. ramulosum
Psilocybe sanctorum
Psilocybe sanctorum Guzmán
Psilocybe candidipes Singer & A.H. Sm.
Psilocybe aggericola var. alvaradoi
Psilocybe zapotecorum f. elongata
Psilocybe pseudozapotecorum Guzmán
Psilocybe microcystidiata Guzmán & Bononi

Kapelusz: 1-3 na 7(11) cm, kształt bardzo zróżnicowany, stożkowy poprzez wypukły do lekko garbkowanego, czasami brodawkowany, a z wiekiem powywijany. Powierzchnia gładka, gdy wilgotna półprzeźroczyście żłobiona w pobliżu krawędzi. Czerwonawo brązowy do naturalnie brązowego, higrofaniczny, blaknie od beżowego, pomarańczowawo różowego do słomkowego gdy suchy, szybko sinieje od niebieskiego poprzez zielony do czarnawego w miejscu zranienia lub z wiekiem.
Blaszki: Przyłączenie zatokowato wycięte lub przyrośnięte, jasno brązowe poprzez fioletowo brązowe do fioletowo purpurowego, z krawędziami w tym samym kolorze co powierzchnia blaszki, lub nieco jaśniejszymi.
Trzon: (40)100-200 mm długości na (3)5-10(12) mm grubości, równy do nieco powiększonego u podstawy, czasem z pseudotrzonem (pseudorhiza - podziemne przedłużenie trzonu - tłum.), z czasem wygięty lub nieregularnej grubości. Biały do szarawego do zmiennie czerwonawo brązowego lub winnego, niebieszczy z czarnawo fioletowymi odcieniami w wyniku dotyku lub zranienia. Powierzchnia kłaczkowata u góry, a w okolicy podstawy silnie chropowato szczeciniasto owłosiona.
Cechy mikroskopowe: Zarodniki w zrzucie purpurowawe, fioletowo brązowe, wydłużono elispoidalne, (5,5)6,6-7(8,8) na 3,8-4,4(5,5) µm. Basidia (podstawki) cztero zarodnikowe. Pleurocystydy 20-38 na 5,5-14 µm, o zróżnicowanym kształcie, wrzecionowato zgrubiałe, brzuchate do lekko kończykowatych, czasem z nieregularnie podzielonym wierzchołkiem. Cheilocystydy 13-27 na 3,5-6 µm, brzuchate do wrzecionowatych, gruszkowate do butelkowatych z powiększoną szyjką grubości 1,5-2,2 µm.
Zwyczaje, siedlisko i występowanie: Wiązkowaty do stadnego, rzadko rozproszony, na bagnistych lub błotnistych glebach, bogatych w próchnicę z liśćmi i szczątkami drzewnymi, w bagiennych lasach liściastych, i na plantacjach kawy. Często odnajdywany na ścianach wąwozów z obnażoną ziemią. Znajdowany w południowym Meksyku (600-1800 metrów) i subtropikalnej Ameryce Południowej. (Zebrany w Kolumbii, Peru, Brazylii i Argentynie) Guzmán (1983) donosi, że grzyb ten jest czasem znajdywany wewnątrz błotnych domów tubylców (Zapotekowie), ciekawe, jeśli nie duchowo proroczy fenomen.
Komentarz: Mocny i silnie niebieszczący grzyb Psilocybe zapotecorum jest stosunkowo duży i może być czasem pokryty piaskiem w wyniku torowania sobie drogi na powierzchnię. W brazylijskich okazach, Stijve i de Meijer (1993) stwierdzili 0,30% psilocybiny i 1% psylocyny, która odpowiada prawdopodobnie za silną reakcję niebieszczenia. Nie dziwi, że w dwuletnich okazach Heim i Hofmann (1958) stwierdzili jedynie 0,05% psilocybiny i brak psylocyny. Jeden z najbardziej ciekawych gatunków rodzaju Psilocybe, grzyb ten posiada typowy, asymetryczny kapelusz, który często ma powywijany kształt. Grzyb ten utrzymany jest w głębokim poważaniu przez rdzennych Mazateków i Zapoteków. Poniższe dwa gatunki często bywały mylone. Fotografie opisane jako Psilocybe caerulescens przez Ott i Bigwood (1978) oraz jako Psilocybe caerulescens-zapotecorum przez Stametsa (1978) są faktycznie Psilocybe zapotecorum. Heim i Callieux (1959) z powodzeniem wyowocnikowali ten gatunek w kolbach erlenmeyera na sterylizowanym, wymieszanym kompoście, po czterdziestu dniach inkubacji (24-26°C).

source - Paul Stamets "Psilocybin Mushrooms of the World"

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Panaeolus affinis

Panaeolus affinis (E. Horak) Ew.Gerhardt

synonimy:
Copelandia affinis E. Horak

Kapelusz: Do 25 mm szerokości, półkulisty gdy młody, następnie wypukły lub zaokrąglony-garbaty. Szaro brązowy. Mocno higrofaniczny, schnący do bladego, często z oliwkowymi odcieniami na rowkowanej krawędzi. Wierzchołek pomarszczony. Miąższ białawy do blado szaro brązowego, z niebiesko zielonymi plamieniami (badanie typu).
Blaszki: Przymocowane, szare do blado brązowych, z wyraźnym oliwkowym odcieniem, pstrokate, cętkowane, i z białą sterylną krawędzią blaszki.
Trzon: Średnio 85 x 3 mm, smukły, walcowaty, białawo/blado szaro brązowy, barwiący na niebiesko zielono po uszkodzeniu, podstawa biała-owłosiona, suchy, oprószony na górze, włókienkowaty blisko podstawy, pusty, łamliwy/kruchy.
Cechy mikroskopowe: Podstawki przeważnie 4 zarodnikowe, rzadziej 2 zarodnikowe. Średnio 20-25 x 8-10 µm. Zarodniki 9-11,5 (13) x 7-8,5 x 5-5,5, gładkie, przeźroczyste, wyraźnie wydłużone, spłaszczone w widoku z przodu, zawsze dłuższe niż szersze, pora rostkowa równa, wezbrana. Sulfidy (sulphidia) nieobecne. Pleurocystydy, metuloidy z żółto brązowymi ściankami komórkowymi. Podobne do typu cyanescens. Średnio 40-60 x 13-20µm, często inkrustowane na wierzchołku kryształkami. Cheilocystydy brzuchate do butelkowatych, koniuszek często główkowato-główkowatawy, szkliste, średnio 20-35 µm długości.
Siedlisko i występowanie: Na glebach w ściółce liściastej. Sporadycznie na butwiejącym drewnie.
Przebadany materiał: Holotyp z Nowej Gwinei, Papui, Bulolo, (Agathis Res, Horak, 2.2.1972, p.p.maj. Copelandia affinis (ZT 72/121)). Jak dotąd, gatunek ten jest znany jedynie z Nowej Gwinei (Azja). Przebadane zostały jedynie dwie kolekcje (ten rodzaj i jeszcze jeden) jako część Badania Typu Gerhardta.
Opis diagnostyczny: Gatunek ten jest odróżniany od Panaeolus cyanescens głównie po mniejszych zarodnikach. Powinno się również wspomnieć, że substraty z gleby lub rozkładającego się drewna czynią ten Panaeolus bardzo wyjątkowym. Bardzo podobny jest Panaeolus lentisporus, lecz jego zarodniki są jeszcze bardziej spłaszczone, posiadają również jeszcze szersze zarodniki z niezwykle widocznie wystającą porą rostkową.
Notatki: Zebrany materiał był obfity i w dobrym stanie. W badaniu Gerhardt stwierdził, że kilka gatunków różniło się istotnie zarodnikami. Oddzielił je do kolekcji, którą oznaczył jako No. 72/121-a, odróżnianej od pozostałego materiału. Z No. 72/121-a opisał Panaeolus lentisporus. Większość kolekcji była zgodna z cechami podanymi w opisie oryginalnym. Wymiarami zarodników Horaka były 9-10 x 7,5-9 x 5-6,5 µm (które są krótsze). Może tak być, ponieważ Horak nie zmierzył zarodników, które zostały utworzone z podstawek 2 zarodnikowych. W opisie Horaka nie zostały również wspomniane podstawki dwu sterygmatowe.

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Panaeolus africanus

Panaeolus africanus Ola'h

Kapelusz: 1,5-2 cm szerokości. Tępo stożkowy, półkolisty i rzadko rozłożysty z wiekiem. Kapelusz z wiekiem staje się dziobaty i marszczy się pękając i tworząc łuski. Lepki gdy jest wilgotny, szczególnie młode osobniki. Szarawo kremowo biały, a z wiekiem szaro brązowy. U młodych osobników podwinięte obrzeże, często nieregularne i nieprzejrzyste. Miąższ ma kolor szarawo biały.
Blaszki: Przyrośnięte i czasem faliste, rzadko zbiegające do trzonu i szeroko rozmieszczone. Na początek szarawe, wkrótce po czym stają się czarne lub czarnawe i pocętkowane gdy dojrzeją zarodniki.
Trzon: 30-50 mm długości na 4-6 mm grubości. Równy, jędrny z nalotem blisko szczytu. Biały z różowawymi odcieniami, generalnie jaśniejszy niż kapelusz i brak na nim resztek zasnówki.
Zarodniki: 11,5-14,5 x 7,9-10 µm. W kształcie cytryny, często zmienne.
Odcisk: W zrzucie czarny.
Siedlisko: Znajdowany na łajnie hipopotamów i słoni.
Występowanie: Afryka środkowa do południowych rejonów Sudanu.
Sezon: Wiosna lub w czasie pór deszczowych.
Dozowanie: Według mykologa G-M Ola'h'a, gatunek ten jest słabo aktywny.
Komentarz: Według Paul'a Stamets'a, który znalazł mały zbiór tych grzybów w Seattle'owskim Washington Zoo, gatunek ten pod względem makroskopijnym przypomina nie psychoaktywnego grzyba Panaeolus antillarum.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Panaeolus antillarum

Panaeolus antillarum (Fr.) Dennis

synonimy:
Agaricus antillarum
Agaricus solidipes
Panaeolus phalaenarum
Panaeolus sepulchralis
Psilocybe antillarum

nieaktywny

Kapelusz: 4-10 cm szerokości. Półkolisty do wypukłego, na początku białawy, z wiekiem staje się srebrzysto białawo szarawy, czasem zdaje się nieco żółtawy. Powierzchnia bardzo gładka do, łuskowo spękanej. Miąższ jest bardzo gęsty i białawy.
Blaszki: Przyrośnięte, zbliżone, szerokie i nieco powiększone po środku. Na początku białawe do szarawych, po czym stają się ciemne do cętkowano czarnych. Krawędzie blaszek są białawo szare.
Trzon: 40-200 mm długości na 5-15 mm grubości. Równy do nieznacznie powiększonego i wygiętego przy podstawie o solidnej budowie, czasem jest skręcony. Kolor białawy a powierzchnia gładka i wzdłużnie pożłobiona.
Zarodniki: 18-20 x 11-12,5 µm, o kształcie elipsoidalnym.
Odcisk: W zrzucie czarny.
Siedlisko: Stadny do kiściowego, rośnie w łajnie bydlęcym, guaru i bawołu wodnego, czasem w końskim.
Występowanie: Kosmopolitycznie szeroko rozpowszechniony.
Sezon: Wiosna, jesień i w czasie pór deszczowych. Autor Ahas uważa ten gatunek za powszechny w Tajlandii jak i na Florydzie, a także innych rejonach USA i Europy.
Dozowanie: Gatunek ten nie jest psychoaktywny.
Komentarz: W późnych latach 1940 gatunek ten zyskał w Australii reputację "Hysteria Fungus", powodującego rzekomo przypadkowe halucynogenne upojenie u paszowców, w niektórych częściach tego kraju. Później ustalono, że rzeczywistym winowajcą był Copelandia cyanescens, który jest podobny pod względem makroskopijnym. Gatunek ten jest jadalny, lecz smak nie wart jest jedzenia.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [ Trip&Trick ]   [ Goście piszĄ ]   [ DarwiN ]   [ LinkI ]   [ EmaiL ]  

© psilosophy 2001-2014



Panaeolus bisporus

Panaeolus bisporus (Malencon and Bertault) Singer and Weeks

synonimy:
Panaeolus bispora
Copelandia bisporus
Copelandia bispora

Kapelusz: 15-28 mm kulistawy, dzwonkowaty do wypukłego, ledwie rozwinięty, obrzeże często poszarpane, gładkie nie lepkie, i z wiekiem nieco pomarszczone i nierówne. Ciemno szaro brązowe, wysychając białawe.
Blaszki: brzuchate przyrośnięte, 5 mm szerokości, stłoczone, szare do oliwkowawo czarnych z wyraźnymi białymi krawędziami.
Trzon: 40-65 mm x 2-3 mm, walcowaty, rurkowaty z punkcikowatym nalotem od wierzchołka do 1/3 wysokości blisko podstawy, w dole nieco włóknisty, czerwonawo-brązowy i szarawy, u podstawy niebieskawy.
Zarodniki: 12-14 x 8-10 x 6-7,5 µm. Eliptyczne.
Odcisk: Czarny z białymi krawędziami.
Siedlisko: Preferuje łajno bawołu i bydła, czasem, lecz rzadko, obornikowaną ziemię. Początkowo znany jedynie z Maroko, Afryki a potem z Hawajów, ostatnie odkrycie ujawniło tego grzyba w dużych ilościach na trawniku przykościelnego cmentarza w Belp niedaleko Berna, w Szwajcarii. Dodatkowo raz został znaleziony w Hiszpanii.
Występowanie: Afryka Północna, Hawaje, Hiszpania i Szwajcaria.
Sezon: W czasie, i po deszczowych okresach.
Dozowanie: 4 do 7 do 10 świeżych grzybów, 1-2 suszone gramy.
Komentarz: Powszechny na Oahu w Kualoa Ranch i na pastwiskach North Shore na Oahu.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org

tłumaczenie: cjuchu
[ Powrót do spisU ]    [Lista znanych gatunkooW ]    [ Album gatunkooW ]    [ Zasugeruj brak gatunkU ]
PoradnikI ]   [ Honorowi psilodawcY ]   [ PsilosOpediuM ]   [ FaQ ]   [ ForuM ]   [ GalerY ]   [ TripograM ]   [